http://jdc.tums.ac.ir فصلنامه پوست و زیبایی - مقالات نشریه - سال 1392 جلد5 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1392/12/10 http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5058&sid=1&slc_lang=fa مقدمه و هدف: زگیل، بیماری ویروسی شایع بافت های اپی تلیال، توسط ویروس پاپیلومای انسانی (human papilloma virus [HPV]) ایجاد می شود. برای افزایش اثربخشی و کاهش عوارض درمان، روش های مختلف درمان را با هم استفاده می کنند که یکی از آن ها استفاده از کرایوتراپی به همراه کانتاریدین است. نظر به این که کانتاریدین درد و اسکار کمتری برجای می گذارد، بر آن شدیم تا در قالب یک کارآزمایی بالینی بین این روش درمانی و کرایوتراپی به همراه دارونما، ازنظر تعداد جلسات درمان و میزان عوارض مقایسه ای انجام دهیم. روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی دوسو کور، 110 بیمار مبتلا به زگیل معمولی، به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. محلول کانتاریدین 7/0% (Canthacur) به عنوان دارو و محلول flexible collodion به عنوان دارونما در دو ظرف مشابه بعد از انجام کرایوتراپی به صورت موضعی به کار برده شدند. سپس بیماران ازنظر میزان بهبودی، تعداد جلسات درمان، فراوانی عوارض و عود ضایعات، پی گیری شدند. یافته ها: میزان بهبودی در هر دو گروه 100% بود. در گروه کانتاریدین، میانگین تعداد جلسات درمان، 4/3 و در گروه شاهد 7/4 بود (001/0>P). بروز عارضه ی هیپرپیگمانتاسیون در گروه مطالعه بیشتر از گروه شاهد بود (1/29% در برابر 9/10% و 017/0=P). بروز عارضه ی اسکار آتروفیک در گروه مورد مطالعه کمتر از گروه شاهد بود (1/9% در برابر 1/29%). در مورد سایر عوارض و میزان عود پس از درمان، تفاوت معناداری در دو گروه یافت نشد. نتیجه گیری: استفاده ی هم زمان از کانتاریدین و کرایوتراپی در کاهش تعداد جلسات درمان و عوارضی مثل اسکار آتروفیک مؤثر است ولی باعث افزایش عارضه ی هیپرپیگمانتاسیون می شود. هم چنین در بروز عوارض دیگر و کاهش میزان عود بیماری بی تأثیر است. محمدباقر واصلی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5059&sid=1&slc_lang=fa مقدمه: ملانوم بدخیم از کشنده ترین تومورهای پوستی به شمار می رود. میزان بروز، نمای آسیب شناختی و مرگ ومیر این تومور در کشورهای غربی با کشورهای آسیایی و خاورمیانه تفاوت های بسیاری دارد. با توجه به اهمیت تشخیص زودرس در شناسایی و درمان تومور در مراحل اولیه ی اطلاع از یافته های دموگرافیک آن کمک کننده به شمار می رود. هدف از مطالعه ی حاضر بررسی ویژگی های دموگرافیک بیماران مبتلا به ملانوم بدخیم مراجعه کننده به درمانگاه تومورهای پوستی بیمارستان رازی است. روش اجرا: در قالب مطالعه ای مقطعی، اطلاعات دموگرافیک مورد نیاز، مشخصات بالینی و یافته های آسیب شناسی کلیه ی بیماران با تشخیص ملانوم بدخیم وارد مطالعه شده، هم زمان با پرونده، در پرسش نامه های ویژه درج و در پایان مطالعه، توصیف و تحلیل آماری داده ها انجام شد. یافته ها: در کل تعداد 2500 پرونده مورد بررسی قرار گرفت که از میان آن ها 166 مورد ملانوم مشتمل بر 89 زن (6/53%) و 77 مرد (4/46%) با نسبت جنسیتی 15/1 به 1 مورد شناسایی قرار گرفت (فراوانی نسبی برابر 5/6%). میانگین سنی افراد مورد مطالعه 5/60 سال بوده است. 65 نفر (2/39%) سابقه ی تماس مزمن با نور آفتاب را داشتند. متوسط زمان مراجعه از لحظه آگاهی بیمار از وجود ضایعه تا تشخیص در حدود 9 ماه بود. شایع ترین نوع آسیب شناختی تومور نوع آکرال لنتیگویی بود. شایع ترین مرحله ی کشف تومورها، مرحله ی Clark 3 بود (0/46%). شایع ترین محل تومورها، سر و گردن بود. نتیجه گیری: به طور کلی ملانوم بدخیم درصد قابل ملاحظه ای از تومورهای پوستی را در ایران شامل می شود. با توجه به سابقه ی تماس طولانی با نورآفتاب، مرحله ی بالای تومور در هنگام مراجعه و متوسط 9 ماه تأخیر از زمان بروز ضایعه تا مراجعه به نظر می رسد انجام فعالیت غربال گری و افزایش آگاهی عموم مردم از اهمیت زیادی برخوردار باشد. برخی نتایج مطالعه مانند سابقه ی خانوادگی، شیوع خال های ملانوسیتیک و محل شایع بروز تومورها نیاز به مطالعات با حجم نمونه ی بزرگ تر دارند. فاطمه غلامعلی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5060&sid=1&slc_lang=fa زﻣﻴﻨﻪ و ﻫدف: رویش موهای ناخواسته از مشکلاتی است که از مدت ها قبل به علت احساس ناخوشایند مبتلایان به آن، تحقیقات بسیاری را به خود اختصاص داده است. میزان رضایت مندی بیماران از لیزرهای متعددی که برای از بین بردن موهای ناخواسته به کار می رود، متفاوت است. روش اﺟﺮا: از مجموع 50 بیمار این مطالعه که در درمانگاه پوست حاج دایی در استان کرمانشاه انجام گرفته است درصد رضایت بیماران در استفاده از لیزر دیود براساس ارزیابی دیداری ـ شنیداری محاسبه شد. ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ: در این تحقیق بیماران همگی خانم و با میانگین سنی 2/95/32 سال و در 3 تیپ پوستی (روشن، گندمی و تیره) تقسیم بندی شدند. انرژی به کار رفته نیز بین 40-25 J/cm2 بوده و میزان رضایت مندی بیماران در استفاده از لیزر دیود نیز 9/76% بود. شایع ترین عارضه (3/28%) قرمزشدن گذرای چندساعته بلافاصله بعد از لیزر درمانی بود. بیشترین میزان رضایت مندی در بیمارانی مشاهده شد که هم زمان با انجام لیزر دارو مصرف می کردند (0/85%). کمترین میزان رضایت مندی در بیمارانی مشاهده شد که اختلال قاعدگی داشتند و هم زمان دارو مصرف نمی کردند (3/73%). بین تعداد جلسات مراجعه و میزان رضایت مندی بیماران از لیزر دیود ارتباط مستقیم و معنی داری وجود داشت (05/0>P و 51/0=r). ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮی: با توجه به نتایجی که به دست آمده می توان گفت که استفاده از لیزر دیود در ازبین بردن موهای زائد پوست یک روش مناسب و موثر می باشد. حسین ارشادی نیا http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5061&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: هدف این پژوهش، بررسی شاخص های روان سنجی پرسش نامه ی نگرش های فرهنگی ـ اجتماعی در مورد ظاهر بدن بود. روش اجرا: نمونه ی پژوهش حاضر، 250 نفر از دانش آموزان (173 دختر و 77 پسر) دبیرستان های شهرستان ابرکوه بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند و به پرسش نامه ی نگرش های فرهنگی ـ اجتماعی در مورد ظاهر پاسخ دادند. اعتبار این پرسش نامه به دو شیوه ی همسانی درونی و دونیمه سازی بررسی گردید که به ترتیب ضرایب اعتبار 77/0 و 55/0 حاصل شد. برای مطالعه ی روایی پرسش نامه ی مزبور از روش روایی سازه (تحلیل عوامل) استفاده شد. یافته ها: نتیجه ی تحلیل عوامل، با استفاده از روش چرخشی واریماکس و براساس آزمون Scree، بیانگر وجود چهار عامل درونی سازی ـ کلی، درونی سازی ـ ورزشکار، اطلاعاتی و فشارها در این پرسش نامه بود که در مجموع 61/37% از واریانس کل آزمون را تبیین می نمودند. نتیجه گیری: درمجموع، نتایج پژوهش، اعتبار و روایی مطلوب فرم فارسی پرسش نامه ی نگرش های فرهنگی ـ اجتماعی در مورد ظاهر را تأیید می کند و بیانگر این مسئله است که به آسانی می توان از این ابزار در موقعیت های بالینی و پژوهشی برای بررسی نگرش فرد نسبت به ظاهر خود متأثر از عوامل فرهنگی و اجتماعی استفاده کرد. عذرا محمدپناه اردکان http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5062&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: ویتیلیگو و آکنه از بیماری های مزمن پوستی شایع با تأثیرات زیبایی شناختی بوده که جنبه های مختلف کیفیت زندگی را متأثر می سازند. این مطالعه جهت ارزیابی کیفیت زندگی در مبتلایان به آکنه یا ویتیلیگو و بررسی متغیرهای مؤثر برآن طراحی شد. روش کار: این مطالعه ی مقطعی بر روی 132 بیمار مبتلا به ویتیلیگو و 136 بیمار مبتلا به آکنه انجام گرفت. داده های بیماران با استفاده از پرسش نامه ای برای جمع آوری اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه ی کیفیت زندگی (Dermatology Life Quality Index [DLQI]) گردآوری شد. سپس داده ها با استفاده از نسخه ی 16 نرم افزار SPSS مورد توصیف و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سنی مبتلایان به ویتیلیگو و آکنه به ترتیب 7/5±8/22 و 5/11±9/28 سال بود. فراوانی نسبی زنان در مبتلایان ویتیلیگو و آکنه به ترتیب برابر 5/54% و 8/83% بود که بیماران ازنظر سن و جنس به روش طبقه بندی همسان شدند. بین نمره ی کیفیت زندگی با سن، تأهل، شغل، سکونت، تحصیلات و سن ابتلا در گروه بیماران ویتیلیگو ارتباط معنادار آماری پیدا نشد. بین نمره ی کیفیت زندگی با سن، تأهل، شغل، سکونت، تحصیلات و سن ابتلا در گروه بیماران آکنه نیز ارتباط معنادار آماری پیدا نشد. میانگین نمره ی کیفیت زندگی در گروه ویتیلیگو و آکنه به ترتیب 75/6 و 05/7 بود که ازنظر آماری معنادار نبود (08/0P=)، ولی در دو خرده مقیاس احساسات و علائم (002/0P=) و خرده مقیاس روابط شخصی (02/0P=) تفاوت معنادار وجود داشت. مبتلایان به ویتیلیگوی مزمن تر به طور قابل ملاحظه ای کیفیت زندگی پایین تری داشتند (008/0P=). بین کیفیت زندگی و شکل درگیری در ویتیلیگو رابطه ی معنادار آماری یافت شد و مبتلایان به فرم منتشر نسبت به فرم موضعی نمره ی کیفیت زندگی بالاتری کسب کردند (032/0P=). در مبتلایان به آکنه، در صورت ابتلا به فرم شدید آکنه کیفیت زندگی افت بیشتری کرده بود (002/0P=). میانگین نمره ی کیفیت زندگی برحسب جنس در هیچ یک از بیماری ها تفاوت معنی دار نداشت. اختلاف میانگین نمره ی کیفیت زندگی بین دو گروه ویتیلیگو و آکنه برحسب متغیرهای شغل، سکونت و تحصیلات ازطریق آزمون آنالیز واریانس دوطرفه نیز ازنظر آماری معنادار نبود. نتیجه گیری: در این مطالعه کیفیت زندگی مبتلایان به آکنه و ویتیلیگو تحت تأثیر ماهیت، شدت و وسعت بیماری و مدت ابتلا قرار دارد. این نتایج لزوم توجه پزشکان و روان شناسان را در اداره ی این بیماران به گروه های در معرض خطر ازنظر کیفیت زندگی جهت مؤثرتربودن درمان مشخص می سازد. آمنه یزدانفر http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5063&sid=1&slc_lang=fa پرتوهای فرابنفش در حالی که قسمت کوچکی از نور خورشید را تشکیل می دهند، برای پوست مضر بوده و باعث آفتاب سوختگی، آسیب و حتی سرطان پوست می شوند. ضدآفتاب ها از پرمصرف ترین فرآورده های آرایشی ـ بهداشتی می باشند که شخص را از ابتلا به سرطان پوست یا آسیب های ناشی از نور خورشید محافظت می کنند. این محصولات به دو گروه شیمیایی و فیزیکی تقسیم می شوند. ضدآفتاب های فیزیکی حاوی اکسید روی با دو مکانیسم انعکاس و پراکندن نور، پوست را از امواج فرابنفش محافظت می کنند. این نوع فرآورده ها بدون آلرژی و ایجاد حساسیت و آکنه می باشند. در حال حاضر، استفاده از نانوذرات اکسید روی در فرمولاسیون ضدآفتاب ها این قابلیت را ایجاد کرده است که محصولات فوق هر دو مزیت محافظت در برابر پرتوهای مضر خورشید و جذابیت آرایشی را داشته باشند. سامان احمدنصرالهی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5064&sid=1&slc_lang=fa استئوماکوتیس بیماری نادر و خوش خیمی است که با پدیدآمدن ندول های استخوانی در ناحیه ی درم مشخص می شود. علت این بیماری هنوز شناخته نشده است و ممکن است به صورت اولیه یا ثانویه ایجاد شود. در این مقاله خانم 55 ساله ای با ضایعات استئوماکوتیس متعدد به شکل پاپول هایی به رنگ پوست در ناحیه ی صورت معرفی می شود. سمیه حسین زاده