http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1396 جلد75 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/2/11 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8031&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">انتقال خون یک مداخله پزشکی حاد است که معمولاً روش درمانی سریع و کوتاه مدتی در مواجهه با شرایط مخاطره آمیز جان بیماران و یا تثبیت شرایط خطرناک سلامتی محسوب می گردد. در دهه های اخیر توسعه فناوری در علم انتقال خون روندی دایمی و رو به رشد داشته است تا بتواند به صورت اولیه موجبات افزایش ضریب امنیت انتقال خون و فرآورده های خونی آلوژن به گیرندگان را فراهم نماید. با این وجود، انتقال خون کماکان ممکن است موجد پاره ای از عوارض و شرایط خطرزا باشد. بسیاری از این عوارض خطرزا مرتبط با حضور گلبول های سفید آلوژن در محصولات خونی تزریق شده می باشند. هر چند در خلال سال ها توجه چندانی به حضور لکوسیت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">ها در فرآورده های خونی معطوف نشده بود ولیکن امروزه دسترسی به تکنیک</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">های مناسب حذف و کاهش گلبول های سفید در فرآوردهای خونی، همراه با بهبود در اثربخشی و همچنین کاهش چشمگیر برخی از عوارض شایع انتقال خون گردیده است. این پیشرفت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">ها شامل کاهش در</span></span><span style="text-align: justify;">&nbsp;</span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">فراوانی و شدت واکنش های تب زای انتقال خون، کاهش چشمگیر در خطر انتقال عفونت سیتومگالوویروس و احتمال ابتلا به برخی از بیمای های دیگر منتقله از لکوسیت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">های دهنده همچون بیماری کروتسفلد جاکوب، کاهش در شیوع مقاومت پلاکتی آلوایمیون، احتمال کاهش و همچنین کمتر شدن خطر مرگ و میر و یا اختلالات در عملکرد ارگان ها در گیرندگان، به ویژه در بیماران کاندید جراحی قلب است. در این راستا، مقاله مروری حاضر ضمن بررسی اجمالی عوارض انتقال خون و فرآورده های خونی که منتسب به حضور گلبول های سفید در این فرآورده ها می باشند، تاثیر فرآیند کاهش لکوسیتی در کم نمودن عوارض خطرزای یادشده را مورد بحث قرار می دهد.انتقال خون یک مداخله پزشکی حاد است که معمولاً روش درمانی سریع و کوتاه مدتی در مواجهه با شرایط مخاطره آمیز جان بیماران و یا تثبیت شرایط خطرناک سلامتی محسوب می گردد. در دهه های اخیر توسعه فناوری در علم انتقال خون روندی دایمی و رو به رشد داشته است تا بتواند به صورت اولیه موجبات افزایش ضریب امنیت انتقال خون و فرآورده های خونی آلوژن به گیرندگان را فراهم نماید. با این وجود، انتقال خون کماکان ممکن است موجد پاره ای از عوارض و شرایط خطرزا باشد. بسیاری از این عوارض خطرزا مرتبط با حضور گلبول های سفید آلوژن در محصولات خونی تزریق شده می باشند. هر چند در خلال سال ها توجه چندانی به حضور لکوسیت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">ها در فرآورده های خونی معطوف نشده بود ولیکن امروزه دسترسی به تکنیک</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">های مناسب حذف و کاهش گلبول های سفید در فرآوردهای خونی، همراه با بهبود در اثربخشی و همچنین کاهش چشمگیر برخی از عوارض شایع انتقال خون گردیده است. این پیشرفت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">ها شامل کاهش در</span></span><span style="text-align: justify;">&nbsp;</span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">فراوانی و شدت واکنش های تب زای انتقال خون، کاهش چشمگیر در خطر انتقال عفونت سیتومگالوویروس و احتمال ابتلا به برخی از بیمای های دیگر منتقله از لکوسیت</span></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="text-align: justify;"><span style="font-size: 10pt;">های دهنده همچون بیماری کروتسفلد جاکوب، کاهش در شیوع مقاومت پلاکتی آلوایمیون، احتمال کاهش و همچنین کمتر شدن خطر مرگ و میر و یا اختلالات در عملکرد ارگان ها در گیرندگان، به ویژه در بیماران کاندید جراحی قلب است. در این راستا، مقاله مروری حاضر ضمن بررسی اجمالی عوارض انتقال خون و فرآورده های خونی که منتسب به حضور گلبول های سفید در این فرآورده ها می باشند، تاثیر فرآیند کاهش لکوسیتی در کم نمودن عوارض خطرزای یادشده را مورد بحث قرار می دهد.</span></span></span></p> مهران قاسم زاده http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8032&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">گندزدایی آب به روش الکترولیز در سال های اخیر رو به گسترش است. هدف از انجام این پژوهش بررسی حذف باکتری های اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس به روش الکترولیز با الکترود آلومینیم- آهن به حالت تک قطبی موازی از آب آشامیدنی بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه به صورت تجربی در خرداد ماه ۱۳۹۵ در آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام گردید. نمونه های آب آلوده با افزودن ۱۰^۳، ۱۰^۴ و ۱۰^۵ عدد باکتری اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس در میلی لیتر آب آشامیدنی تهیه گردید. متغیرهای مستقل فرآیند شامل سویه های باکتریایی اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس با غلظت های مختلف باکتریایی ۱۰^۳، ۱۰^۴ و ۱۰^۵ عدد در میلی لیتر (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">pH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اولیه (۷، ۸ و ۹)، زمان واکنش (۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ دقیقه)، فاصله بین الکترودها (۱، ۲ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳) و چگالی جریان (۰/۸۳، ۱/۶۷ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mA/cm<span style="font-size:10px;"><span style="font-family:tahoma;">²</span></span></span></span><span style="font-size:10.0pt;"><span style="font-size:10px;"> </span>۳/۳) جهت تعیین شرایط بهینه بررسی شد.&nbsp; </span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان می دهد که در شرایط بهینه با افزایش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">pH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از هفت به ۹ راندمان حذف سویه های باکتریایی اشرشیاکلی به طور معناداری از ۹۸ به ۷۳% و استافیلوکوکوس اورئوس از ۹۹/۱ به ۷۶% کاهش پیدا می کند. در غلظت اولیه</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CFU/ml</span></span> &nbsp;<span style="font-size:10.0pt;">۱۰۴ شرایط بهینه برای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">pH</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، چگالی جریان، زمان واکنش و فاصله بین الکترودها به ترتیب برابر ۷، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mA/cm<span style="font-size:9px;"><span style="font-family:tahoma;">²</span></span></span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱/۶۷، ۲۰ دقیقه و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۲ به دست آمد. افزایش چگالی جریان و زمان واکنش باعث کاهش معناداری در هر دو سویه باکتری ها شد. میزان انرژی برق مصرفی در شرایط بهینه&nbsp;</span></span><span style="font-size:10px;">^{<span style="font-family: yekanyw;">3</span>}</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">KWh/m</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">&nbsp;۰/۵۱۲۸ محاسبه شد. آزمون آماری صورت گرفته نشان از معناداری (۰/۰۱</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) رابطه غلظت های اولیه سویه های باکتریایی و راندمان فرایند می باشد.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس نتایج راندمان حذف سویه های باکتریایی اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس اورئوس بیشتر از ۹۸% به دست آمد.&nbsp;</span></span></p> شهرام نظری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8033&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">از آن جا که بیشتر داروهای ضد درد از جمله مخدرها و ضد التهاب های غیر استروییدی دارای عوارض جانبی مختلفی هستند استفاده از داروی با عوارض کمتر ارزشمند است. هدف این مطالعه بررسی اثر ان استیل سیستیین در درمان درد پس از جراحی کوله سیستکتومی به روش لاپاروسکوپی بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه کارآزمایی بالینی که از شهریور تا اسفند ۱۳۹۴ در دو بیمارستان های آموزشی شهرستان بابل انجام گرفت، ۳۸ بیمار کاندید عمل جراحی لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی با سن ۵۰-۲۰ سال، با کلاس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">I</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انجمن بیهوشی امریکا انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. شب پیش از عمل به گروه مداخله </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۲۰۰ ان استیل سیستیین خوراکی داده شد و در صبح پیش از عمل نیز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۶۰۰ ان استیل سیستیین وریدی تجویز شد. به گروه شاهد دو قرص ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> جوشان (دارونما) شب پیش از عمل داده شد و صبح روز عمل </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳ آب مقطر به عنوان پلاسبو تزریق شد. نمره درد، میزان مصرف پتیدین و تغییرات همودینامیک، ۲۴ ساعت پس از عمل در دوگروه ثبت و مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میانگین کلی سن بیماران در دو گروه تفاوت معناداری نداشت (۰/۲۳</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). میانگین نمره درد در گروه پلاسبو برابر با ۲/۱</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۳/۵ و گروه ان استیل سیستیین برابر با ۰/۵۸</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۲/۷ بود که این تفاوت از لحاظ آماری معنادار نبود (۰/۰۶</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). میانگین میزان پتدین در طی ۲۴ ساعت در گروه پلاسبو، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۵۲ و گروه ان استیل سیستیین، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۲۹ بود که تفاوت معناداری بین دوگروه وجود داشته است (۰/۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج مطالعه نشان داد، که اگرچه مصرف ان استیل سیستیین خوراکی در مقایسه با مصرف ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> خوراکی پیش از عمل سبب کاهش معنادار شدت درد پس از لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی نشده است، اما میزان مصرف پتیدین پس از عمل را به صورت معناداری کاهش می دهد.</span></span></p> شهرام سیفی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8034&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در ناحیه شکم و لگن به دلیل بودن ارگان های حساس به پرتو و افزایش تعداد درخواست های آزمون های سی تی اسکن، نگرانی ها نسبت به افزایش دوز بیماران به شدت افزیش یافته است. از این رو هدف از این مطالعه تعیین دوز جذبی ارگان های حساس به پرتو و دوز موثر بیماران در سی تی اسکن شکم و لگن با استفاده از نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ImPACT CT Patient Dosimetry</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه توصیفی-مقطعی، از آبان تا اسفند سال ۱۳۹۴ در بیمارستان امام رضا (ع) ارومیه انجام شد. داده های دموگرافی و دوزیمتری ۱۰۰ بیمار اسکن شده با سی تی اسکن ۶ اسلایسی، از طریق فرم های جمع آوری داده ها، گردآوری شدند. برای تعیین دوز جذبی ارگان های حساس به پرتو و در نهایت دوز موثر بیماران، نرم افزار محاسباتی</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ImPACT CT Patients Dosimetry Calculator (version ۱.۰.۴, Imaging Performance Assessment on Computed Tomography, www.impactscan.org)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مورد استفاده قرار گرفت.&nbsp; </span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج این مطالعه نشان داد که میانگین و انحراف معیار دوز بیماران در اسکن سی تی شکم و لگن برابر با ۰/۱۶۴</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۴/۹۲۷ میلی سیورت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(milliSievert, mSv)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">بود. مثانه در هر دو جنس بالاترین میانگین دوز ارگان را داشت که میانگین و انحراف معیار آن در مردان ۱۷/۱۵</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۶۴/۷۱ میلی گری و در زنان ۱۸/۴۸</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۷۷/۵۶ میلی گری بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مقادیر دوز موثر این آزمون در محدوده مقادیر گزارش شده از مطالعات پیشین و توصیه های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">International Commission on Radiological Protection (ICRP)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> است. با این حال، دوز پرتوی در اسکن سی تی، هنوز بیشترین سهم را در تصویربرداری پزشکی دارد. بر اساس اصل </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">As low as reasonably achievable (ALARA)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> توصیه می شود که پارامترهای اسکن، به ویژه میلی آمپر ثانیه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(mAs)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، طوری انتخاب شوند که دوز بیمار حداقل و کیفیت تصویر حداکثر باشد. همچنین از سایر روش های تصویربرداری به عنوان جایگزین سی تی استفاده شود.</span></span></p> نصراله جباری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8037&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اثر پاشنه آند به کاهش شدت پرتو در سمت آند تیوب دستگاه پرتو ایکس اشاره دارد. از این اختلاف شدت می توان برای کاهش دوز دریافتی بیماران در برخی آزمون های رادیولوژیکی بهره مند شد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر پاشنه آند بر دوز دریافتی بیضه ها در رادیوگرافی لگن بود. </span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی در شش ماهه دوم سال ۱۳۹۴ در بیمارستان آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اهواز انجام شد. برای اندازه گیری پروفایل تغییرات شدت اشعه، ۱۳ دسته دوتایی تراشه ترمولومینسانس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(TLD)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> چیده شده در امتداد محور مرکزی کاتد-آند بر روی تخت پرتودهی شدند. در رادیوگرافی لگن، برای ۴۰ بیمار آند به سمت پا و برای ۳۹ بیمار به آند به سمت سر پوزیشن دهی شد. برای اندازه گیری دوز ورودی پوست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(ESD)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و دوز دریافتی بیضه ها به ترتیب هشت تراشه در وسط میدان تابش و پنج تراشه بر روی بیضه</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها قرار داده شد.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بر اساس پروفایل تغییرات شدت پرتو، شدت آن از سمت کاتد به آند کاهش یافت. اختلاف شدت دوز در امتداد محور مرکزی کاتد-آند در حدود ۳۵% محاسبه شد. دوز دریافتی بیضه</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">ها در بیمارانی که آند تیوب پرتو ایکس به سمت پا قرار داشت در مقایسه با بیمارانی که آند به سمت سر قرار داشت به میزان ۲۶/۷۴% کمتر بود (۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). تفاوت آماری معناداری بین مقادیر دوز ورودی پوست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(ESD)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> لگن برای این دو گروه از بیماران مشاهده نشد (۰/۷۸۸</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). </span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در رادیوگرافی لگن، قرارگیری بیضه ها به سمت آند تیوب پرتو ایکس، می تواند دوز دریافتی آن ها را به طور قابل توجهی کاهش دهد.</span></span></p> منصور ذبیح زاده http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8038&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">فیکساتورهای هیبریدی قابلیت حرکت در صفحات آناتومیکی به صورت یک جا را داشته و زمان اصلاح دفورمیتی های پیچیده را کاهش می دهند. هدف از انجام این مطالعه بررسی چگونگی عملکرد فیکساتور هیبریدی و تاثیر آن بر روی کاهش زمان درمان است.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">استخوان فمور در این مطالعه پژوهشی دارای دفورمیتی در سه صفحه ساژیتال، فرونتال و ترانسورس بود. پس از نصب فیکساتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Ortho-SUV Frame (OSF)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در بیمارستان طالقانی عملیات نرم افزاری در بهمن ماه سال ۱۳۹۴ در دانشگاه اصفهان مورد انجام قرار گرفت.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با توجه به نوع بدشکلی اصلاح باید در سه جهت اعمال شود. از لحاظ اندازه گذاری در رابطه با این استخوان، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۳ جابه جایی در صفحه فرونتال، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۲ جابه جایی عمودی و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۴۸ جابه جایی در صفحه ساژیتال وجود دارد. اگر تمامی این بدشکلی ها با اکسترنال فیکساتور الیزاروف اصلاح شود نیاز به اعمال تغییرات یک میلی متر در هر روز می باشد. از این رو برای این اصلاح این بیمار نیاز به ۹۳ روز اعمال تغییرات و سه مرحله تغییر شکل اتصالات حلقه ها می باشد این در حالی است که با استفاده از اکسترنال فیکساتور هیبریدی این جابه جایی ها در نیمی از این زمان قابل انجام بوده و تمامی تغییرات در سیستم نصب شده ی اولیه قابل انجام است.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">با توجه به اینکه کاهش زمان درمان یکی از اصلی ترین اهداف می باشد، سیستم های اکسترنال فیکساتور هیبریدی می توانند گزینه های مناسبی در زمان وجود بدشکلی های پیچیده بوده و جایگزین بسیاری از فیکساتورهای معمولی شوند. افزون بر این استفاده از نرم افزارهای به روز شده باعث افزایش دقت جابه جایی ها خواهد شد.</span></span></p> نیما جمشیدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8039&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">کمردرد یکی از مهمترین علل ایجاد ناتوانی در جهان است. هر چند که تنها ۵-۲% کمردردها به دلیل فتق دیسک مهره ای می باشد، اما جراحی فتق دیسک از شایعترین جراحی ها می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط برخی از متغیرهای زیستی-روانی اجتماعی با پیش آگهی کوتاه مدت عمل جراحی بود. </span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی آینده نگر که به صورت توصیفی- تحلیلی انجام شد. ۱۰۰ بیمار (محدوده سنی &nbsp;۷۳-۱۸ سال) با جراحی فتق دیسک در یک سطح از مهره کمر که برای اولین بار عمل جراحی می کردند، وارد مطالعه شدند. بیمارانی که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند و تمایل به شرکت در طرح داشتند طی آبان ۱۳۹۴ تا فروردین ۱۳۹۵ از بخش های جراحی اعصاب بیمارستان های لقمان و امام خمینی (ره) تهران انتخاب شدند. پرسشنامه کیفیت زندگی</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10.6667px;">&nbsp;</span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Item Short Form Survey-36 </span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">&nbsp;پیش، یک و دو ماه پس از جراحی توسط بیماران تکمیل شد.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بُعد فیزیکی پرسشنامه کیفیت زندگی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SF-36</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بیماران پیش از جراحی ۲۴/۶ و بُعد روانی ۳۹/۶ بود که در مقایسه با میزان استاندارد کمتر بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) هشت هفته پس از جراحی، تمامی ابعاد کیفیت زندگی بیماران افزایش معنادار داشت. سن بر بُعد روانی کیفیت زندگی تاثیر معناداری نداشت اما در بُعد فیزیکی در سنین کمتر از ۳۰ سال معنادار بود. بُعد روانی کیفیت زندگی مردان به طور معناداری بیشتر از زنان بود. کیفیت زندگی روانی در سیگاری ها کمتر از غیرسیگاری ها می باشد.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">جراحی فتق دیسک در بهبود بُعد فیزیکی و روانی کیفیت زندگی تاثیر به سزایی دارد. عواملی مانند سن، جنسیت، مصرف سیگار و عوامل روانی می توانند بر روی نتیجه درمان اثرگذار باشند.</span></span></p> ناهید طحان http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8041&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میکرونوکلئی به عنوان یکی از شاخص های آسیب کروموزومی در رادیوتراپی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات میکرونوکلئی لنفوسیت های خون محیطی در بیماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش پیش و پس از کمورادیوتراپی انجام گردید.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه از نوع مقطعی بود که در مبتلایان به سرطان دستگاه گوارش مراجعه کننده به بخش انکولوژی &rlm;بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) تهران از دی ماه تا اسفند ماه ۱۳۹۴ انجام شد.&rlm;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">&lrm;</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از تمامی بیماران نمونه خون &rlm;محیطی به میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳ جهت ارزیابی های سیتوژنتیکی طی دو مرحله پیش و چهار هفته پس از شروع درمان گرفته شد. در مراحل نمونه گیری، فراوانی بروز میکرونوکلئی به ازای ۱۰۰۰ سلول لنفوسیتی دو هسته ای مورد بررسی قرار گرفت.&rlm;</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۶۱ بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که در نهایت ۱۱ بیمار از مطالعه خارج شدند. ۵۰ بیمار (۳۴ مرد، ۱۶ زن) با میانگین سنی ۱۳/۳۴</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۵۹/۷۴ سال بررسی شدند. &rlm;۲۴ نفر (%۴۸) در گروه سنی کمتر از ۶۰ سال و ۲۶ نفر (%۵۲) در گروه سنی ۶۰ سال و بالاتر قرار داشتند. ۳۷ نفر (%۷۴) سرطان معده و ۱۳ نفر (%۲۶) سرطان مری داشتند. اختلاف آماری معناداری در میانگین میکرونوکلئی پیش و پس از درمان وجود داشت (۴۴/۸۸ در مقابل ۳۶۴/۴۰ در ۱۰۰۰ سلول) (۰/۰۰۵</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). اختلاف آماری معناداری میان میانگین تعداد میکرونوکلئی پیش و پس از درمان بر حسب نوع سرطان، جنسیت و &rlm;گروه های سنی وجود نداشت.&rlm;</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در بیماران دارای سرطان دستگاه گوارش که &rlm;تحت رژیم های کمورادیوتراپی قرار گرفته بودند، تعداد میکرونوکلئی های خون محیطی به میزان معناداری افزایش یافت. &rlm;البته به نظر می رسد که این افزایش با سن، جنس و نوع سرطان ارتباطی نداشت.</span></span></p> طیب رمیم http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8042&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف</span></strong>: <span style="font-size:10.0pt;">هیپربیلی روبینمی شایعترین علت بستری مجدد نوزادان می باشد. شناخت عوامل خطر ماژور و مینور زردی در نوزادان به شناسایی سریع تر نوزادان در معرض خطر زردی و پیشگیری از آن کمک می کند. از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی ریسک فاکتورهای ماژور و مینور زردی در نوزادان مبتلا به زردی بستری شده در بیمارستان انجام شد.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی از اردیبهشت ۱۳۸۸ تا خرداد ۱۳۹۴ بر روی ۲۲۰۷ نوزاد ترم سه تا ۱۵ روزه مبتلا به زردی با بیلی روبین بالای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/dl</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۵ در بیمارستان قائم (عج) مشهد انجام شد. پس از تأیید زردی نوزادان بر اساس تشخیص پزشک متخصص اطفال و نتایج آزمایشگاهی، پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی داده های مادر و مشخصات نوزاد تکمیل شد.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۶۱% نوزادان عامل خطر ماژور و ۷۹/۵% عامل خطر مینور برای زردی داشتند. عوامل خطر ماژور زردی به ترتیب کاهش وزن قابل توجه (</span></span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">۵</span></span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">/۲۷</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">)، زردی قابل رؤیت در ۲۴ ساعت اول (۱۶/۳</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">)، سابقه درمان خواهر یا برادر زرد با فتوتراپی و تعویض خون (۱۴/۸</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">)، سن حاملگی ۳۵ تا ۳۶ هفته (۹/۹</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">)، ناسازگاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ABO</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (۹/۲%)، ناسازگاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (۳/۳%)، کمبود </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G6PD</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (۳/۳۳%) و عوامل خطر مینور، سن بالای ۲۵ سال (</span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: yekanyw;">۵۱/۴</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">)، جنس پسر (۷۹/۴</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">)، سابقه زردی در خواهر یا برادر (۲۲/۳</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">)، نوزاد مادر دیابتی (۱/۵</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px;">%</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) بود. نیاز به تعویض خون و بروز عوارض در موارد وجود ریسک فاکتور ماژور آشکارا بیشتر از گروه دیگر بود.</span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:200%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">کاهش وزن قابل توجه، زردی قابل رؤیت در ۲۴ ساعت اول، سابقه درمان خواهر یا برادر زرد با فتوتراپی و تعویض خون، سن حاملگی ۳۵ تا ۳۶ هفته، ناسازگاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ABO</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ناسازگاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کمبود </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G6PD</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از عمده ترین عوامل خطر بروز زردی در نوزادان بود.&nbsp;</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;line-height:102%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"></p> مریم ذاکری حمیدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8043&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-top:.25in;text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">استئوبلاستوم از جمله نادرترین تومورهای اولیه استخوان با پتانسیل تهاجم موضعی و عود می باشد. اگرچه این بیماری بیشتر در مهره ها یا استخوان های بلند کوچک مشاهده می شود، ولی به ندرت ضایعاتی در استخوان های فک و با تمایل بالا به درگیری فک پایین ایجاد می شود. تشخیص درست استئوبلاستوما بسیار مهم است، زیرا در مواردی که ضایعه پرسلول باشد منجر به تشخیص اشتباه با استئوسارکوم می شود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بیمار دختری هفت ساله بود که با ضایعه در خلف ماگزیلا سمت راست همراه با تورم به جراح فک و صورت در دانشکده دندانپزشکی ساری در بهمن ماه ۹۵ مراجعه نمود. بررسی هیستوپاتولوژیک ضایعه تومورال پس از جراحی، ضایعه شامل یک استرومای بافت همبندی همراه با عروق فراوان می باشد که در آن نسوج استئوییدی و استخوانی اولیه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Woven</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به طور فعال دیده می شوند. در بررسی ریزبینی نمونه ارسالی استخوان متراکم با نمای طبیعی به همراه استئوبلاست های برجسته و بارز و در اطراف بافت، استئوبلاستوما بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">استئوبلاستومای فک تومور نادری است و تظاهرات بالینی و رادیوگرافیک غیراختصاصی آن باعث مشکلات تشخیصی می گردد.</span></span></p> آتنا شیوا