other امکان سنجی استفاده از پلیمر PDLLA در تولید بستر نانولیفی زیست تخریب پذیر جهت ربایش آلاینده های ذره ای هوا عوامل زیان آور شیمیایی و تهویه محیط کار مروری Review <span style="color:#000099;"><strong>مقدمه: </strong></span>فیلترهای هوا در بسیاری از موارد از بسترهای غیرقابل تجزیه زیستی ساخته می‌شوند که منجر به آلودگی‌های محیطی گسترده می‌گردد. لذا استفاده از پلیمرهای زیست‌تخریب‌پذیر در توسعه بستر فیلتراسیون اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف مطالعه حاضر، تولید و ارزیابی بستر نانولیفی PDLLA برای ربایش ذرات معلق موجود در هوا بود.<br> <span style="color:#000099;"><strong>روش کار:</strong></span> این پژوهش تجربی در آزمایشگاه بهداشت حرفه‌ای دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. شرایط بهینه الکتروریسی بستر نانولیفی PDLLA با مرور مقالات پیشین تعیین و سپس کارایی فیلتراسیون آن در حذف ذرات PM0.3، PM0.5، PM1 و PM3 بررسی شد. آزمون‌ها در سه سرعت جریان هوا برابر با 1.67، 5.3 و 14.16 cm/s با استفاده از دستگاه FT200PS انجام گرفت. همچنین، جهت بررسی پایداری عملکرد در محیط مرطوب، نمونه‌ها به مدت 30 دقیقه در شرایط رطوبت نسبی %75&plusmn;5 و %55&plusmn;5 قرار داده شدند. داده‌ها با آزمون آماری ANOVA Bonferroni تحلیل شدند. &nbsp;<br> <span style="color:#000099;"><strong>یافته ها: </strong></span>شرایط بهینه الکتروریسی شامل غلظت 16%، ولتاژ 20 kV، نرخ تزریق 0.5 ml/h و فاصله سوزن تا جمع‌کننده 17 cm به دست آمد. نتایج نشان داد که کارایی فیلتراسیون برای ذرات PM0.5، PM1 و PM3 همواره بالاتر از 98% بود. برای ذرات PM0.3، کارایی در سرعت 1.67 cm/s بیش از 99% بود، اما با افزایش سرعت جریان تا 14.16 cm/s، این مقدار به حدود 96% کاهش یافت. فاکتور کیفیت برای PM1 و PM3 از 0.529 pa⁻&sup1; به 0.038 pa⁻&sup1; و برای PM0.3 از 0.22 pa⁻&sup1; به 0.011 pa⁻&sup1; کاهش نشان داد. همچنین، رطوبت اثر اندکی بر فیلتراسیون PM0.5 داشت، ولی در مورد PM0.3 کاهش کارایی مشهود بود.<br> <span style="color:#000099;"><strong>نتیجه گیری:</strong> </span>بستر نانولیفی PDLLA در شرایط بهینه توانست کارایی بسیار بالایی در فیلتراسیون ذرات ریز، به‌ویژه PM1 و PM3، نشان دهد. با این حال، افزایش سرعت جریان هوا موجب کاهش فاکتور کیفیت گردید و عملکرد بستر در مواجهه با ذرات بسیار ریز PM0.3 و رطوبت بالا محدودتر بود. <span style="color:#000099;"><strong>Introduction:</strong></span> Air filters are often made from non-biodegradable substrates, which can lead to significant environmental pollution. Therefore, the use of biodegradable polymers in the development of filtration media is of particular importance. The aim of the present study was to fabricate and evaluate a PDLLA nanofibrous substrate for the adsorption of airborne particulate matter.<br> <span style="color:#000099;"><strong>Material and Methods: </strong></span>This experimental research was conducted in the Occupational Health Laboratory, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences. The optimal electrospinning conditions for the PDLLA nanofibrous substrate were determined based on a review of previous literature. Subsequently, its filtration efficiency in removing PM0.3, PM0.5, PM1, and PM3 particles was investigated. Tests were performed at three airflow rates: 1.67, 5.3, and 14.16 cm/s, using an FT200PS device. Furthermore, to assess performance stability in humid environments, samples were exposed to relative humidity levels of 75&plusmn;5% and 55&plusmn;5% for 30 minutes. The data were analyzed using the Bonferroni post-hoc test within a one-way ANOVA framework.<br> <span style="color:#000099;"><strong>Results:</strong></span> The optimal electrospinning conditions were obtained at a concentration of 16%, a voltage of 20 kV, an injection rate of 0.5 ml/h, and a tip-to-collector distance of 17 cm. The results showed that the filtration efficiency for PM0.5, PM1, and PM3 particles was consistently above 98%. For PM0.3 particles, the efficiency was over 99% at a velocity of 1.67 cm/s, but it decreased to approximately 96% with an increase in flow velocity to 14.16 cm/s. The quality factor for PM1 and PM3 decreased from 0.529 pa⁻&sup1; to 0.038 pa⁻&sup1;, and for PM0.3, it decreased from 0.22 pa⁻&sup1; to 0.011 pa⁻&sup1;. Also, humidity had a slight effect on the filtration of PM0.5, but for PM0.3, a decrease in efficiency was evident.<br> <span style="color:#000099;"><strong>Conclusion: </strong></span>The PDLLA nanofibrous substrate, under optimal conditions, demonstrated very high efficiency in filtering fine particles, particularly PM1 and PM3. However, increasing the airflow velocity led to a decrease in the quality factor, and the substrate&rsquo;s performance was more limited when encountering very fine PM0.3 particles and high humidity. نانوالیاف, زیست تخریب پذیر, فیلتراسیون, پلی دی ال لاکتیک اسید Nanofibers, Biodegradable, Filtration, Poly-D-L-Lactic Acid 23 42 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-258&slc_lang=other&sid=1 Azam Biabani اعظم بیابانی No Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Roohollah Bagherzadeh روح اله باقرزاده No Advanced Fibrous Materials Lab (AFM-LAB), Institute for Advanced Textile Materials and Technology, Amirkabir University of Technology (Tehran Polytechnic), Tehran, Iran پژوهشکده مواد و فناوری پیشرفته نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، ایران Saba Kalantary صبا کلانتری No Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Abbas Rahimi Foroushani عباس رحیمی فروشانی No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه اپیدمیولوژی و آمار حیاتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Farideh Golbabaei فریده گلبابایی fgolbabaei@tums.ac.ir Yes Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه اپیدمیولوژی و آمار حیاتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران