مجله دندانپزشکی

آشنایی بیشتر با کلرهکسیدین

عزت اله خامسی

کلرهکسیدین محلولی با خاصیت ضد باکتریال قوی است. غلظت 0.12 آن قادر است است میکربهای هوازی، غیر هوازی، قارچها و مخمرها را کاهش دهد. از محلول کلرهکسیدین بعنوان وسیله ای جهت سترونی سرد وسائلی که نمی توان آنها را جوشاند و یا در حرارتهای بالا استریل کرد استفاده شده و بعنوان خمیر دندان و دهان شویه در رشته دندانپزشکی مورد مصرف یافته است. در حال حاضر جهت پیشگیری از پوسیدگی دندانها و بیماریهای پریودنتال به تنهائی و یا همراه با فلوراید در افراد معلول و عقب افتاده و افرادیکه مورد پرتودرمانی سر و صورت و گردن قرار گرفته اند مصرف می شود. عللی که سبب محدودیت استفاده از کلرهکسیدین می باشد رنگی نمودن دندانهای طبیعی یا مصنوعی و احتمال تحریکات مخاطی و همچنین تغییر در طعم بعضی مواد غذائی می باشد. پژوهشهای آینده فواید و یا عوارض آنرا روشنتر خواهد نمود. روی هم رفته مصرف کلرهکسیدین مورد استقبال و تائید قرار گرفته است و در حال توصیه و گسترش است.

بررسی پژوهشی و آمار پوسیدگی دندان

فهیمه موسوی

بمنظور ارزیابی دقیق فاکتورهای مختلفی که بنظر می رسد در ایجاد پوسیدگی دندان موثر باشند در این طرح بر مبنای علت مراجعه و معاینات و مشاهدات کلینیکی انجام گردید. در این بررسی پژوهشی تعداد 357 بیمار نمونه که علت مراجعه آنها درد و عفونت دندان ناشی از پوسیدگی بود انتخاب گردیدند. این بیماران از کلیه طبقات اجتماع اعم از اساتید، دانشجویان و افراد مختلفی که به علت اعتماد کاملشان به تشخیص و درمان دانشگاهی دارند و همچنین اشخاص با فرهنگی که وضع مالی آنها اجازه نمی دهد به مطبهای خصوصی مراجعه کنند و بالاخره مستضعفین شدید مادی که جهت درمان به مراکز دولتی مراجعه می نمایند بودند. از میان سوال هائیکه در نمونه آماری مطرح شده بود وضعیت بهداشتی و تنفسی و تا حدی سن تاثیر بیشتری در ایجاد پوسیدگی دندانی داشتند که جداول را بخود اختصاص داده اند و خلاصه نتایج بشرح زیر بدست آمد. از 357 نفر تعداد 153 نفر زن که 126 نفرشان به پوسیدگی دچار بودند و از 204 نمونه مردان 156 نفرشان پوسیدگی دندان داشتند. نتیجه میزان پوسیدگی در زنان اندکی بیش از مردان بود. از کل نمونه ها 195 نفر دارای بهداشت متوسط بودند که در 165 نفر پوسیدگی دندان مشاهده شد. از 41 نفریکه دارای بهداشت خوب بودند 27 نفرشان پوسیدگی دندان داشتند. از تعداد 121 نفر با بهداشت به 93 نفر به پوسیدگی دندان دچار بودند. میزان پوسیدگی در مبتلایان به تنفس دهانی با نسبت 48 روی 58 و افرادی که تنفس با بینی داشتند به نسبت 183 روی 247 مشخص شدند. همچنین 52 نفر تنفس با دهان و بینی داشتند 48 نفرشان دچار پوسیدگی دندان بود.

حرکت جسمی (BODILY) دندان کانین با کمک دستگاه متحرک ارتدنسی

محسن شیرازی

عقب راندن دندان کانین به محل دندان بیرون آورده شده پرمولر اول یک مرحله بنیادی در اکثر درمان های ارتدنسی می باشد که این امر غالبا با تغییر غیر صحیح محور آن همراه و به نحوی است که ریشه به طرف قدام تغییر محل میدهد..هدف از این تحقیق بررسی انجام حرکت بادیلی با کمک دستگاه متحرک ارتدنسی و شرح مراحل مختلف یک درمان ارتدنسی ایدآل و ذکر نکاتی که در رترکشن دندان کانین مهم است می باشد. در این مطالعه 4 بیمار که طرح درمان آنها بیرون آوردن پرمولر اول و عقب راندن کانین ها به محل آنها بود انتخاب شدند و پلاک ساده ارتدنسی دریافت کردند. با دقت در رادیوگرافی های بیماران ملاحظه شد که در سمتی که نیرو وارد نمودیم pdl به طور یکنواخت افزایش را نشان میدهد و این خود موید حرکت جسمی یا بادیلی دندان می باشد.چنانچه مدت زمانی را که بیمار در کلینیک صرف می کند را در نظر بگیریم سیستم های متحرک از درمان های ایدآل ارتدنسی به حساب می روند اگرچه محدودیت هایی نیز دارند.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

مروری بر تاریخچه و گزارش دو مورد

اسماعیل یزدی

Juvenile ossifying Fibroma های فکین نسبتا نادر و مهترین اعضای گروه ضایعات Fibro-Osseous را تشکیل می دهند. اتیولوژی و خاستگاه بافتی آنها کاملا روشن نشده است و هیستوپاتولژی نسبتا گوناگونی دارند. یافته های رادیوگرافیک، بسته به سرعت گسترش، مرحله و قدمت ضایعه از یک رادیولوسنسی کیست مانند تانمای شیشه ماتی (گراندگلاس) متراکم با حدود کاملا متمایز تغییر می کند. از نظر هیستولوژی علاوه بر خصیصه های کلی یک Ossifying Fibroma استرمای پرسلول حاوی تعداد زیادی استئوبلاست و سلولهای چند هسته ای غول آسا (استئوکلاستها) و بخصوص جزایری از Psammoma-Like Bodies را نیز نشان می دهند. ضایعه بسیار اگرسیو و بهمین دلیل صفاتی چون "Locally Invasive و یا Low Grade Malignancy" با تمایل به عود به آن داده شده است. بازنگری به لیتراتور مسئله دشواری در تحقق تشخیص قطعی .J.O.F را مبتنی بر فقط یکی از پارامترهای کلینیکی، رادیوگرافی و یا هیستولوژی روشن می سازد. در یک Management صحیح در مورد .J.O.F بنظر می آید که تفکیک این ضایعه از دیگر نئوپلاسمهای نیک خیم و بدخیم، خصوصا دیسپلازی فیبرو بسیار مهم است. دو مورد Ossifying Fibroma از نوع اگرسیو و وسیع فک پایین در دو پسر بچه 4 و 7 ساله گزارش می شود. این دو مورد خصیصه های .J.O.F را بخوبی در ابعاد مختلف متجلی می نمایند. مطالعات کلینیکولابراتواری، رادیوگرافیک و هیستوپاتولوژیک معماهای تشخیصی مطرح شده در ارتباط با این دو تومور وسیع و اگرسیو فک را بعنوان .J.O.F حل نمودند و درمان جراحی آنها از طریق Hemimandibulectomy بدون عوارض بعد از عمل انجام گرفت.