fa بهینه سازی بیوراکتور دوفازی همزن‌دار به منظور حذف بخارات بنزن، تولوئن و زایلن(BTX) از جریان هوا پژوهشي Research <p> <strong>مقدمه:</strong> در اغلب شرایط واقعی انتشار آلودگی حاصل از فرآیندهای صنعتی، معمولا ترکیبات شیمیایی به‌صورت گروهی در فضا رها میشوند و کمتر پیش میآید که یک ترکیب شیمیایی به‌طور خالص منتشر شود. هدف از این مطالعه امکان سنجی حذف بخارات BTX (بنزن، تولوئن و زایلن) موجود در هوا، به کمک یک بیوراکتور همزن‌دار در مقیاس آزمایشگاهی میباشد. </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p> <strong>روش کار:</strong> برای دستیابی به هدف اصلی مطالعه، باکتری های تصفیه کننده BTX از فاضلاب خروجی یک پالایشگاه نفت استخراج و در بیوراکتور همزن‌دار به‌کار گرفته شدند. همچنین روغن سیلیکون به منظور بهبود راندمان تصفیه در نسبت های مختلف به بیوراکتور اضافه گردید و پارامترهای عملکردی بیوراکتور در شرایط مختلف ارزیابی شد و بهینه ترین حالت شناسایی گردید. </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p> <strong>یافته ها:</strong> عملکرد بیوراکتور در حذف بخارات BTX با افزودن 10% روغن سیلیکون به عنوان فاز آلی نشان داد که ظرفیت حذف و راندمان حذف بنزن، تولوئن و زایلن به ترتیب تا محدوده غلظت های mg/m3 1730، mg/m3 1710 و mg/m3 1380 با افزایش غلظت ورودی روند افزایشی خود را ادامه می دهند. در این غلظت ها ظرفیت حذف و راندمان حذف بنزن به ترتیب g/m3/h 59 و 100% ، تولوئن g/m3/h 58 و 100% و زایلن g/m3/h 42 و 91% می باشند. ظرفیت حذف کل برای هر سه ترکیب g/m3/h 159 با راندمان 91 تا 100% می باشد. </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p><strong>نتیجه گیری:</strong> افزودن روغن سیلیکون موجب بهبود ظرفیت حذف بنزن، تولوئن و زایلن نسبت به بستر بدون فاز آلی گردیده است. به‌طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از بیوراکتورهای دوفازی همزن‌دار در زمینه کنترل بخارات BTX از جریان هوای آلوده، موفقیت آمیز می باشد. </p> <p> <strong>Introduction:</strong> In real Conditions, pollution emission are mostly released as mixed components rather than a single pure emission of the chemicals. In this study, a miniature stirred tank bioreactor was optimized for treatment of waste gas containing BTX (benzene, toluene and xylene). </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p> <strong>Material and Method:</strong> The sludge of an oil refinery was sampled based on the assumption that it contains BTX-degrading microorganisms and used as microbial consortium. Also, silicone oil was added to improve removal efficiency. The operational parameters of the bioreactor were optimized during the study. </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p> <strong>Result:</strong> The removal efficiency and elimination capacity of benzene, toluene and xylene vapors simultaneously in the presence of 10% silicone oil as an organic phase showed increasing trend up to the concentrations of 1730 mg/m3, 1710 mg/m3 and 1380 mg/m3, respectively. In these concentrations the removal efficiency and elimination capacity of benzene were 100% and 59 g/m3/h, toluene 100% and 58 g/m3/h and xylene 91% and 42 g/m3/h, respectively. The total removal efficiency and elimination capacity for BTX were 91 to 100% and 159 g/m3/h, respectively. </p><p><font color="#ffffff">.</font></p><p><strong>Conclusion:</strong> It was shown that presence of 10% silicone oil increased 44.5% in total removal efficiency of BTX. The microbiological experiments on the bioreactor media showed that three spices of Pseudomonas putida, Chryseobacterium and Ralstonia pickettii can be found, when BTX ware treated. This work revealed that two phase partition bioreactors (TPPBs) can be successful method for the treatment of streams contaminated with BTX. </p> یوراکتور همزن‌دار، BTX ، تصفیه بیولوژیکی، روغن سیلیکون، فاز آلی، حذف Stirred tank bioreactor, BTX, biodegradation, silicone oil, organic phase, air pollution control 41 50 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-79&slc_lang=fa&sid=1 A. Karimi علی کریمی No Dept. of Occupational Health, School of Public Health, Shiraz University of Medical گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی شیراز F. Golbabaei فریده گلبابایی fgolbabaei@tums.ac.ir Yes Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. M. Neghab مسعود نقاب No Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Shiraz University of گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی شیراز. M. R. Pourmand محمد رضا پورمند No Department of Microbiology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه میکروبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. R. Bakhtiari روناک بختیاری No Department of Microbiology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran رشته میکروبیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. K. Mohammad کاظم محمد No Department of Epidemiology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences گروه اپیدمیولوژی و آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران.