fa تاثیر آینه درمانی بر اندام فوقانی مبتلای بیماران سکته مغزی مزمن: گزارش دو مورد تخصصي Special گزارش مورد case report زمینه و هدف: در سالهای اخیر تحریکات مغزی، مشاهده فعالیت و تمرینات تصور ذهنی بعنوان گزینه هایی غیر تهاجمی و جالب توجه در کنار درمان های رایج توانبخشی بیماران نورولوژیک ظهور یافته اند. آینه درمانی با استفاده از فیدبک های بینایی یکی دیگر از این روش های نوظهور است که اثرات درمانی آن برروی اندام فوقانی مبتلای بیماران سکته مغزی همچنان مورد تحقیق می باشد. در این گزارش موردی تاثیر آینه درمانی در درمان اندام فوقانی فلج دو بیمار سکته مغزی شرح داده میشود. روش بررسی: 2 بیمار بزرگسال مبتلا به همی پلژی ناشی از سکته مغزی با سابقه ابتلای 1 و 5 سال، برای 12 جلسه تحت آینه درمانی قرار گرفتند. هر جلسه آینه درمانی 45 تا 60 دقیقه بطول می انجامید که در آن بیماران تحت نظارت مستقیم درمانگر تمرینات تعیین شده ای را اجرا می کردند. بیماران از لحاظ عملکرد و بهبود سطح حرکتی، اسپاستیسیته، دامنه حرکتی و قدرت گرفتن قبل و بعد از یک ماه درمان مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: در هر دو فرد عملکرد و سطح بهبود حرکتی، دامنه حرکتی فعال و قدرت گرفتن اندام فوقانی سمت درگیر بهبود یافتند و اسپاستیسیته تنها در بیمار دوم کاهش نشان داد. نتیجه گیری: آینه درمانی برای 12 جلسه احتمالاً در درمان اندام فوقانی سمت مبتلای این دو بیمار مبتلا به سکته مغزی مزمن موثر بوده است. Background and Aim: In recent years transcranial stimulations, action observation and motor imagery training have emerged as nonaggressive and attractive choices beside the common rehabilitation treatments for neurologic patients. Mirror therapy using visual feedbacks is one of these newfound methods that its therapeutic effects on impaired upper limb of stroke patients are still under investigation. In this case report, Impact of mirror therapy in treatment of the paralyzed upper extremity in 2 stroke patients will be described. Materials and Methods: Two adult patients with hemiplegia due to cerebrovascular accident and with 1 and 5 years passed since stroke went under 12 sessions of mirror therapy. Each session of mirror therapy lasted 45 to 60 minutes in which patients have been practicing specific exercises under direct supervision of therapist. Patients were evaluated for function and motor recovery level, spasticity, range of motion and power grip before and after one month of treatment. Results: In both individual, function and motor recovery level, active range of motion, and power grip were improved and spasticity just showed a decrease in one of the patient. Conclusion: Mirror therapy for 12 sessions can be beneficial to treatment of affected upper extremity in these two stroke patients آینه درمانی, سکته مغزی مزمن, اندام فوقانی Mirror therapy, Chronic stroke, Upper extremity 81 86 http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5026&slc_lang=fa&sid=1 Aryan Shamili آریان شمیلی shamily@razi.tums.ac.ir Yes دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران Noureddin Nakhostin Ansari نورالدین نخستین انصاری No دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mehdi Abdolvahab مهدی عبدالوهاب No دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران Parvin Raji پروین راجی No دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mahmood Jalili محمود جلیلی No دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران Shohreh Jalaei شهره جلائی No دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران