fa نگرش بیماران در مورد حریم خصوصی و رازداری در بیمارستاهای منتخب تهران اخلاق بالینی Medical Ethics پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">حفظ حریم خصوصی و رازداری، یکی از حقوق مسلم هر انسان به‌منظور حفظ حرمت و عزت اوست. ارزیابی نگرش بیماران پیرامون حریم خصوصی و رازداری می‌تواند برآورد مناسبی از ابعاد مختلف این مسأله باشد تا به پزشکان در فرایند تشخیص و درمان کمک کند. در این پژوهش به بررسی نگرش بیماران نسبت به موضوع حریم خصوصی و رازداری که نشاندهنده‌ی مطالبات جامعه از نظام سلامت است، پرداخته شده است. چنین مطالعه‌ای با نمایان ساختن نقاط قوت و ضعف، سیاست‌گزاران را در تنظیم روابط مناسب بین ارائه‌کنندگان و گیرندگان خدمات کمک می‌کند. پژوهش حاضر به روش مقطعی بر روی 200 بیمار بیمارستانهای امام خمینی (ره) و شریعتی تهران در سال 1388 که به روش تصادفی منظم انتخاب شده بودند، صورت گرفته است. متغیرهای مطالعه شامل سن، جنس، تحصیلات، بخش بستری، روزها و دفعات بستری، و نیز نگرش بیماران است . داده ها بر اساس پرسشنامه‌ی تهیه شده در دو بخش اطلاعات عمومی و نگرش که اطمینان و اعتبار علمی آن توسط آزمون مجدد و اعتبار محتوایی بررسی و مورد تایید قرار گرفته است، توسط پرسشگران آموزش دیده به‌طور مستقیم از بیماران گردآوری شده است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات، بر اساس نمرات، بخش نگرش بیماران به سه گروه منفی، تا حدودی مثبت و مثبت طبقه بندی شد و با آزمون‌های آماری متعدد مورد سنجش قرار گرفتند.<br> &nbsp;در این مطالعه 113 (5/56 %) زن و 87 (5/43 %) مرد شرکت کرده‌اند. 71 (5/35 %) بیمار با انجام معاینه‌ی بیمار زن توسط پزشک مرد کاملاً موافق و 99 بیمار (5/49 %) موافق بودند. هم‌چنین، از بیماران در مورد الزامی و صحیح بودن مشورت پزشک با دستیارش و انتقال اطلاعات بیماری برای آموزش و تصمیم‌گیری بهتر (بدون اجازه‌ی بیمار) سؤال شد که نگرش 53 بیمار (5/26 %) کاملاً موافق و 103 بیمار (5/51 %) موافق بود. بیماران در مورد این‌که اگر بیمار قصد آسیب رساندن به خود یا دیگران را داشته باشد، پزشک باید بدون رعایت ملاحظات رازداری موضوع را به افراد ذی‌ربط اطلاع دهد، 45 بیمار (5/22 %) کاملاً موافق، 82 بیمار (0/41%) موافق بودند و 56 بیمار (0/28 %) نظری نداشتند. در این مطالعه براساس نمره‌ی کل نگرش بیماران، 36 بیمار (0/18 %) دارای نگرش منفی، 162 بیمار (0/81 %) تاحدودی مثبت و 2 بیمار (0/1 %) مثبت بودند.<br> <br> &nbsp;با توجه به نتایج مطالعه به طور کلی اکثر افراد جامعه مورد پژوهش یا دارای نگرش منفی یا تا حدودی مثبت در مورد حریم خصوصی و رازداری هستند، بیماران احترام به حریم خصوصی و رعایت رازداری توسط پزشکان را جزو مولفه‌های ضروری ارتباط پزشک و بیمار نمیدانند. لذا ضمن انجام تحقیقات بیش‌تر در خصوص رعایت حریم خصوصی و رازداری، ضروری است به‌منظور تغییر و ارتقاء نگرش بیماران در این زمینه بیش از پیش تلاش شود تا فراهم آوردن شرایط مناسب حریم خصوصی و رعایت رازداری جزو مطالبات بیماران از نظام سلامت باشد.</div> Privacy and confidentiality are the inalienable rights of every human being to preserve his dignity. This issue should be considered in all levels of medical interventions. In the healthcare system, based on respect for privacy and confidentiality, patients decides what information to provide to their physicians. However, if a patient does not provide necessary information to his physician this may impact the diagnosis and treatment. This study aims to evaluate patients&rsquo; attitude regarding privacy and confidentiality in healthcare delivery. The result helps policy makers to establish appropriate relations between healthcare providers and patients by realizing its strengths and weaknesses.<br> This cross-sectional study was carried out on 200 patients, selected in a systematically random way, in Imam Khomeini and Shariati hospitals in Tehran the capital of Iran in 2010. The data were collected directly from patients by trained interviewers based on a questionnaire survey. In order to analyze the data based on the scores of the attitude, patients&rsquo; attitudes were classified into three groups of negative, slightly positive, and positive and were evaluated by using various statistical tests.<br> In result, 56.5% (113) of participants were females and 43.5% (87) were male. In this study, it was found 71 (35.5%) patients were &ldquo;strongly agree&rdquo; that male physician can examine female patients and 99 (49.5%) patients were &ldquo;agree&rdquo;. Fifty three patients were &ldquo;strongly agree&rdquo; that physician may consult with his assistant through training (without the patient&#39;s permission) and 103 patients were &ldquo;agree&rdquo;. Participants&rsquo; attitude about disclosing the patient&rsquo;s information if a he has threaten self-harm or harm to another person was as follow, 45 (22.5%) patients were &ldquo;strongly agree&rdquo;, 82 (41.0%) patients were &ldquo;agree&rdquo; and 56 (28.0%) patients had &ldquo;no comment&rdquo;. In this study, in general 36 (18.0%) patients had &ldquo;negative&rdquo;, 162 (81.0%) patients &ldquo;slightly positive&rdquo;, and 2 (1.0%) patients had &ldquo;positive attitude&rdquo; towards privacy and confidentiality in healthcare settings.<br> In conclusion, the study population possessed a moderate attitude towards privacy and confidentiality. These results show that in addition to performing further studies, patients&rsquo; attitude towards privacy and confidentiality should be adequately improved.<br> &nbsp; حریم خصوصی, رازداری, نگرش بیماران, اخلاق پزشکی Privacy, Confidentiality, Patients right, Medical ethics 5 19 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-425&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Mohammadi محمد محمدی mohammadim15@mums.ac.ir No PhD Candidate مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی Mohammad Shamsoddin Dayani Tilaki محمد شمس الدین دیانی تیلکی DayaniMSh@mums.ac.ir No Department of Islamic Teachings, Mashhad University of Medical Sciences , Mashhad, Iran گروه معارف دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد Bagher Larijani باقر لاریجانی emrc@tums.ac.ir Yes Medical Ethics and History of Medicine Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم پزشکی تهران - مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی