fa دستور عدم احیا در جوامع مختلف و ضرورت وجود راهنمای اخلاقی کشوری پژوهشي Research در اواخر دهه 1960 برخی از مقالات پزشکی به بیان زجر شدید بیماران بدحال مبتلا به بیماری‌های لاعلاج، به‌دلیل انجام مکرر فرایند احیای قلبی - ریوی (CPR) پرداختند. این موضوع حاکی از آن بود که با وجود اثربخشی فرایند احیا در نجات جان بیماران مبتلا به ایست قلبی - تنفسی، لیکن کاربرد معمول آن برای همه‌ی بیماران، مشکلاتی را به‌وجود آورده بود. مروری بر مطالعات نشان می‌دهند که طرز برخورد با بیمارانی که در روزها و ساعات پایانی عمر خود به‌سر می‌برند همواره برای کادر درمانی از جمله پزشکان و پرستاران، یک معضل محسوب شده و تصمیم‌گیری در مورد ادامه‌ی اقدامات درمانی در این بیماران، یکی از مهارت‌های اساسی مورد نیاز کادر سلامت است. چالش‌های علمی، اخلاقی، دینی و حقوقی متعددی در این حیطه وجود دارد که گاه تصمیم‌گیری را دشوار می‌سازند. در این مطالعه، ضمن مرور کلی مطالعات منتشر‌شده در زمینه‌ی عدم احیا در جوامع مختلف در 30 سال اخیر که طی آن‌ها دیدگاه‌های کادر درمانی بهداشتی اعم از پزشک و پرستار با یکدیگر مقایسه شده‌اند، سعی شده است با نگاهی جدید موضوع از دیدگاه اسلامی بررسی شود. هم‌چنین، راهنماهای بالینی که در زمینه‌ی عدم احیا توسط کشورهای مختلف مانند آمریکا، انگلستان و عربستان سعودی تهیه شده است نیز مورد کنکاش قرار گرفتند. برای جست‌وجوی این مطالعات، منابع اطلاعات کتاب‌شناسی الکترونیکی و پایگاه‌های معتبر اینترنتی متعدد استفاده شد و نیز جست‌وجوی دستی از منابع ذکر شده در برخی مقالات حاصله صورت پذیرفت. نتایج مطالعه نشان می‌دهد علیرغم مطالعات متعددی که در نقاط مختلف دنیا در زمینه‌ی DNR صورت پذیرفته است، کماکان پزشکان و کادر پزشکی در این امر با چالش مواجهند. در کشور ما، حسب ارزش‌‌ها و اعتقادات دینی، این امر نیازمند تبیین دقیق‌تری است تا از سردرگمی تیم مراقبت در بالین بکاهد. ارزش‌ها و عقاید پزشک و بیمار، ما را از متابعت صرف از راهنماهای سایر کشورها بازمی‌دارد و ضرورت تدوین دستورالعملی مبتنی بر فرهنگ ایرانی - اسلامی را واضح می‌سازد. آموزش و افزایش آگاهی گروه‌های مختلف ازجمله بیماران و عموم جامعه، شاغلان حرف پزشکی و مسؤولان و سیاست‌گذاران سلامت در تمام جوامع و به‌طور خاص در کشور ما امری ضروری است.<p></p> <p>By the late 1960s, there seems to be a growing number of articles in medical journals on the subject of the distress that many terminally ill patients declared they had gone through due to repeated resuscitations that only prolonged their suffering. This demonstrates that standard protocols of resuscitating any patient who is undergoing a cardiopulmonary arrest may bring about new problems. A review of studies shows that dealing with patients who are in the last days or hours of their life has been a major challenge for healthcare professionals, and making decisions on therapeutic approach is one of the most fundamental skills for healthcare staff. The scientific, ethical, religious and legal dilemmas in this field make decision-making difficult in some cases. In this paper, we reviewed articles published during the past 30 years, through which the views of health care providers including physicians and nurses on the issue of do not resuscitate (DNR) orders in different societies had been studied. The Islamic perspectives have also been discussed in brief. Moreover, DNR guidelines prepared by various countries such as America, Britain and Saudi Arabia have been assessed. For searching the related studies, we used authentic electronic databases and many reliable websites. Some articles were obtained through hand searching of the references of searched articles.The results showed that despite substantial studies, caring teams are still facing the challenge of DNR in different societies. In Iran, considering the religious values and beliefs, the matter needs more deliberation to help the caring teams to deal with the clinical issues. The religious and cultural background call for a national guideline to be adopted based on Iranian-Islamic culture. Education and awareness rising of different groups including patients, general public, healthcare staff, and health policy makers is crucial in all countries all over the world, and particularly in Iran.</p> احیای قلبی،ریوی،بی‌فایدگی درمان،دستور عدم احیا،رضایت آگاهانه،اخلاق پزشکی،اسلام do not resuscitate (DNR),cardiopulmonary resuscitation (CPR),ethical guideline,futile care,Islam 19 35 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-39&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Peimani مریم پیمانی No Endocrinology & Metabolism Research Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran پژوهشکده‌ی علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران Farzaneh Zahedi فرزانه زاهدی fzahedi@sina.tums.ac.ir Yes Researcher, Endocrinology & Metabolism Research Institute, and Medical Ethics and History of Medicine Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran; پژوهشگر مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Bagher Larijani باقر لاریجانی No Medical Ethics and History of Medicine Research Center and Endocrinology & Metabolism Research Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی، و مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران