fa اثر بخشی برنامه آموزش الکترونیکی بر افزایش میزان فعالیت بدنی و نمایه توده بدنی کارکنان زن بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <p>  <strong></strong></p><p>  <strong>زمینه و هدف:</strong> بی تحرکی یکی از 10 علت عمده مرگ و ناتوانی است. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر برنامه آموزش الکترونیکی بر میزان فعالیت بدنی زنان کارمند بود. </p><p>  <strong>روش کار:</strong> در این مطالعه مداخله­ای نیمه تجربی، تعداد 120 نفر در قالب 2 گروه مداخله و کنترل انتخاب شدند به روش نمونه گیری آسان، انتخاب شدن (تعداد=120) ابزارجمع آوری داده­ها پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه بین المللی فعالیت فیزیکی بود. پرسشنامه ها به صورت پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه مداخله و شاهد با فاصله 2 ماه بعد از آخرین آموزش در گروه مداخله، تکمیل گردید. کارمندان زن در گروه مداخله، به صورت مجازی از طریق ایمیل و یا اتوماسیون اداری، پیام های کوتاه، فیلم های آموزشی، به مدت 16 هفته آموزش­هایی را دریافت کردند. یافته­های پژوهش در پایان داده­ها با آزمون­های مجذور کای، تست دقیق فیشر، تی مستقل و تی زوجی و با استفاده از نرم افزار17 SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفتند. </p><p>  <strong>نتایج:</strong> میانگین سنی بانوان در این مطالعه در گروه مداخله 41 و در گروه شاهد 39 سال بود. <a>اکثر</a> زنان در هر دو گروه متاهل بودند، 1 تا2 فرزند داشتند و از تحصیلات لیسانس برخوردار بودند. بعد از آموزش، نمره میانگین میزان فعالیت بدنی گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد، به طور معنی­داری افزایش یافت (001/0> p ). نمره میانگین نمایه توده بدنی، بعد از آموزش در گروه مداخله در مقایسه با گروه شاهد تغییر معنی­داری نشان نداد (119/0= p )، اما در مقایسه با خودش نسبت به قبل از آموزش به صورت معنی­دار، کاهش نشان داد (001/0> p ). </p><p>  <strong>نتیجه گیری:</strong> مداخلات آموزشی مبتنی بر وب، پیام کوتاه و مولتی مدیا، می تواند فعالیت بدنی را در کارکنان زن افزایش ­دهد و ممکن است از بیماری­های ناشی از کم تحرکی، پیشگیری ­نماید. </p><hr width="33%" size="1" ><a name="_msocom_1"></a><p>  </p> <p> <strong> Background and Aim: </strong>Physical inactivity is one of the 10 leading causes of mortality and disability. This study aimed to investigate the effect of e-learning on physical activity and body mass index (BMI) of female-employees. </p>Materials and Methods: In this semi-experimental interventional study, 120 female-employees of Tehran University of Medical Sciences were selected randomly and assigned to a case or control group. Data were collected using a demographic and an international physical activity questionnaire. Pre-test and post-test questionnaires were completed by the case and control subjects prior to, and 2 months after the final phase of, the intervention. The intervention included virtual education through short message service (SMS), email messages or messages via intanet, and educational films for a period of 16 weeks. SPSS-17 was used to analyze the data, the statistical tests being Chi-square, independent and paired-t, and <a href="http://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=fisher%20test%20statistics&source=web&cd=1&cad=rja&ved=0CCgQFjAA&url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FFisher's_exact_test&ei=87HOUvirFo7krAeQpYGQDg&usg=AFQjCNHVmzAGgVfgHyxEj3pY2w2-ohzCMw&bvm=bv.59026428,d.bmk">Fisher's exact tests. </a><p> <strong> Results: </strong>The mean age of the participants was 41 and 39 years in the case and control group, respectively. Most of them held a bachelor's degree and were married with 1 or 2 children. After the intervention, the mean score of physical activity in the intervention group increased significantly as compared with the control value (p<0.001). However, the intervention did not produce any change in the mean BMI of the case in comparison with the control group (p=0.119), although it brought about a statistically significant reduction in the initial BMI (p<0.001).<strong></strong> </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Web-based education, SMS and multi-media messages can increase physical activity in female-employees and might prevent illnesses caused by physical inativity. </p> آموزش الکترونیکی(مبتنی بر وب), پیام کوتاه, فعالیت بدنی, نمایه توده بدنی, کارکنان زن E-education (Web-based), SMS (Short Message Service), Physical activity, BMI, Female-employees 95 106 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-27&slc_lang=fa&sid=1 Najmolmolook Amini نجمه الملوک امینی No دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Davood Shojaeezadeh داوود شجاعی زاده shojae5@yahoo.com Yes دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohsen Saffari محسن صفاری No دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله