http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1396 جلد75 شماره4 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/4/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8143&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">افزایش میانگین سنی جامعه و فعالیت های ورزشی که سیستم اسکلتی-عضلانی درگیر می شود و نیز تنوع بیمارانی که با این آسیب ها دست و پنجه نرم می کنند، هزینه های زیادی به جامعه تحمیل می نماید. گرفت های استخوانی یک استاندارد برای درمان یا جایگزینی بافت آسیب دیده هستند. اتوگرفت ها رایج ترین گرفت ها هستند اما مشکلاتی چون درد، عفونت، ایجاد جای زخم و آسیب به محل دهنده دارند. آلوگرفت ها یک روش جایگزینند اما آن ها نیز خطر انتقال عوامل عفونی و رد ایمنی را به همراه دارند. بنابراین، جراحان و پژوهشگران به دنبال روش های درمانی جدید برای بهبود ترمیم استخوانند. در سال های اخیر مهندسی بافت و استفاده از سلول های بنیادی به عنوان یک روش امیدبخش پدیدار شده است. سه بخش اصلی مهندسی بافت، داربست، سلول و فاکتورهای رشد هستند که ترکیب آن ها منجر به شکل گیری سازه های مهندسی بافت می شود که باعث ترمیم و بازسازی بافت ها می شود. استفاده از داربست هایی با ویژگی های مناسب می تواند در جهت بهبود عملکرد یا حتی بازسازی بافت آسیب دیده موثر باشد. زیست مواد مورد استفاده در ساخت داربست ها می توانند مواد طبیعی یا سنتزی زیست تخریب پذیر یا زیست تخریب ناپذیر باشند. پلیمرها عمده مواد مورد استفاده در مهندسی بافت هستند. فاکتورهای رشد گروهی از پروتیین ها هستند که موجب تکثیر و تمایز سلولی می شوند. دو منبع اصلی سلولی، سلول های بافت مورد نظر و سلول های بنیادی هستند اما به علت تکثیر پایین و محدودیت دسترسی به سلول های بافت، استفاده از سلول های بنیادی پیشنهاد مناسب تری است. ترکیب سلول های بنیادی مزانشیمی حاصل از مغز استخوان، بافت چربی و بندناف، با داربست ها و فاکتورهای رشد مناسب، می تواند روش کارآمدی در درمان آسیب های اسکلتی باشد. در این مطالعه مروری، به بررسی استفاده از سلول های بنیادی مزانشیمی در ترمیم استخوان، غضروف، منیسک، رباط، تاندون و ستون فقرات آسیب دیده پرداخته شده است.&nbsp;&nbsp;</span></span></div> فاطمه باقری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8144&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">مهمترین منبع حیاتی جهت تهیه انواع داروهای مهم بیولوژیکی، خون انسان می باشد. اینگونه داروها نقش اساسی در پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری های خطرناک را دارا می باشند. اما با توجه به این که سرچشمه اینگونه داروها خون می باشد، همواره خطر آلودگی توسط ویروس های منتقله از راه خون وجود دارد. در سال های اخیر همواره احتمال انتقال هپاتیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و ایدز از طریق انتقال خون یک هشدار جدی بوده است و در حال حاضر این خطرات در خیلی از کشورهای توسعه یافته به حداقل رسیده است، اگرچه هنوز برای کشورهای در حال توسعه می تواند یک چالش باشد. با وجود فرآیند دقیق انتخاب اهدا کننده و انجام آزمایشات لازم بر روی خون و انجام </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Polymerase chain reaction (PCR)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بر روی پلاسمای پولد شده که رشته فعالیت های عمده در جهت ایمن سازی فرآورده های دارویی بیولوژیکی برگرفته از پلاسما می باشد، باید اقدامات در جهت غیرفعال سازی و یا حذف ویروس هایی مثل </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Hepatitis B Virus (HBV)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Hepatitis C Virus (HCV)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> صورت پذیرد. این چنین فعالیت های ایمن سازی شامل روش های مختلف ویروس زدایی اعتبارسنجی شده مانند روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">pH</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اسیدی، روش حلال/شوینده، روش های حرارتی و پاستوریزاسیون، بتا-پروپیولاکتون/</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">UV</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و همچنین روش حذف ویروسی با کمک نانوفیلتراسیون می باشد. امروزه با توجه به انجام همزمان غربالگری و انجام آزمایشات مختلف بر روی خون اهدایی و اعمال روش های ویروس زدایی مناسب، سطح مناسبی از ایمنی در محصولات دارویی بیولوژیکی برگرفته از پلاسما حاصل گشته است. اما همواره با توجه به احتمال پیدایش پاتوژن های جدید مطالعه در این زمینه ادامه دارد.</span></span></div> کامران موسوی حسینی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8145&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی جزو شایعترین سندرم های پولیپوزیس است. دلیل آن جهش ژرم لاین در ژن (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Adenomatous polyposis coli, APC</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) می باشد. هدف از این مطالعه بررسی شیوع جهش ژرم لاین در کدون ۱۳۰۹ ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">APC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و ارتباط آن با تظاهرات خارج روده ای در بیماران ایرانی مبتلا به پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه به روش توصیفی- مقطعی از تیر ۱۳۹۱ تا اسفند ۱۳۹۴ در مرکز پیشگیری و تشخیص زودرس پژوهشکده گوارش و کبد دانشگاه شهید بهشتی، بیمارستان طالقانی تهران انجام پذیرفت. در این مطالعه ۳۳ بیمار مبتلا به پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های خون محیطی بیماران جهت بررسی موتاسیون شایع ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">APC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> جمع آوری شد و پس از استخراج </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ژنومی، تعیین توالی دوطرفه صورت گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با بررسی موتاسیون ها در ناحیه خوشه ای ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">APC</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، از میان ۳۳ بیمار در پنج بیمار جهش ژرم لاین با حذف پنج نوکلئوتیدی در کدون ۱۳۰۹ (</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">c.3927_3931delAAAGA</span></span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">)، معادل ۱۵/۲% شناسایی شد. جهش در کدون ۱۳۰۹ با مشخصات کلینیکی و پاتولوژی از جمله تعداد پولیپ ها (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، درگیری دئودنوم (۰/۰۰۸</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، پولیپ غده فوندوس (۰/۰۰۲</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و هیپرتروفی مادرزادی اپیتلیوم رنگی شبکیه (۰/۰۲۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) ارتباط معناداری داشت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بررسی یافته های مطالعه این احتمال را نشان می دهد که جهش در کدون ۱۳۰۹ ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">APC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با پولیپوز شدید و تظاهرات خارج روده ای در ارتباط است. در نتیجه ممکن است ارتباطی بین جهش ژرم لاین خاص و تظاهرات خارج روده ای وجود داشته باشد.</span></span></div> احسان ناظم الحسینی مجرد http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8146&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">کاندیدا قارچ مخمری فرصت طلب است که در صورت ضعف عملکرد سیستم ایمنی میزبان، قادر به ایجاد عفونت و بیماری می باشد. در سال های اخیر عفونت های قارچی مهاجم در نوزادان به طور چشمگیری افزایش یافته است و حتی منجر به مرگ آن ها شده است. هدف از مطالعه حاضر، تعیین الگوی حساسیت دارویی گونه های کاندیدای کلونیزه شده بر پوست و مخاط نوزادان نسبت به داروهای ضدقارچی فلوکونازول، آمفوتریسین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کاسپوفانژین بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه توصیفی- مقطعی به مدت هفت ماه از خردادماه تا آذرماه ۱۳۹۵ در آزمایشگاه قارچ شناسی و سرولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. ۲۳ ایزوله کاندیدا شامل: <em>کاندیدا پاراپسیلوزیس</em>، <em>کاندیدا آلبیکانس</em>، <em>کاندیدا تروپیکالیس</em>، <em>کاندیدا گیلرموندی</em> و <em>کاندیدا کروزیی</em> از پوست و مخاط نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه ی بیمارستان امام خمینی (ره) و مرکز طبی کودکان در تهران که با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (RFLP-PCR)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (هضم محصولات </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PCR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> توسط آنزیم اندونوکلئازی) پیش تر تعیین هویت شده بودند، از این رو جهت بررسی حساسیت آن ها به داروهای ضدقارچی فلوکونازول، آمفوتریسین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کاسپوفانژین مورد بررسی قرار گرفتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> ایزوله های <em>کاندیدا گیلرموندی</em> به فلوکونازول حساس بودند ولی در <em>کاندیدا کروزیی</em> حساسیت وابسته به دوز دیده شد. در بررسی آمفوتریسین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کاسپوفانژین، تمامی گونه های جدا شده در همه ی موارد نسبت به آن حساس بودند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">با توجه به نتایج به دست آمده، حساسیت گونه های کاندیدای جداشده به داروهای ضدقارچی آمفوتریسین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کاسپوفانژین بیشتر است.</span></span></div> روشنک داعی قزوینی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8147&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">حاملگی مولار، به ویژه بیماری تروفوبلاستیک پایدار حاملگی یکی از مسائل مهم و نگران کننده در طب مامایی و زنان است. اما آن چه بیش از بروز بیماری تروفوبلاستیک پایدار حاملگی و درمان آن اهمیت دارد، پیامدهای بارداری بعدی است. از آن جا که این بیماری بیشتر زنان در سنین باروری را درگیر می کند، از نکات مهم در موفقیت درمان پیامدهای باروری می باشد. هدف از این مطالعه، یافتن پیامدهای بارداری پس از انجام شیمی درمانی با اکتینومایسین-دی در بیماران تروفوبلاستیک پایدار کم خطر می باشد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه کوهورت گذشته نگر بر روی ۷۴ بیمار که بین سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۳ با تشخیص نئوپلازی تروفوبلاستیک حاملگی بارداری کم خطر به بیمارستان های فیروزگر و بیمارستان میرزا کوچک خان مراجعه کرده و یا ارجاع شده بودند، انجام شد. بیمارانی که پس از ساکشن کورتاژ مول (و یا هر حاملگی دیگری) به دلیل افزایش بیش از ۱۰% سطح </span><span style="font-size: 10.6667px;">Beta-hCG</span><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;برای سه هفته و یا در حد تغییر ۱۰% (پلاتو) برای چهار هفته، تحت شیمی درمانی با اکتینومایسین -دی قرار گرفته بودند، وارد مطالعه شدند. نتایج باروری بعدی این بیماران با استفاده از داده های مندرج در پرونده شان گردآوری و مورد ارزیابی قرار گرفت.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">از ۷۴ بیمار که وارد مطالعه شدند ۸۴% زایمان موفق و بدون عارضه، ۴% سقط، ۴% تکرار مول، ۲/۷% پره اکلامپسی، ۵/۴% زایمان زودرس مشاهده شد. همچنین در بررسی کنونی هیچگونه مرده زایی و ناهنجاری جنینی نیز مشاهده نگردید.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">پیامدهای باروری پس از شیمی درمانی با اکتینومایسین، تفاوتی با افرادی که شیمی درمانی نمی شوند، ندارد.</span></span></div> سهیلا امینی مقدم http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8148&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با توجه به افزایش بروز کاندیدیازیس ولوواژینال عودکننده و مقاوم به درمان، این مطالعه با هدف بررسی اختلافات بین گونه ای مخمرهای کاندیدا در پاسخ به درمان با فلوکونازول با استفاده از روش های سریع بیوشیمیایی و مولکولی در بیماران مبتلا به کاندیدیازیس ولوواژینال انجام شده است.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه تجربی از مهر ۱۳۹۲ تا تیرماه ۱۳۹۳ در درمانگاه زنان کوثر، بیمارستان مطهری شهر ارومیه به اجرا درآمد. بیمارانی که دارای علایم خارش یا سوزش و ترشحات ناحیه واژن بودند، ترشحات آندوسرویکس و اگزوسرویکس از آن ها گرفته شد. جداسازی بین گونه ها بر پایه کشت کروم آگار کاندیدا، کورن میل آگار و تست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و بررسی مقاومت به داروهای فلوکونازول و کلوتریمازول صورت گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه مقطعی از ۱۹۸ نمونه گردآوری شده از بیماران با علایم ولوواژینال، ۷۷ مورد کاندیدیازیس ولوواژینال شناسایی شدند. گونه های شایع کاندیدا در موارد اولیه و عودکننده بر حسب درصد فراوانی به ترتیب: <em>کاندیدا آلبیکانس</em> با ۸۵/۷%، <em>کاندیدا کروزی</em> با ۱۰/۲% و <em>کاندیدا گلابراتا</em> با ۴/۱% شناسایی شدند. در ۲۷ نمونه موارد عودکننده ۱۰ مورد مقاوم به هر دو داروی کلوتریمازول و فلوکونازول (%۳۷ موارد) مشاهده گردید که <em>کاندیدا آلبیکانس</em> با ۸۲/۱% <em>کاندیدا کروزی</em> ۱۴/۳% و <em>کاندیدا گلابراتا</em> ۳/۶% به ترتیب شایعترین گونه های مقاوم به درمان را به خود اختصاص داده اند. مقاومت دارویی در بین گونه های کاندیدای مورد مطالعه <em>کاندیدا آلبیکانس</em>، <em>کاندیدا کروزیی</em> و <em>کاندیدا گلابراتا</em> به ترتیب ۶۹/۱%، ۷۰% و ۱۰۰% موارد بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که فراوانی گونه های غیرآلبیکانس مقاوم به فلوکونازول و کلوتریمازول در حال افزایش می باشد و اختلاف معناداری بین مقاومت دارویی گونه <em>کاندیدا آلبیکانس</em> و گونه غیرآلبیکانس <em>کاندیدا گلابراتا</em> برای فلوکونازول و کلوتریمازول وجود داشت.</span></span></div> فاطمه منصوری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8149&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">ارزشیابی</span> <span style="font-size:10.0pt;">و اعتباربخشی بیمارستان ها نقش به سزایی در ارتقای کیفیت، ایمنی و اثربخشی خدمات درمانی ارایه شده و افزایش کارایی بیمارستان ها دارد. اثربخشی سیستم اعتباربخشی به کیفیت و هماهنگی روش اعتباربخشی، استانداردها و ارزیابان اعتباربخشی بستگی دارد. این پژوهش با هدف ارزشیابی روش اعتباربخشی بیمارستان ها از دیدگاه مدیران بیمارستان های کشور انجام شد</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش توصیفی، کاربردی و مقطعی با استفاده از یک پرسشنامه با روایی و پایایی بالا در سال ۱۳۹۴ انجام شد. جامعه پژوهش شامل تمامی بیمارستان های کشور بود (۹۱۴ بیمارستان). با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی ساده از مدیران ۵۴۷ بیمارستان کشور نظرسنجی به عمل آمد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">حدود ۷۱/۷% بیمارستان ها در دور اول اعتباربخشی درجه یک به بالا کسب کرده بودند. میزان رضایت مدیران بیمارستان ها از روش اعتباربخشی بیمارستان های کشور ۰/۶۳</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۳/۲۱ از ۵ امتیاز (متوسط) بود. حدود ۳۸% مدیران از روش ارزشیابی برنامه اعتباربخشی بیمارستان ها راضی بودند. مدیران بیمارستان ها از نحوه برخورد ارزیابان، تعداد ارزیابان تیم ارزیابی و و تعداد روزهای ارزشیابی راضی بودند. با این وجود، آن ها از نبود وحدت رویه بین ارزیابان و نداشتن تجربه و مهارت کافی آن ها ناراضی بودند. بیشتر مدیران بیمارستان ها اعتقاد داشتند که اعتباربخشی باید توسط وزرات بهداشت، به صورت اجباری و هر دو سال یکبار انجام شود. حدود ۹۵% مدیران بیمارستان ها انجام خودارزیابی ها را پیش از اعتباربخشی لازم دانستند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">تدوین و رعایت شرح وظایف و شرایط احراز برای ارزیابان اعتباربخشی بیمارستان های کشور، آموزش حرفه ای آن ها برای یکسان سازی دیدگاه و نگرش آن ها و استفاده از روش های مکمل ارزشیابی مانند خودارزیابی، ارزیابی سرزده، ارزشیابی شاخص های عملکردی بیمارستان ها و نظرسنجی از بیماران به بهبود روش ارزشیابی اعتباربخشی بیمارستان ها کمک می کند.</span></span></div> ترانه یوسفی نژادی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8151&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اسپورهای قارچی از بیوآئروسل های مهم موجود در محیط بیمارستان ها و علت عفونت های بیمارستانی در حال ظهور هستند. عفونت های بیمارستانی باعث مرگ و میر قابل توجهی شده و از طرفی بار مالی زیادی در سیستم بهداشت و درمان کشور در پی خواهند داشت. مطالعه حاضر با هدف بررسی نوع و میزان قارچ های موجود در هوای بخش های منتخب بیمارستانی انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر به مدت شش ماه از تیر تا آذر ۱۳۹۵ با استفاده از روش پلیت گذاری در ۲۰ بخش منتخب بیمارستان</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"> </span></span><span style="font-size:10.0pt;">های امام خمینی (ره) و مرکز طبی تهران انجام شد. شناسایی قارچ های رشته ای با استفاده از مشخصات مورفولوژی ماکروسکوپی کلنی ها و ساختارهای میکروسکوپی در کشت بر روی لام </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Slide culture)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> صورت گرفت. برای قارچ های مخمری از کشت بر روی محیط کروم گار کاندیدا استفاده گردید و شناسایی ایزوله های ناشناس به روش تعیین توالی ناحیه ژنی&nbsp;</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">ITS1-5.8 S-ITS2</span></span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp; از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ریبوزومال صورت گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در مجموع تعداد ۲۰۲ کلنی قارچی به دست آمد. گونه های کلادوسپوریوم، پنی سیلیوم و آسپرژیلوس به ترتیب شایعترین عوامل جدا شده در این مطالعه بودند. بخش عفونی بیمارستان امام خمینی (ره) و همچنین بخش های اورژانس و اورولوژی در مرکز طبی کودکان بیشترین آلودگی را داشتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">با</span> <span style="font-size:10.0pt;">توجه</span> <span style="font-size:10.0pt;">به</span> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج</span> <span style="font-size:10.0pt;">به دست آمده از این مطالعه میزان آلودگی قارچی هوا در دو مرکز آموزشی- درمانی تحت بررسی متفاوت بوده و به طور کلی هوای بخش های مرکز طبی کودکان آلودگی قارچی کمتری داشت. همچنین میزان و نوع قارچ های جدا شده در هر بخش و هر بیمارستان متفاوت بود. بنابراین انجام بررسی های دوره ای و بهبود سیستم های تهویه به ویژه در بخش های نگهداری بیماران مستعد به منظور کنترل و حذف این عوامل می تواند مفید واقع شود.</span></span></div> شهرام محمودی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8152&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">پاراکسوناز-۱ از مهمترین آنزیم های حذف کننده ی رادیکال های آزاد و از محافظ های اصلی لیپوپروتیین در برابر ترکیبات اکسید کننده می باشد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات طناب زنی بر سطوح آنزیم پاراکسوناز-</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px; text-align: justify;">۱</span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;"> </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(PON1)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، مقاومت انسولینی و نیم رخ لیپیدی در دختران غیرفعال بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه نیمه تجربی از آذر تا بهمن ماه ۱۳۹۵ در دانشگاه شهید مدنی آذربایجان شهرستان تبریز انجام شد. در این مطالعه ۲۰ دختر دارای اضافه وزن و چاق غیرفعال ۲۰ تا ۲۵ سال به صورت آزمودنی های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه های تمرین (۱۰ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرین شامل طناب زنی به مدت هشت هفته، چهار روز در هفته و ۴۵ دقیقه هر جلسه بود. نمونه های خونی جهت ارزیابی سطوح آنزیم پاراکسوناز-۱ و دیگر متغیرهای خونی در پیش و پس از تمرین گرفته شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد پس از مداخله تمرین در گروه تجربی مقادیر تمام متغیرها (غیر از لیپوپروتیین کم چگال) تغییر معنادار داشت. همچنین در مقایسه با گروه کنترل مقادیر آنزیم پاراکسوناز-۱ (۰/۰۲۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و بیشینه اکسیژن مصرفی (۰/۰۰۶=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) افزایش معنادار و شاخص مقاومت انسولینی (۰/۰۲۸=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، تری گلیسرید (۰/۰۴۶=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و درصد چربی بدن (۰/۰۰۱=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) کاهش معنادار داشتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این مطالعه نشان داد انجام تمرین طناب زنی به مدت هشت هفته باعث ایجاد تغییرات مثبت در متغیرهای آنزیم پاراکسوناز-، شاخص مقاومت انسولینی، حداکثر اکسیژن مصرفی و برخی شاخص های لیپیدی و تن سنجی در دختران جوان دارای اضافه وزن و چاق گردید از این رو به نظر می رسد این نوع تمرین می تواند برای کنترل وزن و پیشگیری از بیماری های ناشی از اضافه وزن و چاقی مفید باشد.</span></span></div> بهلول قربانیان http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8153&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">زردی، شایعترین علت بستری نوزادان در ماه اول تولد است. از این رو شناسایی عوامل خطر زردی، می تواند سیر زردی و عوارض ناشی از آن را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و مشخصات نوزادان مبتلا به زردی مادران دیابتی و مقایسه با نوزادان مبتلا به زردی با علت نامشخص انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه مقطعی، از۲۸۰۰ نوزاد مبتلا به زردی مراجعه کننده به بیمارستان قائم (عج) مشهد طی سال های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۳، مشخصات ۵۹ نوزاد مبتلا به زردی با سابقه مادری دیابت حاملگی (گروه مورد) با ۷۸ نوزاد مبتلا به زردی که علتی برای زردی آن ها پیدا نشد (گروه کنترل) مقایسه گردید. پس از تأیید زردی (بیلی روبین سرم </span><span style="font-size:8.0pt;">&ge;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/dl</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۷) در نوزادان بر اساس تشخیص پزشک و نتایج آزمایشگاهی، پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی داده های مادر (مشکلات مادر در حاملگی، نوع زایمان) و مشخصات نوزاد (سن، جنس، وزن هنگام تولد، وزن هنگام بروز زردی، طول مدت بستری و سن بروز زردی، سن بهبودی) و داده های آزمایشگاهی (بیلی روبین، بیلی روبین مستقیم، هماتوکریت، پلاکت، سدیم، پتاسیم، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">BUN</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Cr</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) تکمیل گردید. </span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">شیوع زردی ناشی از دیابت مادر، ۲/۱۰% بود. وزن هنگام تولد (۰/۰۲=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، وزن نوزاد هنگام مراجعه (۰/۰۰۳=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، پاریتی (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، سن مادر (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، سن بهبودی (۰/۰۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، زایمان سزارین (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، پره ترم (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، مشکلات بارداری (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، معاینات فیزیکی غیرطبیعی (۰/۰۰۱=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) در گروه نوزادان مادران دیابتی و همچنین بیلی روبین (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، مدت بستری (۰/۰۰۳=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، در گروه نوزادان مبتلا به زردی با علت نامشخص بالاتر بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نوزادان مادران دیابتی در معرض خطر وزن بالای هنگام تولد، زایمان پره ترم، مشکلات بارداری، سزارین، معاینات فیزیکی غیرطبیعی، بروز زردی بیشتر و بهبودی دیرتر قرار دارند.</span></span></div> مریم ذاکری حمیدی