fa مقایسه اثر سیستم‌‌های باندینگ مختلف بر استحکام باند ترمیم‌های کامپوزیتی بازسازی شده مواد دندانی dental biomaterial تحقیقی Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف:</strong> ترمیم کامپوزیت‌های قدیمی به‌ جای برداشت کامل آن‌ها، روشی محافظه‌ کارانه در دندانپزشکی ترمیمی محسوب می‌شود. با این حال، ایجاد اتصال مؤثر بین رزین کامپوزیت قدیمی و جدید یکی از چالش‌های اصلی بالینی است. این مطالعه با هدف مقایسه استحکام باند برشی بین کامپوزیت قدیمی و جدید، با استفاده از سه سیستم باندینگ مختلف انجام شد.<br> <strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه آزمایشگاهی که در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام گرفت،&nbsp;60 نمونه کامپوزیتی دیسکی شکل با ابعاد استاندارد تهیه و پس از انجام فرآیند aging مصنوعی (ذخیره در آب مقطر به مدت ۶ ماه)، سطح آن‌ها به‌صورت مکانیکی توسط فرز خشن شد. سپس نمونه‌ها به طور تصادفی در سه گروه تقسیم&nbsp;&nbsp;(n-20)و با استفاده از باندینگ‌های Etch & Rinse دو مرحله‌ای، Self-Etch یک مرحله‌ای و یونیورسال، لایه جدید کامپوزیت بر سطح نمونه‌ها افزوده شد. تمامی نمونه‌ها تحت سیکل حرارتی قرار گرفته و سپس استحکام باند برشی توسط دستگاه تست یونیورسال اندازه‌گیری شد. همچنین الگوی شکست نمونه‌ها در محل شکست توسط استریومیکروسکوپ بررسی و در سه دسته Adhesive، Cohesive و یا Mixed گزارش شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری آنالیز واریانس و مجذور کای نرم افزار SPSS در سطح معنی داری 05/0 مورد تحلیل قرار گرفتند.<br> <strong>یافته‌ها: </strong>بین میانگین استحکام باند به دنبال بکارگیری سیستم‌های باندینگ Etch & Rinse دو مرحله‌ای&nbsp;(47/4 &plusmn; 22/15 مگاپاسکال)، Self-Etch یک مرحله‌ای (66/4 &plusmn; 05/14 مگاپاسکال) و یونیورسال (68/4 &plusmn; 44/13 مگاپاسکال) تفاوت آماری معنی داری دیده نشد (468/0=P). فراوانی الگوی شکست بین گروه‌ها اختلاف آماری معنی داری نشان نداد (453/0=P) و در تمامی گروه‌ها عمدتاً از نوع cohesive یا mixed بود و شکست adhesive مشاهده نشد.<br> <strong>نتیجه ‌گیری:</strong> در شرایط آماده ‌سازی سطح مشابه، هیچ ‌یک از سه سیستم باندینگ مورد بررسی نسبت به دیگری برتری معنی داری در استحکام باند بین کامپوزیت قدیمی و جدید نشان نداد. به نظر می‌رسد انتخاب سیستم باندینگ در ترمیم‌های کامپوزیتی ثانویه می‌تواند بر اساس عوامل عملی همچون در دسترس بودن، سهولت استفاده و ترجیح دندانپزشک&nbsp;انجام گیرد.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aims: </strong>Repairing existing composite restorations, rather than replacing them entirely, is regarded as a conservative and tissue-preserving approach in restorative dentistry. However, achieving a durable bond between the aged and newly applied composite resin remains a significant clinical challenge. This study aimed to compare the shear bond strength of repaired composite restorations using three different adhesive systems.<br> <strong>Materials and Methods: </strong>In this in vitro study, which conducted at the Faculty of Dentistry, Urmia University of Medical Sciences, 60 disk-shaped composite specimens were fabricated with standard dimensions. After undergoing artificial aging (storage in distilled water for 6 months), their surfaces were roughened mechanically using a diamond bur. The specimens were randomly divided into three groups (n=20) and repaired using fifth-generation (Adper Single Bond), seventh-generation (OptiBond All-In-One), and universal (Single Bond Universal) adhesives, followed by the application of new composite. All&nbsp; specimens were subjected to thermocycling, and the shear bond strength was measured using a universal testing machine. Fracture patterns of the samples were also examined using a stereomicroscope to determine the modes of failure. Data were analyzed using one-way ANOVA and Chi-square tests in SPSS at a significance level of 0.05.<br> <strong>Results: </strong>The mean shear bond strengths were 15.22 &plusmn; 4.47 MPa for Adper Single Bond, 14.05 &plusmn; 4.66 MPa for OptiBond All-In-One, and 13.44 &plusmn; 4.68 MPa for Single Bond Universal. No statistically significant differences were found among the groups (P=0.468). Fracture pattern distribution was also not significantly different (P=0.453), with predominantly cohesive or mixed failures observed across all groups. No adhesive failures were observed.<br> <strong>Conclusion: </strong>Under standardized surface preparation, none of the tested adhesive systems demonstrated a statistically significant advantage in the shear bond strength between the aged and new composite. Therefore, the choice of adhesive in composite repair procedures can be guided by practical considerations such as product availability, ease of application, and dentist preference.</div> ادهزیو, رزین کامپوزیت, تست مواد Adhesives, Composite resins, Materials testing 0 0 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1593-1&slc_lang=fa&sid=1 Sayeh Hamedanchi سایه همدانچی sayeh.h63@gmail.com No Assistant Professor, Department of Restorative Dentistry, School of Dentistry, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran استادیار گروه آموزشی دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Hafez Vahedpour حافظ واحدپور hafezvdp@gmail.com No Assistant Professor, Department of Restorative Dentistry, School of Dentistry, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran استادیار گروه آموزشی دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Solmaz Charmi سولماز چرمی solmaz.c.445@gmail.com Yes Student Research Committee, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran; Post-graduate Student Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران؛ دستیار تخصصی گروه آموزشی دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران