fa طراحی مدل ساختاری فریب‌کاری تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی، بر اساس فراشناخت اخلاقی، هویت اخلاقی و خودکارآمدی اخلاقی آموزش اخلاق پزشکی Ethics in Medical Education پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:yekanYW;"><span style="line-height:2;"><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black">شیوع فریب‌کاری تحصیلی در مراکز و مؤسسات آموزشی، به ناکارآمدی و ناتوانی فارغ‌التحصیلان منجر می‌شود؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ساختاری فریب‌کاری تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی، بر اساس فراشناخت اخلاقی، هویت اخلاقی و خودکارآمدی اخلاقی انجام گرفت. روش پژوهش، همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. تعداد ۳۵۰ نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال ۱۴۰۱، جامعه‌ی آماری تحقیق را تشکیل دادند</span></span> <span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black">که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، برای مطالعه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌های استاندارد فریب‌کاری تحصیلی (پارکز-لدوک، گوای و مولیگان، ۲۰۲۲)، فراشناخت اخلاقی (مک ماهون و گود، ۲۰۱۶)، هویت اخلاقی (بلک و رینولدز، ۲۰۱۶) و خودکارآمدی اخلاقی (هانا و آوولیو، ۲۰۱۰) به کار گرفته شدند. در تحلیل داده‌ها، از ضریب همبستگی پیرسون، بوت استراپ و سوبل، در بستر نرم‌افزارهای آماری </span></span><span style="color:black">spss</span><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black"> و </span></span><span style="color:black">Amos</span><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black"> نسخه‌ی ۲۴ استفاده شد.</span></span><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black"> نتایج نشان داد، اثر مستقیم خودکارآمدی اخلاقی (34/0-)، هویت اخلاقی (25/0-) و فراشناخت اخلاقی (29/0-) در برآورد فریب‌کاری تحصیلی دانشجویان معنی‌دار است. اثر غیرمستقیم هویت اخلاقی (97/1- =</span></span><span style="color:black">t-value</span><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black">) و فراشناخت اخلاقی (06/2- =</span></span><span style="color:black">t-value</span><span dir="RTL" lang="FA"><span style="color:black">) با میانجی‌گری نقش واسطه‌ای خودکارآمدی اخلاقی بر فریب‌کاری تحصیلی دانشجویان معنی‌دار بود. با توجه به اثر واسطه‌ای خودکارآمدی اخلاقی در مدل فریب‌کاری تحصیلی، به نظر می‌رسد خودکارآمدی اخلاقی در افزایش اثرات فراشناخت اخلاقی و هویت اخلاقی در کاهش میزان فریب‌کاری تحصیلی مؤثر است.</span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:2;"><span style="color:black">The prevalence of academic cheating in educational centers and institutions leads to inefficiency and incapacity of graduates. Accordingly, the current study aimed to design a structural model for academic cheating in medical students based on moral metacognition, moral identity, and moral potency. This correlational study was done using structural equation modeling. The statistical population of the study included the students of Tabriz University of Medical Sciences in 2022, and 350 students were selected for the study using simple random sampling method. Data were collected through the Academic Cheating Scale (ACS) (Parks-Leduc, Guay and Mulligan, 2022), Moral Metacognition Scale (McMahon and Good, 2016), Moral Identity Questionnaire (MIQ) (Black & Reynolds, 2016), and Moral Potency Questionnaire (Hannah and Avolio, 2010). Data were analyzed using Bootstrap, Sobel, and Pearson&rsquo;s correlation coefficient tests via SPSS and AMOS, version 24. The results indicated that the direct effect of moral potency (-0.34), moral identity (-0.25), and moral metacognition (-0.29) was significant on estimating academic cheating in students. The indirect effect of moral identity (-1.97) and moral metacognition (-2.06) with the mediating role of moral potency on students&rsquo; academic cheating was significant. Considering the mediating effect of moral potency in the academic cheating model, it seems that moral potency plays a role in increasing the effects of moral metacognition and moral identity on reducing academic cheating</span>.</span></span></span></div> اخلاق, خودکارآمدی, فراشناخت, فریب‌کاری تحصیلی, هویت اخلاقی Academic Cheating, Metacognition, Moral Identity, Potency, Morality 77 93 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-384-3&slc_lang=fa&sid=1 Mozaffar Ghaffari مظفر غفاری Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Payame Noor University (PNU), Tehran, Iran استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌ نور، تهران، ایران ahmad Esmali احمد اسمعلی No Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Maraghe University, Maraghe, Iran دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران Vahid Abdolmanafi وحید عبدالمنافی No MA in Clinical Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران mahtab Aligolipour مهتاب علی قلی پور No Instructor, Department of Nursing, Maraghe University of Medical Sciences, Maraghe, Iran مربی گروه پرستاری، دانشکده‌ی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مراغه، مراغه، ایران