بیمارستان

مقدمه ای بر مدیریت منابع انسانی

ابوالقاسم پوررضا

مدیریت گاه تکیه بر تولید و زمانی تکیه بر سازمان و کالبد سازمانی داشته است. امروزه تاکید و تمرکز آن بر منابع انسانی سازمان و نقش آنها در فرایند تولید است. مدیریت منابع انسانی رشته پنهان - آشکار مجموعه فعالیت هایی است که حیات سازمانی یک مجموعه را شکل می دهد، پیش و پس می برد، و با اثرگذاری بر عوامل پیرامونی و تاثیرپذیری از آن، موفقیت یا شکست سازمان را موجب می شود. پرداختن به همه ابعاد مدیریت انسانی در این مقال ممکن نیست. اما آگاهی از سرنوشت و شیوه شکل گیری این شاخه از مدیریت که در جوامعی نظیر جامعه ما از اقبال چندانی برخوردار نیست، می تواند مدیران را در شناخت پایههای سازمانی واحدهای خود و حفظ و نگهداری شایسته و بایسته آنها یاری دهد. در این مختصر، چکیدهای از مدیریت منابع انسانی و سیر تکاملی آن ارائه می شود و تاثیر وقایع مختلف تاریخی بر نقش امروزی این شاخه از مدیریت مورد توجه قرار می گیرد. موفقیت یک سازمان به ترکیب موثری از ماشین، پول، مواد و منابع انسانی به منظور دستیابی به اهداف کوتاه مدت و بلندمدت موسسه بستگی دارد. حوزههای تخصصی به دلیل منحصر به فرد بودن، پیچیدگی و تنوع عرصههای فعالیت، به سمت به حداکثر رساندن منافع بالقوه از اجزای اساسی متعدد، روی آورده اند. مدیریت مواد، روشهایی را برای بهینه سازی بکارگیری و پردازش مواد اساسی ارائه می دهد. مدیریت تولید با تولید سر و کار دارد و طراحی کارامد مواد را ارائه می دهد. و بالاخره مدیریت منابع انسانی، برنامههایی را برای بهینه سازی ظرفیتهای انسانی به منظور تحقق اهداف فرد و سازمان، ارائه می دهد. مدیریت منابع انسانی یک حوزه تخصصی است که تلاش می کند برنامهها سیاستها و فعالیتهایی را برای بالا بردن رضایتمندی از نیازها، اهداف و اهداف نهایی در فرد و سازمان، ارائه دهد.

سیستم مراقبتهای پزشکی اورژانس پیش بیمارستانی در استرالیا

معین الدین شریفانی

استرالیا یک قاره وسیع نیم لم یزرع است که به صورت یک جزیره بزرگ در میان آبهای اقیانوس آرام و اقیانوس هند محصور شده است. مساحت آن 7700000 کیلومتر مربع و تقریباً به اندازه کل ایالات متحده آمریکا می باشد. به طور کلی سیستم خدمات بهداشتی و درمانی این کشور در هر ایالت زیر نظر سیاست اداره می شود و هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارند، هر چند تشابهات عمدهای هم با یکدیگر دارند. در این کشور سیستم مراقبتهای پزشکی اورژانس پیش بیمارستانی به نام (خدمات آمبولانسی) معروف است. قدیمیترین مراقبتهای پزشکی اورژانسی در استرالیا به سال 1895 بر می گردد. امکانات آن زمان شامل یک تخت روان و دو پرسنل و محلی که از سازمان پلیس به امانت گرفته شده بود. از آن زمان این خدمات به نام خدمات آمبولانسی معروف گردید. این شروع شباهت چندانی به وضعیت فعلی ندارد و این نتیجه تلاش مداومی است که باعث شده است این سیستم به عنوان یکی از وسیعترین، مدرنترین و بهترین سیستمهای خدمات آمبولانسی جهان مطرح شود.

تحول در سازماندهی و طراحی بخش های مراقبت ویژه در بیمارستانهای مدرن امروز

آرزو احمدی دانیالی

تاکید بر توجه بیشتر به بخش مراقبتهای ویژه بیانگر این حقیقت است که بیمارستانها بیش از پیش به این بخش نیاز خواهند داشت. در سالهای اخیر، بسیاری از بیمارستانها، به تختهای بیشتری در بخش مراقبت ویژه مجهز شده اند. در این بخش مراقبت پرستاری و تخصصی برای بیمارانی که زندگیشان در معرض تهدید قرار گرفته است، در نظر گرفته شده است. انوع و اشکال عمومی و عمده بخشهای مراقبت ویژه عبارتند از:
(MICU)بخش مراقبت های ویژه داخلی
(SICU) بخش مراقبتهای ویژه جراحی
(CCU) بخش مراقبتهای ویژه قلب و عروق
(PICU) بخش مراقبتهای ویژه کودکان
(NICU) بخش مراقبتهای ویژه نوزادان
بیمارستانها ممکن است بخش ویژه داخلی اعصاب، تومورشناسی و بخش مراقبتهای ویژه تنفسی نیز دارا باشند.بخش مراقبتهای ویژه داخلی: ممکن است بیماران را با مسائل خونریزی داخلی کلیه یا بیماری مزمن دستگاه تنفسی بپذیرد. بخش مراقبتهای ویژه جراحی: بیماران بحرانی قبل از جراحی و بعد از جراحی را میپذیرد و بیمارانی که پیوند اعضاء شده اند نیز در این بخش تحت مراقبت قرار می گیرند. بخش مراقبتهای ویژه قلب و عروق: برای بیماران پیوند قلبی، حمله قلبی یا قربانیان تصادفات با مشکلات قلبی و عروقی یا بیمارانی که از بخش کتتریزاسیون قلبی مرخص شدهاند تخصیص یافته است.بخش مراقبتهای ویژه کودکان: به مراقبت کودکان از لحاظ پزشکی، جراحی و سایر عوارض درمانی میپردازد.بخش مراقبتهای ویژه نوزادان: نوزادان نارس با نیاز به مراقبت که با خطرات جدی مواجهاند تحت مراقبت قرار می دهد.بخش مراقبتهای ویژه از نظر مکانی نزدیک بخش اورژانس و اعمال جراحی قرار دارد، تا امکان دسترسی سریعتر به هنگام انتقال بیماران وجود داشته باشد. تجهیزات عمده در سازماندهی بخش مراقبت ویژه عبارت است از: واحدهای الکترونیکی مراقبت از راه دور، که شامل نظارت بر اعمال حیاتی با تلویزیون و مانیتور برای بیماران و لوازم احیاء و حمایت از زندگی آنان می باشد. تعداد پرستاران برای مراقبت از بیماران در حدود امکانات تعیین می شود، که معمولاً نسبت یک پرستاری برای هر بیمار در نظر گرفته می شود. این پرستاران از مهارتهای تخصصی مهمی بهرهمند میباشند و برای این منظور دوره آموزش لازم را گذراندهاند. در یک بررسی شتابزده، مشخص شده است، که بخش مراقبت ویژه محیطی پرتنش را برای پرستاران ایجاد می کند. بیشتر طرحهای بخش مراقبت ویژه، امکان استفاده از پرستاران را که قادر به مشاهده بیماران و مانیتورها باشد فراهم می آورد. طرحهای نیمدایرهای اطراف ایستگاه پرستاری به طور موثری مورد استفاده قرار گرفته است. به این ترتیب چند اتاق کوچک اطراف مرکز پرستاری مستقر می باشد. در بیمارستانهای قدیمیتر، بخشهای مراقبت ویژه اغلب بزرگ و چند تختخوابی می باشند، با این حال در بیمارستانهای مدرن، اطاقهای خصوصی زیبا با سقف خاص به این بخش اختصاص یافته است، که این ایستگاه پرستاری را نیز شامل می شود.دو مورد از عمدهترین، مشکلات بخشهای چند تختخوابی، فقدان آرامش لازم و نبود پنجره برای هر بیمار است. تردیدی نیست که بدون دیدن منظره آسمان، تشخیص شب و روز مشکل است، به همین جهت میزان فعالیت بدن در 24 ساعت در بیماران مختل می شود.از سال ( 1977 )، قانون فدرال در آمریکا مقرر داشته است، که هر تخت بخشهای مراقبتهای ویژه باید بطور مستقیم به نور طبیعی دسترسی داشته باشد.

بهبود کیفیت مراقبت از بیماران در بخش اورژانس: استفاده از شیوه مهندسی مجدد

فرخنده اسدی

اکثر فرآیندهای موسسات مراقبت بهداشتی قابل مقایسه با فرآیندهای مربوط به مراکز مهندسی و ساخت و مراکز خدماتی است. می توان با ابزارهای بسیاری که معمولاً در صنایع مورد استفاده قرار می گیرند به در بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی به بهبود دست یافت. این موضوع به اثبات رسیده است که دریافت کمک از سوی متخصصات خارج از مراکز مراقبتهای بهداشتی و درمانی، برای بهبود و ارتقای کیفیت خدمات موسسات مراقبت بهداشتی سودمند است. مقاله حاضر در مورد کوششهای موفقیتآمیز کارشناسان بیمارستانی در سال 1993 در شهر لوس آنجلس که به منظور بهبود فرآیند مراقبتهای بهداشتی و درمانی به کار رفته شده به نقاشته شده است موضوع پیرامون کامهای مهمی است که کارشناسان جهت دستیابی به اطلاعات و تحلیل آن، استخدام پرسنل، مدیریت خرید لوازم، تحلیل فرآیندها برای بهبود فرصتها، دستیابی به رضایت بیماران، انجام تغییرات و ارزیابی نتایج برداشته اند.

مروری بر روند ادغام آموزش عالی پزشکی در خدمات بهداشتی – درمانی

مجید رجبپور

موضوع تغییرات تشکیلاتی و احیاناً سازماندهی تغییرات ساختاری مقولهای است که همواره (در راستای تحول مطرح بوده است. جابجائی مدیران، تغییر جایگاهها، تغییر آرایش نظاممندی، و حتی افزایش یا کاهش برخی از شاخه های سازماندهی به لحاظ تغییر مسئولیتها یا واگذاری برخی از مسئولیتهای سازمان به غیر یا انتقال برخی از وظایف جدید به سازمان، موجبات تغییرات تشکیلاتی و سازماندهی را فراهم می کند و این مطلب با گذر زمان میتواند بدلایل تغییر و تبدیل نیازها و خواستهها و نهایتاً تقاضا و غیر هم نیز مورد تغییر قرار گیرد. بهر حال تغییر یکی از اساسی ترین مباحث در خصوص سازمانهاست. تشکیلات و سازماندهی سازمان متولی ارائه خدمات مرتبط با سلامت انسانها نیز از این قاعده مستثنی نیست. آنچه مهم است هدفمندی هر سازمان و حرکت آتی آن در راستای اهداف و کنترل مستمر به لحاظ حرکت هدفمند و حفظ و اتقاء کیفیت خدمات آن است. در این راستا از زمان فعالیت پزشکان تا تدوین تشکیلات اداره صحیحه کل مملکتی و از آن زمان تا تاسیس وزارت بهداری و متعاقب آن پیدایش دیدگاه و هدفگذاری رفاه اجتماعی در سال 1354 و در نتیجه تبدیل وزارت بهداری به وزارت رفاه اجتماعی و سپس بهداری و بهزیسی در سنوات قبل از انقلاب اسلامی و تفکیک سازمان بهزیستی بعنوان ارگان مسئول رفاه اجتماعی از وزارت « بهداری و بهزیستی و تشکیل وزارت بهداری بعنوان متولی بهداشت و درمان و سازمان بهزیستی بعنوان متولی رفاه اجتماعی مجدداً الحاق آن به وزارت بهداری و تشکیل وزارت بهداری و بهزیستی و نهایتاً ادغام دانشکدههای پزشکی در وزارت بهداری و تاسیس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تغییرات مستمر و پی در پی تشکیلاتی آن، همه در ابتدا نشان از تغییرات در امر بهداشت و درمان داشت. سپس به علت سست بودن بنیانهای استراتژیک و توجه بیشتر به مسائل ظرفی و شکلی بدلیل کم تجربگی برخی از مدیران سطح بالا و غیر استراتژیک بودن تفکر مدیران، موجبات تغییرات مستمر و در واقع روزمره در سازماندهی و تشکیلات سازمان متولی امر شده است. بنحوی که با تغییر هر مهره موثر در مدیریت ولو در سطح پائینتر از وزارت موجبات تغییر تشکیلاتی فراهم شده و آنچه بعنوان مصدر پویائی یعنی تحول مطلوب از نظر علمی مطرح است، موجبات تخریب سازمانی، ساختاری و حتی روحی و روانی کارکنان را فراهم ساخته است. بنابراین در بحث تغییر تشکیلاتی سازمانهای متولی بهداشت و درمان کشور دو دیدگاه اساسی مطرح است:
الف- منظر شکلی
ب- منظر محتوایی
الف: منظر شکلی
به لحاظ این دیدگاه، تشکیلات و سازماندهی و نه ساختار وزارت متبوع به کرات مورد بازنگری قرار گرفته و عمدتاً با تغییرات مدیران سطح بالا تغییرات نسبتاً وسیعی در جابجائی باکسهای تشکیلاتی و نحوه چیدن پرسنل و جابجائی وظایف در قالب تشکیلات ادارات کل به تناسب دیدگاه مدیر و رهبر تشکیلات حادثه شده است. قطعاً بیشترین تغییرات بویژه در سالهای بعد از انقلاب اسلامی در این زمینه صورت پذیرفته است و میتوان به این نوع تغییرات با تغییر وزراء اشاره نمود، که بحث در این مقال را به فرصتی دیگر وا می گذاریم.

کیفیت خدمات درمانی: به چه قیمتی؟

محمدخسرو لقمانیان

پس از عدم پذیرش لایحه پیشنهادی پوشش همگانی بیمه درمانی از سوی کنگره امریکا در سال 1994 بخش عمدهای از سیاست ملی درحوزه بهداشت و درمان به مقوله تضمین کیفیت خدمات درمانی متمرکز گردید و وکلای ایالتی با طرح الزامات قانونی جدید، گامهای موثری در این خصوص برداشتند. در عین حال کنگره امریکا با طرح این مطلب که دسترسی عموم مردم به خدمات درمانی و کیفیت آن در بخش خصوصی به لحاظ افزایش فزاینده قیمتها نادیده گرفته شده، به حمایت از آنان پرداختند. همچنین برخی سیاستگذاران اظهار داشتند دو برنامه ملی Medicare , Medicaid عامل اصلی انباشت ثروت در بخش خصوصی بوده، هر چند که در این مسیر کیفیت خدمات درمانی اساساً مورد توجه قرار نگرفته است. بهمین دلیل در آینده ارتقاء کیفیت خدمات درمانی با توجه به هزینه فزاینده طرحها و برنامههای بخش عمومی و دولتی و همچنین تنظیم قوانین و مقررات ناظر بر روند ارائه خدمات درمانی در بخش خصوصی دو چالش بزرگ در حوزه بهداشت و درمان محسوب خواهد شد.
پس از ده سال و افزایش نرخ خدمات درمانی به میزان دو رقم اعشار در دهه 1980 در حال حاضر شاهد کاهش منظم و آرام نرخ مذکور طی دهه جاری در بخش خصوصی هستیم. بعنوان مثال یکی از شرکتهای مشاورهای در بخش خصوصی اعلام داشته است که نرخ خدمات بیمه درمانی ویژه کارفرمایان معادل0/5درصد در سال 1996 افزایش یافته حال آنکه هزینههای درمانی رشدی معادل 4/4 درصد داشته که کمترین میزان رشد از 1960 تا کنون به شمار می رود. طبعاً این امر به معنای کاهش میزان رشد هزینهها در حوزه بهداشت و درمان و در نتیجه اختصاص منابع در جهت دیگر مصارف عمومی جامعه در قالب برنامه « درمان سازمان یافته Managed Care » است.

مدیریت بحران زمین لرزه در بیمارستانها

آراسب احمدیان

زمین لرزه از جمله بلایای است که ایران به دلیل قرار گیری بر روی کمربند کوهزایی آلپ - هیمالیا بارها آن را تجربه نموده و از آثار و تبعیات منفی آن متاثر گشته است. پیش بینی زمین لرزه از جمله آرزوهای دیرین بشر بوده که تا کنون به تحقق نپیوسته است. اگر چه پیش بینی موفقیت آمیز زمین لرزه چهارم فوریه 1975 هایچینک چین را می توان یکی از موفقیت های برجسته در پیش بینی زمین لرزه به حساب آورد، اما این تجربه موفقیت آمیز دیگر هرگز تکرار نشد. به همطن دلیل است که امروز بیش از آنچه به پیش بینی توجه شود، به روش هایی برای کنترل و کاهش اثرات کوتاه مدت و بلند مدت زمین لرزه می اندیشند که مجموعه این روش ها مدیریت بحران زمین لرزه نامیده می شوند. برنامه مدیریت بحران برای مراکز امدادی همچون ایستگاههای آتشنشانی و بیمارستان ها و ... از اهمیتی مضاعف برخوردار است، زیرا عملیاتی ماندن چنین مراکزی پس از وقوع زمین لرزه از نقاط اتکاء یک برنامه مدیریت بحران کلان در سطح یک شهر یا کشور محسوب می گردد.
این مقاله به بررسی بحران زمین لرزه در بیمارستان ها و دلایل اهمیت و لزوم آن می پردازد. همچنین شمایی کلی از طرح کاهش آثار و ساختار برنامه مدیریت بحران برای بیمارستان را معرفی می کند.

سازمان جهانی بهداشت

آرزو ابن احمد

سازمان جهانی بهداشت که در سال 1327 تاسیس یافت، نهاد اصلی سازمان ملل متحد در زمینه بهداشت و مرجع هدایت کننده آن در عرصه فعالیتهای بهداشتی بین المللی است. دستیابی همه افراد جامعه انسانی به بالاترین سطح ممکن بهداشت و تندرستی، هدف این سازمان است. وظایف عمده سازمان جهانی بهداشت عبارتند از: ارائه رهنمود در سطح جهانی در زمینه مسائل بهداشتی، همکاری با دولتها به منظور توسعه و انتقال تکنولوژیهای بهداشتی مناسب، نشر اطلاعات و برقراری استانداردهای بهداشتی، ترویج فعالیتهای مرتبط با کنترل بیماریها، تغذیه، شیوه زندگی سالم.، بهداشت روانی، پاکیزگی محیط زیست و پژوهش در باب نظامهای بهداشتی، تدوین مقررات بین المللی، گسترش برنامههای ایمنسازی، پیشبرد برنامه بهداشت برای همگان از طریق توسعه مراقبتهای بهداشتی اولیه در ریشه کنی فلج اطفال و آبله را می توان در زمره دستاوردهای برجسته سازمان جهانی بهداشت به شمار آورد. مجمع جهانی بهداشت متشکل از همه اعضای سازمان ارگان اداره کننده آن است که اجلاس عمومی خود را به صورت سالانه برگزار می کند. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی همتای اصلی سازمان جهانی بهداشت در جمهوری اسلامی ایران می باشد.

مراقبت درمانی در منزل حلقه بنیادی در ایجاد نظام نوین ارائه مراقبتهای بهداشتی درمانی

پرویز راد

هزینه های روزافزون مراقبتهای بهداشتی درمانی در کشور، بکارگیری شیوههای جدید ارائه مراقبت را به منظور کنترل هزینه بیش از پیش آشکار می سازد. در این میانف مراقبت درمانی در منزل بعنوان یک راه حل ممکن در نظر گرفته می شود. طرح مراقبت در منزل می تواند پایگاه اولیه ارائه مراقبتهای بهداشتی درمانی به حساب آید، زیرا اجرای چنین طرحی با پرداخت دستمزدهای بالا، فن آوری گران و پیچیده و کندکاری ناشی از بوروکراسی سازمانهای بزرگ درمانی نظیر بیمارستانها، مواجه نیست. بنابراین، علاوه بر امکان دسترسی بیشتر و سریعتر مردم به مراقبتهای بهداشتی درمانی، دلایل اقتصادی و مدیریتی فراوانی نیز برای اجرای چنین طرحی در کشور (به ویژه برای سالمندان) وجود دارد.
این مطالعه که با کمک منابع کتابخانه ای و اطلاع رسانی (مدلاین و اینترنت) و به روش مروری انجام گرفته، سعی دارد تا ضمن بر شمردن دلایل ایجاد چنین مراکزی در کشور و مزایای آنها، نحوه راه اندازی و برنامه ریزی موسسه های ارائه دهنده مراقبت درمانی در منزل را بررسی کند.

بررسی عوامل موثر بر بهره وری نیروی انسانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از دیدگاه کارکنان در سال 1379

افسون آیین پرست

توجه به نیروی انسانی در سازمان از زمان شکل گیری مکتب روابط انسانی در مدیریت آغاز گردید. دانشمندان مدیریت و علوم رفتاری دریافتند که نیروی انسانی یک منبع استراتژیک است و توجه به بهره وری نیروی انسانی نقش موثری در افزایش کارایی سازمان دارد. در همین راستا تلاشهای گستردهای در جهت شناسایی عوامل موثر بر بهره وری نیروی انسانی انجام گرفت. با این وجود باید توجه داشت که ترکیب عوامل موثر بر بهره وری در سازمانهای مختلف به دلیل ویژگیهای محیط داخلی و خارجی سازمان متفاوت است. به همین دلیل تصمیم گرفته شد مطالعه ای با هدف بررسی عوامل موثر بر بهره وری نیروی انسانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی طراحی و اجرا گردد. این مطالعه به روش توصیفی انجام گرفت و جامعه مورد بررسی در این پژوهش کلطه کارکنان ستاد مرکزی وزارت بهداشت بود. به دلیل گستردگی جامعه مورد مطالعه نمونه ای با حجم 267 نفر از جامعه به روش تصادفی سهمیه ای انتخاب گردید و نظرات آنان با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که از دیدگاه کارکنان هر پنج عامل مورد بررسی یعنی توان، شناخت شغل، انگیزش، ارزیابی عمرکد و حمایت سازمانی در افزایش بهره وری نیروی انسانی موثر است (0/001> P ). بررسی وضع موجود ستاد مرکزی وزارت بهداشت از دیدگاه کارکنان حاکی از آن بود که دو عامل توان و انگیزش ( که از نظر کارکنان بیشترین تاثیر را در بهره وری نیروی انسانی دارند) از وضعیت نامطلوبی برخوردارند و باید بیشتر مورد توجه مسئولان قرار گیرد.

نگرشی بر روند خصوصی سازی در خدمات بیمارستانی

الهه خلیلی

بیمارستان سازمانی است که طی 24 ساعت بدون وقفه به بیماران خدمت ارائه می دهد. با در نظر گرفتن اهمیت خدمات بیمارستان در زمینه تامین بهداشت و سلامت مردم، این سازمان نیازمند آن است که کلیه واحدهای آن در طول سال آمادگی پاسخ به نیازهای مختلف بیماران را دارا باشد. بنابراین ارائه خدمات علاوه بر خدمات درمانی، در زمینه کاخداری، تاسیسات، تغذیه، ایاب و ذهاب و .... باید به گونهای باشد که اهمیت موضوع برای گردانندگان واحدها مشخص شده و از افراد مجرب در این زمینه استفاده شود. بنابراین مسئله خصوصی شدن واحدهای مختلف خدماتی از جمله بیمارستانها به تفکر و کارشناسی مضاعف نیاز دارد. اهمیت کاخداری در این است که عملکرد آن در کیفیت مراقبت از بیمار اثر می گذارد. چنانچه بیمار مبتلا به بیماری مزمن باشد به دریافت خدمات کاخداری و فعالیتهای تخصصی نیاز دارد. نه تنها در ارائه مراقبتهای پزشکی، بلکه در خدمات پشتیبانی نیز تحولات شگرفی در بیمارستانها به وقوع پیوسته است. به عنوان مثال خدمات کاخدرای که یکی از مهمترین خدمات پشتیبانی است، به طور وسیع تحت تاثیر تغییرات و تحولات قلمرو مراقبتهای بهداشتی و درمانی قرار گرفته است. در کنار بخش کاخداری یکی دیگر از واحدهای بیمارستانی که حائز اهمیت است واحد تاسیسات و بخش فنی است. معمولاً به بخش فنی بیمارستانها چندان توجهی مبذول نمی شود در بیمارستان امکانات تاسیساتی مناسب می تواند رفاه و آسایش بیماران، پزشکان و گروه پیراپزشکی را فراهم کند. به علاوه تامین آب گرم، بخار و گازهای طبی نیز برای عملکرد بخشها و کادر درمانی ضروری است.