fa ارزیابی گذشته نگر یک تا شش سال کاربرد ایمپلنت های دندانی ITI با استفاده از معیارهای کلینیکی و رادیوگرافیک عمومی general تحقیقی Research <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">در دو دهه گذشته، جایگزینی دندانهای از دست رفته با استفاده از پروتزهای حمایت شونده به وسیله ایمپلنت های دندانی به روشی تبدیل شده که توسط جامعه علمی جهت درمان بیماران با بی دندانی کامل و پارسیل پذیرفته شده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی گذشته نگر کاربرد 502 ایمپلنت دندانی ITI در درمان بیماران با بی دندانی کامل و پارسیل در دو مرکز خصوصی با استفاده از متغیرهای کلینیکی و رادیوگرافی می باشد. به همین منظور تعداد صد و چهل بیمار با 502 ایمپلنت دندانی ITI بین سالهای 1373 تا 1379 در دو مرکز خصوصی تحت بررسی و درمان قرار گرفتند. ضمنا بیمارانی انتخاب شدند که حداقل یکسال و حداکثر شش سال از زمان قرارگیری پروتز بر روی ایمپلنت های دندانی آنها گذشته و همکاری لازم را دارا بودند. در تحلیل نتایج بین نوع ایمپلنت و میزان تخریب استخوان و نیز بین وجود یا عدم وجود BOP و میزان تخریب استخوان رابطه معنی داری ملاحظه شد. از مجموع 502 ایمپلنت قرار گرفته تعداد شش ایمپلنت (2.8%) در فک بالا و چهار ایمپلنت (1.4%) در فک پایین از دست رفتند. میزان موفقیت جمعی برابر با 98% بود. این میزان در فک بالا با 212 ایمپلنت برابر 97.2% و در فک پایین با دویست و نود ایمپلنت برابر 98.6% محاسبه گردید. میانگین تخریب استخوان در طی شش سال برای 492 ایمپلنت باقیمانده به میزان 0.39±0.93 میلی متر و متوسط عمق پاکت در اطراف ایمپلنت ها برابر با 1.99 میلی متر تعیین گردید. نتایج حاصل نشان داد که ایمپلنت های دندانی ITI با میزان موفقیت بیش از 97% می توانند به عنوان یک روش درمانی مطلوب در بیماران با بی دندانی کامل و پارسیل مورد استفاده قرار گیرند.</font></p> In the past two decades, replacement of the missing teeth with implant borne prosthesis has become a treatment modality, accepted by the scientific community for fully and partially edentulous patients. The aim of the present study is to evaluate retrospectively, 502 ITI dental implants application, in partial and complete edentulous patients, treated in two private centers, based on clinical and radiographic parameters.One hundred and forty patients, with 502 ITI dental implants, who were treated from 1994 to 2000 in two private centers, were investigated. For such patientsT a minimum of one year and a maximum of six years were passed since prosthesis placement over implants, so they were cooperative subjects. There was a significant relation between implant type and bone loss, so was between the presence and absence of BOP and the rate of bone loss. From totality 502 implants, 6 implants (28%) and 4 implants (1.4%) were lost, in maxilla and mandible, respectively. The total success rate was 98%. This rate, in maxilla with 212 implants was 97.2% and in mandible with 90 implants was 98.6%. The mean value of bone loss (RBL) and periodontal pocket depth (PPD) during 6 years, for the remaning 492 implants were 0.93±0.39mm and 1.99mm, respectively. The results showed that ITI dental implants, with a success rate of more than 97%, can be used as a desirable treatment choice in partial and complete edentulous patients. ایمپلنت های ITI،معیارهای کلینیکی،ارزیابی رادیوگرافیک ITI Implants,Clinical Parameters,Radiographic Evaluation 48 58 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-438&slc_lang=fa&sid=1 SA. Miremadi سیداصغر میرعمادی No AR. Rokn امیررضا رکن No A. Nikbakht نیک بخت No