fa برآورد اثرات درمانی در مطالعات کارآزمایی بالینی متقاطع در حضور عدم تمکین بیماران عمومى General پژوهشي Research <b>مقدمه و اهداف:</b> درکارآزمایی‌های بالینی برخی افراد نسبت به دریافت درمان خود تمکین نمی‌کنند. استراتژی معمول در تحلیل آزمایشات تصادفی، است که در صورت وجود عدم تمکین بیماران برآوردهای نامعتبری از اثرات درمانی ارائه می‌کند. در این مطالعه اثر درمان را درمقایسه با دارونما در حضور عدم تمکین بیماران تعدیل خواهیم نمود. <br><b>روش کار:</b> در بررسی کارایی مدل آماری پیشنهاد شده در این مقاله، از داده‌های یک کارآزمایی بالینی متقاطع استفاده شده که در آن 42 بیمارمبتلابه استئوارتریت زانو شرکت داشته و اثر یک پماد ساختگی در مقایسه بامصرف دارونما مورد بررسی قرار گرفته است. برای تعدیل اثر عدم تمکین بیماران از متوسط نسبت تمکین بهره‌مند شده و با روش حداکثر درستنمایی به برآورد پارامترها پرداخته شده است. <br> <b>نتایج: </b>نتایج نشان داد که توزیع متغیرهای پایه‌ای مانند مدت زمان ابتلا به بیماری، شدت بیماری، سن، جنس و غیره دربین دو گروه درمانی اختلاف معنی‌داری ندارند (05/0 P>). خطای معیار برآورد شده برای تفاضل اثرات درمانی tD بر اساس مدل تعدیل یافته به مراتب کوچک‌تر از مدل استاندارد بود (به ترتیب برابر با 09/0 و 12/0). همچنین آماره نسبت درست‌نمایی بدست آمده بر پایه مدل تعدیل یافته نسبت به مدل استاندارد کوچک‌تر (7/1177 در مقابل 1/1205) بود. <br> <b>نتیجه‌گیری: </b>بر پایه خطای معیار و آماره نسبت درستنمایی بدست آمده می‌توان گفت که مدل تعدیل یافته برآوردهای کاراتر و معتبرتری را نسبت به مدل استاندارد ارائه می‌کند. واژگان کلیدی: کارآزمایی بالینی متقاطع، Intention-to-treat، عدم تمکین، برآورد حداکثر درستنمایی <b>Background & Objectives:</b> In clinical trials some of participants do not take assignment treatment. Intention-to-treat (ITT) is one of the strategies to analyze of clinical trials with control. ITT estimation will be invalid and incorrect to show of treatment effects in case of existing non-compliance in participants. In this study we adjusted noncompliance effect to compare of active treatment and placebo.<br><b>Methods: </b>To demonstrate efficiency of proposed model, a dataset of crossover clinical trial with 42 patients with knee osteoarthritis was used. To estimate the non-compliance’s effect adjusting at comparison of treatment effects, we use mean of compliance proportion at periods in sequences. The parameters were estimated by maximum likelihood method. ( could you ask authors to have a look at what they wrote and compare with Farsi version) <br><b>Results: </b>The results show that baseline variables distributions like duration of disease, severity of disease, age and sex, were not significant (p>0.05). The standard error estimation of treatment effects ( ) based on adjusted model were less than standard model (0.09 and 0.12, respectively). In addition, likelihood ratio statistics based on adjusted model were less than standard model (1177.7 versus 1205.1). <br><b>Conclusion:</b> Based on estimation of standard errors and likelihood ratio statistics at adjusted and standard models, we observe that adjusted model is more efficient than standard model. کارآزمایی بالینی متقاطع,Intention,to,treat,عدم تمکین,برآورد حداکثر درستنمایی Crossover clinical trials,Intention-to-treat,Noncompliance,Maximum likelihood estimator 18 25 http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-89&slc_lang=fa&sid=1 AR Soltanian علیرضا سلطانیان No دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس S Faghihzadeh سقراط فقیه زاده s.faghihzadeh@modares.ac.ir Yes دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس A Gerami عباس گرامی No دانشکده علوم کامپیوتر آمار و ریاضی دانشگاه تهران D Mehdibarzi داریوش مهدی برزی No دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد J Jing Cheng جینگ چنگ No گروه آمارزیستی و اپیدمیولوژی دانشگاه فلوریدای آمریکا