fa بررسی پرتوگیری ناشی از گاز رادن در کارکنان مراکز رادیوتراپی شهر تهران در سال 1394 رادیولوژی Radiulogy پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف: </strong>ارزیابی تراکم رادن در ساختمان های زیر زمینی از اهمیت بالایی برخوردار است و مراکز رادیوتراپی با توجه&nbsp;به کارگیری منابع بسیار پرقدرت پرتوزا معمولا در طبقات زیر زمین ساخته می شوند. هدف از این مطالعه بررسی پرتوگیری ناشی از گاز رادن در کارکنان رادیوتراپی مراکز رادیوتراپی شهر تهران در سال ۱۳۹۴ می باشد.&nbsp;<br> <strong>روش بررسی: </strong>این مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی و آینده نگر بوده است. تعداد ۳۲ آشکارساز اتاقک نفوذی گاز رادن در مراکز رادیوتراپی شهر تهران به مدت ۳ ماه نصب گردید. پس از جمع آوری آشکارسازها، مقدار غلظت گاز رادن هر آشکارساز متناسب با محل مربوط محاسبه شد. دوز موثر سالیانه پرسنل با استفاده از مدت زمان اشتغال پرسنل در هفته، ارزیابی گردید.<br> <strong>یافته ها: </strong>حداقل و حداکثر غلظت های ثبت شده در این مطالعه در طول یک سال ۲۲/۱۴ و ۳۹۸/۵۲ و با میانگین Bq/m۳ ۸۰/۶۸ &plusmn; ۸۷/۰۱ بود. همچنین میزان دوز موثر سالانه بررسی شده ی پرسنل رادیوتراپی ۰/۴۳&plusmn;۰/۳۴ میلی سیورت در سال به دست آمد که این میزان هم بین حداقل ۰/۰۲ و حداکثر ۲/۳۵ میلی سیورت در سال قرار داشت.<br> <strong>نتیجه گیری: </strong>نتایج حاکی از این امر است که سطح رادن موجود در مراکز رادیوتراپی و نیز میزان دوز موثر پرسنل شاغل در این مراکز در حدود مجاز است و نیاز به اقدام خاصی نیست. اما در صورتی که به عواملی از جمله وضع تهویه در این مراکز رسیدگی بیشتری شود، می توان حتی حدود این گاز را به کمتر از این حد نیز رسانید.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim:</strong> Estimation of radon density&nbsp; in underground centers is very important. Considering the use of high-energy medical accelerators, radiotherapy departments are usually located in underground floors. The aim of this study was to evaluate staff exposure to radon gas in these centers in Tehran in 2015-2016.<br> <strong>Materials and Methods: </strong>This is a descriptive,&nbsp; cross-sectional survey. In&nbsp;radiotherapy centers of Tehran, 32 radon gas diffusion chamber detectors were&nbsp;installed for a period of 3 months. After collecting the detectors, radon gas concentrations were calculated. The annual effective dose of personnel was&nbsp;evaluated using staff&rsquo;s working hours per week.&nbsp;&nbsp;<br> <strong>Results: </strong>The minimum and maximum concentrations recorded in this study during one year were 22.14 and 398.52 Bq/m3, respectively, with an average of 87.01 &plusmn; 80.68 Bq/m3. Also, radiotherapy personnel&rsquo;s annual effective dose was 0.34 &plusmn; 0.43 mSv per year with the minimum and maximum amounts of 0.02 and 2.35 mSv per year, respectively.<br> <strong>Conclusion: </strong>The results indicate that radon level in radiotherapy centers and also that the annual effective dose of personnel in these centers are permissible, and no special action is needed. However, if more attention is paid to certain factors such as air-conditioning, the amount of the gas can even be brought to less than this limit.</div> رادن, دوز موثر, رادیوتراپی, اتاقک نفوذی رادن Radon, Effective Dose, Radiotherapy, Radon Diffusion Chamber 342 350 http://payavard.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-249&slc_lang=fa&sid=1 Arezoo Imani آرزو ایمانی No Master of Science in Radiobiology & Radiation Protection, Radiation Sciences Depertment, School of Allied Medical Sciences, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد رادیوبیولوژی و حفاظت پرتوی، گروه علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Fereidoun Mianji فریدون میانجی No Assistant Professor, Nuclear Science and Technology Research Institute, Atomic Energey Organization of Iran,Tehran, Iran استادیار پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی، تهران، ایران Vahid Changizi وحید چنگیزی changizi@sina.tums.ac.ir Yes Professor, Radiation Sciences Department, School of Allied Medical Sciences, Health Information Management Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد گروه علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت اطلاعات سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Seyyed Hossein Mousavie Anijdan سید حسین موسوی انیجدان No Assistant Professor, Radiation Technology Department, School of Allied Medical Sciences, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran استادیار گروه تکنولوژی پرتوها، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران Reza Paydar رضا پایدار No Assistant Professor, Radiation Sciences Department, School of Allied Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار گروه علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران