fa مروری بر عملکرد سه ساله شوراهای سلامت و امنیت غذایی استانهای کشور و راه آینده عمومى General پژوهشي Research <b>هدف و زمینه: </b>بهبود شاخص های سلامت در سطح ملی و استانی نیازمند همکاری بین بخشی و مشارکت مردم است. یکی از فرصت های قانونی توسعه همکاری بین­بخشی در سلامت استان ها، شکل گیری شوراهای سلامت و امنیت غذایی استان ها از سال 1385 (کارگروه های تخصصی سلامت و امنیت غذایی از سال1387) با وظایفی از قبیل تدوین و تصویب برنامه راهبردی سلامت استان، ارزیابی وضعیت سلامت استان و تاثیر دستگاه ها بر بهبود آن، تدوین برنامه کنترل و پیشگیری از ایدز و حل موضوعات بین بخشی سلامت و در سطح کشور، شورای عالی سلامت و امنیت غذایی می باشد که تشکیل آن در برنامه چهارم توسعه کشور پیش بینی شده بود. ارزیابی عملکرد کارگروه های استانی از بدو تشکیل آنها می تواند نقاط قوت و ضعف کارکرد این سیاست را در کشور ارزیابی کرده و راه آینده را نشان دهد. <br><b>روش کار:</b> این مطالعه از نوع ارزشیابی توصیفی بوده و جامعه مورد مطالعه کلیه­ی شوراهای سلامت و امنیت غذایی استان ها می باشند. در این مطالعه برای تعیین شاخص های(متغیرهای) ارزیابی پیامد از « تحلیل محتوی شرح وظایف » و همچنین « جنبه های لازم برای ارتقای عملکرد شوراها در پانل متخصصین» به طریق بحث گروهی متمرکز استفاده شد . برای توصیف وضعیت از دو پرسش نامه ، یکی برای بررسی محتوایی صورت جلسات کارگروهها (از بدو راه اندازی تا پایان سال 1387 ) و دیگری برای نظرخواهی از دبیران کارگروههای استان استفاده شده است .<b> <br> نتایج:</b> تحلیل اطلاعات نشان می­دهد که دستور جلسات طرح شده در این کارگروه ها کمتر از الگوی اولویت بندی مسائل اصلی سلامت استان و بار بیماری های ملی پیروی می­کند. اغلب موضوعات در حیطه کنترل بیماری های واگیر دار بوده و در موارد بسیار اندکی کنترل عوامل خطر بیماری های غیرواگیر را در بر گرفته است. فقط در دو دانشگاه برنامه جامع سلامت استان طرح موضوع شده است. در هیچ یک از دانشگاه ها دبیرخانه ای برای انجام امور کارگروه در نمودار تشکیلاتی مصوب نشده است. بزرگترین مانع موفقیت این شوراها از نظر دبیران کارگروه ها، نبود منابع مالی و ضمانت اجرایی مصوبات است. <b><br>نتیجه ­گیری: </b>کارگروه­ها استانی به دلیل نداشتن برنامه راهبردی جامع و همچنین مدلهای اجرایی شدن مصوبات بین بخشی، باور کم سایر دستگاه­ها نسبت به اثر بخشی این کارگروهها، قرار نداشتن بار بیماری­های اصلی استان در دستورجلسات شوراها در اغلب موارد، از عملکرد متوسط و متوسط به پائین برخوردار بوده است که برای ارتقای آن باید مداخلاتی به این ترتیب را طراحی و ارائه کرد: آموزش و توانمندسازی دانشگاه­ها و دستگاه­ها برای تدوین برنامه جامع (بین بخشی) سلامت استان و تعیین وظایف هر یک از دستگاه ها، تعیین اولویت­های سیاست گذاری شورای عالی سلامت و امنیت غذایی برای مسائل سلامتی مشترک استان­ها و ابلاغ مشترک آن از طریق وزارت خانه مرتبط و وزارت بهداشت، تصویب ساختار و نظام کاری دبیرخانه کارگروه در دانشگاه از طریق هیات­های امنای دانشگاه ها. <b>Background and Aim:</b> Improvement of national and provincial health indices requires intersectoral collaboration and community participation So, National High Health and Food Security Council and Provincial Health and Food Security Councils (PHFSC) have been implemented since 2006. The main responsibilities of PHFSCs are, assessment of province health situation and effects of executive organizations on it's improvement, to define and approve the province health strategic plan, developing of AIDS and HIV prevention and control plan and resolving intersectoral issues of health. The goal of this study is first 3 years performance assessment of the PHFSCs. <b><br>Materials and Methods:</b> This is a descriptive evaluation study which included all the PHFSCs. The outcome assessment indicators were determined by content analysis of "the approved tasks" and also "the essential aspects for promoting of PHFSCs" by focus group discussions. Situational analysis was provided by two researcher made questionnaires one for co Assessment of the contents of content analysis of PHFSCs all meetings minutes (from establishment year to the end of 2008) and another for gathering viewpoints of Secretaries of PHFSCs. <b> <br>Results:</b> Data analysis shows that the meeting's agendas of the PHFSCs have less followed the prioritized major health issues of provinces and national burden of diseases most issues were in the domain of ​​communicable disease control and non-communicable diseases risk factors control included scarcely. Only in two Universities of Medical Sciences (UMSc) province comprehensive health plan were proposed. None of the UMSc approved a secretariat for PHFSC in its organizational top chart. PHFSCs secretaries believed that, the main obstacles of the PHFSCs' successes, are weak financial resources, and lack of decisions executive enforcements. <b><br>Conclusion: </b>PHFSCs performances are moderate and moderate to low due to lack of comprehensive strategic plan and no implementation model for intersectoral decisions, other organizations believe on the effectiveness of the PHFSCs less and the main burden of disease of the provinces not mostly included in the agenda of PHFSCs. Following proposals are highly recommended for PHFSCs promotion: training and empowerment of UMSc and organizations for developing comprehensive health plan in the province and defining the responsibilities of each organizations for, determining policy priorities of common health issues of the provinces by High Health and Food Security Council and publicizing them by the Ministry of Health and the other relevant ministries and approving the structure and working system of the PHFSC secretariat in UMS by the Board of Trustees of UMS. شورای سلامت و امنیت غذایی،کارگروه تخصصی سلامت و امنیت غذایی،ارزیابی عملکرد Health and Food Security Council,Health and Food Security Taskforce,Performance assessment 21 28 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-19&slc_lang=fa&sid=1 Behzad Damari بهزاد دماری Yes Abbas Vosoogh Moghaddam عباس وثوق مقدم No Hossein Salarianzadeh حسین سالاریان زاده No