fa بررسی و مقایسه تغییرات قطعه پروگزیمال (قطعه کندیلی) در جراحی set-back فک پایین در دو تکنیک ساژیتال اسپلیت دو طرفه و ورتیکوساژیتال داخل د‌هانی عمومی general تحقیقی Research <font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>زمینه و هدف:</strong> حرکات قطعه پروگزیمال در پی عقب راندن قطعه دیستال در استئوتومی‌‌های راموس از پیامد‌های ناخواسته جراحی ارتوگناتیک است. استئوتومی ورتیکوساژیتال داخل د‌هانی روش نسبتاً جدیدی از استئوتومی‌راموس است که به نظر می‌رسد از نظر تئوریک قادر باشد تا حرکات قطعه پروگزیمال را به حداقل برساند. در این مطالعه تغییرات عرض اینترگونیال مندیبل و زاویه flaring راموس‌‌ها در پی انجام دو تکنیک استئوتومی ‌با یکدیگر مقایسه شده است.</font></p><p dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>روش بررسی</strong>: در این تحقیق که به صورت کارآزمایی بالینی انجام شد، 20 بیمار با پروگناتیسم مندیبل بدون آسیمتری انتخاب شدند. 10 بیمار تحت جراحی Intraoral Verticosagittal Ramus Osteotomy  (IVSRO)و 10 بیمار تحت جراحی B‏ilateral Sagittal Split Ramus Osteotomy (BSSRO) به منظور set-back فک پایین قرار گرفتند. عرض اینترگونیال و زاویه flaring راموس‌‌ها در رادیوگرافی‌‌های قبل از عمل و یک و 12 هفته بعد عمل اندازه‌گیری و ثبت شد. مقادیر تغییرات با استفاده از آزمون آماری کوواریانس بین دو گروه با 05/0P< به عنوان سطح معنی‌داری مقایسه گردید.</font></p><p dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>یافته‌‌ها:</strong> تغییرات عرض اینترگونیال و زاویه flaring راموس در هر گروه بعد از عمل به فاصله یک و 12 هفته معنی‌دار بود. در زمان‌های یک و 12 هفته پس از جراحی تغییرات عرض اینترگونیال در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (5/0P=). تغییرات ایجاد شده در flaring راموس‌‌ها نیز بعد از یک و 12 هفته بین دو گروه اختلاف معنی‌داری نداشت (به ترتیب 9/0 P=و 3/0P=).</font></p><p dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> بر اساس نتایج مطالعه حاضر دو تکنیک مورد مطالعه از نظر تغییرات عرض مندیبل و زاویه flaring راموس‌‌ها بعد از عمل اختلاف قابل توجهی با یکدیگر ندارند.</font></p> </span> <p><strong>Background and Aim:</strong> Proximal segment movements following different methods of ramus osteotomy is one of the undesired consequences of orthognathic surgery. Theoretically, it seems that intraoral verticosagittal ramus osteotomy can minimize the movement of proximal segment. In this study, changes in intergonial distance and ramus flaring angles were evaluated and compared in transverse plane after mandibular set back by two osteotomy techniques.</p><p><strong>Materials and Methods:</strong> In this randomized clinical trial 20 patients with mandibular prognathism without any asymmetry were selected and divided into two groups of 10 each.One group was treated by bilateral sagittal split ramus osteotomy and the other by intraoral verticosagittal ramus osteotomy technique. Intergonial width and inner ramal angle in transverse plane were measured on radiographs before and 1 and 12 weeks post surgery . Data were analyzed using covariance test with P<0.05 as the level of significance.</p><p><strong>Results:</strong> Changes of intergonial distance and interramal angle in each group were significant after 1 and 12 weeks after surgery. No statistically significant difference was observed between the two studied groups.</p><p><strong>Conclusion:</strong> According to the results of this study, there is no difference between bilateral sagittal split and intraoral verticosagittal ramus osteotomy techniques regarding mandibular width and ramus flaring changes.</p> استئوتومی ساژیتال اسپلیت دو طرفه،استئوتومی ورتیکو ساژیتال داخل د‌هانی،عرض اینترگونیال Bilateral sagittal split ramus osteotomy,Intraoral verticosagittal ramus osteotomy,Intergonial width,Flaring 313 317 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-205&slc_lang=fa&sid=1 H. Mahmood Hashemi حمید محمود ‌‌هاشمی Yes P. Shokri پریسا شکری No