fa تاثیر دوکوزاهگزانوئیک اسید بر سطوح آپولیپوپروتئین ها در بیماران دیابتی نوع 2: کارآزمایی بالینی تصادفی دوسو کور کنترل شده با دارونما بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> اختلال لیپوپروتئین ها به عنوان یک جزء جدایی ناپذیر دیابت نوع 2 است. بنابراین تشخیص و درمان زودهنگام اختلال لیپید می تواند در پیشگیری و درمان برخی عوارض دیابت نوع 2 موثر باشد. </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">این مطالعه با هدف تعیین اثر مصرف مکمل دوکوزاهگزانوئیک اسید </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">(DHA)</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> بر سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">آپولیپوپروتئین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"> (ApoA1) A1 </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">و آپولیپوپروتئین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">A2</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">(ApoA2)</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">آپولیپوپروتئین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">B48</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">&nbsp;(ApoB48)</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">و آپولیپوپروتئین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">C3</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">(ApoC3)</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در بیماران دیابتی نوع 2 طراحی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">روش کار: </span></span></strong>&nbsp;<span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در این کارآزمایی بالینی دو سو کور کنترل شده با دارونما، </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">22 نفر به طور تصادفی در </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">گروه دریافت کننده </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">DHA</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> به مقدار 4/2 گرم و 22 نفر در گروه دریافت کننده پارافین به عنوان دارونما به مدت 8 هفته قرار گرفتند. </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">غلظت</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> سرمی</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> آپولیپوپروتئین ها </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">بیماران دیابتی نوع 2 اندازه گیری شد. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">نتایج:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> پس از مکمل یاری</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">با </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">DHA</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، میانگین سطوح سرمی</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"> ApoA1 </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">افراد دریافت کننده مکمل، افزایش معنی&shy; داری داشت (</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">014/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">)، همچنین میانگین سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ApoC3</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> در بین دو گروه کاهش آماری معنی&shy;داری داشت (</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">031/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">p=</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">اما </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">میانگین تغییرات غلظت سرمی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ApoA1</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ApoA2</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ApoB48</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> و</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">ApoC3</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">بین دو گروه </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">تفاوت آماری معنی&shy;داری </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">ند</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">اشت. </span></span>&nbsp;<br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> مصرف </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">DHA</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> در بیماران دیابتی نوع 2، تاثیر معنی داری بر سطوح آپولیپوپروتئین ها ندارد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span><br> &nbsp; <strong>Background and Aim:</strong> Lipoprotein disorders are an integral component of type-2 diabetes mellitus (T2DM). Therefore, early diagnosis and treatment of lipid disorders can be beneficial in prevention and treatment of many complications associated with T2DM.The aim of this study wasto determine the effect of docosahexaenoic acid (DHA) supplementation on the serum levels of apolipoproteins (Apos) A1, A2, B48 and C3 in patients withT2DM.<br> <strong>Materials and Methods</strong>: In this 8-week randomized, double-blind, placebo-controlled clinical trial, 44 T2DMpatients were randomly assigned to either an experimental group (n=22, receiving daily 2.4 g DHA) or a placebo group (n = 22, receiving paraffin). The serum levels of AposA1, A2, B48 and C3 were measured in all the patients at the beginning and at the end of the period.<br> <strong>Results:</strong> There was a statistically significant increase in the mean serum level of ApoA1 in the DHA group (p = 0.014). In addition, a significant difference was observed in the serum level of ApoC3 after intervention between the DHA and placebo group (p=0.031). There were no significant differences between the two groups as regards the mean changes in serum levels of ApoA1, ApoA2, ApoB48 and ApoC3.<br> <strong>Conclusions:</strong> Dietary supplementation with docosahexaenoic acidhasno effects on the serum levels of apolipoproteins in patients with type-2 diabetes<span dir="RTL">.</span> دوکوزاهگزانوئیک اسید, آپولیپوپروتئین A1, آپولیپوپروتئین A2, آپولیپوپروتئین B48, آپولیپوپروتئین C3, دیابت نوع 2 Docosahexaenoic Acid, Apolipoprotein A1, Apolipoprotein A2, Apolipoprotein B48, Apolipoprotein C3, Type-2 Diabetes 180 195 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=1 Mehrasa Mohammadsadeghi مهرآسا محمدصادقی Yes MSPH. Department of Cellular and Molecular Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد، گروه تغذیه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Niaz Mohammadzadeh Honarvar نیاز محمدزاده هنرور No Ph.D. Assistant Professor, Department of Cellular and Molecular Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه تغذیه سلولی و مولکولی، دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mostafa Qorbani مصطفی قربانی No Ph.D. Assistant Professor, Non-Communicable Diseases Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Anahita Mansouri آناهیتا منصوری No Ph.D. Assistant Professor, Nutrition and Metabolic Diseases Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran استادیار، مرکز تحقیقات تغذیه و بیماری های متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Fariba Kouhdani فریبا کوهدانی fkoohdan@tums.ac.ir No Ph.D. Professor, Department of Cellular and Molecular Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Diabetes Research Center, Endocrinology استاد، گروه تغذیه سلولی و مولکولی، مرکز تحقیقات دیابت، پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم، دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران