fa مقایسه استحکام باند برشی رزین سرومری به دو نوع آلیاژ نجیب و پایه عمومی general تحقیقی Research <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong>زمینه و هدف: </strong> امروزه پلیمرها جایگاه بسیار ویژه‌ای را در تمامی رشته‌های دندانپزشکی دارا می‌باشند. با بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی رزین‌ها و پیشرفتهای زیادی که در زمینه بهبود باند شیمیایی رزین به فلز صورت گرفته، رزین‌های لابراتواری نسل دوم، در شرایط کلینیکی خاص به عنوان ماده ترمیم انتخابی، مطرح هستند. برای بهره‌مندی از مزایای سیستم فلز- رزین باید این پیوند استحکام قابل قبولی در کلینیک داشته باشد، در غیر این صورت ترمیم مقاومتی در دهان نخواهد داشت. مطالعه حاضر با هدف مقایسه استحکام پیوند ماده سرومر تارجیس با دو آلیاژ noble (نقره، پالادیوم، طلا) و پایه (نیکل، کروم، بریلیوم) و نیز بررسی نقش شوک حرارتی بر روی پیوند تارجیس با آلیاژها، به صورت in vitro انجام شد. <br><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی، برای تهیه نمونه‌های یکسان به کمک مولد فلزی نمونه‌های مومی آماده شد و عملیات سیلندرگذاری و ریختگی با آلیاژها انجام گرفت. از هر آلیاژ 10 نمونه تهیه شد و اتصال تارجیس به نمونه‌های فلزی توسط عامل باندینگ targis link که اسید بهینه ‌شده اسید فسفریک است، طبق توصیه کارخانه انجام گرفت. کل نمونه‌ها 24 ساعت در آب C37 نگهداری شدند و نیمی از نمونه‌های هر آلیاژ تحت 1000 سیکل حرارتی در دو دمای 5 و 55 درجه سانتیگراد قرار گرفتند. روش آزمایش برای بررسی استحکام باند، تست برشی پلانار بود. نمونه‌ها توسط دستگاه Instron با سرعت mm 5/0 در دقیقه تحت نیرو قرار گرفتند. سپس نیروی برشی از تقسیم نیرو بر سطح مقطع محاسبه گردید. برای مقایسه میانگین قدرت باند بین چهار گروه از آنالیز واریانس دوطرفه و برای مقایسه میانگین دو آلیاژ از آزمون t استفاده شد. برای تعیین چگونگی تداخل اثر ترموسایکلینگ و نوع آلیاژ بر قدرت باند، آزمون من‌ویتنی به کار برده و 05/0p< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.<br><strong>یافته‌ها:</strong> دو گروه آلیاژ (نجیب و پایه) بدون در نظر گرفتن شوک، اختلاف معنی‌دار آماری با یکدیگر نداشتند (136/0=P)، ولی در دو گروه شوک حرارتی اختلاف معنی‌دار بود (000/0P=). نوع آلیاژ و عامل شوک حرارتی دارای اثر متقابل (interaction) بودند، به عبارت دیگر ترکیب آلیاژ و شوک دارای اختلاف معنی‌دار بود (003/0=P). در آلیاژ نجیب اختلاف میانگین قدرت باند قبل و بعد از ترموسایکلینگ از نظر آماری معنی‌دار بود (009/0=P)، ولی در آلیاژ پایه اختلاف میانگین قدرت باند قبل و بعد از ترموسایکلینگ معنی‌دار نبود (29/0=P). بیشترین استحکام (09/19 مگاپاسکال) مربوط به گروه Degubond-4 قبل از ترموسایکلینگ یا شوک حرارتی بود. کمترین استحکام (21/8 مگاپاسکال) مربوط به گروه Degubond-4 بعد از شوک حرارتی بود. <br><strong>نتیجه‌گیری:</strong> این مطالعه نشان داد که ترموسایکلینگ بسته به نوع آلیاژ، اثر مشخصی در کاهش قدرت باند دارد. در آلیاژ نجیب پس از ترموسایکلینگ قدرت باند کاهش قابل توجهی داشت که با توجه به یکسان‌ بودن نوع رزین و روش آماده‌سازی سطح آلیاژها، این امر مربوط به خواص حرارتی و ترکیبات متفاوت دو آلیاژ از نظر توانایی تولید اکسیدهای شرکت‌کننده در باند می‌باشد</font>.</p> <p><strong>Background and Aim:</strong> The improvement of the physical and chemical properties of resins as well as great advances achieved in the field of chemical bonding of resin to metal has changed the trend of restorative treatments. Today the second generation of laboratory resins have an important role in the restoration of teeth. The clinical bond strength should be reliable in order to gain successful results. In this study the shear bond strength (SBS) between targis (a ceromer) and two alloys (noble and base metal) was studied and the effect of thermocycling on the bond investigated. </p><p><strong>Materials and Methods:</strong> In this experimental study, alloys samples were prepared according to the manufacturer. After sandblasting of bonding surfaces with 50µ AI2o3 Targis was bonded to the alloy using Targis I link. All of the samples were placed in 37°C water for a period of 24 hours. Then half of the samples were subjected to 1000 cycles of thermocycling at temperatures of 5°C and 55°C. Planear shear test was used to test the bond strength in the Instron machine with the speed rate of 0.5mm/min. Data were analyzed by SPSS software. Two-way analysis of variance was used to compare the bond strength among the groups. T test was used to compare the alloys. The influence of thermocycling and alloy type on bond strength was studied using Mann Whitney test. P<0.05 was considered as the limit of significance. <strong></strong></p><p><strong>Result:</strong> The studied alloys did not differ significantly, when the samples were not thermocycled (P=0.136) but after thermocycling a significant difference was observed in SBS of resin to different alloys (P=000.1). Thermal stress and alloy type had significant interaction, with regard to shear bond strength (P=0.003). There was a significant difference in SBS before and after thermocycling in noble alloys (P=0.009), but this was not true in base metals (P=0.29). Maximum SBS (19.09 Mpa) belonged to Degubond 4, before thermocycling. Minimum SBS (8.21 Mpa) was seen in Degubond 4 after thermocycling. </p><p><strong>Conclusion:</strong> The effect of thermocycling in reducing bond strength of resin to metal depends on the type of alloy. The noble metal studied is significantly affected by thermal tensions. </p> استحکام باند برشی؛ رزین سرومر،آلیاژ پایه،آلیاژ نجیب (noble)،تارجیس Shear bond strength; Ceromer; Noble Alloys,Base Metal Alloy. I,Targis 91 99 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-266&slc_lang=fa&sid=1 H. Dorriz حسن درریز Yes B. Eilkhan بانو ایلخان No