Hospital

fa بررسی خشونت محل کار و نقش آن در رضایت شغلی کارکنان حوزه بهداشت شهرستان اردبیل Workplace Violence and its Impact on Job Satisfaction among Healthcare Workers in Ardabil, Iran مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مدیریت منابع انسانی در بیمارستان مقاله ی اصیل Original Article زمینه و هدف: خشونت در محیط کار یک عامل تهدیدکننده شغلی بوده و به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان یک بحران جدی شناخته می‌شود. سازمان‌های بهداشتی درمانی به دلیل ماهیت خدمات آن‌ها، بیش از سایر سازمان‌ها مستعد بروز این پدیده هستند. هدف مطالعه حاضر بررسی خشونت محل کار و نقش آن در رضایتمندی کارکنان حوزه بهداشت شهرستان اردبیل بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بود که به‌صورت مقطعی در شش ماهه دوم سال 1402 انجام شد. 300 نفر به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای و به‌صورت تصادفی از کارکنان تحت پوشش مرکز بهداشت شهرستان اردبیل وارد مطالعه شدند. داده‌ها با استفاده از دو پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا و خشونت شغلی در بخش بهداشت و درمان جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 20 و آزمون‌های تی تست، انووا، آزمون‌های تعقیبی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی انجام گرفت. نتایج: میزان رضایت شغلی 75/58 درصد بود. 8/63 درصد کارکنان در طی یک سال گذشته حداقل یک‌بار مورد خشونت شغلی قرار گرفته بودند. میزان خشونت شغلی تجربه شده 35/27 درصد گزارش شد که خشونت روانی با 5/51 درصد و خشونت فیزیکی با 4/9 درصد به ترتیب بیشترین و کمترین بودند. بین برخی از ویژگی‌های دموگرافیک با خشونت و رضایت شغلی و نیز بین این دو متغیر ارتباط آماری معنادار یافت شد (p<0.05). خشونت شغلی در مقایسه با نظام پرداخت (Beta= 0.482) و فرصت پیشرفت (Beta= 0.312) در مرتبه سوم عوامل تأثیرگذار بر رضایت شغلی شناسایی شد (Beta= 0.181). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که کارکنان حوزه بهداشتی، وجود خشونت شغلی را به‌عنوان جزئی از ماهیت حرفه خود پذیرفته‌اند و رضایت شغلی آن‌ها بیش از آنکه تحت تأثیر منفی این پدیده باشد، متأثر از میزان درآمد و نظام پرداخت در سازمان محل خدمت است. Background and purpose: Workplace Violence (WPV) is a significant occupational hazard and is increasingly recognized as a critical crisis within the healthcare sector. Due to the inherent nature of their services, healthcare organizations are more susceptible to this phenomenon than other sectors. This study aimed to investigate the prevalence of workplace violence and its role in predicting the job satisfaction of healthcare workers in Ardabil. Methods: This descriptive-analytical cross-sectional study was conducted in 2024. A total of 300 employees working under the auspices of the Ardabil Health Center were selected using stratified random sampling. Data collection utilized two standardized instruments: the Minnesota Satisfaction Questionnaire (MSQ) and the Workplace Violence in the Health Sector Questionnaire. Data were analyzed using SPSS software (version 20) via descriptive statistics, t-test, ANOVA, Pearson correlation coefficient, and linear regression analysis. Results: The overall job satisfaction rate was calculated at 58.75%. In terms of prevalence, 63.8% of the participants reported experiencing workplace violence at least once during the past year. The mean score of experienced violence was 27.35%. Psychological violence was the most frequent form (51.5%), while physical violence was the least frequent (9.4%). Significant statistical relationships were observed between demographic characteristics, workplace violence, and job satisfaction (P<0.05). Linear regression analysis identified workplace violence (β = 0.181) as the third most influential predictor of job satisfaction, following the payment system (β = 0.482) and advancement opportunities (β = 0.312). Conclusion: The findings suggest that healthcare workers may have normalized workplace violence as an inherent part of their professional environment. Consequently, their job satisfaction appears to be more heavily influenced by economic factors—specifically the compensation and payment system—than by the adverse effects of occupational violence. خشونت محل کار, رضایت شغلی, کارکنان بهداشتی, بهداشت حرفه ای, ایران Workplace Violence, Job Satisfaction, Healthcare Workers, Occupational Health, Iran 124 138 http://jhosp.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-493-2&slc_lang=fa&sid=1 Yousef Hamidzadeh Arbabi یوسف حمیدزاده اربابی hamidzade2015@gmail.com No Assistant Professor in Health Education and Promotion, School of Public Health, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran. استادیار آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. Mohammad Panahi Tosanloo محمد پناهی توسنلو mpanahi21@gmail.com Yes Ph.D in Healthcare Management, Education Development Office (EDO), Imam Khomeini Hospital, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran. دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، واحد توسعه آموزش بالینی بیمارستان امام خمینی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. Rohqayeh Farrokhi رقیه فرخی Roghayeh.farrokhi@yahoo.com No MSc in Demographics, Ardebil City Health Center, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran. کارشناسی ارشد جمعیت شناسی، مرکز بهداشت شهرستان اردبیل، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران. Amin Ahmadi امین احمدی amin.ahmady.1999@gmail.com No BSc Student in Public Health, School of Public Health, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran. دانشجوی بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.