http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1396 جلد75 شماره7 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/7/9 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8332&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">زخم های پوستی و کاهش زمان بهبود آن ها، یکی از جنبه های مهم پزشکی محسوب می شوند. زخم به هر گونه گسستگی در انسجام لایه های پوست (اپیدرم، درم و زیرجلد) یا بافت های زیرپوستی گفته می شود که می تواند در اثر عوامل</span> <span style="font-size: 10pt;">فیزیکی (برش جراحی،</span> <span style="font-size: 10pt;">ضربه،</span> <span style="font-size: 10pt;">فشار، اصابت</span> <span style="font-size: 10pt;">گلوله) و یا عوامل شیمیایی (سوختگی</span> <span style="font-size: 10pt;">با اسید) ایجاد شود. پروسه ترمیم زخم شامل فاز هموستاز، فاز التهاب، اپیتلیزاسیون، فاز تکثیر (فیبروپلازی) و در نهایت (تمایز بافتی) بازسازی بافت با شکل گیری کلاژن می باشد.</span> <span style="font-size: 10pt;">زخم ها بر اساس زمان بهبودی به دو نوع حاد و مزمن</span> <span style="font-size: 10pt;">تقسیم بندی می شوند. زخم حاد </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(Acute wound)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> شروع ناگهانی دارد</span> <span style="font-size: 10pt;">و</span> <span style="font-size: 10pt;">معمولاً</span> <span style="font-size: 10pt;">در</span> <span style="font-size: 10pt;">فرد</span> <span style="font-size: 10pt;">سالم روند</span> <span style="font-size: 10pt;">بهبود</span> <span style="font-size: 10pt;">آن</span> <span style="font-size: 10pt;">به صورت طبیعی طی می شود و ظرف چهار هفته بدون بر جا گذاشتن عارضه بهبود می یابد.</span> <span style="font-size: 10pt;">زخم های مزمن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(Chronic wound)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> شروع</span> <span style="font-size: 10pt;">تدریجی</span> <span style="font-size: 10pt;">دارند و روند درمانی</span> <span style="font-size: 10pt;">آن ها</span> <span style="font-size: 10pt;">در اثر عواملی مانند دیابت،</span> <span style="font-size: 10pt;">عدم</span> <span style="font-size: 10pt;">خونرسانی مناسب،</span> <span style="font-size: 10pt;">فشار موضعی، دیابت و غیره متوقف شده است و مرحله التهابی ترمیم زخم طولانی شده است (بیش از چهار هفته) با وجود پیشرفت های عمده در درمان زخم ها، کماکان تلاش در جهت یافتن روش های موثر در درمان زخم ها در کوتاه ترین زمان ممکن و با کمترین عارضه ادامه دارد. در این مطالعه مروری، پس از بیان ترمیم زخم و مراحل آن، همچنین بیان انواع بالینی زخم (زخم پای وریدی، زخم پای دیابتی، زخم فشاری) به صورت گذرا انواع متدهای ایجاد زخم حاد (زخم سوختگی، زخم برشی) و مزمن (زخم پای وریدی، زخم دیابتیک، زخم فشاری یا زخم بستر) در گونه های حیوانات آزمایشگاهی ارایه و جمع بندی می گردد تا با طراحی و اجرای هدفمندتر این پژوهش ها، وصول نتایج بالینی و کاربردی تسهیل گردد.</span></span></div> زهرا ملاباشی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8333&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">اسانس ها مخلوطی از ترکیبات روغنی فرار بوده که به عنوان یک متابولیت ثانویه در گیاهان دارویی ساخته می شوند. بر اساس نظریه سازمان استانداردسازی بین المللی، اسانس ها به عنوان محصولات استخراجی از منابع گیاهی یا میوه جات با استفاده از روش تقطیر با بخار یا آب در نظر گرفته می شوند. ترکیبات شیمیایی آن ها بر اساس فاکتورهایی همچون گیاه، محیط و روش استخراج بسیار متفاوت می باشد. اسانس ها به دلیل ویژگی ضد میکروبی، ضد اکسیدانی، ضد التهابی و ضد سرطان می توانند جایگزین مناسبی در زمینه های غذایی و دارویی باشند، امروزه با افزایش آگهی های تولیدکنندگان در به کارگیری مواد طبیعی به ویژه در مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی و دارویی اسانس ها محبوبیت بیشتری پیدا کرده اند. بررسی حاضر خلاصه ای جامع در مورد تعریف اسانس، روش استخراج از گیاهان دارویی، فعالیت بیولوژیکی و فارماکولوژیکی، بررسی ترکیبات شیمیایی و نیز مزایای بالقوه اسانس ها به منظور افزایش سطح سلامتی جامعه را ارایه می دهد. داده های مربوط به این پژوهش حاصل جست وجو در پایگاه های اطلاعاتی مانند </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Science Direct</span></span><span style="font-size: 10pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Elsevier</span></span><span style="font-size: 10pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PubMed</span></span><span style="font-size: 10pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Google scholar</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">SID</span></span><span style="font-size: 10pt;"> از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ و با استفاده از کلیدواژه های اسانس، گیاهان دارویی، افزودنی طبیعی، خواص درمانی اسانس ها، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Medicinal Plants</span></span><span style="font-size: 10pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Essential Oil</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Natural Additive</span></span><span style="font-size: 10pt;"> می باشد. اسانس ها فعالیت های ضد میکروبی گسترده ای دارند و در بسیاری از موارد سبب از بین بردن باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها می شوند، بدون اینکه اثرهای نامطلوبی بر سلامت مصرف کننده داشته باشند. در این بررسی عمده ترین ترکیبات شیمیایی مشترک در اسانس های گیاهی شامل تیمول، آلفا پینن، بتا پینن، کارواکرول، لینالول، ژرماکرن و کومین آلدهید بود. همچنین اسانس ها فعالیت ضد التهابی، آنتی اکسیدانی و بسیاری خواص فارماکولوژیکی با دامنه وسیع دارند که کاربرد آن ها را به عنوان فرآورده های طبیعی دوچندان می سازد.</span> <span style="font-size: 10pt;">اسانس ها فعالیت های بیولوژیکی و فارماکولوژیکی بالقوه ای داشته و بنابراین دارای کاربردهای فراوانی در حوزه داروسازی و صنایع غذایی می باشند.</span></span></div> <div></div> رزاق محمودی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8334&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">کارسینومای بافت سنگ فرشی (</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Squamous cell carcinoma</span></span><span style="font-size: 10pt;">) سر و گردن، سرطان بافت اپیدرمی ناحیه ی سر و گردن است. این عارضه شایعترین نوع سرطان های سر و گردن (حدود ۹۰% موارد) است و همانند سایر بدخیمی ها، جهش در ژن های مسیر پیام رسانی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">RAS/MAPK</span></span><span style="font-size: 10pt;"> یا همان مسیر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(EGFR)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، بسیار رایج است. از علل اصلی ابتلا به این سرطان ها، جهش در ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">KRAS</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BRAF</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در بیش از (به ترتیب) %۳۰ و ۱۰% موارد است. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی جهش های شایع این دو ژن در ناحیه ی سر و گردن انجام گردید.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این پژوهش مقطعی-توصیفی از آبان ۱۳۹۲ تا شهریور ۱۳۹۵ بر کدون های جهش پذیر ۱۲ و ۱۳ اگزون ۲ ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">KRAS</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و کدون </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">V600E</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BRAF</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در کارسینومای بافت سنگ فرشی سر و گردن ۴۰ نمونه ی تایید شده ی مبتلا به این سرطان در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام شد و سه تکنیک استخراج </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">DNA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> بر پایه فنل-کلروفرم،</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Multiplex-PCR</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و آزمون استریپ در این پژوهش به کار رفت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">در ۱۱ تن از بیماران جهش دو ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">KRAS</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BRAF</span></span><span style="font-size: 10pt;"> به میزان حدود ۱۷/۵% در ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">KRAS</span></span><span style="font-size: 10pt;"> (۱۰% جهش تبدیل گلایسین به آسپارتات و ۲/۵% جهش گلایسین به سرین در کدون ۱۲ و ۵% جهش تبدیل کننده ی گلایسین به آسپارتات در کدون ۱۳) و ۱۰% در ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BRAF</span></span><span style="font-size: 10pt;"> مشاهده شد. در یک بیمار نیز، همزمان، دو جهش در کدون ۱۲ مشاهده شد که نشان از ناهمگن بودن توده ی سرطانی داشت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">با توجه به یافته های به دست آمده می توان دو ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">KRAS</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BRAF</span></span><span style="font-size: 10pt;"> را در زمره ی علل تاثیرگذار در ابتلا به سرطان سنگ فرشی سر و گردن به حساب آورد.</span></span></div> <div></div><div></div><div></div><div></div> راضیه ظریفیان یگانه http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8335&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">روش های متعددی به منظور کاهش دوز مانند استفاده از سیستم کنترل خودکار تابش دهی، در تصویربرداری های سی تی اسکن ابداع شده اند. در این مطالعه تاثیر استفاده از این سیستم بر دوز دریافتی اندام های حساس به پرتو بیماران زن در سی تی اسکن قفسه سینه، ارزیابی شده است.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این پژوهش، مطالعه ای مقطعی، تحلیلی و کمی بوده که در بهار سال ۱۳۹۶ در بخش تصویربرداری بیمارستان فیروزگر دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با ثبت پارامترهای تابش دهی به ۵۴ بیمار زن هنگام سی تی اسکن قفسه سینه انجام شده است. ۲۵ آزمون با سیستم کنترل خودکار تابش دهی و بقیه بدون این سیستم انجام شدند. شاخص دوز سی تی در مرکز و اطراف فانتوم استاندارد اندازه گیری و شاخص وزنی دوز سی تی محاسبه شد. همچنین دوز موثر اندام ها با استفاده از </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CT-Expo software, version 2 (Medizinische Hochschule, Hannover, Germany)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و نویز به عنوان مشخصه ای از کیفیت تصویر در فانتوم آب برای هر دو گروه محاسبه و مقایسه شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">شاخص وزنی دوز سی تی، با استفاده از سیستم کنترل خودکار تابش دهی، ۹/۹۴ میلی گری </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(mGy)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و دوز موثر، ۵/۴ میلی سیورت </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(mSv)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> بود. بدون استفاده از این سیستم، این مقادیر به ترتیب،</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mGy&nbsp;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۱۲/۴۶&nbsp; و</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mSv</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۶/۳ بودند. درحالی که نویز از ۴/۲۰ به ۴/۷۴ (۱۱/۳%) افزایش داشت. بیشترین دوز موثر دریافتی مربوط به پستان، مری، ریه و تیموس به ترتیب با میزان ۱۵، ۱۴، ۱۴ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mSv</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۱۴ در پروتکل بدون سیستم کنترل خودکار تابش دهی بود.&nbsp; </span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">استفاده از سیستم کنترل خودکار تابش دهی به منظور کاهش دوز بیمار در سی تی اسکن قفسه سینه زنان، به طور معناداری موثر بوده و نویز اضافه شده به تصویر در حد قابل قبولی می باشد.</span></span></div> <div></div><div></div><div></div><div></div><div></div> امین بنایی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8336&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">سندرم درد پاتلوفمورال شایعترین علت درد جلوی زانو و اطراف پاتلا می باشد. با وجود شیوع زیاد این سندرم، عوامل زمینه ساز آن به خوبی شناخته نشده اند. اختلالات کنترل عصبی-عضلانی مجموعه کمری-لگنی و مفصل ران منجر به بی ثباتی و آسیب زنجیره حرکتی می شود. هدف مطالعه ی حاضر مقایسه ی فعالیت الکترومیوگرافی عضلات مرکزی و اطراف زانو در بیماران با افراد سالم حین راه رفتن می باشد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع مورد-شاهدی است که به مدت ۱۰ ماه (اردیبهشت تا اسفند ۱۳۹۵) در دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. شرکت کنندگان ۱۷ نفر (۱۰ زن، ۷ مرد) مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال و ۱۸ نفر (۱۰ زن، هشت مرد) سالم بودند که به روش نمونه گیری غیرتصادفی ساده و در دسترس در مطالعه شرکت کردند. در دو گروه، فعالیت الکتریکی عضلات واستوس مدیالیس، اداکتورلانگوس، گلوتئوس ماگزیموس، اینترنال ابلیک و ترنسورس ابدومینوس، اکسترنال ابلیک و مولتی فیدوس حین راه رفتن ثبت شد. زمان شروع و پایان فعالیت، مدت زمان و شدت فعالیت عضلات فوق بین دوگروه مقایسه شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">مدت زمان فعالیت الکتریکی عضله گلوتئوس ماگزیموس (۰/۰۳=</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span><span style="font-size: 10pt;">) و شدت فعالیت آن (۰/۰۳۵=</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span><span style="font-size: 10pt;">)، زمان پایان فعالیت الکتریکی عضله اینترنال ابلیک (۰/۰۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span><span style="font-size: 10pt;">) و عضله ترنسورس ابدومینوس (۰/۰۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span><span style="font-size: 10pt;">) حین راه رفتن، بین دو گروه تفاوت آماری معناداری داشت. فعالیت الکتریکی عضلات اکسترنال ابلیک، مولتی فیدوس، اداکتور لونگوس و واستوس مدیالیس، بین دو گروه تفاوت آماری معنادار نداشت (۰/۰۵</span><span style="font-size: 8pt;"><</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">به نظر می رسد فعالیت الکترومیوگرافی برخی از عضلات مرکزی در افراد مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال در مقایسه با افراد سالم متفاوت است. در حالی که فعالیت الکترومیوگرافی برخی از عضلات اطراف زانو در افراد مبتلا با افراد سالم تفاوتی ندارد.</span></span><br> &nbsp;</div> <div></div> مهری قاسمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8337&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;"><strong>زمینه و هدف: </strong>مشخص شده که مایوکاین آیریزین </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(Irisin)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در تنظیم تعادل انرژی و وزن بدن نقش دارد. از این&rlm;رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو شیوه تمرین ورزشی بر میزان آیریزین سرمی و بیان ژن گیرنده فعال&rlm;شده تکثیری پروکسی&rlm;زومی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در بافت عضلانی رت&rlm;های نر بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این پژوهش تجربی در تابستان ۱۳۹۵ در دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله انجام شد. به این&rlm; ترتیب که ۳۲ سر رت نر ویستار (&rlm;با سن هشت هفته و میانگین وزن</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">g</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۵۵</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۲۵۰) به&rlm;طور تصادفی و مساوی در چهار گروه کنترل پایه </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(CO)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، کنترل هشت هفته </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(CO۸w)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، تمرین تداومی متوسط </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(MICT)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و تمرین تناوبی شدید </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(HIIT)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> تقسیم شدند. گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CO</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در شروع مطالعه کشته و گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CO8w</span></span><span style="font-size: 10pt;"> همزمان با گروه&rlm;های تجربی نگهداری شدند اما در هیچ تمرین ورزشی شرکت نکردند. گروه&rlm;های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">MICT</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HIIT</span></span><span style="font-size: 10pt;"> نیز به مدت هشت هفته تحت فعالیت&rlm;های تدوامی متوسط (۶۰-&rlm;۱۵ دقیقه با سرعت </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">m/min</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۳۰-۱۵) و تناوبی شدید (۸-۴ تناوب شدید یک دقیقه&rlm;ای با سرعت </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">m/min</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۵۵-۲۸ به همراه ۷-۳ تناوب آهسته یک دقیقه&rlm;ای با سرعت </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">m/min</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۳۰-۱۲) قرار گرفتند. جهت اندازه&rlm;گیری مقادیر آیریزین سرم از روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">ELISA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و برای بررسی بیان نسبی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mRNA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> از روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Real-time PCR</span></span><span style="font-size: 10pt;"> استفاده شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">میزان بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mRNA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در هر دو گروه تناوبی شدید و تدوامی متوسط نسبت به گروه&rlm;های کنترل افزایش معنا&rlm;دار پیدا کرده است (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). در حالی&rlm;که سطوح سرمی آیریزین تفاوت معنا&rlm;داری نداشت (۰/۲۰</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">نتایج نشان داد که این دو شیوه تمرین ورزشی احتمالاً با فعال&rlm;سازی مسیرهای بالا دستی توانستند رونویسی از ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PGC-1&alpha;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> (&rlm;تنظیم&rlm;کننده اصلی متابولیسم انرژی&rlm;) در عضله اسکلتی را افزایش دهند، اما تغییر قابل ملاحظه&rlm;ای در سطوح آیریزین سرمی ایجاد نکردند.</span></span><br> &nbsp;</div> <div></div><div></div><div></div> حسین شیروانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8338&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">یکی از راه های مقابله با اثرات نامطلوب فشار اکسایشی ناشی از فعالیت های ورزشی استفاده از مکمل های ضد اکسایشی خوراکی و یا به کارگیری راه کارهای طبیعی است. سزامین به عنوان یک مکمل تغذیه</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;"> </span></span><span style="font-size: 10pt;">ای است که اثر آنتی اکسیدانی دارد. پژوهش حاضر با هدف تاثیر ۱۰ هفته مکمل دهی سزامین و تمرین هوازی بر سطوح پلاسمایی ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و گلوتاتیون پراکسیداز مردان ورزشکار انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه نیمه تجربی دو سوکور از دی تا اسفند ۱۳۹۵ در دانشگاه شهید مدنی آذربایجان شهرستان تبریز انجام شد. ۴۰ آزمودنی مرد ورزشکار با دامنه سنی ۲۵-۲۰ سال به صورت آزمودنی های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه دارونما (۱۰ نفر) و تمرین هوازی (۱۰ نفر)، تمرین هوازی+ سزامین (۱۰ نفر) و سزامین (۱۰ نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرین هوازی (۱۰ هفته/ چهار روز/ ۳۵-۳۰ دقیقه) بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">مصرف مکمل سزامین و تمرین هوازی تفاوت معناداری در سطوح پلاسمایی ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و گلوتاتیون پراکسیداز در گروه های مکمل، تمرین هوازی و ترکیبی نسبت به گروه دارونما ایجاد کرد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">)، (۰/۰۰۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). همچنین تغییرات ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و گلوتاتیون پراکسیداز در مراحل پس از مداخله (مراحل ۴، ۵ و ۶) نسبت به مراحل پیش از مداخله (۱، ۲ و ۳) تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). همچنین اثر تعاملی گروه و زمان در ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و گلوتاتیون پراکسیداز نیز معنادار بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">با توجه به افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و گلوتاتیون پراکسیداز پس از مداخله در مطالعه فوق و همچنین به دلیل خاصیت آنتی اکسیدانی مکمل سزامین، می توان گفت که تمرین هوازی و مکمل سزامین برای بهبود سلامت سیستم ایمنی مردان ورزشکار روش موثری می باشد.</span></span></div> <div></div><div></div><div></div><div></div> یوسف صابری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8339&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">خودکشی یکی از مشکلات اساسی بهداشتی در جوامع مختلف بوده و با عوامل خطر متعددی مرتبط می باشد. نتیجه یک اقدام به خودکشی مستقیم به انتخاب روش خودکشی بستگی دارد. خودکشی های تهاجمی جز روش های خشن خودآزاری شناخته شده و دارای الگوهای سنی و جنسی متفاوتی هستند، از این رو هدف این مطالعه بررسی نتایج و تنوع خودکشی با روش تهاجمی در یک دوره طولانی مدت در استان ایلام بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه گذشته نگر، داده های مورد نیاز شامل متغیرهای جمعیت شناختی، پیامد و نوع روش تهاجمی از سیستم جامع ثبت موارد خودکشی دانشگاه علوم پزشکی ایلام برای بررسی خودکشی های تهاجمی از اول فروردین سال ۱۳۷۲ تا آخر اسفند سال ۱۳۹۲ بوده است، استخراج و مورد آنالیز قرار گرفت. مجوزهای لازم برای دسترسی به داده ها از کمیته اخلاق و شورای پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایلام دریافت گردید.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">در کل از ۱۵۱۶ مورد خودکشی تهاجمی، ۶۴۳ مورد (۴۲/۶%) ناموفق و ۸۶۷ مورد (۵۷/۴%) موفق بود. روش خودسوزی بالاترین فراوانی خودکشی (موفق و ناموفق) را به خود اختصاص داده بود. بالاترین فراوانی خودکشی موفق در زنان (۵۲/۸%) و ناموفق در مردان (۶۳/۶%) رخ داده بود. گروه سنی ۳۴-۲۵ سال و گروه سنی بالاتر از ۶۵ سال به ترتیب بیشترین فراوانی خودکشی های ناموفق و موفق را به خود اختصاص داده بودند.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">زنان و افراد مسن از جمله گروه های پرخطری بودند که اقدام به خودکشی تهاجمی موفق کرده اند و روش خودسوزی که از جمله روش های دردناک خودکشی محسوب می شود، بالاترین فراوانی را در خودکشی تهاجمی منجر به مرگ در استان ایلام داشت.</span></span></div> <div></div> خیراله اسدالهی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8340&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">ولوواژینیت کاندیدایی عفونت شایعی است که حدود ۷۵% زنان دست کم یک بار به آن مبتلا می شوند. این مطالعه با هدف شناسایی گونه های کاندیدای جدا شده از زنان مبتلا به ولوواژینیت کاندیدایی توسط روش مولکولی در شهر اراک انجام گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه توصیفی-مقطعی از خرداد ماه ۱۳۹۴ تا فروردین ۱۳۹۵ بروی ۲۱۰ بیمار مبتلا به ولوواژینیت مراجعه کننده به کلینیک های شهر اراک به روش نمونه برداری واژن توسط سواب های مرطوب استریل انجام شد. سواب ها بروی محیط کشت سابرودکستروز آگار حاوی کلرامفنیکل کشت داده شدند. ایزوله های مخمری توسط روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، شناسایی شدند.&nbsp; </span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">از ۲۱۰ بیمار مبتلا به ولوواژینیت، ۹۵ بیمار (۴۵/۲%) مبتلا به ولوواژینیت کاندیدایی یودند. شایعترین گونه های جدا شده کاندیدا آلبیکنس (۷۰/۵%)، کاندیدا گلابراتا (۲۰%)، کاندیدا تروپیکالیس (۷/۴%) و کاندیدا پاراپسیلوزیس (۱/۲%) بودند.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه، کاندیدا آلبیکنس شایعترین گونه جدا شده از بیماران مبتلا به ولوواژینیت کاندیدایی بود،</span></span></div> <div></div><div></div> مجتبی دیده دار http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8341&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">چسبندگی غیرطبیعی جفت عبارت است از نفوذ بافت جفت به داخل میومتر و حتی سروز رحم که ممکن است از رحم نیز فراتر رفته و به احشاء مجاور مانند مثانه و حتی روده ها تهاجم پیدا کند. از عوارض این بارداری ها خونریزی شدید حین سزارین و حتی نیاز به هیسترکتومی می باشد. هدف از این مطالعه گزارش دو مورد آمبولیزاسیون شریان های رحمی پیش از سزارین در زنان باردار مبتلا به انواع پرخطر این چسبندگی ها می باشد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">معرفی بیمار: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در شهریور ۱۳۹۵ در بیمارستان قائم مشهد دو مورد خانم باردار با تشخیص جفت سرراهی و چسبندگی غیرطبیعی جفت که تمایل شدید جهت حفظ باروری داشتند پیش از سزارین تحت آمبولیزاسیون دو طرفه شریان های رحمی قرار گرفتند.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در موارد چسبندگی غیرطبیعی جفت، انجام آمبولیزاسیون شریان های رحمی پیش از سزارین می تواند از طریق کاهش قابل توجه میزان خونریزی حین عمل امکان حفظ رحم و باروری را در این موارد فراهم نماید.</span></span><br> &nbsp;</div> عطیه وطنچی