fa اندازه گیری سیالوپروتئین سرم و بررسی ارتباط آن با تغییرات ساختمانی مینا و عاج دندان عمومی general تحقیقی Research <p dir="rtl" align="right"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">سیالوپروتئین، یک گلیکوپروتئین اسکلتی فسفریله است که نقش آن بخوبی درک نشده است. ممکن است این گلیکوپروتئین در تمایز سلولی و تبدیل ماتریکس غیر معدنی به ساختمان معدنی در دندان موثر باشد. هدف از انجام این تحقیق، اندازه گیری مقدار سیالوپروتئین در سرم افراد سالم، که دندان پوسیده ندارند و در بیماران دارای حداقل دو دندان پوسیده و بررسی ارتباط آن با تغییرات ساختمانی مینا و عاج دندان می باشد. گروه مطالعه شامل 50 نفر (32 نفر مرد و 18 نفر زن) در سنین 17 تا 54 سال (با متوسط سنی 32.5 سال) بود. گروه کنترل شامل 50 نفر (26 نفر مرد و 24 نفر زن) در سنین 22 تا 51 سال (با متوسط سنی 39.6 سال) بود. نتایج آزمایشگاهی گروه اخیر به عنوان مرجع مورد استفاده قرار گرفته است. برای انجام پژوهش، نمونه خون از افراد مراجعه کننده به کلینیک دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل تهیه شد. نمونه خون تهیه شده از هر مورد در دور 3000 به مدت 20 دقیقه سانتریفوژ شد و محلول بالایی جدا گردید. نمونه های به دست آمده به مدت 20 دقیقه در دور10000 سانتریفوژ و سپس محلول رویی به ستون کروماتوگرافی حاوی ژل سفارز انتقال داده شد و گوانیدین-HCL با غلظت 4 مول در لیتر وتریس 0.1 مولار با 7.4= pH انتقال داده شد و با سرعت 5.0 میلی لیتر در دقیقه شسته شد. فراکشن های به دست آمده توسط کروماتوگرافی هر یک از نمونه ها به طور مجزا الکتروفورز گردید. نتایج این مطالعه نشان داد که مقدار سیالوپروتئین در سرم افراد دارای دندان پوسیده بیشتر و برابر با 3.21±18.45 میکروگرم در لیتر و در سرم گروه کنترل برابر با 2.45±11.37 میکروگرم در لیتر می باشد.</font></p> Sialoprotein is a phosphorylated skeletal glycoprotein. The function of sialoprotein is still not fully understood. It is possible that this component participate in cell differentiation and the conversion of unmineralized matrix into mineralized structures. The purpose of the present study was to determine the serum sialoprotein concentration in-patient and normal subjects to investigate the relationship between serum sialoprotein and dentin, enamel structural differentiation. The study group consisted of 50 patients, 32 males and 18 females, aged 17-54 (with an average of 32.5 years). The control group consisted of 50 normal volunteers, 26 males and 24 females, age 22-51 (with an average of 39.60 years).The laboratory data of this group were used as a reference. Human blood was obtained from control and patient group. The blood sample was centrifuged at 3000* g for 20 min, the supernatant was discarded.Then each sample was centrifuged for 20 min at 10000 g applied to a sepharose column and eluted with 4 moll Guanidine - HCL at 50 moll tris, pH 7.4 at a flow rate of 0.5 ml/min. The fractions obtained by chromatograply was monitored by electrophoresis. Our results showed that sialoprotein control increased in patients serum (18.45+/-3.2I micro gr/L) compared to normal subjects (11.37+/-2.45 micro gr/L). سیالوپروتئین، الکتروفورز، کروماتوگرافی Sialoprotein, Electrophoresis, Chromatography 23 29 http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-502&slc_lang=fa&sid=1 D. Qujeq دردی قوجق Yes S. Vasegh Ghezei Ghaleh صغری واثق قزل قلعه No A  Zamanian علی زمانیان No