پوست و زیبایی

عوارض شایع بالینی و آزمایشگاهی ایزوتره‌تینوئین خوراکی در مبتلایان به آکنه‌ی ندولوکیستیک

پوران لایق

زمینه و هدف: در بین درمان های موجود آکنه، ایزوتره تینوئین خوراکی تنها دارویی است که تقریباً برروی تمامی عوامل دخیل در پاتوژنز این بیماری مؤثر می باشند. گرچه مطالعات چندی در جوامع مختلف بر عوارض این دارو انجام شده اما مطالعات معدودی از مصرف کنندگان ایرانی در دسترس است. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی عوارض شایع بالینی و آزمایشگاهی این دارو در مبتلایان به آکنه ی ندولوکیستیک در شهر مشهد درایران می باشد.

روش اجرا: 100 بیمار دارای آکنه ی ندولوکیستیک، بدون سابقه ی بیماری های خونی، کلیوی و کبدی شناخته شده و در مورد خانم ها دارای آزمایش منفی بارداری، وارد مطالعه شدند. بیماران تحت درمان با رژیم استاندارد mg/kg 120 برای یک دوره ی درمانی از ایزوتره تینوئین خوراکی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک مربوط به هر بیمار ثبت و آزمایش های پایه از قبیل سطح سرمی چربی ها، آزمایش های عملکرد کبدی و شمارش کامل خون انجام شد، هر دو ماه آزمایش ها تکرار و هم زمان وجود عوارض بالینی نیز بررسی شدند.

یافته ها: تمامی بیماران دوره ی درمان براساس وزن خود را به اتمام رساندند. شایع ترین عوارض به ترتیب کیلیت (87%)، خشکی پوست (71%)، انواع درماتیت ها (37%)، اپیستاکسی (21%)، آرترالژی و میالژی (21%) بودند. همه ی عوارض خفیف بودند و قطع درمان در هیچ موردی لازم نشد. گرچه تغییراتی در سطح چربی های سرم و آزمایش های عملکردی کبد مشاهده شد ولی این تغییرات در محدوده ی طبیعی قرار داشتند.

نتیجه گیری: درمان با ایزوتره تینوئین خوراکی در مبتلایان به آکنه ی ندولوکیستیک روشی کم عارضه می باشد اما باید احتمال عوارض جانبی جدی را همیشه مدنظر داشت.

شیوع و انگیزه‌ی مصرف محصولات آرایشی در بین دختران دانشجوی دانشگاه‌های شهر همدان

محمد احمدپناه

زمینه و هدف: مصرف بی رویه محصولات آرایشی می تواند زمینه ساز عوارض متعددی برای فرد شود. این مطالعه با هدف تعیین شیوع و انگیزه ی مصرف محصولات آرایشی در بین دختران دانشجو انجام شده است.

روش اجرا: این مطالعه مقطعی روی 540 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه های شهر همدان انجام گرفت. شرکت کنندگان به روش نمونه گیری تصادفی ساده با انتصاب متناسب از بین دانشگاه های مختلف همدان انتخاب شده و پرسش نامه ای که شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و نوع محصول آرایشی مصرفی به صورت خودگزارش دهی از آنان بود، تکمیل شد.

یافته ها: از بین محصولات آرایشی رژ لب (62.2%)، خط چشم (50.9%) و ریمل (43.3%) بیشترین مصرف را در بین دانشجویان مورد بررسی داشته و بیشترین دلیل مصرف، حس زیبایی و کسب اعتماد به نفس ذکر شده بود.

نتیجه گیری: با در نظر گرفتن یافته های این مطالعه، به نظر می رسد ارائه ی برنامه های آموزشی در خصوص ارتقاء عزت نفس در بین دانشجویان بتواند نتایج سودمندی را در پیش گیری از مصرف بی مورد محصولات آرایشی به دنبال داشته باشد.

سابقه‌ی خانوادگی هرپس زوستر به‌عنوان عاملی خطرساز برای ابتلا: مطالعه‌ای مورد ـ شاهدی

سیدمصطفی قاسم زاده

زمینه و هدف: علاوه بر افزایش سن و نقص ایمنی، عوامل خطرساز متعددی برای ابتلا به هرپس زوستر مورد بررسی قرار گرفته اند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی سابقه ی خانوادگی ابتلا به زوستر به عنوان یکی از عوامل خطرساز برای ابتلا به این بیماری بود.

روش اجرا: این مطالعه ای مورد ـ شاهدی در بخش و درمانگاه پوست بیمارستان فرشچیان همدان انجام شد. گروه مورد شامل بیماران با تشخیص قطعی هرپس زوستر بودند. گروه شاهد شامل افراد غیرمبتلا به این بیماری بودند که از بین بیماران مبتلا به سایر بیماری های پوستی یا همراهان آن ها انتخاب شد. ابتلا به نقص ایمنی به عنوان معیار خروج از مطالعه در نظر گرفته شد. اطلاعات هر دو گروه مورد و شاهد بر اساس پرسش نامه های مخصوص و توسط همکاران غیرمطلع از نحوه ی گروه بندی افراد و اهداف مطالعه جمع آوری شد. برای مقایسه ی سابقه ی خانوادگی به عنوان یک عامل خطرساز بین دو گروه مورد مطالعه، آزمون مربع کای و محاسبه ی Odds Ratio (OR) با فاصله اطمینان 95% (95% Confidence Interval) انجام گرفت.

یافته ها: در این مطالعه تعداد افراد گروه های مورد و شاهد به ترتیب 217 و 200 نفر و میانگین (میانگین±انحراف معیار) سنی گروه های مورد و شاهد به ترتیب 49.08±15.59 سال و 49.96±15.54 سال (P=0.936) بود. 53.5% از گروه مورد و 54.5% از گروه شاهد زن بودند (P=0.845). فراوانی سابقه ی ابتلای بستگان درجه ی یک به هرپس زوستر در گروه های مورد و شاهد به ترتیب (30%) 65 و (8%) 16 بود (OR [95%CI] = 4.91 [2.73-8.85]). سابقه ی ابتلای بستگان درجه ی دو در گروه های مورد و شاهد به ترتیب (16.6%) 36 و (4%) 8 بود (OR [95%CI] = 4.77 [2.16-10.54]). مجموع سابقه ی ابتلای بستگان (درجه ی یک یا دو) در گروه های مورد و شاهد به ترتیب (46.6%) 101 و (12%) 24 به دست آمد.

نتیجه گیری: این مطالعه، سابقه ی خانوادگی ابتلا به هرپس زوستر را به عنوان عاملی خطرساز برای این بیماری معرفی می نماید.

همه‌گیری شپش سر در دانش‌آموزان شهرستان بهار در استان همدان

احسان مصطفوی

زمینه و هدف: شپش سر یکی از شایع ترین آلودگی های انگلی در جهان است. این آلودگی در بسیاری کشورها از جمله ایران شایع می باشد. آلودگی شپش سر باعث مشکلات جدی بهداشتی در بسیاری از جوامعبه ویژه در کودکان مدارسمی گردد مطالعه ی حاضر متعاقب یک همه گیری شپش سر در دانش آموزان شهرستان بهار باهدفتعیین عوامل مؤثر بر این همه گیری شپش سر در بهار سال 1390 انجام گرفت

روش اجرا: در این مطالعه یمقطعی اطلاعات زمینه ای و اپیدمیولوژیک کلیه ی بیمارانی که در زمان همه گیری شپش سر در شهرستان بهار در استان همدان آبان ماه تا پایان دی ماه 1390 با تشخیص آلودگی شپش سر تحت پیگیری و درمان قرار گرفته بودند، توصیف و تحلیل شد

یافته ها: از مجموع 17722دانش آموز شهرستان، تعداد 1217 نفر (6.7%) به شپش سر مبتلا شده بودند. جنسیت 98.1% از دانش آموزان آلوده دختر بود. محل سکونت 59.3% شهر و 40.7% روستا بود. 57.6_{%دانش آموزان آلوده در مقطع ابتدایی تحصیل می کردند. از نظر آماری تفاوت معنی داری بین آلودگی به شپش سر و متغیرهای جنس، محل سکونت و مقطع تحصیلی وجود داشت}

_{نتیجه گیری: برای اولین بار بودکه آلودگی به شپش سر در شهرستان بهار به صورت همه گیری در بیندانش آموزان روی داد. از آنجا که احتمالاً عدم رعایت بهداشت فردی و عمومی توسط کارگران فصلی و مهاجر چادرنشین باعث شیوع بیماری در این منطقه شده بود، فراهم کردن تسهیلات رفاهی و بهداشت برای کارگران و ارتقاء آگاهی آن ها، مردم ودانش آموزان در خصوص راه های پیشگیری از ابتلا به شپش سر و درمان به موقع موارد آلوده ضروری است.}

سطح C-reactive protein در سرم بیماران مبتلا به پسوریازیس قبل و بعد از درمان با narrow-band ultraviolet B

ولی الله حسین پور

زمینه و هدف: (CRP) C-reactive protein یک بیومارکر التهابی است که سطح آن در بیماری پسوریازیس بالا می رود. هم چنین میزان آن با نمره ی (PASI) Psoriasis Area and Sevirity Index ارتباط مستقیم دارد.

روش اجرا: سطح سرمی CRP قبل و بعد از درمان با فتوتراپی با narrow-band ultraviolet B (NB-UVB) اندازه گیری و نتایج با توجه به بهبودی در نمره ی PASI تحلیل شد.

یافته ها: سطح CRP اولیه در بیماران مبتلا به پسوریازیس بالا بود و این مقدار به طور معنی داری بعد از درمان کاهش یافت. بیمارانی که در ابتدای مطالعه CRP بالایی داشتند، درگیری وسیع تر و شدیدتر پوستی داشتند. بیشترین کاهش مقدار CRP نیز در افرادی دیده شد که پاسخ بهتری به درمان دادند و 75% PASI بالاتری دارند. یک همراهی بین نمره ی PASI اولیه و CRP پایه نیز وجود داشت.

نتیجه گیری: بیمارانی که مبتلا به پسوریازیس پلاکی متوسط تا شدید بودند التهاب سیستمیک نیز داشتند که این التهاب با سطح بالای CRP آنها نشان داده شد. فعالیت بیماری پوستی، همراهی معنی داری با بالارفتن CRP داشت. فتوتراپی که باعث بهبود ضایعات پوستی پسوریازیسی می شد سبب کاهش التهاب و در نتیجه پایین آمدن سطح CRP می شد.

مقدار سرمی روی در بیماران مبتلا به آلوپسی آره‌آتا: مطالعه‌ای مقطعی

امیررضا حنیف نیا

زمینه و هدف: آلوپسی آره آتا ریزش موی غیراسکارگذاری است که علل متفاوتی از جمله عدم تعادل غلظت های عناصر کمیاب بدن مانند روی به عنوان عامل آغازکننده ی آن مطرح است. هدف این مطالعه، اندازه گیری مقدار سرمی روی در بیماران آلوپسی آره آتا و مقایسه ی آن با مقادیر طبیعی بود.
روش اجرا: در 23 زن و 19 مرد مبتلا به آلوپسی آره آتا، مقدار سرمی روی با روش اسپکتروفتومتری جذبی اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مربع کای، t و تحلیل واریانس (ANOVA) مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: مقدار سرمی روی در 16 بیمار مبتلا کمتر از حد طبیعی (70µg/dL) بود که مبتلایان به اشکال شدیدتر (شکل یونیورسالیس) و نیز مدت بیشتر بیماری بودند. میانگین مقدار سرمی روی بیماران 81.88µg/dL به دست آمد که در مقایسه با میانگین مقدار سرمی روی جمعیت سالم (83.5µg/dL) تفاوت معنی داری نداشت (P=0.668). میانگین سطح سرمی روی در انواع مختلف بیماری با یکدیگر و مقدار طبیعی تفاوت معنی داری نداشت (P>0.05). ارتباط بین میزان سرمی روی و مدت درگیری معنی دار بود (P=0.022).

نتیجه گیری: مبتلایان به انواع شدیدتر بیماری مقادیر سرمی روی کمتری در مقایسه با مبتلایان به سایر انواع آلوپسی آره آتا داشتند.

اثر فاکتورهای مترشحه از سلول‌های بنیادی حاصل از بافت چربی (ADSC-CM) روی تولید و تخریب اسید هیالورونیک در سلول‌های فیبروبلاست پوست انسان

حسین عبدل تهرانی

زمینه و هدف: ساخته شدن ماتریکس خارج سلولی (extracellular matrix [ECM]) برای ترمیم جراحت یک عامل کلیدی است. اصلی ترین عضو این ماتریکس اسید هیالورونیک (hyaloronic acid [HA]) است. مطالعات اخیر نشان داده است که محیط حاصل از کشت سلول های مزانشیم مشتق از بافت چربی (ADSC-CM) باعث افزایش بیان و تولید کلاژن I، III و فیبرونکتین که اجزای ECM هستند، می شود. هدف این تحقیق بررسی اثر ADSC-CM در بیان ژن های تولید کننده و تخریب کننده ی HA در سلول های فیبروبلاست پوست انسان است.
روش اجرا: سلول های مزانشیم از سه نمونه ی لیپوساکشن جدا شد و بعد از کشت محیط رویی آن ها جمع آوری شد. نمونه ی بیوپسی پوست از شش نفر گرفته شد و سلول های فیبروبلاست از آن ها جدا شد. این سلول ها در 100% ADSC-CM کشت داده شدند. بیان سه ژن تولیدکننده و دو ژن تخریب کننده ی HA در نمونه های تیمارشده و کنترل با real time PCR و میزان نهایی ترشح HA با کیت ELISA اندازه گیری شد.
یافته ها: بیان دو ژن تولیدکننده ی HA، HAS1 و HAS2 در نمونه های تیمارشده نسبت به کنترل افزایش و بیان ژن تخریب کننده ی HA، HYAL2 در آن ها کاهش یافت. اندازه گیری میزان ترشح نهایی HA توسط به روش ELISA نشان داد که میزان ترشح آن در نمونه های تیمارشده نسبت به کنترل افزایش یافته است.

نتیجه گیری: تولید و ترشح HA در سلول های فیبروبلاست پوست انسان با اثر تحریک آمیز فاکتورهای رشد موجود در ADSC-CM افزایش می یابد. بنابراین ترشحات ADSC با افزایش تولید و ترشح اجزاء ECM می تواند نقش اساسی در ترمیم داشته باشد.

راهنمای بالینی درمان مبتنی بر شواهد: آکنه ـ آلوپسی آندروژنتیک

علیرضا فیروز

راهنماهای بالینی درمان مهم ترین و معتبرترین دستورالعمل در درمان بیماری ها می باشند که بر اساس بالاترین سطح شواهد (مرور نظام مند، متاآنالیز یا کارآزمایی های بالینی تصادفی شده ) و با اتفاق نظر خبرگان موضوع تهیه می شوند. در این مقاله، جدیدترین راهنماهای بالینی درمان دو بیماری شایع آکنه (ارائه شده توسط فرهنگستان پوست اروپا) و ریزش موی آندروژنتیک (ارائه شده توسط انجمن پوست آلمان) به اختصار مرور می شوند.