fa بررسی میزان حلالیت چند سیلر مورد استفاده در معالجه ریشه بصورت in-vitro عمومی general تحقیقی Research <strong>زمینه و هدف:</strong> عدم حلالیت، یکی از مهم‌ترین خصوصیات موادی است که به عنوان سیلر در درمان‌های اندودنتیک بکار می‌روند. هدف از انجام این مطالعه برسی حلالیت سیلرهای Dorifill, ZOE Tubliseal, AH26, در آب مقطر بود.</p> <p dir="rtl"><strong>روش بررسی:</strong> جهت انجام این مطالعه آزمایشگاهی از هر نوع سیلر، 5 نمونه با ابعاد تقریباً برابر تهیه شد. نمونه‌ها پس از توزین اولیه به طور جداگانه در ظروف حاوی 50 سی‌سی آب مقطر در دمای 37 درجه سانتی‌گراد قرار گرفتند. پس از گذشت یک هفته تغییر وزن نمونه‌ها توسط ترازوی دیجیتالی ثبت گردید. نهایتاً نتایج بدست آمده با آزمون ANOVA و Post-hoc Tukey HSD مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.</p> <p dir="rtl"><strong>یافته‌ها:</strong> طبق نتایج بدست آمده سیلر Dorifill طی مدت 7 روز 8/2% کاهش وزن داشته و بالاترین حلالیت در بین سیلرهای مطالعه شده را دارا بود. سیلرهای Tubliseal و ZOE به ترتیب 4/1% و 3/2% کاهش وزن نشان دادند. سیلر AH26 در طی 7 روز 9/1% افزایش وزن داشت. میانگین تغییر وزن سیلرها بین گروه‌های ZOE, Dorifill و Tubliseal ازلحاظ آماری اختلاف معنی‌داری نداشت (05/0P>). بین میانگین تغییر وزن سیلر AH26 و گروه‌های دیگر اختلاف معنی‌دار آماری مشاهده شد (001/0>P).</p> <p dir="rtl"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به اینکه درصد حلالیت کلیه سیلرهای مورد بررسی در محدوده استاندارد تعیین شده برای میزان حلالیت سیلرها قرار داشت، می‌توان آنها را از لحاظ این خاصیت فیزیکی، جهت استفاده کلینیکی مورد تأیید قرار داد.</p> </span> <p style="text-align: justify"><strong>Background and Aims:</strong> Insolubility has been stated as one of the important characteristics of the materials which are used as sealers in the endodontic treatments. The aim of this study was to evaluate the solubility of four endodontic sealers (ZOE, Dorifill, AH26 and Tubliseal).<strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Materials and Methods:</strong> Five specimens from each sealer with similar size were prepared. After first weighing, the samples were stored individually in bottles containing 50 ml of distilled water at 37ºC. After 7 days, the specimens weighed and changes in the weight of each sample recorded with a digital scale. The data were analyzed by ANOVA and Post-hoc Tukey HSD tests.<strong></strong></p> <p style="text-align: justify"><strong>Results:</strong> The results of this study indicated that Dorifill had the maximum solubility among all sealers with weight loss of 2.8%. Tubliseal and ZOE showed the weight loss of 1.4% and 2.3%, respectively. AH26 showed weight gain of 1.9% during 7 days. There were no significant differences in the mean weight changes between Dorifill, Tubliseal and ZOE groups (P>0.05). A significant difference was found between the mean weight changes of AH26 and that of the other groups (P=0.000).</p> <p style="text-align: justify"><strong>Conclusion:</strong> From the results of this study, all tested sealers were in the standard limit of solubility, and thus, it could confirm this physical property of sealers for clinical applications.</p> سیلر,اندودنتیک,حلالیت Sealer,Endodontic,Solubility 174 178 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-122&slc_lang=fa&sid=1 Z. Shekaramiz رحیم شکر آمیز No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد واحد خوراسگان M. Tabrizizadeh مهدی تبریزی زاده tabrizizadeh@ssu.ac.ir Yes دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد M. Danesh Ardakani محمد دانش اردکانی No دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد