fa پیش بینی عملکرد شغلی برحسب مؤلفه های شوخ طبعی و سلامت روان پرسنل بیمارستان ضیائیان مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مقاله ی اصیل Original Article <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف:</strong> کارکنان بیمارستان ازجمله پزشکان، پرستاران و خدمه در معرض خطرات مختلفی از جمله بیماری های روحی و جسمی قرار دارند. هدف مطالعه، پیش بینی عملکرد شغلی برحسب مؤلفه های شوخ طبعی و سلامت روان پرسنل بیمارستان ضیائیان بود.</p> <p dir="RTL"><strong>مواد و روش ها:</strong> این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بود. حجم نمونه به تعداد 120 نفر (74زن و 46مرد) که در سال 1395 مشغول به کار بودند که به روش نمونه گیری غیرتصادفی و داوطلبانه انتخاب گردید که با طیف متنوعی از پرسنل بیمارستان اعم از پرستاران، پزشکان و کارمندان بود بعد از توضیح درباره نوع پژوهش و همچنین نحوه پرکردن پرسشنامه ها بعد از موافقت آنها برای همکاری، میان آنها پرسشنامه های عملکردشغلی پاترسون، مولفه های شوخ طبعی مارتین و همکاران و سلامت روان گلدبرگ توزیع گردید. به منظور تجریه و تحلیل داده ها از روش رگرسیون همزمان و&nbsp; تحلیل خوشه ای استفاده گردید و در نهایت از نرم افزار <span dir="LTR">SPSS</span> نسخه 17 استفاده شد.</p> <p dir="RTL"><strong>نتایج:</strong> از بین مؤلفه های&nbsp; شوخ طبعی و سلامت روان&nbsp; شوخ طبعی خود ارزنده سازانه، افسردگی و کارکرد اجتماعی، به صورت مثبت و معناداری عملکرد شغلی را پیش بینی نمودند. افسردگی، دارای بزرگ&shy;ترین ضریب بتا برابر26/0برای عملکرد شغلی می&shy;باشد که نشان می&shy;دهد این متغیرقوی&shy;ترین، سهم را برای تبیین متغیر ملاک فراهم می&shy;آورد. همچنین تفاوت معناداری در سطح 05/0 بین عملکرد شغلی خوشه شوخ طبعی منفی مرضی و خوشه شوخ طبعی مثبت سالم(97/7-<span dir="LTR">t=</span>، 001/0><span dir="LTR">P</span>) وجود دارد.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری</strong>: انتخاب سبک شوخ طبعی موثر و افزایش سلامت روان پرسنل باعث بهبود عملکرد شغلی آنها خواهد شد و با توجه به محیط استرس زای مراکز درمانی ضروری به نظر می رسد کارگاه هایی جهت افزایش سلامت روانی و کاربرد شیوه های شوخ طبعی سالم به عنوان راهی برای ارتقأ عملکرد پرسنل مراکز درمانی در نظر گرفته بشود.</p> <p dir="RTL"></p> <p><strong>Background</strong>: Hospital staffs including physicians, nurses and crew are exposed to various risks including physical and mental illnesses. The study aimed at predicting job performance based on humor components and mental health among staff of Ziaeyan hospital.</p> <pre> </pre> <p><strong>Materials and Methods</strong>: This study was a descriptive- analytical one. Sample size was 120 individuals (74 females and 46 males) who selected via non- randomly and Voluntary With a diverse range of staff including nurses, physicians in 2014.&nbsp; After explaining about&nbsp; research type and filling voluntary questionnaires with informed consent, job performance Paterson, Martin et al humor components&nbsp; and Goldberg mental health instruments were disseminated. SPSS Software version 17 utilized to data analysis using regression and cluster analysis.</p> <pre> </pre> <p><strong>Results</strong>: Among of humor components and mental health, Self-enhancing, depression and social performance predicted job performance positively. Depression has the largest &szlig; coefficient(0.26) &nbsp;for job performance&nbsp; which revealed this variable the strongest one&nbsp; and provided main contribution to explain the criterion variable. Also, there was a statistically difference between negative morbid humor clusters and positive and healthy clusters of humor in the significant level less than 0.05(t= -7.97, p<0.001).</p> <pre> </pre> <p><strong>Conclusion</strong>: Selection of humor style and enhancing mental health of hospital staff will cause job performance improvement. Regarding stressful environment of hospital, it seems providing better mental health and applying healthy styles of humor as a proper way to staff performance improvement which should be considered.</p> عملکردشغلی, سبک های شوخ طبعی, سلامت روانی, بیمارستان Job performance, Styles of humor, Mental health, Hospital 114 123 http://jhosp.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-824-1&slc_lang=fa&sid=1 narges tankamani نرگس تنکمانی Yes Academic Lecturer, Department of Psychology ,Payame noor University, Tehran, Iran (*Corresponding author), Email:N.tankamani@gmail.com مدرس دانشگاه ، گروه روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران(*نویسنده مسئول)، آدرس الکترونیکی: n.tankamani@gmail.com majid saffari nia مجید صفاری نیا m.saffarinia@pnu.ac.ir No Associate Professor, Department of Psychology ,Payame noor University, Tehran, Iran دانشیار ، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران leila ghobadi لیلا قبادی ghobadi1389@gmail.com No PhD student, Department of Psychology, Shaeed Madani University, Tabriz, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شهید مدنی، تبریز، ایران