fa ارزیابی میزان مواجهه شغلی با بخارات استایرن و تعیین سطح ریسک سلامتی ناشی از آن در کارکنان یک صنعت پتروشیمی پژوهشي Research <strong>مقدمه:</strong> ازجمله مواد آلی فرار که درصنایع پتروشیمی تولید یا استفاده می شوند استایرن می باشد. که مواجهه تنفسی با آن اختلالات و بیماری هایی به دنبال دارد. لذا هدف این مطالعه ارزیابی میزان مواجهه&nbsp; شغلی با بخارات استایرن و تعیین سطح ریسک اثرات سلامتی ناشی از آن به روش کمی در کارکنان صنعت پتروشیمی مورد مطالعه است.<br> <strong>روش کار: </strong>در&nbsp; این مطالعه&nbsp; توصیفی- مقطعی، 150 نمونه فردی از 50 نفر از کارکنان صنعت مورد مطالعه به روش 1501NIOSH، انجام گرفت. نمونه ها با دستگاه گاز کروماتوگرافی مدل Varian-cp3800، آنالیز شد. بعد از تعیین غلظت استایرن مورد مواجهه، با استفاده از روابط ارائه شده از سوی آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا(U.S EPA)، ریسک اثرات سلامتی استایرن بر کارکنان شاغل در این صنعت ارزیابی شد. &nbsp;<br> <strong>یافته ها: </strong>بر اساس نتایج،&nbsp; بیشترین میزان مواجهه ( 0.44<span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">mg. (kg-day) -1</span></span>) در واحد پلی بوتادین لاتکس (PBL) بود. بنابراین پیش بینی بالاترین ریسک سرطان و ریسک غیر سرطانی به ترتیب با میانه 44/0 و 71/0 برای واحد PBL بود. با توجه به این که کمترین میزان مواجهه (0.0012<span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">mg. (kg-day) -1</span></span>) در واحد درایر به دست آمد. پیش بینی کمترین ریسک سرطان زایی (000001/0) و ریسک غیر سرطان(002/0) برای کارکنان همین واحد بود.<br> <strong>نتیجه گیری:</strong> بطور کلی در برخی از بخش های پتروشیمی مورد مطالعه بویژه در بخشPBL، میزان ریسک سلامتی بالاتر از حدود مجاز بود. لذا پیشنهاد می گردد، علاوه بر تهویه های طبیعی، از تهویه های مصنوعی به ویژه تهویه موضعی استفاده بشود. <strong>Introduction: </strong>Styrene (C₆H₅CH=CH₂) is known as one of the volatile organic substances produced or used in petrochemical industries. Exposure to this chemical compound can thus lead to respiratory diseases. Therefore, this study aimed to evaluate occupational exposure to styrene vapor and to determine the risks of its health consequences in petrochemical industry workers through a quantitative method.<br> <strong>Material and Methods:</strong> In this descriptive cross-sectional study, a total number of 150 samples from 50 employees were studied using the National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH) 1501 method. The samples were then analyzed by the Varian CP-3800 chromatograph. Upon determining exposure to styrene vapor, the risk assessment of the health consequences of styrene in the workers in the given industry was evaluated via the relationships established by the United States Environmental Protection Agency (US/EPA).<br> <strong>Results: </strong>According to the results, the polybutadiene latex unit (PBL) was observed with the highest average exposure (0.44 mg.(kg-day)-1). Therefore, the top predictors of carcinogenic and non-carcinogenic risks were valued 0.44 and 0.71, respectively, for the PBL unit. Given the lowest average exposure (0.0012 mg.(kg-day)-1) in the drying unit, the prediction revealed the most moderate carcinogenic (0.1 &times;10-5) and non-carcinogenic risks (2&times;10-3) for the same employees.<br> <strong>Conclusion:</strong> Overall, the health risk was higher than the permissible limit in the petrochemical industry studied, especially in the PBL unit. Therefore, it is recommended to make use of artificial ventilation, notably the local type, in addition to the natural ones. ارزیابی ریسک بهداشتی, استایرن, مواجهه شغلی, پتروشیمی Health Risk Assessment, Styrene, Occupational exposure, Petrochemical 316 328 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-74-61&slc_lang=fa&sid=1 Vahid Ahmadi Moshiran وحید احمدی مشیران No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Ali Karimi علی کریمی alikarimi57@gmail.com Yes Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Farideh Golbabaei فریده گلبابایی No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mohsen Sadeghi Yarandi محسن صادقی یارندی No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Ali Asghar Sajediyan علی اصغر ساجدیان No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Aysa Ghasemi Koozekonan آیسا قاسمی کوزه کنان No Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران