fa اثر درمان اعمال محدودیت حرکتی تغییر یافته بر روی کیفیت و مقدار حرکت اندام فوقانی بیماران همی پلژیک مزمن در مقایسه با درمان رایج فیزیوتراپی عمومى General پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف:</strong> درمان اعمال محدودیت حرکتی روش جدیدی در درمان بیماران همی­پلژی مزمن می­باشد. هدف از مطالعه حاضر تعیین تغییر کیفیت و مقدار حرکت (توسط آزمون  شاخص عملکرد حرکتی) در بیماران همی پلژیک مزمن بعد از  اعمال محدودیت درمانی تغییر یافته در مقایسه با درمانهای رایج فیزیوتراپی می­باشد. <p dir="rtl"><strong>روش بررسی:</strong> 10 بیمار به طور تصادفی ساده در دوگروه درمانی (اعمال محدودیت حرکتی تغییر یافته و یا گروه درمان فیزیوتراپی رایج) قرار گرفتند. 5 بیمار در اندام مبتلا برای 2 ساعت در روز؛ 3 بار در هفته به مدت 2 ماه، تمرین درمانی دریافت کردند. این بیماران 5 ساعت در روز هم به منظور استفاده حداکثری از اندام مبتلا در اندام سالم  اسپلینت دست - بازو می­پوشیدند (گروه اعمال محدودیت حرکتی). 5 بیمار هم در گروه درمان­های رایج فیزیوتراپی, تمریناتی مشابه با گروه دیگر از نظر شدت و  2 ساعت در روز , یک روز در میان به مدت 2 ماه دریافت کردند. قبل وپس از 2 ماه درمان، کیفیت و مقدار حرکت بر اساس شاخص فعالیت حرکتی تعیین شد.</p> <p dir="rtl"><strong>یافته­ ها:</strong> آزمون ویلکاکسون نشان داد که بیماران در هر دو گروه درمانی بهبودی در کیفیت و مقدار حرکات پس از درمان نشان می­دهند.  مقایسه بین دو گروه توسط آزمون من- ویتنی مشخص کرد که گروه درمانی اعمال محدویت نسبت به گروه درمان رایج فیزیوتراپی بهبودی بیشتری (02/0P=) نشان می­دهد.</p> <p dir="rtl"><strong>نتیجه­ گیری:</strong> اگرچه درمان اعمال محدودیت حرکتی تغییر یافته نسبت به درمان های رایج در بهبود کمیت و کیفیت حرکات موثرتر است. اما درمان رایج فیزیوتراپی هم در صورتی که به شکل فعال انجام گیرد در بهبودی این پارامترها موثر می­باشد.<strong><br></strong><strong></strong></p> <p><strong>Background and Aim: </strong>Constraint-Induced Movement Therapy (CIMT) is a new intervention in chronic hemiplegic patients. The aim of present study is to quantify of quality of movement (QOM) and amount of movement (AOU) that assessed by motor activity log (MAL) after modified CIMT in comparison with traditional physiotherapy (TPT).<strong><br></strong></p><p><strong>Materials and Methods:</strong><strong> </strong>Ten patients were randomized to modified CIMT or TPT group. Five patients received training of the more affected limb fort two hours daily, three times in a week during two months of treatment. The patients are encouraged to wear an arm- hand splint in less affected hand for five hours daily for maximal using of affected limb with shaping method. The patients in TPT group received physiotherapy treatment with same intensity with other group, for two hours daily during two months. Motor Activity Log (MAL) was used to determine QOM and AOU before- after two months treatment<strong>.</strong><strong> <br></strong></p><p><strong></strong><strong>Results: </strong>The data showed significant improvements in AOU and QOM in affected extremity that clarified by Wilcoxon test. Mann- Whitney test used for comparison between two groups, revealed significant difference in modified CIMT group (p=0.02).</p><p><strong>Conclusion: </strong>Although, modified CIMT was more effective than TPT in improving QOM and AOU but, TPT as an active rehabilitation can be effective on improving of these parameters.<strong> </strong> </p> سکته مغزی،اعمال محدودیت حرکتی،شاخص فعالیت حرکت،همی پلژی،فیزیوتراپی Stroke,Motor activity Log,Constraint induced movement therapy,Hemiplegia,Physiotherapy 12 16 http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-42&slc_lang=fa&sid=1 Khadijeh Otadi خدیجه اوتادی Yes mohammad Reza Hadian محمدرضا هادیان No Gholam Reza Olyaei غلامرضا علیایی No Bahram Rasoulian بهرام رسولیان No Saeid Emamdoost سعید امام دوست No Elahe Barikani الهه باریکانی No Esmat Torbatian عصمت تربتیان No Asghar Ghasemi اصغر قاسمی No