fa تجارب ورزشکاران زن ایرانی مبتلا به خروج خودبخودی استرسی ادرار از جستجوی درمان تخصصي Special پژوهشي Research <div> <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف:</strong> رفتار افراد در مواجهه با بیماری و جستجوی درمان بسیار متفاوت است. با توجه به شیوع بالای خروج خودبخودی استرسی ادرار در زنان ورزشکار، با دانستن تجربیات آنان از جستجوی درمان و شناسایی نیازهای آنان، می توان راهکارهایی را جهت طرح ریزی درمان مبتنی بر نیاز ورزشکاران زن مبتلا به خروج خودبخودی استرسی ادرار و سوق دادن آنها به دریافت خدمات درمانی و توانبخشی ارائه داد. این مطالعه با هدف درک تجربیات این گروه ورزشکاران از جستجوی درمان صورت گرفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;<strong>روش بررسی:</strong> این پژوهش به شیوه پدیدارشناسی انجام شد. نمونه گیری به روش هدفمند بود و پس از شناسایی زنان ورزشکار حرفه ای مبتلا به این عارضه از طریق سوال شفاهی انجام گردید. جمع آوری داده ها به صورت مصاحبه&shy;ی نیمه ساختار یافته عمیق بود. یافته های حاصل از 29 مصاحبه انفرادی و 1 مصاحبه ی گروهی با استفاده از روش کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته ها</strong>: طبق نتایج به دست آمده، یافته ها در 11 زیر مضمون و 3 مضمون خوددرمانی، عدم جستجوی درمان و استفاده از راهکارهایی برای پیشگیری طبقه بندی شدند.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری:</strong> ورزشکاران مبتلا به خروج خودبخودی استرسی ادرار آگاهی صحیحی از درمان های موجود برای پیشگیری و توانبخشی این عارضه ندارند و&nbsp; به علت حرفه ای بودن این عارضه را جزئی از آسیب های ورزشی به حساب می آورند و انگیزه کمتری برای جستجوی علت و درمان دارند.</p> <p dir="RTL"><strong>کلیدواژه ها</strong>: خروج خود به خودی استرسی ادرار، تجربه جستجوی درمان، ورزشکار زن</p> <p dir="RTL"></p> </div> <p><strong>Background and Aim: </strong>Behavior of people in the face of disease and help seeking is very different. &nbsp;Considering the high prevalence of urinary stress incontinence in female athletes, knowing their experiences of help seeking and identify of their needs,&nbsp; can be used to plan treatment strategies based on the needs of female athletes with stress urinary incontinence and shifting them to receive health care and rehabilitation services. The purpose of this study is to understand experiences of this group of female athletes from help seeking.</p> <p></p> <p><strong>Materials and Methods: </strong>This is a phenomenological study and sampling was purposeful and performed after identifying professional female athletes by oral questions. Data gathering was semi-structured deep interview. The results of 29 individual and one focus group interview were analyzed using Colaizzi method.</p> <p></p> <p><strong>Results</strong>: According to the results of this study, the findings were categorized to 3 themes and 11 sub-themes. Themes are self-treatment, do not help seek and use of prevention strategies.</p> <p></p> <p><strong>Conclusion: </strong>Female athletes with stress urinary incontinence do not have correct awareness of available treatment for prevention and rehabilitation care of this condition and consider this condition as a part of sport injuries due to professionalism and they have less incentive to seek its cause and treatment.</p> <p></p> <p><strong>Key words</strong>: Stress urinary incontinence, Experience of help seeking, Female athlete</p> خروج خود به خودی استرسی ادرار, تجربه جستجوی درمان, ورزشکار زن Stress urinary incontinence, Experience of help seeking, Female athlete 60 68 http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5128&slc_lang=fa&sid=1 Seyede Samira Tabatabai سیده سمیرا طباطبایی No MSc Student of Rehabilitation Management, Iran University of Medical Sciences دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Mohammad Kamali محمد کمالی Yes Associate Professor Rehabilitation Managementof Iran University of Medical Sciences دانشیار گروه مدیریت توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Behnoosh Vasaghi-Gharamaleki بهنوش وثاقی قراملکی No Assistant Professor of Iran University of Medical Sciences استادیار گروه علوم پایه توانبخشی،دانشکده توانبخشی،دانشگاه علوم پزشکی ایران Narges Shafaroudi نرگس شفارودی No Assistant Professor of Occupational Therapy of Iran University of Medical Sciences استادیار گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران