fa بررسی مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین در افراد کوپر و غیر کوپر فاقد رباط صلیبی قدامی در حین راه رفتن با استفاده از دستگاه پدوباروگراف تخصصي Special پژوهشي Research <p><strong>زمینه و هدف: </strong>مروری بر مقالات حاکی از تغییر میزان مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین در زانوهای دچار پارگی رباط صلیبی قدامی می باشد ولی نحوه دقیق آن در زانوهای این افراد مشخص نمی باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه ای میزان این نیرو در زانوی دچار پارگی کامل رباط صلیبی قدامی و زانوی بظاهر سالم این افراد از هر دو نوع کوپر و غیر کوپر و مقایسه آنها با افراد نرمال می باشد. </p><p><strong></strong></p><p><strong>روش بررسی </strong>: در این مطالعه نیمه تجربی، 16 بیمار دچار پارگی کامل و یکطرفه رباط صلیبی قدامی (8 نفر کوپر و 8 نفر غیر کوپر) و نیز 16 فرد سالم (8 نفر همگن با کوپر ها و 8 نفر همگن با غیر کوپر ها) بعنوان گروه کنترل تحت مطالعه قرار گرفتند.<strong> </strong>کلیه نمونه ها با پای برهنه و با سرعت دلخواه و در یک مسیر 6 متری از روی صفحه دستگاه پدوباروگراف مدل زیریس عبور کردند. نمونه ها طوری عبور کردند که یکبار پای سالم و دفعه دیگر پای صدمه دیده روی صفحه پدوباروگراف قرار گیرد. افراد سالم نیز طوری عبور کردند که پای همگن شده با پای نمونه ها بر روی صفحه دستگاه قرار گیرد. تستها آنقدر تکرار شد تا از هر نمونه 5 تست صحیح بدست آید. معیارهای مورد بررسی در این مطالعه شامل حداکثر نیروی F<strong>₁</strong>Z, F<strong>₂</strong>Z, F<strong>₃</strong>Z در مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین و نیز زمان طی شده تا این اجزاء و نیز کل زمان استانس پای مورد تست بود. </p><p></p><p><strong>یافته ها </strong>: نتایج تحقیق حاکی از کاهش معنی دار جزء F1 مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین فقط در افراد غیرکوپر بود. (008/0= P ) در مورد زمان رسیدن به حداکثر اجزاء مولفه عمودی زمین، هیچ تفاوتی بین افراد سالم و بیمار و نیز بین پاهای دچار پارگی رباط و پاهای بظاهر سالم دیده نشد (05/0 < P ) ولی زمان استانس در افراد غیر کوپر بطور معنی داری نسبت به افراد کوپر افزایش داشت (005/0= P ). </p><p></p><p><strong>نتیجه گیری: </strong>کاهش جزء نیروی F<strong>₁</strong>Z در مولفه عمودی عکس العمل زمین که در اولین مرحله از تماس پا با زمین رخ می دهد بهمراه افزایش زمان استانس </p><p>آنهم فقط در افراد غیرکوپر حاکی از عدم اتخاذ استراتژی مناسب این بیماران برای تحمل فشار زیاد در مرحله ابتدای راه رفتن و تحمل وزن می باشد. در حالیکه افراد کوپر با اتخاذ استراتژیهای دیگری توانستند خود را با نیروی مرحله ابتدای راه رفتن تطبیق داده و تقزیباٌ شبیه افراد نرمال تحمل وزن نمایند. </p><p><strong></strong></p><p><strong>کلید واژه ها </strong>: مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین، زمان رسیدن به مولفه های نیروی عمودی عکس العمل زمین، ، افراد کوپر و غیر کوپر دچار پارگی رباط صلیبی قدامی، سیستم پدوباروگراف </p> <p><strong>Background and Aim: </strong>An immaculate review of the literature reveals some changes on the vertical ground reaction force (VGRF) in ACL<strong> </strong>deficient<strong> </strong>knee subjects. However, the details are not clear yet. The current study aimed to study these changes in the ACL-deficient and apparently healthy knees of the coper and non-coper ACL-deficient knee subjects in comparison with the normal knees.<strong></strong> </p><p><strong></strong></p><p><strong>Materials and Methods: </strong>Sixteen unilateral ACL-torn subjects included 8 copers and 8 non-copers were recruited in this quasi-experimental study and were compared with 16 normal knee subjects (8 subjects matched to each coper and non-coper groups). All subjects walked barefoot and with their preferred speed in a 6-meter walkway and placed their wanted foot on the platform of a Zebris pedobarograph tool. The patients were asked to place their injured and healthy feet separately on the platform. The control group placed their foot matched to the ACL-deficient legs on the platform. The testes were repeated so much to have five acceptable trials. The outcome measures included the peak F1Z, F2Z, F3Z of the vertical ground reaction force values and the times to reach these peak values as well as total stance time of the tested feet. </p><p></p><p><strong>Results: </strong>The results showed only a significant lower F<strong>₁</strong>Z value in the non-coper ACL-deficient knee subjects (p=0.008). No significant changes were shown in the F<strong>₂</strong>Z, F<strong>₃</strong>Z or the times reach to F<strong>₁</strong>Z, F<strong>₂</strong>Z and F<strong>₃</strong>Z values (p>0.05). The stance time of the coper ACL-deficient knee subjects increased significantly in the non-coper ACL-deficeint knee subjects when compared to the coper and healthy knees (p=0.005). </p><p><strong></strong></p><p><strong>Conclusion: </strong>The reduced F1Z of the vertical ground reaction force at initial contact as well as increased total stance time seen only in non-coper ACL-deficient knee subjects reveals inadequate compensatory mechanism in these patients as a counter force stress at initial contact and weight bearing. However, the coper ACL-deficient knee subjects compensated these forces with good strategies and walked very similar to the control group. </p><p><strong></strong></p><p><strong>Keywords: </strong>Vercial ground reaction force (VGRF), Time to peak vertical ground reaction force components, Coper & non-coper ACL-deficient knee subjects, Pedobarography. </p> مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین, سیستم پدوباروگراف Vercial ground reaction force (VGRF), Pedobarography 37 45 http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5051&slc_lang=fa&sid=1 Narjes Soltani نرجس سلطانی No MSc. PT., School of Rehabilitation, Shahid Beheshti Unviersity of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Abbas Rahimi عباس رحیمی a_rahimi@sbmu.ac.ir Yes Associate Professor, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti Unviersity of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Sedigh Sadat Naimi صدیقه السادات نعیمی No Assistant Professor, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti Unviersity of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Khosro Khademi خسرو خادمی کلانتری No Professor, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti Unviersity of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Hasan Saeidi حسن سعیدی No Assistance Professor, Orthoses&Prostheses Department, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی ایران