مجله دندانپزشکی

بررسی تأثیر عوامل بیرونی بر نگرش کتابداران و اطلاع‌رسانان پزشکی کشور نسبت به جایگاه خود در آینده حرفه

جواد قاضی میرسعید

زمینه و هدف: پیامد استفاده از فناوری های اطلاعاتی، ارتباطی در حرفه کتابداری و اطلاع رسانی پزشکی، شرایط جدیدی خواهد بود که کتابداران و اطلاع رسانان پزشکی با آن مواجه می باشند. به همین دلیل هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر عوامل بیرونی بر نگرش کتابداران و اطلاع رسانان پزشکی شاغل نسبت به جایگاهی است که در آینده حرفه خواهند داشت .

روش بررسی: در این مطالعه که به روش مقطعی انجام شد، محیط پژوهش شامل کلیه کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی تحت پوشش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور و جامعه مورد پژوهش تمامی کتابداران و اطلاع رسانان شاغل در مراکز مورد نظر بود. از پرسشنامه به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شد. پرسشنامه مورد نظر در دو قسمت اصلی تنظیم گردید، علاوه بر آن یک قسمت دیگر از پرسشنامه به اطلاعات فردی واحدهای مورد مطالعه اختصاص داده شد. از 1368 نفر، 1001 نفر نسبت به ارسال پرسشنامه مبادرت کردند. محاسبات آماری شامل توزیع فراوانی، میانگین، درصد، شاخص های پراکندگی، ضریب همبستگی و آزمون دو جمله ای بود. داده ها به کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و 05/0P< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که اکثر کتابداران شاغل دارای تخصص حرفه ای نبودند و تنوع رشته های تحصیلی در آنان بسیار زیاد بود. همچنین میانگین اهمیت به عوامل بیرونی و نگرشی از نگاه واحدهای مورد مطالعه به ترتیب 25/3 و 18/4 در مقیاس پنج محاسبه شد. در بررسی اثر عوامل بیرونی بر نگرش، بین همه عوامل رابطه مثبت و معنی دار مشاهده شد. در همین ارتباط یک نکته قابل توجه بود و آن اینکه کتابداران و اطلاع رسانان حضور متخصصان کامپیوتر را در حرفه خود نه تنها تهدیدی برای امنیت شغلی خود نمی دانستند بلکه توانسته بودند خود را با شرایط جدید یعنی همگامی با روند تحولات فناوری های اطلاعاتی تطبیق دهند. از طرفی آنها به این امر واقف بودند که اگر نتوانند خود را با تحولات تکنولوژیک در عرصه فعالیت های حرفه ای همگام نمایند فرصت های شغلی خویش را از دست خواهند داد.

نتیجه گیری: برای پاسخگویی به نیازهای آتی که بسیار هم جدی خواهد بود ضرورت بازنگری در ساختار تشکیلات اداری و آموزشی این حرفه از اولویت هایی است که زمینه را برای ترمیم تاثیر عوامل بیرونی بر نگرش حرفه ای کتابداران نسبت به جایگاهی که در آینده حرفه خواهند داشت فراهم می نماید.

مدلسازی ریاضی پلن‌های سطح لبیال دندان سانترال ماگزیلا1

رز افضلی فر

زمینه و هدف: از آنجاییکه دندان های سانترال به خصوص از بعد زیبایی اهمیت و نقش بسزایی دارند، تبعیت از آناتومی طبیعی دندان و رعایت پلن مناسب همواره مورد توجه می باشد. هدف از مطالعه حاضر تعیین تعداد پلن ها در سطح باکال دندان سانترال ماگزیلا با استفاده از پردازش تصاویر و آنالیز ریاضی است.
روش بررسی: این مطالعه به صورت پیش آزمایی (Pilot) بر روی 32 دندان سانترال سالم ماگزیلای دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. از این دندان ها فتوگرافی هایی بوسیله دوربین عکاسی در نمای پروفایل تهیه شد. سپس با استفاده از برنامه رایانه ایSigmaScan Pro. version 5.00 و برنامه نویسی انجام شده، پردازش تصاویر انجام شد و تعداد پلن ها به دست آمد. اطلاعات بدست آمده با آزمون آماری t زوج و محاسبۀ ضریب همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.
یافته ها: در این مطالعه 9/96% دندان ها دارای سه پلن و 1/3% دارای 2 پلن در سطح لبیال بودند. مقایسه زاویه بین پلن میانی و سرویکال و زاویه بین پلن میانی وانسیزال نشانگر اختلاف معنی داری از نظر آماری بود (01/0(P<.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر، درصد کمتری از دندان های سانترال فک بالا دارای 2 پلن و بیشتر آنها دارای سه پلن می باشند. بنابراین در نظر گرفتن سه پلن برای بازسازی دندان های قدامی فک بالا به اصول زیبایی و تراش نزدیک تر است.

بررسی مقایسه‌ای ارتباط استئوپروز و بیماری‌های پریودنتال

فریده حقیقتی

زمینه و هدف:رابطه بین استئوپروز و بیماری های پریودنتال هنوز به درستی شناخته نشده است. این دو بیماری در سنین بزرگسالی بسیار شایع بوده و تعداد زیادی از جمعیت را به خصوص در ایران به خود اختصاص می دهد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثر استئوپروز بر بیماری های پریودنتال و نقش بهداشت دهانی بر جلوگیری از این روند بود.
روش بررسی: در این مـطالعه historical cohort از بین 111 نفر که از آنها (bone mineral density) BMD استخوان های کمری و ران توسط روش DXA (dual-energy X-ray absorptiometry) تهیه شده بود، ایندکس پلاک به روش Silness and Loe به دست آمد. از این میان 68 نمونه برحسب استئوپروتیک یا نرمال بودن و داشتن بهداشت دهانی بالا یا پایین در 4 گروه به طور مساوی قرار گرفتند. بر روی هریک از آنها معاینات کلینیکی پریودنتال شامل خونریزی حین پروب کردن (BOP)، تحلیل لثه (GR)، عمق پاکت (PPD) و از دست رفتن دندان (TL) انجام شد. از آزمون آنالیز واریانس 4 طرفه و 2 طرفه جهت پردازش داده ها با 05/0>P به عنوان سطح معنی داری استفاده شد.
یافته ها: آنالیز داده ها ارتباط معنی دار TL(P= 0.050) و GR (P= 0.045) را با استئوپروز به طور مستقل از بهداشت دهانی تایید نمود. درحالیکه درمورد BOP و PPD ارتباط معنی داری دیده نشد. در ضمن وجود ارتباط معنی دار بهداشت دهانی با کل شاخص های پریودنتال تایید شد.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر استئوپروز با ایجاد تغییر و کاهش ساختار استخوانی، استعداد افراد را به پیشرفت و شدت بیماری های پریودنتال افزایش می دهد و در کاهش ارتفاع لثه و تعداد دندان های باقی مانده موثر است.

بررسی اثر دو ژل سفید کننده in officeو home بر ریز‌سختی سطح رزین کامپوزیت

پرنیان علیزاده اسکویی

زمینه و هدف: محصولات بلیچینگ با مکانیسم اکسید کنندگی به عنوان یک ماده شیمیایی می توانند اثرات جانبی بر روی بافت های نرم و سخت و مواد ترمیمی موجود در حفره دهان داشته باشند. هدف از مطالعه حاضرارزیابی اثر دو نوع ژل بلیچینگ با غلظت های 15% و 35% به ترتیب به عنوانhome و
in office bleaching بر روی ریز سختی و توپوگرافی سطح کامپوزیت رزین می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، 75 نمونه از کامپوزیت (3M) Z100 به شکل دیسک به ضخامت 2 میلی متر و قطر 5 میلی متر تهیه شد. نمونه ها به طور تصادفی در سه گروه باروش های آماده سازی به شرح زیر قرار گرفتند: گروه1 آب مقطر، گروه2 کارباماید پراکساید 15% به مدت 6 ساعت در روز طی سه هفته و گروه3 کارباماید پراکساید 35% به مدت 30 دقیقه در هفته طی سه هفته. پس از آن ریز سختی نمونه ها در مقیاس Vickers در سه نقطه از هر نمونه اندازه گیری و ثبت گردید. از هر گروه 8 نمونه نیز به طور تصادفی، جهت ارزیابی تغییرات مورفولوژی سطح توسط میکروسکوپ الکترونی انتخاب شد. پس از جمع آوری داده ها، جهت آنالیز آماری از آزمون های One Way ANOVA و Duncan با 05/0> P به عنوان سطح معنی داری استفاده شد.
یافته ها: بیشترین میزان ریز سختی در گروه کارباماید پراکساید15% (87/1 ± 43/84) و کمترین میزان در گروه کارباماید پراکساید35% (77/1 ± 14/76( حاصل شد. تفاوت بین میانگین ریز سختی گروه های home bleaching و کنترل (1و2) معنی دار نبود (24/0 =P). ولی بین سایر گروه ها (1و3) و (2و3) تفاوت معنی دار وجود داشت (002/0>P). در بررسی میکروسکوپ الکترونی تغییری در توپوگرافی سطح از نظر وجود ترک و شکاف پس از درمان بلیچینگ مشاهده نشد.
نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر in-office bleachingباعث کاهش ریز سختی سطح کامپوزیت می شود.

مقایسه آزمایشگاهی میزان ریزنشت میکروبی دو نوع MTA (ساخت ایران و برزیل) در اپکسیفیکاسیون تک جلسه‌ای‌1

مهدی تبریزی زاده

زمینه و هدف: عدم تکامل ریشه ناشی از تروما، پوسیدگی و یا دیگر ضایعات پالپی نیازمند توجه و درمان خاص می باشد. انجام اپکسیفیکاسیون با کلسیم هیدروکساید سالیان متمادی با نتایج خوبی همراه بوده است ولی این کار مستلزم همکاری بیمار و جلسات درمانی متعدد می باشد. اپکسیفیکاسیون تک جلسه ای با استفاده از MTA در سالیان اخیر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه ریزنشت میکروبی دو نوع MTA ( ساخت ایران و برزیل ) هنگام کاربرد به عنوان سد اپیکالی در دندان های با آپکس باز بود.
روش بررسی: جهت انجام این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، 48 دندان تک کانال کشیده شده انسان تهیه گردید . ناحیه اپیکال دندان ها پس از آماده سازی مشابه دندان های با آپکس باز توسط دو نوع MTA (MTA سفید ایرانی-سلامی-ایران و Angelus برزیل) به صورت سد اپیکالی به ضخامت 4 میلی متر پرگردید. در مرحله بعد دندان ها توسط آکریل روی لوله های آزمایش حاوی محیط کشت میکروبی BHI نصب شدند، به طوریکه انتهای ریشه آنها در محیط کشت قرار یرد.محلول میکروبی Staphylococcus epidermidis از ناحیه کرونال در داخل کانال ریشه ها تزریق شد و دندان ها پس از قرار دادن در انکوباتور هر 24 ساعت یک بار از لحاظ بروز علائم نشت میکروبی به صورت ایجاد کدورت در محیط کشت مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت نتایج بدست آمده توسط Fisher's exact test مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری درنظر گرفته شد.
یافته ها: کلیه نمونه ها در گروه MTA ایرانی پس از 15 روز و درگروه Angelus MTA پس از 17 روز آثار نشت را نشان دادند. بین میزان ریز نشت در دو گروه، تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت (48/0P =).
نتیجه گیری: باتوجه به عدم تفاوت بین ریزنشت MTA ایرانی و Angelus، درصورتی که دیگر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک آن در مطالعات دیگر مورد تأیید قرار گیرد می توان نوع ایرانی را به علت سهولت دسترسی و قیمت مناسب تر، جهت کاربرد کلینیکی پیشنهاد نمود.

بررسی تطابق موارد تجویز کلیشه‌های پانورامیک تهیه شده در بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با دستورالعمل‌های پیشنهادی FDAدر سال تحصیلی 1384-1385

داریوش گودرزی پور

زمینه و هدف: هدف از درمان های دندانپزشکی بهبود بهداشت دهان، حفظ دندان ها و به حداقل رساندن احتمال بروز بیماری است. هر چند اطلاعات حاصل از رادیوگرافی دارای فواید مشخصی برای بیمار است ولی بیمار را با خطرات احتمالی پرتوگیری روبرو می سازد. در اواسط دهه هشتاد میلادی FDA دستورالعمل خاصی برای تهیه رادیوگرافی تدوین نموده است. هدف از این مطالعه، تعیین دلایل تجویز کلیشه های پانورامیک و میزان تطابق آن با دستورالعمل های پیشنهادی توسط FDA در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال تحصیلی 1384-1385 بوده است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-مقطعی می باشد که برروی 250 بیمار ارجاع داده شده از بخش های مختلف دانشکده به بخش رادیولوژی جهت تهیه رادیوگرافی پانورامیک انجام شده است. شکایت اصلی بیمار و علائم بالینی در چک لیست تهیه شده ثبت و در پایان، یافته ها بر اساس تطبیق با دستورالعمل FDA طبقه بندی گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد که تجویز رادیوگرافی پانورامیک در 2/97% درصد موارد منطبق بر دستورالعمل های FDA بوده است.
نتیجه گیری:روند تجویز رادیوگرافی پانورامیک در دانشکده مطلوب بوده و با استاندارد مورد نظر تطابق دارد؛ این امر می تواند به دلیل آموزشی بودن محل انجام این تحقیق باشد.

بررسی اثرات دندانی اسکلتی استفاده از دستگاه فانکشنال فرمند II در مال‌اکلوژن کلاس II1

صغری یاسائی

زمینه و هدف: دستگاه فانکشنال به تعدادی از دستگاه های متحرک یا ثابت گفته می شود که موقعیت مندیبل را در ابعاد ساژیتالی و ورتیکالی تغییر داده و باعث تغییرات ارتوپدیک و ارتودنتیک می شود. علیرغم تاریخچه طولانی دستگاه های فانکشنال هنوز اثرات و عملکرد این دستگاه ها مورد اختلاف نظر می باشد. هدف از این تحقیق ارزیابی اثرات اسکلتی و دندانی دستگاه Fa II در بیماران دارای مال اکلوژن class II همراه با کمبود رشد مندیبل بود.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی قبل و بعد، 35 بیمار دارای مال اکلوژن class II div I مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران حداقل 11 ماه تحت درمان با دستگاه Fa II بودند. محدوده سنی دختران 10-13 سال و پسران 11-14 سال بود. از آنالیز ترکیبی برای تعیین اثرات دندانی و اسکلتی استفاده شد. از آنالیز Paired T برای مقایسه میانگین قبل و بعد از درمان استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.
یافته ها: در این مطالعه تفاوت معنی داری در ارتفاع قدام و خلف صورت، رویش دندان های خلفی بالا و پایین و انسیزورهای بالا، طول بدنه مندیبل، زاویه ANB، IMPA و 1 to SNقبل و بعد از درمان مشاهده شد. در الگوی رشد صورتی بیماران تغییر معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: دستگاه فانکشنال Fa II باعث تاثیرات درمانی قابل ملاحظه ای بر روی اجزا دندانی و اسکلتی مجموعه صورتی جمجمه ای و بهبود روابط فکین و دندان ها می شود.

بررسی آزمایشگاهی جهش‌زایی و سمیت سلولی چهار سیلر مختلف کانال ریشه

محمد ضرابیان

زمینه و هدف: مواد پرکننده کانال ریشه باید سازگاری بیولوژیک داشته باشند و به خوبی توسط بافت های اطراف ریشه تحمل شوند، زیرا این مواد معمولاً به مدت طولانی در تماس نزدیک با بافت های زنده اطراف ریشه قرار دارند. مواد جهش زا پتانسیل القای آسیب به DNA را دارند و احتمالاً می توانند تغییرات بدخیمی در سلول ها ایجاد کنند. مواد سایتوتوکسیک می توانند باعث ایجاد پاسخ های التهابی و آسیب بافتی شوند. مطالعه تجربی حاضر با هدف ارزیابی جهش زایی و سمیت سلولی چهار سیلر مختلف AH Plus(Dentsply, DeTrey)، Ketac-Endo Aplicap (3M ESPE)، Sankin Apatite III (Sankin K.K) و Tubli-Seal EWT (Kerr) انجام شد.
روش بررسی: در این تحقیق تجربی آزمایشگاهی سیلرها در دو حالت تازه مخلوط شده و سخت شده مورد بررسی قرار گرفتند. جهت بررسی سمیت سلولی، مواد به مدت 1، 2 و 7 روز در محیط کشت قرار گرفتند. سپس رقت های مختلف از عصاره های حاصل تهیه و به صورت 1، 2 و 7 روز در تماس با سلول های فیبروبلاست L929 قرار داده شدند. سمیت سلولی به روش رنگ سنجی MTT ارزیابی شد. جهت بررسی جهش زایی مواد، سیلرها داخل بافر فسفات (PBS) به مدت 1، 2 و 7 روز قرار داده شدند و جهش زایی به کمک آزمایش sos-umuبا استفاده از باکتری سالمونلا تیفی موریوم TA1535PSK1002 بررسی شد. داده ها با استفاده از آزمون های ANOVA یک طرفه ,Kruskall Wallis Mann Whitney و Post hoc مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و 05/0 P<به عنوان سطح معنی داری درنظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که عصاره تمام سیلرها وقتی تازه مخلوط شده اند، سایتوتوکسیک هستند. سیلر Ketac-Endo Aplicap و به دنبال آن
Sankin Apatite III کمترین سمیت و سیلر Tubli-Seal بیشترین سمیت را نشان دادند. برخلاف سیلرهای دیگر سمیت Tubli-Seal EWT با گذشت زمان کاهش نیافت. فعالیت آنزیم بتاگالاکتوزیداز توسط سیلرها به طور قابل توجهی افزایش نیافت و هیچ کدام از سیلرها در هیچ حالتی جهش زا نبودند.
نتیجه گیری: از بین سیلرهای بررسی شده، Tubli-Seal EWT بیشترین سمیت در زمان های طولانی را نشان داد و سمیت بقیه سیلرها با گذشت زمان کاهش یافت. هیچ کدام از سیلرها فعالیت جهش زایی نشان ندادند.

بررسی دقت توموگرافی خطی در تعیین محل حفره بینی و سینوس ماگزیلاری1

احمدرضا طلائی پور

زمینه و هدف:برای جایگزینی دندان های از دست رفته بیماران، استفاده از ایمپلنت های دندانی در سراسر جهان رواج روز افزونی یافته است. بنابراین اندازه گیری دقیق ارتفاع و پهنای استخوان، قبل از جایگذاری ایمپلنت های دندانی ضروری است. روش جراحی، نوع و اندازه ایمپلنت ها با توجه به ابعاد استخوان باقی مانده تعیین می شود. هدف از این مطالعه، ارزیابی دقت توموگرافی خطی در تعیین محل کف حفره بینی و کف سینوس ماگزیلاری و تعیین پهنای استخوان ماگزیلا در محل مورد نظر برای جایگذاری ایمپلنت می باشد.
روش بررسی: این مطالعه از نوع بررسی روش ها می باشد. در این مطالعه، فاصله عمودی بین کرست آلوئل تا کف حفره بینی و کف سینوس ماگزیلاری در مقاطع توموگرافیک تهیه شده از 12 ناحیه از استخوان ماگزیلای 3 جمجمه خشک انسان اندازه گیری شد. همچنین پهنای استخوان ماگزیلا نیز در این مقاطع مورد اندازه گیری قرار گرفت؛ سپس جمجمه ها در محل های مشخص شده برش داده شدند. اندازه های واقعی فواصل مورد نظر بر روی مقاطع استخوانی با مقادیر حاصل از مقاطع توموگرافیک مقایسه شد.
یافته ها: با اصلاح مقادیر به دست آمده روی مقاطع توموگرافیک توسط ضریب بزرگنمایی عنوان شده توسط کارخانه سازنده دستگاه (4/1)، میانگین مطلق خطا در مورد اندازه گیری ارتفاع استخوان در ناحیه حفره بینی و سینوس ماگزیلا به ترتیب 28/0میلی متر (24/0 SD=) و 1/1 میلی متر (68/0 SD=) به دست آمد. میانگین مطلق خطا در مورد اندازه گیری پهنای استخوان ماگزیلا در ناحیه حفره بینی و سینوس ماگزیلا نیز به ترتیب 65/0 میلی متر (50/0 SD=) و
55/0 میلی متر (45/0 SD=) محاسبه شد. در مورد اندازه گیری ارتفاع استخوان در ناحیه حفره بینی 100% مقادیر به دست آمده و در ناحیه سینوس ماگزیلا 50% مقادیر در محدوده دقت 1± میلی متر قرار گرفت. در مورد اندازه گیری پهنای استخوان نیز در ناحیه حفره بینی 50% مقادیر و در ناحیه سینوس ماگزیلا 3/83% مقادیر به دست آمده در محدوده دقت 1± میلی متر قرار داشتند.
نتیجه گیری: توموگرافی خطی در تعیین ارتفاع استخوان ماگزیلا در ناحیه حفره بینی و در تعیین پهنای استخوان در ناحیه سینوس ماگزیلا نسبت به نواحی دیگر دارای دقت بالاتری است. دقت توموگرافی خطی در اندازه گیری ارتفاع و پهنای استخوان در هر دو ناحیه حفره بینی و سینوس ماگزیلا قابل قبول است.

بررسی استحکام باند برشی کامپوزیت به فلزات غیرقیمتی با آماده‌سازی‌های سطحی مختلف1

اسماعیل یاسینی

زمینه و هدف:در ترمیم های فلزی- سرامیکی غالباً شکستگی اتفاق می افتد. با توجه به هزینه بر بودن و صرف وقت زیاد برای ساخت مجدد، بهتر است این شکستگی ها ترمیم شود. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر عوامل شیمیایی مختلف برای آماده سازی سطحی فلزات غیرقیمتی جهت باند به کامپوزیت انجام شد. در این مطالعه استحکام باند برشی کامپوزیت به آلیاژ غیرقیمتی توسط 4 سیستم باندینگ با باند فلز-سرامیک مورد مقایسه قرار گرفت.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، 50 عدد دیسک مسطح از آلیاژ غیرقیمتی Ni-Cr-Be (Silvercast, Fulldent) ریخته و توسط کاغذ سیلیکون کارباید شماره 120،400 و 600 به ترتیب پالیش و به 5 گروه 10 تایی تقسیم شدند. در گروه 1 یا کنترل بر روی فلز، پرسلن فلدسپاتیک (Ceramco2, Dentsply Ceramco) به کار رفت. بقیه نمونه ها به مدت 15 ثانیه توسط ذرات اکسید آلومینیوم 50 میکرونی تحت فشار 35 psiسندبلاست شده و برای 5 ثانیه با آب شسته و توسط هوای فشرده خشک شدند. گروه های 2، 3، 4 و 5 به ترتیب سیستم های باندینگ All-Bond2(Bisco)، Ceramic Primer (3M)، Metal Primer II (GC) وPanavia F2 (Kuraray) را دریافت نمودند. کامپوزیت اپکFoundation opaque و به دنبال آن کامپوزیت هیبرید Gradia Direct روی سطح فلز آماده شده قرار گرفت و هر کدام جداگانه توسط نور پلیمریزه شد. نمونه ها در آب مقطر ºC37 به مدت یک روز نگهداری و سپس برای 1000 چرخه ( ºC5-55) ترموسایکل شدند و سپس تحت آزمون استحکام باند برشی قرار گرفتند. نحوه شکست نمونه ها توسط استریومیکر.وسکوپ با بزرگنمایی 10 برابر برای ارزیابی نوع شکست بررسی شد. آزمون آماری ANOVA و Tukey's HSD بر روی داده ها انجام شد.
یافته ها: متوسط استحکام باند برشی در گروه فلز-سرامیک 2 6 /38 مگاپاسکال، گروه All-Bond285/2 06/17 مگاپاسکال، گروه Ceramic Primer 2/1 72/14 مگاپاسکال،، Metal primer II 2/2 04/19 مگاپاسکال، و گروه Panavia F2 1/2 37/21 مگاپاسکال بود. گروه کنترل به طور معنی داری استحکام باند بالاتری نسبت به بقیه گروه ها ایجاد نمود (001/0P<). استحکام باند گروه Panavia F2 به طور معنی دار از All-Bond 2 و Ceramic Primer بیشتر بود (05/0P<)، ولی با Metal Primer II تفاوت معنی دار نداشت. استحکام باند گروه Metal Primer II به طور معنی داری از Ceramic Primer بیشتر بود (05/0P<)، ولی با All-Bond2 تفاوت معنی دار نداشت.
نتیجه گیری: بر مبنای نتایج این مطالعه مطمئن ترین درمان شکستگی ترمیم های فلز- سرامیک تعویض پرسلن در شرایط ایده آل است. در صورت عدم امکان، استفاده از سمان های رزینی چسبنده حاوی فیلر و منومرهای فسفاته (به خصوص MDP) مانند Panavia F2 جهت چسبندگی کامپوزیت به آلیاژهای غیرقیمتی توصیه می شود.

بررسی مقایسه‌‌ای توانایی سه سیلر مختلف در ایجاد مهر و موم کانال ریشه

صدیقه خدمت

زمینه و هدف: مهر و موم کامل فضای کانال آماده شده با مواد پرکننده یکی از مراحل اساسی درمان ریشه می باشد. در کلینیک ترکیب گوتاپرکا با یک سیلر به شکل گسترده ای جهت پرکردن کانال مورد استفاده قرار می گیرد، بنابراین مطالعات ریزنشت برای بررسی خواص مهر و موم کنندگی این مواد بخش مهمی از تحقیقات اندودانتیکس را به خود اختصاص می دهد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی میزان ریزنشت پرکردگی های ریشه دندان با استفاده از سه سیلر Apexit، AH26 و Dorifill به روش الکتروشیمیایی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، از 55 دندان نیش کشیده شده فک بالا و پایین انسان استفاده شد. بعد از قطع قسمت تاجی دندان ها، کانال ریشه با استفاده از روش step back پاکسازی و آماده شد. سپس نمونه ها به طور تصادفی در سه گروه 17 تایی قرار گرفتند و 4 نمونه به عنوان کنترل مثبت و منفی در نظر گرفته شد. هر گروه با یکی از سیلرهای مورد آزمایش همراه با گوتاپرکا به روش تراکم جانبی پر شد. اندازه گیری ریزنشت به روش یمیایی در فواصل 72 ساعت با استفاده از یک منبع الکتریکی با توان 10 ولت و با ثبت اختلاف پتانسیل دو سر یک مقاومت 100 اهمی انجام گرفت. برای تحلیل داده ها از آزمون های Kruskall Wallis و Mann Whitney با سطح معنی داری 05/0p< استفاده شد.
یافته ها: تمام نمونه های مورد آزمایش در سه گروه، مقدار اندکی ریزنشت را در ابتدای آزمایش از خود نشان دادند که به مرور زمان افزایش یافت، ولی میانگین ریزنشت در گروه Apexit بالاتر از دو گروه AH26 و Dorifill بود و کمترین میزان ریزنشت مربوط به گروه Dorifill بود. اگرچه اختلاف آماری معنی داری بین این سیلر و AH26 مشاهده نشد.
نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، مطلوب ترین مهر و موم آپیکال با سیلر Dorifill و AH26و ضعیف ترین مهر و موم آپیکال مربوط به سیلر Apexit می باشد.

بررسی مقاومت به شکست اینله بریج‌های Fiber-Reinforced Composite قدامی بالا و خلفی پایین در شرایط in vitro

عزت الله جلالیان

زمینه و هدف: با توجه به استحکام خمشی کامپوزیت تقویت شده با فایبر (FRC) و نیز نقش حفره‎های محافظه کارانه در حفظ نسج سالم دندان های پایه، این مطالعه با هدف ارزیابی میزان مقاومت به شکست بریج های قدامی بالا و خلفی پایین در شرایطin vitro انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش به روش تجربی در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. از 44 دندان تازه و سالم کشیده شده انسان برای ساخت 22 اینله بریج ثابت، شامل 11 اینله بریج سه واحدی قدامی بالا با مدل کلینیکی جایگزینی سانترال و 11 اینله بریج خلفی پایین با مدل کلینیکی جایگزینی مولر اول استفاده شد. نمونه‎های فوق از کامپوزیت تقویت شده با فایبر تهیه شدند. بریج های ثابت قدامی و خلفی مذکور به همراه PDL مصنوعی در آکریل خود پخت مانت شدند، سپس توسط دستگاه شبیه سازی دهان مصنوعی load cycle گردیدند و بعـد در دستگـاه Instron با سرعت mm/min1 تحت نیروی نهایی قرار گرفتند، تا شکست در تمام نمونه‎های قدامی بالا و خلفی پائین روی داد و منحنی اعمال نیرو ثبت گردید. آنالیز آماری اعداد بدسـت آمده توسط آزمـون‎های
Kolmogorov- Smirnov و Independent Sample T و Kaplan - Meier انجام و05/0P< به عنوان سطح معنی داری درنظر گرفته شد.
یافته ها: با توجه به آزمون آماری، اعداد به دست آمده از شکست بریج‎های قدامی بالا و خلفی پائین از توزیع نرمال تبعیت می‎کردند. حدود اطمینان 95% میانگین مقاومت به شکست برای بریج‎های قدامـی بالاN450-N562 و برای بریج‎های خلفی پائین N1473-N1761 بود. مقاومت به شکست در نمونه‎های هر دو گروه (قدامی و خلفی) در برابر نیروهای جویدن بالا بود همچنین شکستگی در هر دو گروه در پوشش سطحی کامپوزیت، بدون آسیب به فریم ورک صورت گرفت. بیشترین درصد شکستگی در نمونه‎های خلفی از میانه پونتیک به سمت کانکتور دیستالی و در نمونه‎های قدامی در کانکتور لترالی (بین پونتیک سانترال و اباتمنت لترال) مشاهده شد. بین دو گروه بریج‎های قدامی بالا و خلفی پائین، اختلاف آماری معنی‎داری دیده شد(001/0>(P. بدین صورت که مقاومت به شکست در نمونه‎های قدامی کمتر از نمونه‎های خلفی بود.
نتیجه گیری: با در نظر گرفتن نتایج مطالعه حاضر، مبنی بر بالا بودن مقاومت به شکست نمونه‎های قدامی ( N500) و نمونه‎های خلفی ( N1600) در برابر نیروهای جویدن در هر دو ناحیه، می توان به کارگیری اینله بریج‎های FRC قدامی بالا و خلفی پایین را به صورت کلینیکال توصیه نمود. تردیدی نیست که مطالعات بیشتر تجربی و کلینیکی در این مورد ضروری است.