fa بررسی تأثیر و ماندگاری روش درمانی استفاده اجباری(CIT) بر اسپاستی سیتی و عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی 6 تا 12 ساله عمومى General پژوهشي Research <p></p> <p dir="rtl"><strong>زمینه و هدف:</strong> فلج مغزی یک اختلال غیر پیشرونده و از شایعترین مشکلات حرکتی در نوزادان می باشد. بسیاری از کودکان مبتلا به فلج مغزی از نوع همی پلژی هستند. یکی از مشکلات مهم این کودکان اختلال عملکرد اندام فوقانی یکطرفه می باشد که عدم استفاده از سمت مبتلا، باعث فراموشی و مشکلات بیشتر در این سمت می شود. در این مطالعه به بررسی تاثیر پذیری روش استفاده اجباری از سمت مبتلا ( Constraint-Induced Therapy) و میزان ماندگاری این روش بر اسپاستی سیتی و عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی 6 تا 12 ساله پرداخته شده است.</p> <p dir="rtl"><strong>روش بررسی:</strong> در این پژوهش شبه تجربی پیش آزمون - پس آزمون ، 20 کودک فلج مغزی همی پلژی 6 تا 12 ساله (15 پسر و 5 دختر) با میانگین سنی 7/8 سال بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. مداخله بمدت 8 هفته انجام شد و بیماران 4 هفته مورد پیگیری قرار گرفتند. اسپاستی سیتی مچ دست و آرنج سمت مبتلا توسط آزمون Modified Ashworth Scale و عملکرد اندام فوقانی سمت مبتلا توسط آزمون Box & Block  مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با آزمونهای t زوج و ویلکاکسون تحلیل شدند.</p> <p dir="rtl"><strong>یافته­ ها:</strong> استفاده اجباری از اندام مبتلا باعث کاهش معناداری در میزان اسپاستی سیتی مچ (00/0p = ) و آرنج (005/0p = ) و افزایش معناداری در نمره عملکرد (00/0p = ) دست مبتلا گردید که این میزان بهبودی به طور معناداری تا یک ماه پس از پایان مداخله نیز باقی ماند.</p> <p dir="rtl"><strong>نتیحه­ گیری:</strong> استفاده اجباری از اندام فوقانی مبتلا با دو مکانیسم کاهش عدم استفاده از اندام مبتلا و همچنین پلاستی سیتی عصبی احتمالا می تواند باعث کاهش اسپاستی سیتی اندام مبتلا و به همراه آن افزایش عملکرد اندام گردد که این بهبودی ممکن است در اندام مبتلا ماندگار بماند.</p> <strong>Background and Aim:</strong> Cerebral palsy is a non progressive disorder and the most common movement problem in children. Many children with cerebral palsy are of hemiplegic type. One of the important problems of this children is unilateral upper limb dysfunction, that not using the affected side causes forgetfulness and more problems on this side. In this study, effectiveness of Constraint-Induced Therapy(CIT) and the maintainance of this technique on spasticity and performance of upper extremity in hemiplegic cerebral palsy children 6 to 12 years old have been investigated.<strong> </strong> <p><strong>Materials & Methods:</strong> In this pretest - posttest quasi experimental study, 20 cerebral palsy hemiplegic children 6 to 12 years old (15 boys and 5 girls) with  8.7   years mean age were selected. Interventions were performed about 8 weeks and patients were followed for 4 weeks. Spasticity on the affected side in wrist and elbow were tested by Modified Ashworth Scale and upper extremity function by the Box & Block test. The data were analyzed with the Wilcoxon and paired t- tests.<strong> <br></strong></p> <p><strong>Results</strong>: Constraint-Induced Therapy in the affected limb decreases significantly the spasticity of wrist (p = 0.00) and elbow (p = 0.005) and significantly increases performance score (p = 0.00), and the recovery significantly maintained one month after the interventions.</p> <p> <strong>conclusion</strong>: Constraint-Induced Therapy of affected upper extremity could possibly decrease limb spasticity and increase function with two mechanisms: Fierstly, The reduction of not using the plegic side and secondly, neuroplasticity in CNS. This improvement may remain viable in the affected limb.  <br></p> فلج مغزی همی پلژی، استفاده اجباری، عملکرد اندام فوقانی، اسپاستی سیتی Hemiplegic cerebral palsy، Constraint، Induced Therapy، Function، spasticity 41 47 http://mrj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-93&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Javad Nik Ardakani محمدجواد نیک اردکانی No Gholam Reza Olyaei غلامرضا علیایی Yes Mehdi Abdolvahab مهدی عبدالوهاب No Hossein Bagheri حسین باقری No Mahmood Jalili محمود جلیلی No Soghrat Faghih Zadeh سقراط فقیه زاده No