fa درگیر کردن اجتماع در برنامه پایش تکامل کودکان: درس آموخته های طرح مزدک در محله ایوانک تهران بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف:</strong> مشارکت اجتماع و والدین در طرح های تکامل همه جانبه کودکی (<span dir="LTR">ECD</span>) مورد تاکید قرار گرفته است. این مقاله به درس آموخته های طرح مزدک برای درگیر کردن اجتماع در برنامه ی پایش و ارتقاء تکامل کودکان می پردازد.</p> <p dir="RTL"><strong>روش کار</strong>: پژوهش مشارکتی مبتنی برجامعه (<span dir="LTR">CBPR</span>) از نوع تحقیقات نظام سلامت(<span dir="LTR">HSR</span>) است. خانوارهای ساکن در غرب محله ایوانک جامعه هدف طرح بوده و300 نفر از کودکان تحت پوشش قرار گرفته اند. کلیه مراحل طرح با مشارکت گروهی10 نفره از خانم&shy;های داوطلب محلی (رضاکاران) که هریک 30 نفر تحت پوشش دارند، انجام شد. پس از 9 ماه از اجرای طرح طی دو بحث گروهی متمرکز (<span dir="LTR">FGD</span>) و یک ارزیابی تلفنی با 50 نفر از والدین موانع و چالش&shy;های مشارکت مردم بررسی شد.</p> <p dir="RTL"><strong>نتایج</strong>: سه سطح درگیر کردن مشارکت اجتماع محلی در این طرح صورت گرفته است: 1) ادغام و پیوند دادن خدمات و برنامه های موجود در سازمان&shy;های اجتماع 2) ایجاد سازماندهی واسطی از مردم برای تسهیل درگیرکردن اعضای جامعه (رضاکاران) 3) درگیر کردن خود والدین در فرایند پایش و ارتقاء تکامل کودکان. موانع مشارکت فعالانه تر والدین عبارتند از: اشتغال مادران؛ تعدد فرزندان؛ ممانعت پدر یا دیگر اعضای خانواده؛ تعطیلات و بدی هوا؛ زیاد بودن افراد تحت پوشش هر رضاکار و عدم امکان شناخت و ارتباط عمیقتر با مادران؛ نامنظم بودن پیگیری، و اختلافات سنی و تحصیلی داوطلبان با افراد تحت پوشش؛ تعویض و ناپایداری رضاکاران.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری:</strong> اعتمادسازی، جلب مشارکت و توانمندسازی مردم و سازمان&shy;های دولتی/غیردولتی از مهمترین چالش&shy;های اینگونه اقدامات است. این تجربه نشان می&shy;دهد می&shy;توان از طریق انتخاب برنامه مورد علاقه و اولویت مردم و استفاده از ابزاری که بکارگیری آن برای آنها ساده و دلپذیر است (آلبوم تکامل)، استفاده از تکنولوژی های روز برای تسهیل ارتباطات و انتخاب داوطلبین سازگار با شرایط اجتماعی مردم و نهایتا ارتقاء انگیزه داوطلبان برای پایداری فعالیت&shy;ها شانس موفقیت را افزایش داد.</p> <p><strong>Background and Aim:</strong> Much emphasis is being put on participation of the community and parents in early child development (ECD). This article discusses the lessons learnt from the MAZDAK project, which attempts to involve the community in the Monitoring and Promoting Children&rsquo;s Development Program.</p> <p><strong>Materials and Methods</strong> This was a 9-month community-based participatory research&nbsp;(CBPR) project of the Health System Research (HSR) type. The target population were the families residing in western Eivanak, including 300 children. All the phases of the project were conducted with participation of groups of 10 local volunteer women (in Persian singular <em>Rezakar</em>, plural <em>Rezakaran</em>), each group covering 30 children. At the end of the period challenges and limitations of the community participation were discussed in 2 focus-group discussions (FGDs) and a telephone survey with the participation of 50 of the parents.</p> <p><strong>Results</strong>: Community participation could be seen at three levels: 1. Integrating and linking the existing services and programs in community organizations; 2. Creating an interface organization of people in order to facilitate involvement of community members (<em>Rezakaran</em>); 3. Involving the parents themselves in the process of monitoring and promoting child development. Barriers to more active participation of parents were as follows: mothers&rsquo; occupation; number of children; father&rsquo;s or other family members&rsquo; disagreement of the; holidays and bad weather; large numbers of individuals under coverage of each <em>Rezakar</em> which made her deeper understanding and communication with the mothers difficult; irregular follow-ups; age and educational differences between the <em>Rezakaran </em>and those under their coverage; frequent changing of <em>Rezakaran</em>.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Building trust, engaging and empowering people and governmental and non-governmental organizations is the greatest challenge in such a program. Experience shows that it is possible to increase the chance of success by selecting people&rsquo;s favorite programs and priorities, using simple and friendly tools (ASQ Album), use of technologies to facilitate communication, selection of volunteers with due consideration of social conditions and, finally, increasing the motivation of volunteers for sustainability of activities.</p> تکامل همه جانبه کودکی (ECD), ابتکارات اجتماع محور (CBPI), پرسشنامه سنین و مراحل(ASQ), مزدک, رضاکار Early Childhood Development (ECD), Community Based Participatory Research (CBPR), Age and Stage Questioner (ASQ), MAZDAK, REZAKAR 87 94 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-383&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Malek Afzali حسین ملک افضلی No Ph.D. Professor, Social Determinants of Health Research Center, Islamic Azad University, Tehran Medical Branch, Tehran, Iran استاد، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران Payam Roshanfekr پیام روشنفکر pa.roshanfekr@uswr.ac.ir Yes Ph.D.R. (by Research) Student, Social Determinants of Health Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دوره دکتری پژوهش محور، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران