fa بررسی ارتباط تاب‌آوری و اطلاعات جمعیت‌شناختی در پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه کووید-19 هوشبری Anesthesiology پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:nasimYW;"><strong>زمینه و هدف:</strong> یکی از مخاطرات حرفه‌ی پرستاری، مخاطرات روانی اجتماعی بوده که بر روی سازگاری و در نتیجه تاب‌آوری آن‌ها تأثیر می‌گذارد. این مخاطره در شرایط خاصی مانند پاندمی کووید ۱۹ می‌تواند تأثیر عمیق‌تری داشته باشد؛ بر این اساس مطالعه‌ی حاضر با هدف&laquo;تعیین ارتباط تاب‌آوری و اطلاعات جمعیت‌شناختی در پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه کووید-۱۹&raquo; انجام شد.<br> <strong>روش بررسی:</strong> پژوهش حاضر از نوع مطالعه‌ی توصیفی-تحلیلی مقطعی بوده و بین ۱۲۸ نفر از پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه کووید-۱۹ بیمارستان ضیائیان در سال ۱۴۰۰ انجام شد. نمونه‌ها به روش دردسترس بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های دموگرافیک و پرسش‌نامه‌ی استاندارد تاب‌آوری Connor و Davidson جمع‌آوری شدند. نمره این پرسش‌نامه بین صفر تا ۱۰۰(نقطه برش ۵۰) است که نمره‌ی بالاتر از ۵۰ نشانگر افراد دارای تاب‌آوری است. این پرسش‌نامه توسط محققان ایرانی ترجمه و اعتباریابی شده است. روایی محتوای آن ۰/۸۲ و پایایی آن بر اساس آلفای کرونباخ ۰/۷۴ تا ۰/۹ جهت همه زیر مقیاس‌ها تعیین و تأیید شد. سپس با نرم‌افزار SPSS با کمک آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه‌و تحلیل گردید. مقدار P-Value کمتر از ۰/۰۵ به‌عنوان سطح معنی‌دار درنظر گرفته شد.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> میانگین سنی افراد ۷/۲۲&plusmn;۳۵/۵۹ سال بود. بیشترین درصد پرستاران مرد(۶۱/۷ درصد) و متأهل(۸۹/۸ درصد) بودند. میانگین نمره تاب‌آوری در پرستاران ۵/۶۸&plusmn;۳۷/۲۵ بود که باتوجه به نقطه برش ۵۰ میزان تاب‌آوری بسیار پایین است. نتایج حاصل از رگرسیون خطی نشان داد که به‌ترتیب عوامل سابقه‌کار(P=۰/۰۰۰ ،&beta;=۰/۴۸۵)، شیفت‌کاری(P=۰/۰۸۴ ،&beta;=۰/۲۳۳) و نوع استخدام(P=۰/۰۲۱ ،&beta;=۰/۱۸۹) دارای قدرت پیش‌بینی معناداری برای تاب‌آوری کلی می‌باشند؛ بدین‌معنی‌که پرستاران دارای شیفت‌کاری ثابت، سابقه‌کار بالاتر و استخدام رسمی یا پیمانی، دارای قدرت تاب‌آوری بیشتری هستند. این تحلیل نشان داد که این متغیرها در مجموع ۲۶ درصد از واریانس متغیر تاب‌آوری کلی را پیش‌بینی می‌کنند.<br> <strong>‌نتیجه‌گیری:</strong> در نهایت نتایج این مطالعه نشان داد که تاب‌آوری پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه کووید-۱۹ پایین بود. عواملی مانند سابقه خدمتی، شیفت‌کاری و وضعیت استخدام بر تاب‌آوری آن‌ها مؤثر بود. بر این اساس برنامه‌ریزی در جهت ارتقای سطح تاب‌آوری پرستاران به‌ویژه در شرایط بحرانی ضرورت دارد.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Background and Aim:</strong> One of the risks of the nursing profession is psychosocial risks that affect their adaptation and, consequently, their resilience. This risk can have a deeper impact in certain situations such as the COVID-19 pandemic; Accordingly, the present study was conducted with the aim of &ldquo;determining the relationship between resilience and demographic information in nurses working in COVID-19 special wards&rdquo;.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> The present study was a cross-sectional descriptive-analytical study and was conducted among 128 nurses working in the COVID-19 special wards of Ziaian Hospital in 2021. Participants were selected using convenience sampling based on inclusion criteria. Data were collected using demographic questionnaires and the Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC). The scale&rsquo;s score ranges from 0 to 100 (cutoff point 50), with scores above 50 indicating resilience. This questionnaire has been translated and validated by Iranian researchers. Its content validity was 0.82, and its reliability, based on Cronbach&rsquo;s alpha, ranged from 0.74 to 0.9 for all subscales. The data were then analyzed using SPSS software with descriptive and inferential statistical tests. A P-value of less than 0.05 was considered statistically significant.<br> <strong>Results:</strong> The mean age of the&nbsp;participants was 35.59&plusmn;7.22 years. The majority of nurses were male (61.7%) and married (89.8%). The mean resilience score among nurses was 37.25&plusmn;5.68, which is considered very low given the cutoff point of 50. Results from linear regression showed that work experience (&beta;=0.485, P=0.000), shift work (&beta;=0.233, P=0.084), and employment type (&beta;=0.189, P=0.021) had significant predictive power for overall resilience. This indicates that nurses with fixed shifts, more work experience, and permanent or contractual employment tend to have greater resilience. This analysis revealed that these variables, in total, predict 26% of the variance in the overall resilience variable.<br> <strong>Conclusion:</strong> Finally, the results of this study showed that the resilience of nurses working in COVID-19 special wards was low. Factors such as service history, work shift, and employment status were effective on their resilience. Accordingly, planning to improve the level of nurses&rsquo; resilience is necessary, especially in critical situations.</span></span></div> پرستاران, کووید-19, تاب‌آوری, پرستاران مراقبت ویژه Nurses, COVID-19, Resilience, Intensive Care Units, Critical Care Nurses 275 282 http://payavard.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1497-3&slc_lang=fa&sid=1 Afzal Shamsi افضل شمسی ashamsi@tums.ac.ir Yes Associate Professor, Department of Anesthesia, School of Allied Medical Sciences, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Musab Ghaderi مصعب قادری No Instructor, Department of Nursing, Khalkhal University of Medical Sciences, Khalkhal, Iran مربی گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی و خدمات درمانی خلخال، خلخال، ایران Sajjad Mirzaee سجاد میرزایی No Master of Science in Medical-Surgical Nursing, Ziaeian Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس‌ارشد پرستاری داخلی جراحی، بیمارستان ضیائیان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران