fa طفره روی اجتماعی و عدالت سازمانی در پرستاران: مطالعه موردی بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <p> <strong> زمینه و هدف: </strong>طفره رفتن اجتماعی به تمایل افراد برای اعمال تلاش کمتر هنگامی که در یک گروه فعالیت می کنند نسبت به زمانی که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، اشاره دارد. افرادی که در سازمان احساس بی عدالتی می کنند، به احتمال بیشتری به این پدیده روی <br>می­آورند. مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت طفره روی اجتماعی در پرستاران و ارتباط آن با عدالت سازمانی در بین پرستاران بیمارستان توحید سنندج انجام گرفته است.<strong></strong> </p><p> <strong> روش کار: </strong>این پژوهش از نوع همبستگی است که به روش توصیفی- تحلیلی در سال 1391 انجام شده است. جامعه مورد مطالعه<strong> </strong>کلیه پرستاران شاغل در مرکز آموزشی و درمانی توحید واقع در شهر سنندج بود. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارآماری SPSS و روش آمار توصیفی شامل توزیع فراوانی، میانگین و انحراف معیار و آمار تحلیلی شامل آزمون های آماری اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. </p><p> <strong> نتایج: </strong>یافته ها نشان می دهد در میان مولفه های عدالت سازمانی بیشترین میانگین مربوط به مولفه تعاملی عدالت سازمانی(086/0 ± 39/3) است و طفره روی اجتماعی هم نسبت به عدالت سازمانی میانگین بیشتری داشته است. براساس آزمون اسپیرمن همه مولفه های عدالت سازمانی با طفره روی اجتماعی رابطه ای معکوس دارند و فقط مولفه توزیعی عدالت سازمانی با طفره روی اجتماعی رابطه معنی دار(05/0 p< ) دارد. </p><p> <strong> نتیجه­گیری: </strong>می توان گفت عدالت توزیعی برای کارکنان از حساسیت زیادی برخوردار است و مدیران باید برای به وجود آوردن این احساس که توزیع منابع در سازمان عادلانه است، بیشتر تلاش کنند. بیمارستان باید سعی کند برای جلوگیری از اثرات منفی مرتبط با طفره روی، امکان طفره روی اجتماعی را کاهش دهند. یک راه برای رسیدن به این هدف، برجسته کردن اهمیت شغل است، به طوری که افراد وظایف و اهداف خود را معنی دار و مهم بدانند و نقش پ رستار در بالین بیمار برجسته تلقی شود. </p> <p>  </p><p> <strong> Background and Aim: </strong>Social loafing is the phenomenon of people deliberately exerting less effort to achieve a goal when they work in a <a title="Group (sociology)" href="https://en.wikipedia.org/wiki/Group_(sociology)">group </a>as compared to when they work alone. People who feel they are being treated unfair in an organization would be more likely to show this phenomenon. This study investigated the social loafing among nurses and its relationship with organizational justice in Tohid Hospital in Sanandaj, Iran. </p><p> <strong> Materials and Methods: </strong>This was a correlational descriptive-analytical study conducted in 2012. The study population was all nurses working in Tohid Hospital in Sanandaj, Iran. Data were collected using a valid questionnaire. For data analysis SPSS-20 software was used, the descriptive statistics being frequency distribution, mean, standard deviation, and the Spearman, Mann-Whitney, and Kruskal-Wallis tests . <strong></strong></p><p> <strong> Results </strong>: The highest organizational justice component was found to be organizational justice (0.086 ± 3.39), and the mean of social loafing was higher in comparison with organizational justice. According to the Spearman test, all organizational justice components had inverse relations with social loafing. Only distributive organizational justice was significantly related to social loafing (p<0.05). </p><p> <strong> Conclusion: </strong>It can be concluded that the personnel are highly sensitive to distributive justice and managers need to create the feeling that the organization has a fair distribution of resources. Hospitals should try to minimize the negative effects associated with loafing by creating an environment that discourages social loafing. One way to achieve this goal is to try to impress the personnel by telling them that their functions are important , such that they feel their job is important and that the role of nurses in connection with the patients is of value and significant. </p> طفره روی اجتماعی, پرستاران, عدالت سازمانی, بیمارستان آموزشی Social loafing, nurses, organizational justice, teaching hospital 95 106 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-334&slc_lang=fa&sid=1 Manal Etemadi منال اعتمادی No PhD. Student, Department of Health Services Management, Health Management and Economics Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی ایران Mohsen Ghafari darab محسن غفاری داراب No MSc. Student, Mobarakeh Branch, Islamic Azad University, Department of Business Management, Mobarakeh, Isfahan, Iran دانشجوی دوره کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، گروه مدیریت بازرگانی، مبارکه، اصفهان Elahe Khorasani الهه خراسانی Khorasani.elahe@yaho.com Yes PhD. Student, Department of Pharmacoeconomics and Pharmaceutical Administration, School of Pharmacy, students’ scientific research center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دوره دکتری، گروه اقتصاد و مدیریت دارو، دانشکده داروسازی، مرکز پژوهش‌های علمی دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران Fardin Moradi فردین مرادی No PhD. Student, Department of Health Management and Economics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دوره دکتری، گروه مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Habibeh Vaziri nasab حبیبه وزیری نسب No MSc. Department of Social Medicine, School of Medicine, Jiroft University of Medical sciences, Jiroft, Iran کارشناس ارشد، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت