fa طراحی برنامه همکاری بخش دولتی و خصوصی در پیشگیری و کنترل بیماری سل کشور جمهوری اسلامی ایران با استفاده از الگوی بازاریابی اجتماعی اپیدمیولوژی Epidemiology پژوهشي Research <br> مقدمه و اهداف: بازاریابی اجتماعی روشی است که بر اساس شناسایی نیازها و خواسته‌های مخاطب، تعیین مولفه‌های بازار رفتاری با استفاده از نتایج پژوهش تکوینی عمل می‌نماید. درگیر کردن بخش خصوصی در برنامه مبارزه با سل با استفاده از بازاریابی اجتماعی تابه‌حال انجام‌نشده است. این مطالعه به طراحی برنامه Public-Private Mix (PPM) با استفاده از بازاریابی اجتماعی می‌پردازد.<br> روش کار: این مطالعه به‌صورت کیفی و با استفاده از بحث متمرکز گروهی با 6 گروه مختلف شامل پزشکان هماهنگ‌کننده سل، پزشکان متخصصین رشته‌های مختلف بخش خصوصی و مدیران آزمایشگاه‌های بخش خصوصی و بیمارستان‌های منتخب کشور و شهرستان کرج در سال 1392 انجام شد و اجزای برنامه PPM بر اساس آن مشخص گردید.<br> یافته‌ها: اغلب شرکت‌کنندگان معتقد بودند که مشارکت بخش خصوصی در برنامه کشوری سل با مشکلات مهمی روبروست. فقدان فرایند مشخص و تعریف‌شده برای ارتباط با بخش خصوصی، فقدان بستر مناسب، فقدان ابزار مناسب برای نظارت، عدم تمکین بخش خصوصی، عدم آشنایی بخش خصوصی با پروتکل‌های برنامه‌های کشوری سل، عدم وجود اقدامات تشویقی و تنبیهی مناسب، عدم دریافت بازخورد مناسب توسط بخش خصوصی و انحصارطلبی در آزمایشگاه‌ها از موارد ذکرشده در این مطالعه بود.<br> نتیجه‌گیری: برای اجرای برنامه PPM در برنامه کنترل سل لازم است آزمایشگاه‌ها به‌صورت داوطلبانه و وارد برنامه شوند. یک بسته اطلاع‌رسانی و تشویقی فراهم شود که در آن آموزش‌های مؤثر و کم‌حجم، پس‌خوراندها و احترام به بخش خصوصی گنجانده‌شده باشد. Background and Objectives: Social marketing is a method that acts through identifying the needs and demands of the audience and specifying the components of the behavioral market using the results of developmental research. So far, social marketing has not been used to involve the private sector in the tuberculosis (TB) control program. The aim of this study was to design a Public-Private Mix (PPM) program using social marketing.<br> &nbsp;<br> Methods: This qualitative study was conducted using focused group discussions (FGD) with six different groups, including tuberculosis coordinator physicians, specialists from different fields in the private section, and managers of selected private laboratories and hospitals in Karaj in 2013 and the components of the PPM program were determined according to the results of the qualitative study.<br> &nbsp;<br> Results: Most of the participants believed that participation of the private sector in the TB program was associated with significant challenges, including the lack of a well-defined process for communicating with the private sector, lack of a suitable platform, lack of appropriate monitoring tools, private sector&rsquo;s lack of compliance, private sector&rsquo;s lack of familiarity with national TB program protocols, lack of appropriate incentive and punitive measures, lack of appropriate feedback to the private sector, and monopoly in laboratories.<br> &nbsp;<br> Conclusion: To run PPM in the TB program, it is necessary to involve laboratories in the program voluntarily. It is also essential to provide an informational and incentive package containing effective and low-volume tutorials; the package should facilitate feedback and promote respect for the private sector. PPM, بازاریابی اجتماعی, سل Public-private mix (PPM), Social marketing, Tuberculosis 116 125 http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1394-3&slc_lang=fa&sid=1 E Ghaderi ابراهیم قادری No Associate Professor of Epidemiology, Social Determinants of Health Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran دانشیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران M Nasehi مهشید ناصحی No Associate Professor of Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Public Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران J Hasanzadeh جعفر حسن زاده No Professor of Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Health and Nutrition, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran استاد اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران HO Barati حجت الله براتی No Doctor of Medicine, Department of Communicable Diseases Control and Prevention, Deputy of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran دکترای پزشکی، گروه پیشگیری و مبارزه با بیماریها، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Taheri SH شهپر طاهری No Doctor of Medicine, Department of Communicable Diseases Control and Prevention, Deputy of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran دکترای پزشکی، گروه پیشگیری و مبارزه با بیماریها، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران M Gholami مهری غلامی No Doctor of Medicine, Department of Communicable Diseases Control and Prevention, Deputy of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran دکترای پزشکی، گروه پیشگیری و مبارزه با بیماریها، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران MR Bazrafshan محمدرضا بذرافشان No Doctor of Medicine, Department of Communicable Diseases Control and Prevention, Deputy of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran دکترای پزشکی، گروه پیشگیری و مبارزه با بیماریها، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران R Taghizadeh Asl رحیم تقی زاده اصل No Doctor of Medicine, World Health Organization Country Office in Iran, Tehran, Iran دکترای پزشکی، گروه کنترل بیماریها، دفتر سازمان جهانی بهداشت، تهران، ایران M Shams محسن شمس moshaisf@yahoo.com Yes Associate Professor of Health Education, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Yasuj University of Medical Sciences, Yasuj, Iran دانشیار آموزش بهداشت، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران