http://jdc.tums.ac.ir فصلنامه پوست و زیبایی - مقالات نشریه - سال 1394 جلد6 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1394/4/10 http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5120&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: کچلی ناخن یک بیماری شایع با انتشار جهانی است. این بیماری بیشتر در بالغین دیده می شود و سیستم ایمنی بیمار نقش مهمی در ایجاد آن دارد. در میان عوامل درماتوفیتی، ترایکوفیتون روبروم و ت. اینتردیجیتال از شایع ترین عوامل ایجادکننده ی این بیماری هستند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی فراوانی عوامل ایجادکننده ی کچلی ناخن در مراجعان به آزمایشگاه قارچ شناسی بیمارستان رازی تهران بود. روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی، 700 نمونه ناخن دیسترفی شده از طریق انجام آزمایش مستقیم و کشت مورد بررسی قرار گرفتند. برای آزمایش مستقیم نمونه ها با هیدروکسید پتاسیم 20% بررسی شدند. هم چنین، نمونه ها روی محیط سابورو دکستروز آگارحاوی کلرامفنیکل و سیکلوهگزامید (Scc) کشت داده شدند. برای شناسایی انواع درماتوفیت ها از آزمایش های تکمیلی استفاده شد. برای نمایش فراوانی و فراوانی نسبی درماتوفیت ها در گروه های مختلف از جدول و برای تحلیل آماری داده ها از آزمون های مربع کای و دقیق فیشر استفاده شد. یافته ها: در این بررسی، در 53 مورد از 700 نمونه ناخن مشکوک به کچلی ناخن (6/7%)، درماتوفیت جدا شد که 38 مورد آن مربوط به مردان بود. شایع ترین شکل بالینی در این مطالعه، شکل زیر ناخنی انتهایی (DSO) Distal Subungual Onychomycosis (2/79%) بود. شایع ترین درماتوفیت جداشده، ت. اینتردیجیتال با 6/39% و پس از آن، ت. روبروم با 7/37% بود. از 53 درماتوفیت جداشده 47 مورد مربوط به ناخن های پا، 4 مورد مربوط به ناخن های دست و 2 مورد مشترکاً مربوط به ناخن های دست و پا بود. نوزده نفر از بیماران مبتلا به کچلی ناخن، به بیماری های زمینه ای نیز مبتلا بودند که بیش ترین بیماری زمینه ای مشاهده شده در این بررسی، بیماری قلبی ـ عروقی (3/26%) بود. نتیجه گیری: کچلی ناخن یک بیماری با انتشار جهانی است، بنابراین شناخت میکروارگانیسم های ایجادکننده و عوامل مستعدکننده ی این بیماری برای اداره ی بهتر بیماران لازم است. مهربان فلاحتی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5121&sid=1&slc_lang=fa هدف: سرطان پوست از شایع ترین سرطان ها در کشور می باشد. اولین قدم برای پیشگیری و درمان سرطان ها، اطلاع از بروز و روند تغییرات بیماری می باشد، لذا مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژیک سرطان پوست و روند تغییرات بروز آن در 4 استان جنوبی کشور (استان های فارس، خوزستان، بوشهر و هرمزگان) انجام شد. روش اجرا: مطالعه ی حاضر به صورت مقطعی گذشته نگر و با استفاده از تحلیل داده های موجود و منتشرشده ی نظام کشوری ثبت سرطان انجام شد. میزا ن بروز سنی گزارش شده با روش استانداردسازی مستقیم و با استفاده از جمعیت استاندارد جهان محاسبه شد. جهت بررسی تغییرات بروز از نرم افزار WinPepi و انجام آزمون روند خطی Cochrane-Armitage استفاده شد. نتایج: سرطان پوست در مناطق جنوبی کشور دارای بروز بالایی می باشد. در مجموع 6230 مورد سرطان پوست در طول 6 سال (1383 تا 1388) در منطقه ی جنوب کشور ثبت شده و بروز این سرطان در این منطقه دارای روند افزایشی بود (001/0P=). هم چنین در تمام سال های مطالعه ی بروز سرطان در مردان بیشتر از زنان بود. ازنظر فراوانی به ترتیب استان فارس، خوزستان، بوشهر و هرمزگان بیشترین بروز استانداردشده سنی را دارا بودند. نتیجه گیری: با توجه به بروز بالای سرطان پوست و ارتباط آن با قرارگرفتن در معرض تابش نور خورشید، آموزش مردم در زمینه ی محافظت صحیح در برابر پرتوی آفتاب، آموزش و توانمندسازی پزشکان و عموم مردم در زمینه ی تشخیص زودرس تومورهای پوستی و هم چنین مطالعات علت شناسی می تواند مفید باشد. حمید صالحی نیا http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5122&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: پمفیگوس ولگاریس بیماری نادر خودایمنی است که با پدیدآمدن تاول داخل اپیدرمی که پوست و غشاهای مخاطی را درگیر می کند، تظاهر می کند. مس و روی از عناصر کمیاب ضروری در بدن هستند که با داشتن خواص آنتی اکسیدانی در التیام زخم ها نقش مؤثری دارند. هدف از این مطالعه بررسی سطح سرمی روی و مس در مبتلایان به پمفیگوس جدید تشخیص داده شده، بود. روش اجرا: در این مطالعه از 50 بیمار مبتلا به پمفیگوس ولگاریس جدید مراجعه کننده به بیمارستان رازی تهران در سال های 1391 و 1392، پس از اخذ رضایت نامه ی آگاهانه، نمونه گیری خون به عمل آمد. سطح سرمی مس و روی با روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد. علاوه بر آن سن، جنس، شاخص توده ی بدن، استعمال دخانیات و ابتلا به بیماری های مزمن مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: هجده درصد (9 نفر) از بیماران کمبود مس و 50% (25 نفر) کمبود روی داشتند. ارتباط معنی داری بین سطح مس و روی با سیگارکشیدن، ابتلا به بیماری مزمن، سن و شاخص توده ی بدن وجود نداشت (05/0P). تفاوت معنی داری بین اندازه ی سطح سرمی مس زنان و مردان با مقدار طبیعی آن به دست نیامد (05/0P). متوسط سطح روی زنان اختلاف معنی داری با مقدار طبیعی آن نشان نداد (05/0P)، ولی میانگین سطح سرمی روی مردان با مقدار طبیعی آن تفاوت آماری معنی داری داشت (05/0P). نتیجه گیری: در این مطالعه مقادیر سرمی عناصر کمیاب مس و روی اختلافی با مقادیر طبیعی جامعه نداشت. از آن جایی که کاهش مس و روی منجر به افزایش اکسیدان ها در بیمارهای خودایمن و تشدید بیماری می گردد. پیشنهاد می شود با انجام یک مطالعه ی مورد ـ شاهدی با حجم نمونه ی مناسب ارتباط این عناصر با شدت بیماری مورد ارزیابی قرار گیرد. عباس کریمی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5123&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه ی وضعیت سلامت و تنش ادراک شده در افراد مبتلا به پسوریازیس و افراد سالم مراجعه کننده به کلینیک های پوست و زیبایی شهرکرد است. روش اجرا: در پژوهش مورد ـ شاهدی حاضر 90 نفر شامل 45 بیمار مبتلا به پسوریازیس و 45 فرد سالم با روش نمونه گیری در دسترس وارد شدند. افراد بیمار و سالم ازنظر جنسیت، سن و سطح تحصیلات همتا شدند. ابزارهای به کاررفته در این پژوهش شامل پرسش نامه ی ارزیابی وضعیت سلامت 36 سؤالی (SF-36) و تنش ادراک شده بود. نتایج: میانگین نمره ی تنش ادراک شده افراد بیمار برابر 6/40/27 و بیشتر از افراد عادی (2/125/20) بود (001/0=P). هم چنین، میانگین نمره ی کیفیت زندگی بیماران برابر 9/79/44 و کمتر از افراد سالم (5/71/62) بود (001/0=P). نتیجه گیری: تنش های روان شناختی نقش مهمی در تشدید پسوریازیس بازی می کنند. این بیماری چون قابل رؤیت است، اثر عمیقی بر جنبه های شناختی و اجتماعی بیماران و به دنبال آن بر کیفیت زندگی افراد دارد. زینب غفاری http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5124&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی پیامد مختلف درمان مبتلایان به بیماری سالک در سطح کشور ایران در سال 1393 می باشد. روش اجرا: مطالعه ی حاضر، مطالعه ای مقطعی است که در آن اطلاعات مربوط به 3684 نفر از مبتلایان به سالک که در نیمه ی اول سال 1393 به مرکز مدیریت بیماری های وزرات بهداشت گزارش شده را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها: از 3684 بیمار واردشده به مطالعه (1/55%) مرد و میانگین سنی بیماران 1827 سال بود. بیش از 34% بیماران با استفاده از تزریق داخل ضایعه ی مگلومین آنتی مونات و حدود 25% بیماران با تزریق داخل عضله ی این دارو تحت درمان قرار گرفتند. بین اندازه ، تعداد و هم چنین شکل ضایعه با انتخاب رژیم درمانی، رابطه ای معنادار مشاهده شد (001/0P). قریب 35% از بیماران بین 7 تا 10 روز تحت درمان با تزریق عضلانی بوده و 3/43% از بیماران بین 5 تا 8 هفته به تزریق داخل ضایعه درمان شدند. نتیجه گیری: بیش از 99% بیماران به طور کامل و بدون عارضه یا شکستِ درمان، بهبود یافتند. به نظر می رسد بیماران ایرانی کمتر به ضایعات وخیم دچار می شوند. عبدالله محمدیان هفشجانی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5125&sid=1&slc_lang=fa کورتیکواستروئیدهای موضعی در درمان بیماری های پوستی نظیر اگزما و پسوریازیس بسیار مفید می باشند. اثرات ضدالتهابی و ضدتکثیر کورتیکواستروئیدهای موضعی دلیل اثربخشی و کاربرد زیاد آن ها در بیماری های پوستی است. کورتیکواستروئیدهای موضعی را براساس قدرت می توان به گروه های مختلفی دسته بندی کرد؛ این دسته بندی براساس فعالیت ذاتی مولکول کورتیکواستروئید فعال و خصوصیات حامل (کرم، پماد و لوسیون) انجام می شود که می تواند به صورت مستقیم در پذیرفته شدن دارو توسط بیمار و هم چنین بهبود نفوذ به پوست تأثیرگذار باشد. دستورالعمل ملی بریتانیا کورتیکواستروئیدهای موضعی را به 4 دسته ازنظر قدرت تقسیم می کند که شامل دسته ی 1 با بیشترین قدرت (برای مثال کلوبتازول پروپیونات) و دسته ی 4 با کمترین قدرت (برای مثال هیدروکورتیزون) می باشد. در مقابل، دسته بندی ایالات متحده ی آمریکا در 7 دسته طبقه بندی می شود که شامل فوق قوی، قوی، بالاتر از حد متوسط، در حد متوسط، پایین تر از حد متوسط، دارای اثر خفیف و دارای کمترین قدرت است. سامان احمدنصرالهی http://journals.tums.ac.ir/jdc/browse.php?a_id=5126&sid=1&slc_lang=fa ندارد #### علیرضا خاتمی