fa تأثیر روشهای آماده کردن سطح مینا بر استحکام باند براکت ارتودنسی عمومی general تحقیقی Research <strong>زمینه و هدف:</strong> با معرفی مواد مختلف ترمیمی چسبنده به مینا و عاج، روشهای مختلفی برای افزایش پلیمریزیشن و استحکام پیوند برشی این مواد ارایه شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر استفاده از یک آغازگر خود ‌اچ کننده بر استحکام پیوند برشی براکت‌های ارتودنسی و تعیین نوع شکستbracket/adhesive  انجام شد.<p></p><p dir="rtl"><strong>روش‌ بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، براکت‌ها مطابق با یکی از روشهای زیر طبق دستور کارخانه سازنده، به 36 دندان پیشین گاو متصل شدند.</p><p dir="rtl"><strong>گروه 1:</strong> سیستم چسباننده چند مرحله‌ای رایج (12 نمونه)</p><p dir="rtl"><strong>گروه 2:</strong> سیستم آغازگر خود ‌اچ کننده (12 نمونه)</p><p dir="rtl"><strong>گروه 3:</strong> اسید فسفریک 37% + سیستم آغازگر خود ‌اچ کننده (12 نمونه)</p><p dir="rtl">نمونه‌ها به وسیله دستگاه یونیورسال (Instron-Canton-Mass) تا مرحله شکست، بارگذاری شدند. جهت مقایسه استحکام پیوند برشی گروه‌ها با یکدیگر از آزمون آنالیز واریانس ANOVA و برای بررسی و مقایسه درجات ARI (Adhesive Remnant Index) بین گروه‌ها از آزمون کروسکال والیس استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.</p><p dir="rtl"><strong>یافته‌ها:</strong> میانگین استحکام باند برشی بر حسب مگاپاسکال برای گروه‌های 1، 2 و 3 به ترتیب 2/4 ± 7/11، 4/4  ±5/10 و 8/4 ± 9/10 بود که تفاوت معنی‌داری بین سه گروه نشان نداد (800/0P=). درجه‌های ARI که نشان‌دهنده میزان مواد رزینی باقیمانده بر روی مینا بود، تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌های مورد مطالعه نشان نداد (554/0P=).</p><p dir="rtl"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج این مطالعه آزمایشگاهی نشان داد، استفاده از آغازگر خود اچ‌ کننده، می‌تواند جایگزین روشهای سنتی کاربرد اسید فسفریک به منظور آماده‌سازی سطح قبل از عمل اتصال در ارتودنسی باشد.</p></span /> <p><strong>Background and Aim:</strong> With the introduction of different bondable restorative materials in dentistry, various methods have been suggested to enhance the polymerization and shear bond strength of these materials. The aim of this study was to determine the effects of different methods of enamel conditioning on bond strength of orthodontic brackets and on the bracket/ adhesive failure mode. </p><p><strong>Materials and Methods:</strong> In this experimental in vitro study, brackets were bonded to thirty-six bovine incisor teeth with different protocols according to the manufacturer's instructions as follows: Group 1: conventional multistep adhesive (n=12) Group 2: self-etching primer system (n=12) Group 3: acid+self-etching primer system (n=12). Specimens were loaded in a universal testing machine (Instron, Canton and Mass) and the mode of failure was recorded. Data were analyzed by ANOVA and Kruskall-Wallis tests with p<0.05 as the limit of significance.</p><p><strong>Results:</strong> The mean shear bond strength was 11.7 ± 4.2, 10.5 ± 4.4, and 10.9 ± 4.8 MPa for group 1, 2, and 3 respectively. There was no significant difference in bond strength among the three groups (P=0.800). No significant difference was observed among the three groups with respect to residual adhesive on the enamel surfaces (P=0.554). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Based on the results of the present study, the use of self-etching primers may be an alternative to conventional phosphoric acid pre-treatment in orthodontic bonding. </p> آغازگر خود اچ‌ کننده،براکت،اسید فسفریک،مینای گاو Self-etching primer,Bracket,Bovine enamel 32 39 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-247&slc_lang=fa&sid=1 AR. Davari عبدالرحیم داوری Yes S. Yassaei صغری یاسائی No AR. Danesh Kazemi علیرضا دانش‌کاظمی No MH. Yousefi محمدحسین یوسفی No