پیاورد سلامت

تأثیر 8 هفته تمرین ترکیبی(هوازی-مقاومتی) در خانه همراه با مکمل دانه کینوا بر شاخص‌های قندخون ناشتا، اشتها وکیفیت زندگی زنان مبتلا به دیابت نوع 2

محمد عزیزی

زمینه و هدف: دیابت یک بیماری چندعاملی است که با قند خون بالای مزمن و مقاومت به انسولین مشخص می شود. به طورکلی افزایش جهانی شیوع دیابت نوع ۲ در اثر تغذیه ضعیف و عدم فعالیت بدنی ایجاد می شود. لذا هدف از مطالعه ی حاضر، تأثیر ۸ هفته تمرین ترکیبی همراه با مکمل دانه ی کینوا بر قندخون ناشتا، اشتها و کیفیت زندگی در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ است.
روش بررسی: در این مطالعه ۳۶ زن مبتلا به دیابت نوع ۲ به صورت داوطلبانه انتخاب و به ۳ گروه: تمرین+مکمل(۱۲=n)، مکمل(۱۲=n) و کنترل(۱۲=n) تقسیم شدند. گروه تمرین+مکمل و گروه مکمل ۸ هفته به مقدار ۲۵ گرم دانه ی کینوای پخته را به مدت ۳ روز در هفته مصرف کردند. گروه تمرین+مکمل نیز تمرین ترکیبی را به مدت ۸ هفته و ۳ بار در هفته انجام دادند. تمرین با شدت ۱۲-۱۰ میزان درک فشار انجام شد. جهت اندازه گیری شاخص کیفیت زندگی از نسخه ی فارسی شده ی پرسش نامه ی کیفیت زندگی و جهت ارزیابی اشتها نیز از پرسش نامه ی اشتها استفاده شد. ۴۸ ساعت قبل و بعد از مداخلات، نمونه گیری خون، اندازه گیری ها و تکمیل پرسش نامه ها انجام شد. از آزمون های (One Way ANOVA)، تعقیبی LSD و t همبسته در سطح معناداری ۰/۰۵≥P استفاده شد.
یافته ها: طبق نتایج ۸ هفته مداخله در گروه تمرین+مکمل(۰/۰۰۱=P)(%۲/۵۹) و گروه مکمل(۰/۰۴=P)(۱/۵۴%) نسبت به گروه کنترل(۰/۳۲=P)(%۱/۵۴) باعث کاهش معنی دار قندخون ناشتا شد. همچنین کاهش معنی داری نیز در شاخص اشتهای گروه تمرین+مکمل(۰/۰۰۱>P)(%۵۴/۲۰) و گروه مکمل(۰/۰۰۱=P)(%۶۰/۳۱) نسبت به گروه کنترل(۰/۱۱=P)(%۷/۹۱) صورت گرفت. داده های کیفیت زندگی نیز حاکی از افزایش معنی دار این شاخص در گروه تمرین+مکمل(۰/۰۰۸=P)(%۵/۹۵) و گروه مکمل(۰/۰۰۲=P)(%۳/۸۰) نسبت به گروه کنترل(۰/۱۰=P)(%۰/۹۹) بود.
نتیجه گیری: ۸ هفته تمرین ترکیبی به همراه مصرف دانه ی کینوا تاثیر مثبت و بسزایی بر روی شاخص قند خون ناشتا، کیفیت زندگی و اشتها در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ دارد.

هم‌افزایی لینزولید و ریفامپین در مبارزه با جدایه‌های محیطی انتروکوکسی مقاوم به چند دارو

لیلا فزونی

زمینه و هدف: فاضلاب ﻳﻜﻲ از خطرناک ترین و مهم ترین منابع اﻧﺘﺸﺎر ﺑﺎﻛﺘﺮی های بیماری زاست و تصفیه و تیمار آن ها همواره مؤیدحذف باکتری های بیماری زا نیست. انتروکوک ها به عنوان باکتری های بیماری زای فرصت طلب، سخت رشد و عامل عفونت های بیمارستانی، پراکندگی محیطی وسیعی دارند که یکی از مسیرهای انتقال آن ها به انسان، آب و فاضلاب می باشد. افزایش میزان مقاومت آنتی بیوتیکی در بین باکتری ها نشان دهنده نیاز به بررسی عوامل ضدباکتریایی جدید یا اثرات ترکیبی آن هاست. این ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ با هدف بررسی اثر ترکیبی لینزولید و ریفامپین در حذف انتروکوک های ﻣﻘﺎوم به چند آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ در دو پایگاه تصفیه ﻓﺎﺿﻼب استان گلستان انجام شد.
روش بررسی: گونه های انتروکوک از ۸۰ نمونه ی حاصل از پایگاه های تصفیه فاضلاب در دو شهر استان گلستان (شمال ایران) شامل گرگان و بندرترکمن طی بهمن ۱۳۹۹ تا تیر۱۴۰۰ جدا شدند. جدایه ها بر اساس روش های تعداد احتمالی باکتری ها، فیلتراسیون، تست های میکروبیولوژیک و نهایتاً با استفاده از ردیابی ژن اختصاصی توسط پرایمر ddlE با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز شناسایی شدند. الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی با روش کربی بائر و طبق دستورالعمل ۲۰۲۰-CLSI نسبت به شش کلاس آنتی بیوتیکی انجام شد. تعیین حداقل غلظت لینزولید در حالت منفرد و در ترکیب با ریفامپین با روش میکرودایلوشن براث انجام شد.
یافته ها: پس از بررسی فنوتیپی و تشخیص مولکولی (PCR) نمونه های فاضلاب خام و تیمارشده، در۴۰% نمونه های فاضلاب(۳۲ نمونه) گونه های انتروکوک شناسایی گردیدند. تتراسایکلین کم اثرترین آنتی بیوتیک گزارش شد؛ به طوری که حدود ۱۰۰ درصد جدایه های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم به آن مقاومت نشان دادند. فراوانی انتروکوکوس فکالیس مقاوم به لینزولید ۱۱% تایید شد. در مجموع، ۲۰ جدایه انتروکوکی(۶۲/۵%) دارای مقاومت چندگانه بودند. حداقل غلظت مهاری لینزولید و ریفامپین که رشد ۹۰% جدایه ها را مهار کرد(MIC۹۰) ۱ میکروگرم بر میلی لیتر و ۴ برابر کمتر از فرم منفرد لینزولید(۴ میکروگرم بر میلیلیتر= MIC۹۰) بود. ضمن این که هیچ یک از جدایه های انتروکوکی به ترکیب لینزولید/ ریفامپین مقاومتی نشان ندادند(۰/۰۰۱=P).
نتیجه گیری: ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺣﻀﻮر انتروکوکسی های ﻣﻘﺎوم به ونکومایسین و سایر آنتی بیوتیک ها را در تصفیه خانه ﻓﺎﺿﻼب تایید نمود. اثر مطلوب ترکیب لینزولید و ریفامپین در مهار کامل جدایه های انتروکی مقاوم به چند دارو، دلالت بر هم افزایی آن ها داشت.

موانع پیاده‌سازی سیستم‌های اطلاعات سلامت در بیمارستان‌های جنوب شرق ایران: از دیدگاه مدیران

رضا خواجویی

زمینه و هدف: مدیران بیمارستان ها یکی از کلیدی ترین تصمیم گیران در پیاده سازی سیستم های اطلاعات سلامت برای سازمان هستند؛ ازاین رو مطالعه ی حاضر با هدف تعیین و اولویت بندی موانع پیاده سازی سیستم های اطلاعات سلامت در بیمارستان های جنوب شرق ایران از دیدگاه مدیران بیمارستان ها انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه ی توصیفی-تحلیلی بر روی 21 مدیر بیمارستانی شاغل در سه استان کرمان، یزد و سیستان و بلوچستان انجام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه ی محقق ساخته ای استفاده شد که روایی صوری آن توسط متخصصان انفورماتیک سلامت و مدیریت اطلاعات سلامت تایید و ضریب پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد(96/7=α). تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. جهت بررسی ارتباط بین میانگین هریک از موانع با متغیرهای دموگرافیک کمی و کیفی، از آزمون های Pearson، Independent T-test و ANOVA استفاده شد.
یافته ها: در این مطالعه، عوامل مربوط به نادیده گرفتن نیازهای مدیریتی بیمارستان در انتخاب سیستم(با نمره 1/333 از 2)، هزینه ی خرید سخت افزار، عدم آموزش کافی کاربران برای کار با سیستم(1/238)، کمبود نیروی انسانی مناسب، تعداد کم متخصصان انفورماتیک سلامت(1/19)، هزینه ی خرید نرم افزار، کمبود منابع مالی لازم(1/142)، هزینه ی بالای راه اندازی سیستم، عدم امکان یکپارچگی و تعامل با سیستم های اطلاعاتی مختلف، عدم حمایت متخصصان مراقبت سلامت(1/047) و عدم تجربه مدیریت در انتخاب بهترین سیستم( با نمره یک از 2)، بالاترین نمرات را به خود اختصاص دادند. همچنین هزینه های آموزش پرسنل برای کار با سیستم(با نمره 0/092-) و عدم ایجاد بهبود در انجام فرایندهای انجام کار(0/047-) نیز کمترین نمرات را کسب کردند. تحلیل داده ها نشان داد که مدیران با زمینه تحصیلی بالینی، نسبت به مدیران غیربالینی، موانع مالی و انسانی را مهم تر بیان کردند(0/031>P).
نتیجه گیری: در این مطالعه، مدیران بیمارستانی معتقد بودند که به ترتیب عوامل مالی، انسانی، فنی، مدیریتی و سازمانی به عنوان مهم ترین موانع در پیاده سازی سیستم های اطلاعات سلامت در بیمارستان های ایران هستند. سیاست گذاران و مدیران حوزه ی سلامت در سطح کلان و خرد می توانند با تمرکز بر اولویت های شناسایی شده، نسبت به رفع بسیاری از موانع پیش از پیاده سازی سیستم های اطلاعات سلامت، اقدام نمایند.

بررسی عوامل موثر بر بروز خودکشی‌های منجر به مرگ در اجساد ارجاعی به سازمان پزشکی قانونی استان تهران از سال 1390 تا 1399

محمدحسین صادقیان

زمینه و هدف: انجمن روان پزشکی آمریکا سومین عامل اصلی مرگ در بین افراد ۱۵ تا ۲۴ سال را خودکشی معرفی می کند. این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر بر بروز خودکشی های منجر به مرگ در اجساد ارجاعی به سازمان پزشکی قانونی استان تهران از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ انجام گرفت.
روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه ی مقطعی از نوع توصیفی و تحلیلی در سال ۱۳۹۹ بود. جامعه ی آماری شامل کلیه اجساد ارجاعی به پزشکی قانونی بود. اطلاعات مربوط به کلیه اجساد ارجاعی به پزشکی قانونی در بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ به تعداد ۵۴۷۱ پرونده مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و تحلیلی استفاده شد. P.value کمتر از ۰/۰۵ درصد معتبر در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که سن ۵۰% مرگ های منجر به خودکشی زیر ۳۲ سال است. ۶۹/۲% خودکشی های منجر به مرگ مرد و بقیه زن هستند. بیشترین فراوانی(۳۹/۳ درصد) از نظر روش، مربوط به روش حلق آویز‍‍‍‍ و گروه سنی جوانان، از نظر سطح تحصیلات در مردان راهنمایی و در زنان دیپلم، بوده است. بیشترین فراوانی خودکشی مربوط به مجردها(۴۷/۱ درصد) و در فصل تابستان(۲۷/۴ درصد) است. بیشترین روش خودکشی روش حلق آویز با بیش از ۳۹ درصد و پس از آن روش مسمومیت با سم با بیش از ۲۵ درصد موارد بوده است کمترین روش مورد استفاده روش غرق شدگی بوده است
نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه به نظر می رسد که عواملی مانند سن، جنس، میزان تحصیلات و حتی عوامل جغرافیایی و اجتماعی از عوامل اثرگذار بر خودکشی می باشند که می تواند به سیاستگذاران، مدیران، روان شناسان، روان پزشکان و سازمان های مرتبط با موضوع جهت برنامه ریزی و تدوین برنامه های پیشگیری از خودکشی کمک نماید. توجه به سواد تحصیلی، وضعیت اشتغال و میزان درآمد افراد، توجه ویژه ی خانواده ها به دختران و پسران نوجوان و جوان و به ویژه وضعیت تاهل آن ها می تواند به عنوان اقدامات اثرگذار بر پیشگیری از خودکشی موثر باشد.

قدرت پیشگویی‌کنندگی الگوی‌پردازش موازی بسط‌ یافته جهت پذیرش واکسن کووید-19 در ساکنان استان بوشهر

آزیتا نوروزی

زمینه و هدف: یکی از مؤثرترین اقدامات پیشگیرانه جهت مهار بیماری های عفونی، واکسیناسیون است. برای ایجاد مداخلات مؤثر برای پذیرش واکسن کووید-19، شناسایی عواملی که بر پذیرش واکسیناسیون تأثیر دارد بسیار مهم است. این مطالعه با هدف تعیین قدرت پیشگویی کنندگی الگوی پردازش موازی بسط یافته جهت پذیرش واکسن کووید-19 انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه ی مقطعی، 1455 فرد بالای 18 سال زیرپوشش مراکز خدمات جامع سلامت ساکن استان بوشهر در شهرستان های بوشهر، گناوه، تنگستان و عسلویه در سال 1400 به صورت در دسترس انتخاب شدند. جمع آوری اطلاعات به صورت آنلاین با استفاده از پرسش نامه ای مشتمل بر 3 بخش شامل اطلاعات جمعیت شناختی، پرسش نامه ی ارزیابی سازه های الگوی پردازش ﻣﻮازی ﺗﻮﺳﻌﻪ یافته و پرسش نامه ی پذیرش واکسن کووید-19 انجام شد. تحلیل داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS انجام گرفت؛ در تحلیل داده ها علاوه بر ارایه شاخص های توصیفی، از آزمون های کای-دو، T دو نمونه مستقل و تحلیل رگرسیون لجستیک استفاده شد.
یافته ها: از تعداد 1455 شرکت کننده، 1067 نفر(73/3%) پذیرش واکسن داشتند. نتایج مطالعه نشان داد که مردان(0/006=P)، افراد با تحصیلات کارشناسی ارشد و بالاتر(0/001=P)، کارمندان دولتی(0/001=P)، افراد مجرد(0/01=P)، افراد با سابقه بیماری خاص(0/05=P)، افراد دارای سابقه تست کووید-19 مثبت در خود(0/001=P) و خانواده(0/03=P) بیشتر از سایر افراد پذیرنده ی واکسن بودند. سازه های شدت، کارآمدی پاسخ درک شده و خودکارآمدی از عوامل پیشگویی کننده ی پذیرش واکسن بودند. متغیرها و سازه های پیشگو 43/8% تغییرات در پذیرش واکسن را تبیین می کردند. از بین شرکت کنندگان در مطالعه، تعداد 1366 نفر(93/9%) در فرایند کنترل ترس بودند که در این افراد، بالاترین نمره ی پاسخ دفاعی، مربوط به اجتناب بوده است.
نتیجه گیری: جهت افزایش پذیرش واکسن باید بر کارآمدی و اثربخشی واکسن و شدت عوارض ابتلا به بیماری تاکید نمود. بنابراین کمپین های بهداشت عمومی با هدف افزایش پذیرش واکسیناسیون باید سطح بالایی از شفافیت را در مورد ایمنی و اثربخشی واکسن ها به افراد جامعه ارایه دهند.

نقش miRNA های ویروسی و میزبان در کنترل، پیشرفت و درمان احتمالی بیماری کووید-19

علیرضا منادی سفیدان

زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده اند که miRNA های ویروسی و انسانی در فرایند کنترل و یا پیشرفت بیماری نقش داشته و حتی می توانند به عنوان اهداف درمانی در نظر گرفته شوند. بر این اساس، مطالعه ی مروری حاضر جهت ارزیابی نقش miRNA های میزبان و ویروس کووید-19 در روند بیماری طراحی شد.
روش بررسی: مطالعه ی حاضر یک مطالعه ی مروری بود که در بازه زمانی 2022-2012 انجام شد. مطالعات از پایگاه داده های علمی PubMed، Google scholar، Web of science و Scopus بازیابی شدند. منابع مرتبط توسط محققان انتخاب و خلاصه ای از آن ها در این مطالعه مروری ارایه شد.
یافته ها: مطالعه ی مروری حاضر نشان داد که برخی miRNA های میزبان مانند miR-200c ،miR-23b-5p، و miR-125a-5p اثر مهاری بر روی گیرنده ACE2 داشتند، درحالی که miR، miR-3909 و miR-133a بر روی این گیرنده اثر تحریکی داشتند. علاوه بر این، miR-98-5p میزبان بر روی بیان ژن TMPRSS2 اثر مهاری داشت. از سویی دیگر، miR-21 ،miR-146a و 142-miR میزبان، التهاب را از طریق سیگنالینگ MAPK و NF-Ƙβ، القا کرد. درحالی که miR-124 ، miR-410، miR-1336 میزبان فاکتور STAT3 را مهار کرده و مانع التهاب شد. به علاوه، miR-302b و 372-miR میزبان، پروتئین سیگنالینگ ضدویروسی میتوکندری (MAVS) را هدف قرار داد که منجر به خاموش شدن سیگنال های اینترفرون نوع 1 شد. همچنین ثابت شده است که miR-145-5p ،miR-24-3p ،miR-7-5p، و miR-322-3p اگزوزومی میزبان، تکثیر 2-SARS-CoV و بیان پروتئین S را مهار کرده و کاهش بیان آن ها در افراد مسن و دیابتی با کاهش مهار تکثیر 2-SARS-CoV مرتبط بود. همچنین miR-359-5p ویروسی بیان MYH9 (زنجیره سنگین میوزین غیرعضلانی 9) را تنظیم کرده که باعث تهاجم و رهاسازی ویروس در سلول میزبان شد.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که miRNA های فراوانی در کنترل و یا پیشرفت بیماری کووید-19 نقش دارند و احتمالاً با تغییر بیان miRNA ویروسی و میزبان، بتوان بیماری کووید-19 را درمان کرد. با این حال، تحقیقات بیشتری در این خصوص موردنیاز است.

تحلیل وضعیت نشر کتاب‌های حوزه‌ی پزشکی با رویکرد پدیدارشناسی

فاطمه شیخ شعاعی

زمینه و هدف: منابع پزشکی با سلامت جامعه ارتباط مستقیم داشته و کتاب به عنوان یکی از اصلی ترین منابع، از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با هدف آسیب شناسی وضعیت نشر کتاب های علوم پزشکی و همچنین شناسایی مشکلات تولید محتوا، تولید فرهنگی و تولید فنی در ایران از دیدگاه ناشران انجام شده است.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی، رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مصاحبه ی نیمه ساختاریافته و جامعه پژوهش، ناشران تخصصی حوزه پزشکی در دو بخش دانشگاهی(پنج ناشر) و خصوصی(هشت ناشر) بودند. انجام مصاحبه ها تا مرحله اشباع داده ها(13 مصاحبه) ادامه یافت. ابتدا کدگذاری باز و محوری صورت گرفت که در نهایت تعداد 402 کد، استخراج و پس از آن در تعداد 74 مقوله دسته بندی شد که با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل گردید.
یافته ها: از دیدگاه ناشران حاضر در پژوهش به ترتیب، نبود سیاست گذاری تولید محتوا(24 تکرار، 16 درصد)، ترجمه ای بودن درصد بالای آثار نشر پزشکی(23 تکرار، 16 درصد)، و تخصص نداشتن ناشران پزشکی(11 تکرار، 7 درصد)، بیشترین مشکلات و آسیب ها(53 درصد) در حوزه ی تولید محتوا را در برمی گیرد. مشکلات تولید فرهنگی در رتبه ی دوم با 39 درصد و به ترتیب شامل تخصصی و هزینه بر بودن ویراستاری کتاب، حرفه ای نبودن داوران و نبود قوانین ساختارمند داوری با 22 تکرار معادل 46 درصد، 8 تکرار معادل 17 درصد و 6 تکرار معادل 13درصد می باشد. آسیب ها و مسایل بخش تولید فنی معادل 8 درصد بازتاب داده شده است که مشکلات مواد اولیه چاپ و نشر(11 تکرار، 48 درصد)، مشکلات فناوری چاپ و نشر(5 تکرار، 23 درصد) و کمبود نیروی متخصص فنی(3 تکرار، 13 درصد)، سه آسیب اصلی در تولید فنی از دیدگاه ناشران برشمرده شده اند.
نتیجه گیری: باتوجه به یافته های حاصل از این پژوهش درباره ی آسیب های موجود در صنعت نشر پزشکی، می توان نتیجه گرفت که بسیاری از مشکلات نشر در ایران ریشه در سیاست های کلی و قوانین و فرهنگ حاکم دارد. بنابراین توجه جدی تر به حوزه ی تخصصی نشر پزشکی از سوی دولت و سیاست گذاری کاملاً بی طرفانه در جهت برطرف کردن دغدغه های ناشران می تواند موانع و مشکلات زیادی را برطرف سازد.

بررسی ارتباط فاکتورهای تاثیرگذار بر شکستگی هیپ با پیامدهای ناشی از آن در مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) در سال‌های ۱۳۹۹-۱۳۹۶

اسمعیل محمدنژاد

زمینه و هدف: شکستگی و دررفتگی استخوان ران یک مشکل شایع و مختل کننده ی سلامت عمومی در سراسر جهان می باشد. یکی از مهم ترین راه ها برای کنترل و پیشگیری این شکستگی ها، شناسایی عوامل مرتبط شایع با پیامدهای شکستگی هیپ است که با شناسایی این عوامل می توان از پیامدهای نامطلوب این شکستگی ها جلوگیری کرد. بنابراین هدف از انجام این مطالعه، تعیین ارتباط فاکتورهای تاثیرگذار بر شکستگی هیپ با پیامدهای ناشی از آن بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه ی توصیفی-مقطعی بود که در بیمارانی که دچار شکستگی مفصل هیپ بودند، انجام شد. در این مطالعه، سرشماری پرونده ی ۴۴۰ بیمار، اطلاعات بیماران در فاصله ی سال های ۱۳۹۹-۱۳۹۶(بررسی سه ساله) بعد از بررسی معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند. فرم های ثبت اطلاعات طراحی شده با استفاده از اطلاعات پرونده پزشکی و تماس تلفنی با خانواده بیمار تکمیل شد. از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی(میانگین، میانه، کمینه و بیشینه) و استنباطی(آزمون دقیق فیشر، کای دو، تی مستقل و رگرسیون لجستیک) استفاده شد.
یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد بیشتر بیماران با شکستگی هیپ(۷۳/۹%)، بیماری زمینه ای داشتند. شایع ترین بیماری های زمینه ای در بیماران به ترتیب شامل پرفشاری خون(۲۰/۷%)، دیابت(۱۳/۲%) و بیماری قلبی(۱۰/۵%) بود. بیشترین علت مرگ و میر به ترتیب شامل کهولت سن(۴۰/۴%)، شیوع کووید-۱۹(۲۰/۲%)، سکته قلبی(۱۱/۷%)، آمبولی ریوی(۱۰/۶%) و عفونت زخم جراحی(۱۰/۶%) بود. شایع ترین علت شکستگی هیپ، پوکی استخوان(۲۶/۳ درصد) و سقوط از ارتفاع(۲۴/۷ درصد) بود. سطح تحصیلات(۰/۰۰۰۱=P)، علل شکستگی(۰/۰۰۱=P)، نوع بیهوشی(۰/۰۰۱=P)، سابقه ی بستری در بخش های ویژه(۰/۰۰۱=P)، بستری مجدد(۰/۰۰۰۱=P)، سن(۰/۰۰۱=P) و سطح مراقبت از خود(۰/۰۰۱=P) با مرگ و میر این بیماران ارتباط معنی داری داشته است. نوع جراحی(۰/۰۳۸=P)، سابقه ی بستری در بخش های ویژه(۰/۰۰۱=P)، سابقه ی ترانسفوزیون خون(۰/۰۲۱=P) و سطح مراقبت از خود(۰/۰۰۱=P) نیز با طول مدت بستری بیماران دارای شکستگی هیپ ارتباط معنی داری داشت.
نتیجه گیری: با شناسایی عوامل تاثیرگذار بر مدت زمان بستری و مرگ و میر بیماران با شکستگی هیپ، شاهد نتایج بهتر عمل جراحی، اقامت کوتاه تر در بیمارستان، عارضه ی کمتر پس از عمل جراحی و کاهش مرگ و میر خواهیم بود و برخی از فاکتورهای دخیل مانند پوکی استخوان قابل پیشگیری اند که می توان با آموزش به موقع از آن ها پیشگیری نمود.