fa بررسی اپیدمیولوژیک سرمی سرخجه و تعیین مناسبترین استراتژی ایمن سازی آن عمومى General پژوهشي Research <p dir="rtl" align="justify"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">بیماری سرخجه یک علت شایع بثورات جلدی توام با تب در کودکان است که اهمیت آن برای سلامت جامعه به سبب اثرات ناهنجاری زایی عفونت اولیه سرخجه در زنان باردار است. مطالعه حاضر با هدف کمی ساختن نحوه انتقال سرخجه در جامعه ای که هیچگونه برنامه ایمن سازی قبل از زمان انجام مطالعه در آن وجود ندارد، انجام گرفت. این مطالعه از نوع توصیفی است که به صورت مقطعی و مبتنی بر جامعه انجام شد. 795 نفر مرد و زن صفر تا 45 ساله ساکن نقاط روستایی شهرستان ارومیه از طریق نمونه گیری خوشه ای در 30 خوشه انتخاب و به تفکیک گروه های سنی یک ماهه تا زیر یک سال، یک ساله تا زیر پنج سال و پنج ساله تا زیر چهل و پنج سال مورد پرسشگری و اخذ نمونه خون قرار گرفتند. نمونه های سرم از نظر وجود آنتی بادی اختصاصی IgG سرخجه به روش (Enzyme immunosorbent assay: EIA) و با استفاده از Alfa biotech SPA rubella IgG kit Italy مورد آزمایش قرار گرفتند. خلاصه ای از نتایج بدست آمده به شرح ذیل می باشد: 58.8% از افراد مورد بررسی نسبت به سرخجه مصونیت داشتند که این نسبت به دلیل انتقال آنتی بادی های مقاوم مادری در بدو تولد 100% بوده، در سال اول زندگی بخصوص 9 ماه نخست، روند نزولی داشته و در ماه نهم به صفر رسیده است. میزان شیوع سرمی آنتی بادی های مقاوم بیماری در سال دوم و سوم زندگی صفر باقی مانده، از 4 سالگی افزایش یافته و در گروه سنی 19-15 ساله به اوج خود (93.4%) رسیده و سپس در گروه های سنی 24-20 تا 44-40 ساله در حد بالای بین 85.7 تا 92.7% ثابت باقی می ماند. در جمعیت مورد بررسی 89.6% از زنان در سنین باروری (45-15) نسبت به بیماری سرخجه Seropositive هستند. با افزایش سن درصد افراد ایمن بیشتر می شود، ولی سطح ایمنی (غلظت آنتی بادی) تا سن 14-10 سالگی افزایش و سپس با گذشت زمان به صورت قابل توجهی کاهش می یابد. با انجام مراحل دیگر این مطالعه و تجزیه و تحلیل نتایج، پیشنهادهای مشخص جهت چگونگی واکسیناسیون MMR ارائه خواهد شد. همچنین متوسط سن ابتلا به بیماری، بیشتر از 10 سالگی است. نسبت زنانی که در سنین باروری به بیماری سرخجه حساس هستند (10.4) کم نبوده و خطر بروز سرخجه مادرزادی بیشتر از آن حدی است که برای کشور ما برآورد شده است.</font> </p> <p>A community-based rubella serological survey of 795 individuals selected by cluster sampling technique from rural areas of Ourmia ,the center of West Azerbaijan province located in the northwestern Iran , was carried out from December 2001 to March 2002. The aims of the study were to characterize rubella epidemiology in a representative non- immunized community in northwest Iran and also to determine national vaccination strategy against rubella. The survey comprised a seroprevalence study, with stratification by age (0-45 years) and sex. Sera from 392 female and 378 male were tested for rubella IgG antibody using enzyme linked immunosorbent assay (ELISA) technique. "Rubella seropositivity" was defined as serum rubella IgG antibody level > or =13 IU/ml. Of the 770 cases, 58.1% were seropositive. Due to mathernal derived antibodies, 100% of the newborns was seropositive. This figure decreased with time until it became zero by 9 months of age. Then from the age of 4y, it began to rise until it peaked at 93.4% in the age group of 15-19 years. Then the seropositivity decreased to 85.7% in the age group of >35 years. Of women in the reproductive age groups (15-45 years), 89.6% were seropositive. No statistically significant difference in seroprevalence was found between the two sexes. This small preliminary study indicates that like many other countries, rubella is endemic in Iran and eliminating rubella and congenital rubella syndrome in the country will require international efforts, including vaccination of preschool- and school-age children and all susceptible young adults.</p> بیماری سرخجه،آنتی بادی اختصاصی IgG سرخجه Rubella disease,Rubella IgG,Speciphic Antibody 1 8 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-301&slc_lang=fa&sid=1 H Eftekhar Ardebilli حسن افتخار اردبیلی Yes S.H Salarilak شاکر سالاری لک No H Farokh Eslamlou حمیدرضا فرخ اسلاملو No K Holakouie Naieni کوروش هلاکویی نائینی No