مجله دندانپزشکی

ارزیابی استانداردهای پایه برنامه دندانپزشکی عمومی از دیدگاه دانشکده‌های دندانپزشکی کشور

عباس مکارم

زمینه و هدف: اهمیت کیفیت در آموزش علوم پزشکی، نیاز به تدوین استانداردهای مناسب را در نظام های آموزشی به عنوان مبنایی برای تأیید کیفیت مورد توجه قرار داده است. استانداردهای تدوین شده برای اجرایی شدن نیاز به ارزیابی مجریان برنامه دارد. هدف از این تحقیق ارزیابی استانداردهای پایه برنامه دندانپزشکی عمومی از دیدگاه دانشکده های سطح کشور بود.

روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1391 انجام شد. ابتدا با نظارت دبیرخانه شورای آموزش دندانپزشکی و تخصصی نمایندگانی از 16 دانشکده کشور معرفی شدند. بر اساس استانداردهای پایه برنامه دندانپزشکی عمومی کشور چک لیستی تهیه گردید که شامل بررسی لزوم وجود و پیش بینی زمان دستیابی به معیار مذکور استاندارد از دیدگاه هر دانشکده بود. نمایندگان دانشکده ها پس از یک جلسه توجیهی در وزارتخانه با برگزاری گروه های متمرکز از صاحبنظران دانشکده متبوع خود و نظر سنجی از اعضای هیأت علمی، ارزیابی دانشکده خود را در قالب یک فرم به دبیرخانه ارسال کردند. نتایج به دست آمده در قالب آمار توصیفی ارایه گردید.

یافته ها: نظرات 14 دانشکده دریافت شد (پاسخگویی 87%). کلیه استانداردهای پایه مصوب، از نظر بیش از 85% دانشکده ها ضروری بود. بیش از 70% از استانداردها از نظر بیش از 30% دانشکده ها در یک سال قابل دسترسی نبودند.

نتیجه گیری: استانداردهای تدوین شده دارای مقبولیت عمومی در سطح کشور است. ولی به نظر میرسد در صورت استفاده به عنوان اعتبار بخشی، موجب عدم کسب اعتبار بسیاری از دانشکده ها گردد و در این رابطه باید دانشکده های دندانپزشکی مشمول به فکر سرعت بخشیدن به اصلاح فرایند اصلاحات آموزشی و کاهش فاصله از استاندارد های مربوطه شوند.

بررسی اثربخشی پمفلت آموزشی برای مادران بر همکاری کودکان 7-3 سال در اولین ملاقات دندانپزشکی

سارا قدیمی

زمینه و هدف: محیط دندانپزشکی یکی از مکان های استرس آور برای کودکان به شمار می آید که در بسیاری موارد والدین ترس و نگرانی خود را در اولین ملاقات دندانپزشکی به کودک خود منتقل می کنند. مادران به عنوان نزدیک ترین فرد به کودک احتمالاً نقش مهمی بر همکاری کودک در درمان دندانپزشکی دارند. هدف از این مطالعه بررسی اثر بخشی پمفلت آموزشی برای مادران بر رفتار و همکاری کودکان 7-3 سال در اولین ملاقات دندانپزشکی بود.

روش بررسی: اثر بخشی پمفلت آموزشی برای مادران، بر روی 238 مادر از میان مراجعه کنندگان به بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران که کودک 7-3 سال داشتند و کودک خود را برای اولین بار به مرکز دندانپزشکی می بردند، بررسی شد . شرکت کنندگان در مطالعه بطور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. همکاری کودکان از طریق پرسشنامه ای که بر اساس مقیاس 4 درجه ای فرانکل تهیه شده بود سنجیده شد. این پرسشنامه حاوی 5 قسمت بود: جدایی کودک از مادر، ورود به اتاق و قرارگیری روی صندلی دندانپزشکی، باز کردن دهان، ارتباط با دندانپزشک وگرفتن جایزه. داده های مطالعه با آزمون Chi-square ارزیابی گردید.

یافته ها: نتایج نشان داد پمفلت فقط در مرحله جدایی کودک از مادر تأثیرگذار است بطوری که در گروه مداخله رفتار و همکاری کودکان بهتر از گروه شاهد بود (006/0= P ). در گروه مداخله 2/96% کودکان دارای رفتار خوب و خیلی خوب بودند و در گروه شاهد 8/90% کودکان دارای رفتار خوب و خیلی خوب بودند که این تفاوت معنی داری نبود (11/0= P ).

نتیجه گیری: اگرچه پمفلت در مرحله جدایی کودک از مادر تأثیرگذار بود، اما میزان همکاری در دو گروه مقایسه و مداخله در اولین جلسه دندانپزشکی تفاوت معنی داری نداشت.

تعیین سطح آگاهی دانشجویان مقطع علوم پایه واحد بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی شیراز از بهداشت دهان و دندان در سال تحصیلی 91-1390

افروز حبیبی

زمینه و هدف: سلامت دهان و دندان یکی از مولفه های سلامت عمومی است و ارتقاء سلامت دهان و دندان یکی از مهم ترین اهداف پیشگیری از بیماری ها در دندانپزشکی است. رفتار بهداشتی مناسب بر اساس آگاهی، نگرش و عملکرد صحیح شکل می گیرد. هدف از این مطالعه ارزیابی سطح آگاهی از بهداشت دهان و دندان در دانشجویان علوم پزشکی واحد بین الملل (پردیس کیش) دانشگاه علوم پزشکی شیراز بوده است.

روش بررسی: 159 نفر دانشجو در رشته های پزشکی (54 نفر)، دندانپزشکی (69 نفر) و داروسازی (36 نفر) در این مطالعه شرکت کردند. در این تحقیق، از پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی جهت ارزیابی سطح آگاهی دانشجویان از بهداشت دهان و دندان استفاده شد و برای تحلیل داده ها از آزمون Chi-square استفاده گردید .

یافته ها: بنابر نتایج حاصله، سطح آگاهی دانشجویان گروه دندانپزشکی از دو گروه دیگر بیشتر بود و دانشجویان داروسازی از سطح آگاهی بهتری نسبت به دانشجویان پزشکی برخوردار بودند. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که بین سطح آگاهی دانشجویان از بهداشت دهان و دندان با رشته تحصیلی، مدت زمان تحصیل در دانشگاه و محل اخذ دیپلم، ارتباط معنی داری وجود داشت ( 05/0> P )، در حالیکه بین سطح آگاهی دانشجویان با جنس و تحصیلات والدین شان هیچ ارتباط معنی داری وجود نداشت (05/0< P ).

نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر بیانگر آن است که دانشجویان علوم پزشکی در واحد بین الملل دانشگاه علوم پزشکی شیراز، دارای آگاهی نسبتاً خوبی در زمینه بهداشت دهان و دندان بودند. به نظر می رسد برای رسیدن به سطح مطلوبی از آگاهی دانشجویان گروه های پزشکی در زمینه بهداشت دهان و دندان، باید آموزش های لازم در قالب کارگاه و سمینار داده شود.

بررسی نتایج درمان‌های انجام شده در بخشTMJ دانشکده دندانپزشکی در سال تحصیلی 90-1389

مجید صاحبی

زمینه و هدف: اختلالات مفصل گیجگاهی- فکی از مشکلات شایع بیماران مراجعه کننده به دانشکده های دندانپزشکی می باشد. علی رغم ارایه درمان های مناسب برای این بیماران در مطب ها و دانشکده ها، نتایج و میزان موفقیت این درمان ها به صورت مشخص ارزیابی و گزارش نشده است. تحقیق حاضر با هدف تعیین عملکرد و نتایج درمان های ارایه شده برای بیماران مبتلا به اختلالات مفصل TMJ مراجعه کننده به گروه آموزشی TMD دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال تحصیلی 90-1389 انجام شد.

روش بررسی: در یک تحقیق توصیفی- مقطعی 85 بیمار تحت درمان در گروه آموزشی TMJ دانشکده دندانپزشکی، بعد از سپری شدن حداکثر 3 ماه به این مرکز فراخوانده شده و شاخص های دموگرافیک، نتایج معاینات انجام شده و میزان بهبودی علایم و نشانه های اختلالات TMD در آن ها تعیین گردید
(بهبودی کامل، بهبودی جزیی و عدم بهبودی). رضایت بیماران از درمان ها نیز تعیین و تفاوت آن در میان افراد دارای علایم و نشانه های اختلالات TMD در قبل و بعد از درمان با آزمون Mann-Whitney U بررسی شد.

یافته ها: شایع ترین علایم و نشانه های بیماران شامل درد TMJ (35 نفر، 2/42%) و کلیک (33 نفر، 8/39%) و نیز حساسیت مفصل (26 نفر، 3/31%) بوده است. میانگین سنی بیماران 3/32 سال و اکثریت آن ها نیز خانم بودند (72 نفر در برابر 11 نفر). همچنین، 44 نفر (0/53%) با استفاده از اسپلینت، 11 نفر (3/13%) با اسپلینت قدامی و 17 نفر (5/20%) نیز از طریق اسپلینت و فیزیوتراپی درمان شده بودند. از کل نمونه ها، 65 نفر (3/87%) از نتایج رضایت داشته و 16 نفر (3/19%) هم از این درمان ها راضی نبودند. در انتهای درمان، افراد دارای درد TMJ (001/0> P ) و حساسیت مفصل (001/0> P ) رضایت کمتری در مقایسه با بیماران فاقد این علایم نشان دادند. در سایر موارد تفاوت های معنی داری ازنظر میزان رضایت در میان افراد دارای علایم و نشانه های مختلف TMD در قبل و بعد از درمان مشاهده نگردید(05/0 < P).

نتیجه گیری: در مجموع درمان های ارایه شده به بیماران TMD در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران درمان های موفقی بوده و اکثریت بیماران مراجعه کننده نیز از مزایای این درمان ها بهره مند شده بودند.

مروری بر استرس اکسیداتیو در آفت راجعه دهانی

نازنین مرتضوی

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه، مروری بر تحقیقات انجام یافته در زمینه وضعیت اکسیدان/ آنتی اکسیدانی در سرم و بزاق بیماران مبتلا به آفت راجعه دهانی (RAS) بود.

روش بررسی: با استفاده از واژه های کلیدی استوماتیت آفتی راجعه، آنتی اکسیدان، بزاق، هماتینیک و هماتینیک اسید، مقالات 10 سال گذشته و به طور عمده 3 سال اخیر (2010 تا 2013) استخراج شدند. از مجموع 37 مطالعه کلینیکی مورد بررسی، 18 مقاله موردی شاهدی بر روی بیماران مبتلا به RAS که حداقل 3 بار در سال دچار حملات آفتی می شدند، انتخاب گردیدند. مقالات مربوط به بیماری های سیستمیک و پریودنتال، کم خونی فقر آهن، مصرف داروها و استعمال دخانیات از مطالعه خارج گردیدند.

بحث و نتیجه گیری: تقریباً در تمامی تحقیقاتی که پراکسیداسیون چربی ها را بررسی نموده اند، غلظت های سرولوژیکی و بزاقی MDA در بیماران آفتی نسبت به افراد سالم، افزایش مشهودی داشته و نقش ROS در اتیولوژی بیماری را نشان می دهند. از بین عناصر کمیاب خون، کاهش عناصر روی و سلنیوم و افزایش عنصر مس در بیماران در مقایسه با موارد کنترل مشاهده شده است. تحقیقات همگی حاکی از کاهش میزان SOD در سرم و افزایش این شاخص در بزاق بیماران مبتلا به RAS بوده است. تغییرات میزان کاتالاز و اسید اوریک در بیماران متناقض بوده، شاخص های آنتی اکسیدانی پاراکسوناز، آریل استراز و نیز ویتامین های A, E, C در سرم بیماران RAS نسبت به موارد کنترل پایین تر بوده است.

ارتباط خطای فاصله بین زبان و کام در رادیوگرافی‌ پانورامیک با نوع رابطه اسکلتال فکی

الهام رموزی

زمینه و هدف : خطای فاصله بین زبان و کام در رادیوگرافی پانورامیک در صورتی ایجاد می شود که بیمار نتواند زبان را به طول کامل به سقف دهان بچسباند. در صورت بروز این خطا، تفسیر رادیوگرافیک ناحیه به سختی انجام شده و رادیوگرافی ممکن است از ارزش تشخیصی هم برخوردار نباشد. تحقیق حاضر با هدف تعیین ارتباط خطای فاصله بین زبان و کام در رادیوگرافی های پانورامیک با نوع رابطه اسکلتال فکی انجام شد.

روش بررسی: در یک تحقیق توصیفی- مقطعی، 494 رادیوگرافی پانورامیک از بایگانی بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی تهران انتخاب و وجود یا عدم وجود خطای فاصله بین زبان و کام در آن ها تعیین گردید. ارتباط وجود خطا و جنس، گروه سنی و نوع مال اکلوژن بیماران با استفاده از آزمون Chi-square از نظر آماری بررسی شد .

یافته ها : از کل تصاویر؛ 346 مورد (0/70%) دارای خطای فاصله میان زبان و کام و 148 مورد (0/30%) فاقد این خطا بوده اند. 1/74% رادیوگرافی های بیماران مذکر و 9/66% تصاویر رادیوگرافی افراد مؤنث دارای خطای فاصله بین زبان و کام بوده اند. در افراد واجد مال اکلوژن های Cl I (3≥ ANB ˂1)؛ Cl II و Cl III به ترتیب 6/65%، 1/73% و 4/67% نمونه ها دارای خطا بودند. همچنین، فراوانی خطای فاصله بین زبان و کام در گروه سنی 14-5 سال و 15 سال یا بالاتر هم برابر 2/72% و 8/58% بود.

نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق، تفاوت های معنی داری از نظر وجود خطای فاصله بین زبان و کام برحسب جنس و نوع مال اکلوژن دیده نشد ولی با افزایش سن بیماران؛ موارد خطای فاصله بین زبان و کام در رادیوگرافی های پانورامیک به صورت معنی داری کاهش پیدا کرده بود.

بررسی اثر زمان‌های مختلف اولتراسونیک بر گیر پست‌های پیش ساخته سمان شده با دو سمان مختلف

مازیار ابراهیمی دستگردی

زمینه و هدف: در موارد نیاز به درمان مجدد ریشه یا تعویض ترمیم، یکی از راه های خارج کردن پست از کانال دندان، استفاده از اولتراسونیک است. هدف از این مطالعه تعیین اثر زمان های مختلف اعمال اولتراسونیک بر گیر پست های سمان شده با دو سمان گلاس آینومر و زینک فسفات می باشد.

روش بررسی: 96 دندان پرمولر پایین سالم انتخاب شدند. پس از قطع قسمت تاجی و درمان ریشه نمونه ها، در هر نمونه، فضای پستی با طول 9 میلی متر ایجاد شد. سپس پاراپست های استیل XP در نیمی از نمونه ها با سمان زینک فسفات و در نیمی دیگر با گلاس آینومر سمان شدند. پس از 1 هفته، هر گروه به 4 زیرگروه 12 تایی تقسیم شدند. پست های زیرگروه های اول (کنترل) اولتراسونیک نشدند، اما زیرگروه های دوم تا چهارم به ترتیب به مدت 4، 8 و 12دقیقه اولتراسونیک شدند. سپس نمونه ها تحت کشش قرار گرفته و داده ها با تست های ANOVA و آزمون Tukey HSD آنالیز شدند.

یافته ها: گیر نمونه های کنترل و 4 دقیقه در دو گروه زینک فسفات و گلاس آینومر با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشت (372/0= P ). اما در گروه زینک فسفات پس از 8 و 12 دقیقه و برای گلاس آینومر پس از 12 دقیقه اعمال اولتراسونیک، کاهش گیر مشاهده شد (01/0= P ).

نتیجه گیری: با وجود آن که پست های سمان شده با گلاس آینومر و زینک فسفات، بدون اعمال اولتراسونیک میزان گیر یکسانی داشتند، پس از اعمال زمان های مختلف اولتراسونیک میزان کاهش گیر پست ها، بین دو سمان با یکدیگر متفاوت بود. پست های سمان شده با زینک فسفات در برابر اولتراسونیک در زمان کمتر و به میزان بیشتری دچار کاهش گیر شدند.

بررسی اثر سه ماده ضدعفونی‌کننده بر ویروس هپاتیت B

حجت درویش پور

زمینه و هدف: ویروس هپاتیت B ، از عوامل عفونی در مطب های دندانپزشکی می باشد. بنابراین، تلاش می گردد به کمک مواد ضدعفونی کننده مختلف از انتقال آن جلوگیری شود. محصولات شیمیایی مختلفی برای حذف آلودگی های ویروسی از سطوح دندانپزشکی ابداع شده و ادعاهایی درباره برتری آن ها مطرح است که همگی نیازمند بررسی های علمی هستند. هدف تحقیق حاضر تعیین اثرات ضدویروسی مواد ضدعفونی کننده مختلف ( FD366 ، ISORAPID و هیپوکلریت سدیم 100/2 از محلول5%) بر سطوح کار دندانپزشکی آلوده به ویروس هپاتیت بود.

روش بررسی: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی، در آزمایشگاه ویرولوژی انستیتو پاستور ایران، سرم 10 بیمار مبتلا به HBV در درون میکروتیوب ها ریخته و مواد ضدعفونی کننده FD366 ، ISORAPID و هیپوکلریت سدیم 100/2 از محلول 5% با نسبت یک به یک به آن ها اضافه شدند. برای تشخیص ژنوم ویروس از کیت های تشخیص ویروسی با روش PCR استفاده شد. آب به عنوان کنترل منفی و هیپوکلریت سدیم 5% هم به عنوان کنترل مثبت استفاده شد. ابتدا میزان تیتر ویروس (Viral load) سرم بیماران با کیت تجاری Real time PCR محاسبه شد و بعد از انکوباسیون با مواد مذکور، میزان تیتر ویروس ها مجدداً محاسبه گردید. میزان کاهش روی داده در غلظت ویروس هپاتیت با آزمون های Kruskal-Wallis و Mann-Whitney U مقایسه گردید.

یافته ها: اثرات ضدویروسی مشخصی توسط عوامل ضدعفونی کننده FD366 و ISORAPID دیده نشد (07/0 P= ) . اما، هیپوکلریت سدیم از نظر کارآیی بر ویروس هپاتیت B ، بیشترین اثرات را داشت و تفاوت های آماری معنی داری بین آن ها مشاهده گردید (0001/0 P< ).

نتیجه گیری: مواد ضدعفونی کننده FD366 و ISORAPID کارآیی آشکاری بر نمونه های ویروس هپاتیت نداشتند.

بررسی قابلیت رمینرالیزاسیون ضایعات پوسیدگی اولیه توسط خمیر دندان ایرانی حاوی غلظت‌های مختلف نانوهیدروکسی آپاتیت: بررسی آزمایشگاهی

مهدی صالحی زین آبادی

زمینه و هدف: پوسیدگی دندان، بیماری عفونی واگیرداری است که می توان با روش های پیشگیری از بروز عوارض آن جلوگیری نمود. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه ای اثر خمیر دندان حاوی غلظت های مختلف نانوهیدروکسی آپاتیت بر رمینرالیزاسیون ضایعات پوسیدگی اولیه بود.

روش بررسی: تاج 9 دندان پرمولر اول سالم به 4 قسمت تقسیم شد . 6 نمونه به عنوان شاهد درنظر گرفته شده و در تمام مدت آزمایش تنها در آب مقطر نگهداری شدند. 30 نمونه باقیمانده در محلول دمینرالیزه کننده به مدت 72 ساعت قرار داده شد. سپس نمونه ها به دقت شسته و میکروهاردنس آن ها سنجیده شد. به محلول آب مقطر و خمیردندان به ترتیب مقادیر0، 5/0، 1، 2، 5% ذرات نانوهیدروکسی آپاتیت اضافه گردید . نمونه ها به صورت تصادفی به 5 گروه 6 تایی تقسیم و هر گروه بعد از دمینرالیزاسیون، به مدت 15 دقیقه در محلول خمیر دندان با غلظت مربوط به آن گروه، 1 ساعت در بزاق مصنوعی و سپس 15 دقیقه در محلول خمیردندان مربوط، غوطه ور شد. سپس نمونه ها در محلول بزاق مصنوعی نگهداری شدند و این روند به مدت 5 روز تکرار شد. پس از اتمام فرایند رمینرالیزاسیون، میکروهاردنس دندان ها سنجیده شده و یافته ها با آزمون آنالیز واریانس اندازه های تکراری (Repeated measure) آنالیز گردید.

یافته ها: میکروهاردنس دندان های دمینرالیزه شده به دنبال قرار گرفتن در خمیر دندان نانوهیدروکسی آپاتیت افزایش یافت اما این افزایش معنی دار نبود (62/0 P= ).

نتیجه گیری: خمیر دندان نانوهیدروکسی آپاتیت قادر به افزایش میکروهاردنس مینای دندان دایمی می باشد هرچند این افزایش از نظر آماری معنی دار نبود.

مقایسه دردهای پس از درمان ریشه در بیماران درمان شده تحت بیهوشی عمومی و بی‌حسی موضعی

مسعود ساعتچی

زمینه و هدف : علی رغم پیشرفت ها ی چشمگیر در علم دندانپزشکی، دردهای پس از درمان ریشه از جمله مشکلاتی است که هنوز بیماران از آن رنج می برند . هدف از این مطالعه مقایسه دردهای پس از درمان ریشه در بیمارانی که با روش بیهوشی عمومی و یا روش بی حسی موضعی درمان می شوند، بود .

روش بررسی : در این مطالعه کارآزمایی بالینی 50 بیمار نیازمند درمان ریشه دندان مولر مندیبل انتخاب شدند. 25 نفر از این بیماران به علت ترس، اضطراب یا رفلکس تهوع با بیهوشی عمومی و 25 نفر دیگر به طور معمول تحت بی حسی موضعی مورد درمان قرار گرفتند. تمام دندان ها به طول کارکرد مناسب
به روش Crown down ب ه وسیله فایل های روتاری آماده سازی و به روش تراکم جانبی پر شدند. سپس بیماران با استفاده از فرم سنجش درد Heft-parker visual analog scale شدت درد را در زمان های 6، 12، 24 و 48 ساعت پس از درمان ثبت نمودند. اطلاعات حاصله با روش های T-test ، Chi-square و Mann-Whitney از نظر آماری بررسی گردید.

یافته ه ا : میانگین شدت درد در زمان های 6، 12، 24 ساعت پس از درمان ریشه در دو گروه بی حسی موضعی و گروه بیهوشی عمومی ازنظر آماری اختلاف معنی دار داشت (05/0 P< ) .

نتیجه گیری : دردهای پس از درمان ریشه در بیمارانی که تحت بیهوشی عمومی درمان شد ند نسبت به بیمارانی که تحت بی حسی موضعی درمان ریشه شد ند کمتر بود .

ریزنشت لبه‌ای ترمیم‌های کلاس V کامپوزیتی قبل و بعد از کاربرد ژل APF

محمد مالک زاده

زمینه و هدف: مؤثرترین راه های پیشگیری از پوسیدگی دندانی استفاده از ترکیبات فلوراید است. بعضی مطالعات بیان کرده اند که، ژل APF باعث تغییر خواص فیزیکی سطحی مواد کامپوزیتی می شوند. لذا هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ژل APF قبل و بعد از ترمیم های کامپوزیت بر ریزنشت لبه ای بود.

روش بررسی: در سطوح باکال 45 دندان مولر، حفره های کلاس V طوری ایجاد شد که مارژین اکلوزالی در مینا و مارژین سرویکالی در سمان قرار گرفت. در گروه اول ابتدا فلورایدتراپی، سپس تهیه حفره و ترمیم توسط رزین کامپوزیت انجام شد. در گروه دوم ابتدا حفرات تهیه و ترمیم شده، سپس فلورایدتراپی انجام گرفت. در گروه سوم حفرات تراشیده و ترمیم شدند و فلورایدتراپی انجام نگرفت. میزان نفوذ رنگ در لبه های اکلوزال و سرویکال توسط استریومیکروسکوپ چشمی مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها توسط آزمون کروسکال والیس و آزمون من ویتنی مورد آنالیز آماری قرار گرفت.

یافته ها: بین سه گروه از نظر آماری اختلاف معنی داری وجود نداشت (975/0= P).

نتیجه گیری: فلوراید تراپی با ژل APF قبل و بعد از ترمیم های کامپوزیت کلاس V تأثیر معنی داری بر ریزنشت لبه های عاجی و مینایی نداشت.

بررسی تأثیر محلول نانو هیدروکسی آپاتیت بر رمینرالیزاسیون دندان دایمی متعاقب اکسپوز به دلستر (in situ)

حمید رضا حقگو

زمینه و هدف: علت اصلی اروژن قرار گرفتن در معرض اسید است. عوارض ناشی از اروژن کاربرد عوامل درمانی را ضروری می گرداند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر محلول نانو هیدروکسی آپاتیت در رمینرالیزه شدن دندان متعاقب دمینرالیزه شدن آن با دلستر بود.

روش بررسی: این مطالعه به روش تجربی آزمایشگاهی انجام شد. ریزسختی 18 دندان مولر سوم دایمی نهفته که به روش جراحی خارج شده بودند، اندازه گیری شد. سپس دندان ها در معرض دلستر قرار گرفته و میکروهاردنس ثانویه آن ها اندازه گیری شد. سپس دندان ها به 2 گروه، آب و محلول نانو هیدروکسی آپاتیت تقسیم شدند و 9 جفت دندان در 9 پلاک قرار داده شدند و هر پلاک در دهان 1 داوطلب قرار گرفت . داوطلبان دندان ها را در یک طرف 5 دقیقه در آب و در طرف مقابل 5 دقیقه در محلول نانو هیدروکسی آپاتیت برای 6 بار در روز به مدت 10 روز قرار دادند و میزان میکروهاردنس دندان ها اندازه گیری شد و تغییرات میکروهاردنس دندان ها در داخل و بین هر گروه با آزمون Paired t test آنالیز گردید.

یافته ها: کاهش میکروهاردنس مینای دندان ها بعد از قرار گرفتن در معرض ماالشعیر معنی دار بود (04/0 P= ). ریزسختی 9 دندان بعد از قرار گرفتن در آب تغییر معنی داری نشان داد (012/0 P= ). ریزسختی 9 دندان بعد از قرار گرفتن در معرض محلول نانوهیدروکسی آپاتیت به طور معنی داری تغییر کرد (001/0 P= ).

نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه محلول 10 ٪ نانوهیدروکسی آپاتیت می تواند ضایعات اروزیو را ترمیم نماید.