fa تاثیر مداخله آموزشی بر اصلاح برخی مولفه های موانع زندگی با دیابت در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2: کاربرد مدل بزنف بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <p dir="rtl"><strong>زمینه و هدف</strong>: غلبه بر موانع زندگی با دیابت به عنوان یک زیر ساخت منطقی در راستای توانمندسازی بیماران در مدیریت زندگی با دیابت و شناخت عوامل مؤثر بر این موانع به شمار می آید. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مدخله آموزشی مبتنی بر مدل بزنف بر موانع زندگی با دیابت در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و عوامل مؤثر بر آن طراحی و اجرا شد.</p> <p dir="rtl" style="margin-right: -4.5pt"><strong>روش کار</strong>: این پژوهش یک مداخله نیمه تجربی با گروه شاهد می­باشد. نمونه ها شامل 90نفر از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تحت پوشش مراکز بهداشتی درمانی جنوب تهران در سال 1393 انجام شد که بعد از انجام پیش آزمون به دو گروه مداخله و شاهد با تخصیص تصادفی انتخاب شدند در دوگروه مداخله و مقایسه تحت بررسی قرار گرفتند. با توجه به اطلاعات گردآوری شده پیش آزمون یک مداخله آموزشی فقط برای گروه مداخله طی یک ماه و در قالب شش جلسه آموزشی اجرا شد. در این جلسات بر مبنای سازه های مدل بزنف در خصوص بیماری دیابت و انواع عوارض قلبی عروقی، روش های تغذیه سالم، تحرک فیزیکی، روش­های خود پایشی کنترل قند خون، ارتباط با کارمندان بهداشتی و پزشک، اطلاعات و دستورالعمل های لازم داده شد.</p> <p dir="rtl"><strong>نتایج</strong>: یافته­های پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرۀ مربوط به متغیرهای اجزای مدل بزنف (اعتقادات، نگرش و نرم های انتزاعی و عوامل قادر کننده) و مولفه های موانع زندگی با دیابت( تشخیصی، درمانی، خودپایشی، ارتباط با افراد حرفه ای ) در دو گروه مداخله و شاهد در قبل و بعد از مداخله آموزشی اختلاف معنی داری وجود دارد. <span dir="ltr">)</span>0001/0 <span dir="ltr">(p<</span></p> <p dir="rtl"><strong>نتیجه گیری</strong>: نتایج این مطالعه لزوم آموزش مناسب و تئوری محور به بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 برای کاهش موانع زندگی با دیابت را نشان داد و مدل بزنف می­تواند به عنوان یکی از تئوری­های مناسب برای کاهش موانع زندگی با دیابت در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو استفاده شود.</p> <p><strong>Background and Aim</strong>: Overcoming barriers of living with type-2 diabetes mellitus is a challenge in line with empowering patients for a well-managed life. This study was conducted to determine the effect of an educational intervention based on the BASNEF model on the living barriers among type-2 diabetes patients and factors affecting it.</p> <p><strong>Materials and Methods</strong>: This study, conducted in 2014, was a quasi-experimental intervention including a total of  90 type-2 diabetes patients under coverage of South of Tehran Health Centers, randomly divided, after a pre-test, into 2 groups ─ an experimental and a control (comparison) group. Based on the information obtained through the pre-test, a one-month education was imparted at the experimental group in 6 sessions the control group received no education. The educational contents included, based on the BASNEF model constructs, diabetes as a disease and its cardiovascular complications, healthy nutrition, physical activity, methods of self-monitoring blood glucose control, and ways of communication with the health personnel and physicians.</p> <p><strong>Results</strong>: The findings showed significant differences between the mean scores of constructs of the BASNEF model (beliefs, attitudes, subjective norm, enabling factors) and constructs of barriers of living with diabetes (diagnosis, treatment, self-monitoring, communication with health professionals) in both the experimental and control groups before and after the intervention (p<0.0001).</p> <p><strong>Conclusion</strong>: The findings of this study show the necessity of educating type-2 diabetes patients aiming at reducing barriers to living with the disease. The BASNEF model is one of the applicable theories that can be used to this end.</p> دیابت نوع 2 , موانع زندگی با دیابت, بزنف Type-2 diabetes, Barriers of living with diabetes, BASNEF 1 17 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-352&slc_lang=fa&sid=1 Mitra Faghihi میترا فقیهی No MSc. Student, Department of Health education and promotion, School of Public health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دوره کارشناسی ارشد ، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Azar Tol آذر طل No PhD, MPH. Department of Health education and promotion, School of Public health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتری تخصصی، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Bahram Mohebbi بهرام محبی No MD. Assistant Professor, Shahid Hashemi Nejad, Department of Cardiology, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، ‌بیمارستان شهید هاشمی نژاد،‌ گروه قلب و عروق،‌ دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران Roya Sadeghi رویا صادقی sadeghir@tums.ac.ir Yes Ph.D. Associate Professor, Department of Health education and promotion, School of Public health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Mahmoud Mahmoudi majdabadi محمود محمودی مجدآبادی No Ph.D. Professor, Department of Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد،‌گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران