مجله دندانپزشکی

بررسی میزان DMFT در دانش آموزان ناشنوای 12 ساله مدارس استثنایی تهران

فاطمه مهندس

زمینه و هدف: در خصوص پیشگیری از بروز بیماریهای دهان و دندان ناشنوایان و مشکلات بهداشت و درمان آنها تحقیقات و بررسیهای بالینی نسبتاً محدودی انجام گرفته است. درمانهای محافظه کارانه دندانپزشکی بخش مهمی از برنامه های بهداشتی برای همه افراد و از جمله ناشنوایان می باشد و برنامه ریزی برای این مهم مستلزم داشتن آگاهی از وضعیت DMFT (دندانهای پوسیده، کشیده شده و پر شده) موجود در آنان می باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان DMFT در دانش آموزان ناشنوای 12 ساله مدارس ناشنوایان تهران بزرگ انجام شد. همچنین ارتباط بین جنس، وضعیت بهداشت دهانی و درجه ناشنوایی با DMFT مورد ارزیابی قرار گرفت.

روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی، کلیه دانش آموزان 12 ساله (± 6 ماه) ناشنوای مراکز آموزشی تهران بزرگ که شامل 117 نفر بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. روش انجام کار به صورت معاینه و تکمیل پرسشنامه ای برای هر دانش آموز بود. تعداد دندانهای کشیده شده، پوسیده و پر شده هر فرد ثبت شد و میانگین DMFT گزارش گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای t،chi-square و کروسکال والیس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: این تحقیق، میانگین DMFT 07/3 را در کل این کودکان نشان داد. در 109 نفر که ضعف شنوایی شدید (بین 71-90 دسی بل) داشتند، میانگین DMFT، 99/2 بود. میانگین رتبه ای DMFT در پسران و دختران با یکدیگر تفاوت چندانی نداشت (در پسران 09/56 و در دختران96/61)، همچنین میانگین رتبه ای DMFT در کسانی که از نخ دندان استفاده نمی کردند (40/60) بالاتر از کسانی بود که از نخ دندان استفاده می کردند (71/46). میانگین رتبه ای در گروهی که گاهی اوقات مسواک می زدند از سایر گروه ها بالاتر (82/72) و در گروهی که یک بار در شبانه روز مسواک می زدند از سایر گروه ها پایینتر بود (26/51).

نتیجه گیری: مقدار DMFT در ناشنوایان مورد مطالعه 07/3 بود. جنسیت در این مورد نقشی نداشت. توصیه به مسواک زدن مرتب و استفاده از نخ دندان می تواند در کاهش DMFT این افراد مؤثر باشد.

مقایسه کاربرد فرموکروزول و MTA در پالپوتومی دندانهای مولر شیری کودکان1

محمد آئینه چی

زمینه و هدف: یکی از درمانهای رایج برای نگهداری دندانهای شیری پوسیده تا زمان افتادن طبیعی آنها پالپوتومی می باشد. مواد مختلفی همچون فرموکروزول، زینک اکساید اوژنل، هیدروکسید کلسیم. در پالپوتومی دندانها به کار می روند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه کاربرد فرموکروزل (FC) و mineral trioxide aggregate (MTA) در پالپوتومی دندانهای مولر شیری کودکان پس از یک دوره 6 ماهه، جهت پیشنهاد روشی مؤثر که بتواند پروگنوز طولانی مدت بهتری را ایجاد کند، انجام شد.

روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، 126 کودک در محدوده سنی 5- 9 سال با پوسیدگی دندانی و تجویز درمان پالپوتومی، انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. 75 نفر (گروه شاهد) با فرموکروزل و 51 نفر (گروه مورد) با MTA تحت درمان پالپوتومی قرار گرفتند. پس از حذف سقف اتاقک پالپ و برداشت کامل پالپ تاجی تا سطح مدخل کانال ریشه و کنترل خونریزی در گروه شاهد، از پنبه آغشته به فرموکروزول به مدت 5 دقیقه استفاده شد، سپس اتاقک پالپ با خمیر زونالین به عنوان ماده پالپوتومی پوشانده شد. در گروه مورد از خمیر MTA به قطر یک میلیمتر به عنوان ماده پالپوتومی استفاده و روی آن با زونالین به عنوان بیس پوشانده شد. تاج دندانها در هر دو گروه با آمالگام ترمیم گردید. دندانها طی دوره های پیگیری 3 و 6 ماهه با معاینات کلینیکی و رادیوگرافیک مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های مطالعه با استفاده از آزمون آماری فیشر با سطح معنی داری 05/0p< مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: در پیگیری کلینیکی 3 و 6 ماهه هیچ علامتی از شکست در هیچ کدام از دندانهای درمان شده به روش پالپوتومی با FC و یا MTA مشاهده نشد. نتایج حاصل از مقایسه دو روش پالپوتومی در پیگیری سه ماهه هیچ تفاوت معنی داری را در نمای رادیوگرافی دندان و بافت نگهدارنده اطراف آن در دو گروه شاهد و مورد نشان نداد، ولی در پیگیری 6 ماهه بیماران در پالپوتومی با فرموکروزول، 4 مورد شکست در رادیوگرافی دندانی به صورت تحلیل داخلی مشاهده شد.

نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر پالپوتومی با MTA از نظر رادیوگرافیک موفقیت آمیزتر از پالپوتومی با فرموکروزول بود. بنابراین می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای درمان پالپوتومی با فرموکروزول محسوب گردد.

افتراق هیستوپاتولوژیک اسکواموس سل کارسینومای دهانی با تمایز بالا و وروکوزکارسینوما از طریق رنگ‌آمیزی اختصاصی غشای پایه1

مهدی عاشوری

زمینه و هدف: افتراق هیستوپاتولوژیک بین اسکواموس سل کارسینومای دهانی با تمایز بالا و وروکوزکارسینومای دهانی بسیار مشکل است. این دو ضایعه نیازمند درمانهای متفاوتی می باشند، بنابراین باید در جستجوی راهی بود که بتوان آنها را به صورت مطمئن از هم جدا ساخت. در ضایعه اول در بیشتر موارد غشای پایه اپی تلیالی منقطع است، در حالی که در ضایعه دوم، این غشا معمولأ دست نخورده و یکپارچه می باشد، بنابراین باید بتوان با بررسی این موضوع بین این دو ضایعه تفاوت قایل شد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه رنگ پذیری غشای پایه در این دو ضایعه جهت افتراق هیستوپاتولوژیک انجام شد.

روش بررسی: مطالعه حاضر به روش بررسی تست های تشخیصی انجام شد. تعداد 26 بلوک پارافینه شامل 15 مورد اسکواموس سل کارسینومای دهانی با تمایز بالا و 11 مورد وروکوزکارسینومای دهانی از بایگانی پاتولوژی انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی تهران استخراج گردید. مقاطع بافتی با روش Periodic Acid Schiff جهت بررسی امتداد غشای پایه رنگ آمیزی شد و به وسیله میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفت. با بررسی آماری، حساسیت و ویژگی این روش به دست آمد.

یافته ها: حساسیت این روش جهت تشخیص اسکواموس سل کارسینومای دهانی از وروکوزکارسینومای دهانی 100% به دست آمد و ویژگی آن 9/90% بود. Positive predictive value این روش 75/93% محاسبه شد، در حالی که Negative predictive value آن 100% تعیین گردید.

نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، حساسیت این روش جهت تشخیص اسکوآموس سل کارسینومای دهانی از وروکوزکارسینوما بسیار بالا بود، بنابراین استفاده از آن توصیه می شود.

بررسی اثر چند ماده ضد‌عفونی‌کننده در ویروس‌زدایی هندپیس‌های دندانپزشکی1

معصومه حسنی طباطبایی

زمینه و هدف: هندپیس ها از وسایل روزمره مورد استفاده در دندانپزشکی هستند و احتمال انتقال عفونتهای خطرناکی مانند هپاتیت B و HIV از طریق این وسایل به دلیل تماس مستقیم آنها با خون و بزاق بیماران بسیار بالا می باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر بعضی از روشها و مواد متداول و یا جدید در ویروس زدایی هندپیس های دندانپزشکی انجام شد.

روش بررسی: در این تحقیق تجربی آزمایشگاهی، اثر ویروس زدایی 5 گروه از مواد و روشهای استریلیزاسیون و ضدعفونی کننده بر روی دو گروه از ویروسهای شاخص عملکرد مواد ضدعفونی کننده، یعنی ویروس پولیومیلیت (هیدروفیلیک) و ویروس هرپس سمیلپکس نوع I (لیپوفیلیک) بررسی شد. انتخاب این دو ویروس به علت محدودیتهای موجود و تشابه حساسیت این دو ویروس نسبت به مواد ویروس زدا با ویروس هپاتیت B و ایدز بود. روشها و مواد مورد استفاده عبارت بودند از: 1- اتوکلاو 2- اسپری سولارسپت (دکونکس الکلی) 3- اسپری یونی سپتا 4- هیپوکلریت سدیم (تهیه شده از محلول سفیدکننده خانگی 5% به رقت ) 5- سانوسیل 2% (از محلول 49%). 14 عدد هندپیس در هر گروه پس از شستن و خشک کردن، اتوکلاو شده و به ویروس پولیو و هرپس آلوده شدند، سپس با آب مقطر استریل شستشو داده و با روشهای فوق و طبق توصیه کارخانه سازنده ویروس زدایی شدند. پس از ویروس زدایی، نمونه ها با آب و سپس با محیط کشت سلولی MEM (Minimum Essential Medium) شستشو داده شدند. از هر هندپیس دو نمونه کشت سلولی تهیه شد. در هر گروه یک هندپیس نیز به عنوان کنترل انتخاب گردید. پس از یک هفته نتایج خوانده شد.

یافته ها: در ویروس زدایی ویروس پولیومیلیت بین گروه ها، اتوکلاو 100%، سولارسپت 6/28%، یونی سپتا 0%، هیپوکلریت سدیم، 6/28% و سانوسیل 9/92% مؤثر بود. در رابطه با ویروس زدایی ویروس هرپس سیمپلکس، اتوکلاو 100%، سولارسپت 100%، اسپری یونی سپتا 100%، هیپوکلریت سدیم 1/57% و سانوسیل 100% مؤثر بود.

نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد، بهترین روش ویروس زدایی هندپیس ها اتوکلاو می باشد، سپس سانوسیل در صدر محلولهای ویروس زدا قرار دارد. اسپری سولارسپت، هیپوکلریت سدیم با غلظت و روش اختصاصی به کار برده شده در این مطالعه و یونی سپتا تأثیر کمی نشان دادند.

بررسی مقایسه‌ای میزان نشت نانومتری در ترمیمهای کامپوزیت متعاقب کاربرد مواد چسبنده عاجی سلف اچ و توتال اچ در دندانهای شیری و دائمی1

عباس مکارم

زمینه و هدف: نانولیکیج در دراز مدت می تواند موجب تغییر رنگ مارجین، پوسیدگیهای ثانویه، حساسیت بعد از ترمیم و در نهایت از دست رفتن ترمیم دندان گردد، بنابراین کفایت لایه هیبرید اهمیت اساسی در پیشگیری از بروز نانولیکیج در ترمیمهای چسبنده دارد. با توجه به تفاوتهای ساختاری در عاج دندانهای شیری و دائمی، لزوم بررسی نانولیکیج در دندانهای شیری که تاکنون انجام نگرفته است، از اهمیت بالائی برخوردار می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان نانولیکیج در ترمیمهای کامپوزیت متعاقب کاربرد مواد چسبنده عاجی سلف- اچ (iBond) و توتال- اچ (Gluma One Bond) در دندانهای شیری و دائمی انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، حفرات Cl V در سطح باکال 20 دندان مولر دوم شیری و 20 دندان پره مولر کشیده شده، تراشیده شد. گروه های دندانی شیری و دائمی هر یک به طور تصادفی به 2 زیر گروه 10 تایی تقسیم شدند: در گروه اول از ماده چسبنده عاجی Gluma One Bond و در گروه دوم از ماده چسبنده عاجی iBond استفاده شد. بعد از رنگ آمیزی با نیترات نقره 50% وزنی، نمونه ها از وسط و در جهت باکولینگوالی برش داده شدند، پس از پالیش، نمونه ها جهت اندازه گیری نانولیکیج تحت بررسی با میکروسکوپ الکترونی قرارگرفتند. میزان نفوذ نیترات نقره به صورت فاصله عمودی لایه ادهزیو تا دورترین نقطه نفوذ نیترات نقره در عاج اندازه گیری و برحسب میکرون ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آنالیز واریانس سه عاملی و دانکن انجام و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها:تحلیل داده ها نشان داد که عوامل مورد بررسی بر روی هم تأثیر متقابل نداشتند. دندانهای شیری به طور معنی داری نانولیکیج بیشتری را نسبت به دندانهای دائمی داشتند (05/0>P). در دندانهای شیری میانگین نانولیکیج در مارجین سرویکال به طور معنی داری بیشتر از اکلوزال بود (05/0>P)، همچنین میانگین نانولیکیج در دندانهای شیری در ماده iBond به طور معنی داری بیشتر بود (05/0>P) و در دندانهای دائمی کمترین میزان نانولیکیج متعاقب کاربرد Gluma One Bond مشاهده شد.

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن است که کاربرد ماده چسبنده عاجی توتال- اچ (Gluma One Bond) در دندانهای شیری و دائمی موجب کاهش بروز نانولیکیج در ترمیمهای چسبنده می گردد.

مقایسه تأثیر پنج تکنیک مختلف آماده‌سازی کانال بر آناتومی اولیه کانالهای شبیه‌سازی شده دارای انحنای شدید

محمد سعید شیخ رضایی

زمینه و هدف: ایجاد یک شکل مخروطی ایده آل در کانالهای دارای انحنا و یا در دندانهایی که سیستم کانال ریشه پیچیده دارند، به آسانی امکان پذیر نیست. در این حالت، پیچیدگی مورد به طور قابل توجهی افزایش یافته و ممکن است تکنیک های آماده سازی که در موارد ساده تر نتایج مطلوبی داشتند، موفقیت آمیز نباشند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر پنج تکنیک مختلف آماده سازی کانال بر آناتومی اولیه کانالهای شبیه سازی شده دارای انحنای شدید، انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، ١٠٠ بلوک از جنس پلی استر ساخته شد که همه دارای کانالی با زاویه انحنای º۴۵، شعاع انحنای حدود ۵۵/۲ میلیمتر و طول قسمت مستقیم ۸ میلیمتر بودند، سپس نمونه ها به ۵ گروه آزمایشی تقسیم شدند (۲۰ کانال در هر گروه) و آماده سازی کانالها با تکنیک های Step-back،Balanced force, Passive step-back با استفاده از فایل های Flex-R و Ni-Tiدستی و hybrid (Step-down-Step-back) با استفاده از فایل های Ni-Tiچرخشی XtremRace صورت گرفت. پس از آن تصاویری که قبل و بعد از آماده سازی با استفاده از دوربین دیجیتالی تهیه شده بودند روی هم قرار داده شد و با استفاده از برنامه کامپیوتری آنالیز تصویر، عرضهای قبل و بعد از اینسترومنتیشن در ۵ نقطه اندازه گیری و مقایسه شدند: ١- ناحیه مدخل کانال (O) 2- نقطه مابین نقطه شروع انحنا تا مدخل کانال (HO) ۳- نقطه شروع انحنا (BC) ۴- نقطه قله انحنا (AC) ۵- نقطه پایانی آماده سازی کانال (EP). زمان آماده سازی، تغییرات طول کارکرد و شکستگی و تغییر شکل اینسترومنت ها نیز در هر گروه بررسی شد و داده های به دست آمده با استفاده از آزمونهای آماری ANOVA و کروسکال والیس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. 05/0P< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: در نقطهEP ، جابه جایی کانال در تمامی گروه ها به سمت خارج از انحنا بود، ولی از این نظر اختلاف معنی داری بین گروه های مختلف وجود نداشت (05/0P>). در نقطه BC، جهت جابه جایی تمام کانالها به سمت داخل انحنا بود. در این نقطه، هم از نظر جهت و هم مقدار جابه جایی بین گروه های مختلف، تفاوت آماری معنی داری وجود داشت، به طوری که متوسط مقدار جابه جایی در گروه Passive step-back، بیشترین و در گروه hybrid، کمترین مقدار بود. تنها اینسترومنت های شکسته و تغییر شکل یافته، فایل های Flex-R بودند. کمترین مدت زمان آماده سازی مربوط به گروهXtremRace و بیشترین در گروه Passive step-back بود (001/0P<).

نتیجه گیری: به طور کلی در مطالعه حاضر، تکنیک هایی که در آنها از فایل های نیکل تیتانیوم استفاده شده بود، انحنای کانال را به میزان کمتری تغییر داده بودند. سریعترین تکنیک که کمترین تغییر را در انحنای کانال ایجاد نموده بود، اینسترومنتیشن با فایل های چرخشی XtremRace بود.

تغییرات موقعیت استخوان هایوئید متعاقب درمان مال اکلوژن class II div1 با دستگاه فانکشنال فرمند1

صغری یاسائی

زمینه و هدف: استخوان هایوئید برخلاف سایر استخوانهای ناحیه سر و گردن مفصل استخوانی نداشته و به وسیله عضلات و لیگامان ها به مندیبل، کرانیوم و حلق متصل می شود. در طول درمان با دستگاه فانکشنال در بیماران با مال اکلوژن class II div 1، مندیبل در موقعیت پائینتر و جلوتر قرار می گیرد و با توجه به ارتباطی که بین مندیبل با استخوان هایوئید وجود دارد، تغییر موقعیت استخوان هایوئید نیز می تواند یکی از اثرات درمانی دستگاه فانکشنال باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تغییرات موقعیت استخوان هایوئید، متعاقب درمان با دستگاه فانکشنال فرمند در بیماران با مال اکلوژن class II div 1 انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه کارآزمائی بالینی قبل و بعد، 28 بیمار دارای مال اکلوژن class II div 1 مورد بررسی قرار گرفتند و به طور میانگین 11 ماه تحت درمان با دستگاه فانکشنال بودند. سفالومتری بیماران براساس شاخصهای الگوی رشدی به سه دسته افقی، عمودی و نرمال تقسیم شد. پس از بررسی سفالومتری، با استفاده از آزمون Paired t اختلاف میانگینهای قبل و بعد از درمان مورد ارزیابی قرار گرفت و برای مقایسه سه گروه رشدی از آزمون واریانس استفاده شد. 05/0P< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: استخوان هایوئید در بعد افقی به صورت معنی دار به سمت قدام (01/0P<) و در بعد عمودی به مقدار ناچیز به بالا جابه جا شده بود. بین سه گروه رشدی صورت در رابطه با تغییرات استخوان هایوئید، در بعد افقی اختلاف معنی دار دیده نشد، ولی در بعد عمودی بین گروه رشدی افقی با گروه رشدی عمودی اختلاف معنی دار بود (05/0P<). بین کاهش زاویه ANB با حرکت رو به قدام استخوان هایوئید همبستگی معنی داری مشاهده شد (043/0P=).

نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، درمان با دستگاه فانکشنال فرمند (Fa II) باعث تغییرات معنی دار در موقعیت استخوان هایوئید و جا به جایی قدامی آن می شود.

بررسی و مقایسه اثر دهانشویه‌های پلاکس و ایرشا بر روی کاهش مقدار پلاک میکروبی دندان

مریم سقازاده

زمینه و هدف: اگرچه مسواک زدن هنوز مؤثرترین روش در کاهش پلاک دندانی می باشد، ولی به تنهایی برای حذف پلاک کافی نیست. با در نظر گرفتن محدویتهای کارآیی مسواک زدن در حذف پلاک، کمک گرفتن از روشهای شیمیایی پیشنهاد شده است. استفاده از بعضی از دهان شویه ها قبل از مسواک زدن دندانها، به منظور افزایش میزان برداشت پلاک میکروبی توسط مسواک، مطرح گردیده که در این راستا دهان شویه های مختلفی به بازار عرضه شده است. بررسی و مقایسه نتایج حاصل از استفاده از این نوع دهان شویه ها می تواند دندانپزشکان را در زمینه توصیه به استفاده از آنها راهنمایی نماید. تحقیق حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه کارآیی دو دهان شویه پلاکس و ایرشا در کاهش پلاک میکروبی، به صورت استفاده قبل از مسواک زدن صورت گرفت.

روش بررسی: مطالعه به صورت مداخله ای و سه سویه کور و با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی صورت گرفت. برای 50 نفر داوطلب سالم با میانگین سنی 18-40 سال برگه پرسشنامه تکمیل و معاینه اولیه انجام شد. در نهایت براساس شرایط قبول/ رد، تعداد 30 نفر انتخاب شدند. در مورد هر داوطلب در صورت نیاز به جرمگیری و پالیشینگ حداقل 2 هفته قبل از شروع برنامه در این مورد اقدام گردید و در طی برنامه هر داوطلب در چهار دوره متوالی (یک دوره مسواک زدن بدون استفاده از دهان شویه و سه دوره مسواک زدن پس از استفاده از دهان شویه) شرکت نمود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و کاربرد آزمونهای آنالیز فاکتوریال، واریانس و آزمون مقایسات چندگانه توکی صورت گرفت و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: مسواک زدن بدون استفاه از دهان شویه مقدار پلاک میکروبی را به صورت معنی داری کاهش داد (0001/0P<). استفاده از دهان شویه بدون مسواک زدن مقدار پلاک میکروبی را به صورت معنی داری کاهش داد (001/0P<). میزان پلاک باقیمانده پس از مصرف دهان شویه های مختلف (ایرشا، پلاکس، دارونما)، تفاوت آماری معنی داری نداشت (761/0P=). استفاده از دهان شویه قبل از مسواک زدن، در نتیجه نهایی پس از مسواک زدن فاقد تأثیر معنی دار آماری بود (351/0P=).

نتیجه گیری: براساس تحقیق حاضر اگرچه استفاده از دهان شویه، صرف نظر از نوع آن، باعث کاهش مقدار پلاک میکروبی دندان می شود، ولی یک بار استفاده از دهان شویه قبل از مسواک زدن تأثیر معنی داری بر نتیجه عمل مسواک زدن ندارد.

تأثیر روشهای آماده کردن سطح مینا بر استحکام باند براکت ارتودنسی

عبدالرحیم داوری

زمینه و هدف: با معرفی مواد مختلف ترمیمی چسبنده به مینا و عاج، روشهای مختلفی برای افزایش پلیمریزیشن و استحکام پیوند برشی این مواد ارایه شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر استفاده از یک آغازگر خود اچ کننده بر استحکام پیوند برشی براکت های ارتودنسی و تعیین نوع شکستbracket/adhesive انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، براکت ها مطابق با یکی از روشهای زیر طبق دستور کارخانه سازنده، به 36 دندان پیشین گاو متصل شدند.

گروه 1: سیستم چسباننده چند مرحله ای رایج (12 نمونه)

گروه 2: سیستم آغازگر خود اچ کننده (12 نمونه)

گروه 3: اسید فسفریک 37% + سیستم آغازگر خود اچ کننده (12 نمونه)

نمونه ها به وسیله دستگاه یونیورسال (Instron-Canton-Mass) تا مرحله شکست، بارگذاری شدند. جهت مقایسه استحکام پیوند برشی گروه ها با یکدیگر از آزمون آنالیز واریانس ANOVA و برای بررسی و مقایسه درجات ARI (Adhesive Remnant Index) بین گروه ها از آزمون کروسکال والیس استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: میانگین استحکام باند برشی بر حسب مگاپاسکال برای گروه های 1، 2 و 3 به ترتیب 2/4 ± 7/11، 4/4 ±5/10 و 8/4 ± 9/10 بود که تفاوت معنی داری بین سه گروه نشان نداد (800/0P=). درجه های ARI که نشان دهنده میزان مواد رزینی باقیمانده بر روی مینا بود، تفاوت آماری معنی داری بین گروه های مورد مطالعه نشان نداد (554/0P=).

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه آزمایشگاهی نشان داد، استفاده از آغازگر خود اچ کننده، می تواند جایگزین روشهای سنتی کاربرد اسید فسفریک به منظور آماده سازی سطح قبل از عمل اتصال در ارتودنسی باشد.

بررسی تأثیر روشهای آماده‌سازی سطح روکش استنلس استیل و باندینگ‌های مختلف در استحکام باند برشی ونیر کامپوزیت رزین مستقیم

بهجت الملوک عجمی

زمینه و هدف: روکش استنلس استیل با دوامترین و مورد اعتمادترین ترمیم دندانهای شیری با پوسیدگی وسیع محسوب می شود که اغلب ظاهر فلزی آن مسئله ساز می باشد. با پیشرفت مواد ترمیمی و فرآیند باند به فلز، می توان از ونیر کامپوزیت جهت بهبود زیبایی این روکش در کلینیک استفاده کرد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر سه روش آماده سازی سطح روکش استنلس استیل و سه نوع ادهزیو در استحکام باند برشی ونیر کامپوزیت رزین مستقیم انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، تعداد 90 روکش استنلس استیل انتخاب شد. پس از مانت روکشها درون مولد، نمونه ها به سه گروه 30 تایی (F-E-S) تقسیم شدند. در گروه S (سندبلاست) سطح نمونه ها با دستگاه سندبلاست داخل دهانی به مدت 5 ثانیه سائیده شدند. در گروه E (اچ) از ژل اسیدی جهت اچ کردن سطح باکال نمونه ها به مدت 5 دقیقه استفاده شد و در گروه F (فرز) سطح نمونه ها با فرز فیشورالماسی خشن گردید. پس از آماده سازی نمونه ها، هر گروه بر مبنای نوع ماده ادهزیو به کار رفته، به سه زیر گروه 10 تایی (P-AB-SB) تقسیم شد. در زیر گروه SB از ماده Single Bond در زیر گروه AB از ماده All Bond2 و در زیر گروه P از ماده Panavia طبق دستور کارخانه سازنده استفاده شد. پس از باند کامپوزیت، نمونه ها در رطوبت 100% در درجه حرارت 37 درجه سانتیگراد در انکوباتور قرار گرفتند. سپس میزان استحکام باند برشی کامپوزیت هرکدام از گروه ها با استفاده از آزمون Shear در دستگاه Zwick با سرعت کراس هد 5/0 میلیمتر در دقیقه محاسبه گردید. برای تحلیل داده ها از آنالیز واریانس دو عاملی ANOVA یک متغیره با ضریب اطمینان 95% استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: تأثیر متقابل آماری بین دو عامل روش آماده سازی سطح روکش و ماده ادهزیو مشاهده نشد (05/0P>)، بنابراین هر عامل به طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. بین میانگین استحکام باند برشی کامپوزیت در استفاده از سه نوع ادهزیو، همچنین بین میانگین استحکام باند برشی کامپوزیت با استفاده از سه نوع روش آماده سازی اختلاف معنی داری مشاهده نشد (05/0P>).

نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، به دلیل این که کاربرد ماده ادهزیو Single Bond آسان است و استفاده از روش آماده سازی فرز احتیاج به تجهیزات نداشته و مقرون به صرفه نیز می باشد، این ماده ادهزیو و روش آماده سازی می تواند در ونیر کردن کامپوزیت به روکش استنلس استیل در دندانپزشکی کودکان به عنوان انتخاب اول محسوب گردد.

بررسی پدیده غیرفعال شدن داروهای ضدعفونی کننده کانال ریشه دندان توسط عاج دندانی، عاج دمینرالیزه شده، ماتریکس عاجی و جزء معدنی عاج

حسن رزمی

زمینه و هدف: میکروارگانیسم ها به عنوان عامل اصلی بیماریهای پالپ شناخته می شوند و تلاشهای زیادی جهت دستیابی به مواد و روشهای ایده آل به منظور حذف این میکروارگانیسم ها از کانال ریشه انجام شده است. تفاوت اثر ضدمیکروبی داروهای ضدعفونی کننده در محیط آزمایشگاه و در داخل کانال دندان، این تئوری را در ذهن ایجاد می نماید که شاید عاج دندانی بر خاصیت ضدباکتریایی محلولهای ضدعفونی کننده اثر مهاری داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر اجزاء مختلف عاج دندانی بر خاصیت ضدعفونی کنندگی محلولهای رایج ضدعفونی کننده در درمانهای اندودنتیک انجام شد.

روش بررسی: در تحقیق تجربی- آزمایشگاهی حاضر، تأثیر 4 گروه آزمایشی بر خاصیت ضدعفونی کننده ها بررسی شد: گروه 1- عاج دندانی، گروه 2- عاج دمینرالیزه شده با EDTA، گروه 3- ماتریکس عاجی و گروه 4- جزء معدنی عاج. محلولهای ضدعفونی کننده مورد استفاده در این مطالعه عبارت بودند از کلرهگزیدین با غلظتهای 2% و 2/0% و هیپوکلریت سدیم با غلظتهای 5% و 1% و باکتری مورد استفاده انتروکوک فکالیس بود. به مخلوط هر یک از 4 گروه آزمایشی و باکتری، یکی از غلظتهای محلولهای ضدعفونی کننده اضافه شد، سپس از مخلوط حاصل به فواصل صفر، یک ساعت و 24 ساعت نمونه برداری و کشت تهیه شد. پس از آن باکتریهای روی محیط کشت، شمارش شدند. نتایج به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون Tukey تحت بررسی آماری قرار گرفت و 05/0P< به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.

یافته ها: براساس نتایج این مطالعه، کلرهگزیدین 2% و 2/0% و همچنین هیپوکلریت سدیم 5% در تمام زمانهای مورد بررسی، باکتری را از محیط کشت حذف نمودند. هیپوکلریت سدیم 1% هم در زمانهای یک ساعت و 24 ساعت باکتری را حذف نموده بود. نتایج فوق از لحاظ آماری نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری داشت (05/0P<). هیپوکلریت سدیم 1% در زمان صفر به طور معنی داری باعث کاهش تعداد باکتریها شد، ولی کاملاً باکتری را حذف نکرد.

نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، محلولهای ضدعفونی کننده مورد بررسی طی مدت یک ساعت باکتری را حذف نمودند، بنابراین اثر مهاری قابل مشاهده ای از جانب اجزاء عاجی بر روی آنها اعمال نمی شود

تهیه تصاویر در دندانپزشکی قسمت چهارم (تهیه تصاویر از رادیوگرافی‌ها و اشیاء)

حکیمه سیادت

تهیه تصویر از اشیاء در دندانپزشکی خصوصیات ویژه ای دارد که آن را از عکاسی در حیطه های دیگر متمایز می کند. اشیاء در دندانپزشکی به علت سایز کوچک و همچنین سطوح براقشان از اشیاء دیگر متفاوت هستند، در نتیجه روشهای خاص و تکنیک های نوری ویژه ای جهت تهیه تصویر از آنها الزامی است، ضمن این که دندانپزشکان جهت تهیه تصویر چه در لابراتوار چه در کلینیک با کمبود وقت مواجه می باشند. بنابراین با توجه به این دو نکته سعی شده است آسانترین و سریعترین روش برای رسیدن به نتیجه قابل قبول ارائه گردد. هدف از مقاله حاضر آشنائی همکاران دندانپزشک با برخی از اصول تهیه تصویر اشیا در حیطه دندانپزشکی و لابراتوار می باشد.