http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1396 جلد75 شماره9 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/9/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8423&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">سلول های بنیادی، سلول های بیولوژیکی منحصر به فردی هستند که می توانند به سلول های تخصصی متفاوتی تمایز یابند. در پستانداران، دو نوع گسترده از سلول های بنیادی وجود دارد: سلول های بنیادی جنینی که از توده سلولی داخل بلاستوسیست جدا می شوند و سلول های بنیادی بالغ که در بافت های مختلف یافت می شوند. سلول های بنیادی مزانشیمی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">(Mesenchymal stem cells, MSC)</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">، سلول های چند توانی هستند که به عنوان یکی از مهمترین سلول های بنیادی بالغ از آن ها یاد می شود. به دلیل ظرفیت تکثیری بسیار بالا و توانایی خودنوزایی مناسبی که این سلول ها دارند، منبع قدرتمند و امیدوارکننده ای را جهت استفاده در زمینه طب ترمیمی ایجاد نموده اند. همچنین، سلول های بنیادی مزانشیمی می توانند به چندین رده سلولی مانند استئوبلاست ها (سلول های استخوانی)، کندروسیت ها (سلول های غضروفی)، آدیپوسیت ها (سلول های چربی) و میوسیت ها (سلول های عضلانی) تمایز یابند. از آنجایی که سلول های بنیادی مزانشیمی به عنوان یک منبع جذاب جهت پیوند اتولوگ در زمینه طب ترمیمی محسوب می گردند، بررسی چرخه های سیگنال دهنده سلولی- مولکولی که در تمایز این سلول ها موثر بوده و همچنین تغییرات مولکولی ایجاد شده حین تمایز آن ها و در نتیجه درک نقش سایتوکین، کموکین و فاکتورهای نسخه برداری بر روی تمایز این سلول ها پراهمیت می باشد. تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به رده مزانشیمی به صورت ژنتیکی مورد دستکاری واقع شده و توسط فاکتورهای نسخه برداری خاصی که با رده های سلولی ویژه در ارتباط هستند، تحریک می شود. مطالعات اخیر به بررسی نقش عوامل نسخه برداری شامل </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">Runx2</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">Sox9</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">PPAR&gamma;</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">MyoD</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">GATA9</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">GATA6</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> در تمایز </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">MSC</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> پرداخته اند.</span></span></span></div> <div></div><div></div><div></div> مهدیه غیاثی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8424&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">مرگ ناگهانی قلبی در ورزش رویدادی نادر، ولی تأسف بار است و توجه رسانه ها و عموم را به خود جلب می کند. ورزش در افراد مبتلا به بیماری قلبی به عنوان ماشه ای برای مرگ ناگهانی قلبی عمل می کند. خطر مرگ ناگهانی در ورزشکاران جوان مبتلا به بیماری قلبی-عروقی ۵/۲ برابر بیشتر از افراد غیر ورزشکار است. بیش از ۹۰% از موارد مرگ ناگهانی قلبی در حین جلسه تمرین یا مسابقه، یا بلافاصله پس از آن اتفاق می افتند. میزان بروز مرگ ناگهانی قلبی در هر جمعیتی از جمله ورزشکاران بسته به عوامل متعددی مانند جنس، سن، نژاد، ملیت، روش های غربالگری تشخیصی و اقدامات پیشگیری از مرگ ناگهانی متفاوت است. همچنین میزان بروز مرگ ناگهانی به تعریف مورد استفاده و چگونگی انجام تشخیص بستگی دارد. اختلالات متفاوت قلبی- عروقی ممکن است به مرگ ورزشکاران جوان منتهی شوند و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک، ناهنجاری های مادرزادی عروق کرونر، دیسپلازی آریتموژنیک بطن راست و پارگی آئورت از جمله شایع ترین علل آن هستند. از آنجا که ایست قلبی ناگهانی در ورزش ها جز در موارد معدودی، غیر قابل برگشت است، اتخاذ راهبردهای ملی مناسب برای کاهش بار مرگ ناگهانی در ورزشکاران جوان لازم است. به نظر می رسد دو راهبرد اصلی برای نیل به این هدف وجود دارد: الف- پیشگیری اولیه با استفاده از ارزیابی هدفمند پیش از ورزش. این ارزیابی ها باید بر مبنای استانداردهای ملی و پذیرفته شده عمومی استوار بوده و توسط متخصصان مجرب انجام شوند. ب- تدوین پروتکل های مبتنی بر شواهد و روزآمد برای انجام زودرس و مؤثر احیای قلبی ریوی، حضور کادر پزشکی مجهز در تمامی رویدادهای ورزشی و گنجاندن آموزش احیای قلبی ریوی در تمامی دوره های تربیت مربی.</span></span><br> &nbsp;</div> <div></div><div></div> فرزین حلب چی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8425&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">امروزه از ترکیباتی با منشا طبیعی در درمان زخم ها به ویژه زخم سوختگی، به علت هزینه های بالای درمان و بازتوانی آن ها، استفاده می شود. پژوهش کنونی با هدف بررسی تاثیر روغن حیوانی بر ترمیم زخم سوختگی در مدل حیوانی رت انجام گردید.</span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">در این پژوهش تجربی که در آزمایشگاه حیوانات مرکز آموزشی درمانی حضرت فاطمه (س) در اردیبهشت و خرداد ۱۳۹۴ انجام شد، در قسمت خلف ۳۶ رت نر بالغ نژاد </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">Sprague-Dawley</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> به وزن تقریبی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">g</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۲۵۰-۳۰۰، </span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">سوختگی درجه دو عمقی به ابعاد </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">cm</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۴</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">&times;</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۲ ایجاد گردید و سپس رت ها به طور تصادفی به سه گروه ۱۲ تایی تقسیم </span></span><span style="font-size: 10pt;">و به ترتیب با کرم سیلور سولفادیازین، روغن حیوانی و وازلین پانسمان شدند. روند بهبودی زخم با نرم افزار</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Image J, <span style="letter-spacing: 0.2pt;">ver. 1.4.5 (NIH, Maryland, USA)</span></span></span><span style="letter-spacing: 0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> پایش شد. در روز ۱۷ و ۳۰ نیز نمونه ها جهت بررسی پاتولوژی فرستاده شد.</span></span><br> <strong><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">نتایج نشان داد در روزهای ۵، ۱۵ و ۲۵ وسعت زخم در گروه های روغن حیوانی و وازلین در مقایسه با سیلور سولفادیازین به طور معناداری کاهش یافته بود (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">)، اما این تفاوت میان گروه روغن حیوانی و وازلین معنادار نبود. در بازه زمانی ۱۷ روز، نتایج از نظر آرایش کلاژنی (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">) و در روز ۳۰، نتایج اپیتلیزاسیون (۰/۰۴</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">)، سلول های التهابی حاد (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">) و فیبروپلازی (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">) در گروه روغن حیوانی و وازلین به طور معنادار بهتر بود.</span></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">این پژوهش نشان داد روغن حیوانی نمی تواند ترمیم زخم سوختگی را تسریع و ایندکس های هیستوپاتولوژی</span></span><span style="font-size: 10pt;"> را افزایش دهد.</span></span></div> <div></div><div></div><div></div> محمدجواد فاطمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8426&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span class="dragselectlinktext-textcursor" style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">آسیب حاد ناشی از ایسکمی-پرفیوژن مجدد در کلیه یک پدیده شایع کلینیکی است. </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">سولفیدهیدروژن به عنوان مدیاتور درون ساز باعث بهبود آسیب ایسکمی-پرفیوژن مجدد می شود. این ماده در دوزهای متفاوت اثرات متضادی دارد. این مطالعه اثر دوزهای مختلف آن را بر آسیب </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">ناشی از ایسکمی-پرفیوژن مجدد </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">کلیه بررسی می کند.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">پژوهش کنونی از نوع مطالعه تجربی در حیوانات است و در فروردین ۱۳۹۳ در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گردید</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">. رت های نر نژاد ویستار در پنج گروه دسته بندی شدند. در گروه شم ایسکمی القا نشد. در گروه ایسکمی-پرفیوژن مجدد ۵۵ دقیقه ایسکمی در پدیکل هر دو کلیه و سپس ۲۴ ساعت پرفیوژن مجدد القا شد. در سه گروه درمان، دهنده سولفیدهیدروژن به میزان&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:yekanyw;"><span dir="RTL"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;۵۰، ۷۵، </span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">&micro;mo</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">l/kg</span></span> <span dir="RTL"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">۱۲۵</span></span></span></span><span class="dragselectlinktext-textcursor" style="font-family:yekanyw;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> به صورت داخل صفاقی ۱۰ دقیقه پیش از ایسکمی و بلافاصله در شروع پرفیوژن مجدد تزریق شد. در انتهای ۲۴ ساعت پرفیوژن مجدد، پلاسما جهت بررسی عملکرد کلیه جمع آوری شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">میزان نیتروژن اوره خون و کراتینین پلاسما در گروه ایسکمی-پرفیوژن مجدد نسبت به گروه شم افزایش یافت. سولفید هیدروژن سدیم در دوزهای ۵۰ و </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"></span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">&micro;mol</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">۷۵ باعث کاهش نیتروژن اوره خون و کراتینین و بهبود عملکرد کلیه شد اما در دوز </span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"></span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">&micro;mol</span></span></span><span style="color: black;"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 10pt;"> </span><span style="font-size: 10pt;">سبب افزایش نیتروژن اوره خون و کراتینین پلاسما و آسیب بیشتر کلیوی نسبت به گروه ایسکمی-پرفیوژن مجدد شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">سولفیدهیدروژن در دوزهای کمتر باعث بهبود عملکرد کلیه و در دوزهای بالاتر اثرات تخریبی دارد. بنابراین تعیین میزان دوز درمانی سولفیدهیدروژن در جلوگیری از آسیب ناشی از ایسکمی-پرفیوژن مجدد کلیه از اهمیت زیادی برخوردار است.</span></span></span></div> <div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div> بهجت سیفی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8427&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">لیکن پلان یک بیماری التهابی پوست و مخاط است که ۴-۰/۲% از جمعیت عمومی را مبتلا می کند، هرچند علت دقیق ابتلا به لیکن پلان مشخص نیست اما برخی از پژوهشگران رادیکال های آزاد و استرس های اکسیداتیو را در ایجاد آن دخیل می دانند. پژوهش کنونی با هدف بررسی اثر درمانی لیکوپن در بهبود ضایعات دهانی لیکن پلان انجام گرفته است.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">تعداد ۳۰ بیمار به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری مبتلا به لیکن پلان دهانی که بیماری آن ها توسط هیستوپاتولوژی تایید شده بود، از بهمن ۱۳۹۴ تا تیر ۱۳۹۵ وارد مطالعه شدند. گروه اول درمان کورتون موضعی را به همراه لیکوپن سیستمیک به میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mg</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۱۵ روزانه را به مدت یک ماه و گروه دوم کورتون موضعی به تنهایی دریافت کردند. درد ضایعات با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Numeric rating scale</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و درجه ضایعات با معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Thongprasom</span></span><span style="font-size: 10pt;"> پیش و پس از درمان در دو گروه ثبت شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">در گروه مطالعه و شاهد به ترتیب، درد پیش از درمان ۱/۲</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۵/۴ و ۰/۹</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۵/۷، درد پس از درمان ۱/۸</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۳/۰۱ و ۱/۵</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۳/۲ بود که اختلاف آماری معنادار نداشت (۰/۶</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و ۰/۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">). درجه ضایعات لیکن پلان دهانی پیش از درمان ۱</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۴/۱ و ۰/۸</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۴ و درجه ضایعات پس از درمان ۱/۲</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۱/۷ و ۱/۵</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۱/۸ بود که هیچ کدام از موارد گفته شده بین دو گروه اختلاف آماری معنادار مشاهده نشد (۰/۷</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و ۰/۸</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">نتایج پژوهش کنونی نشان داد استفاده از درمان سیستمیک لیکوپن در کنار کورتون موضعی در مقایسه درمان کورتیکواسترویید موضعی به تنهایی اثر چندانی در کاهش درد و تغییر درجه بیماری ندارد. </span></span><br> &nbsp;</div> فاطمه اربابی کلاتی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8428&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">از سونوگرافی برای ارزیابی مورفولوژی عضله (طول، عمق، سطح مقطع، حجم و زاویه ی پر شکل عضله) استفاده می شود. عضله ی سوپرااسپیناتوس متداول ترین عضله ی درگیر در بین عضلات روتاتور کاف است. تاکنون هیچ مطالعه سونوگرافی برای بررسی پایایی اندازه گیری ضخامت عضله ی سوپرااسپیناتوس در وضعیت تست های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Empty can (EC)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Hug up (HU)</span></span><span style="font-size: 10pt;">،</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Full can (FC)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> انجام نشده است. هدف این مطالعه بررسی پایایی درون آزمونگر برای اندازه گیری ضخامت سوپرااسپیناتوس در وضعیت تست های گفته شده بود.</span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بود که به مدت چهار هفته (بهمن تا اسفند ۱۳۹۵) روی ۱۰ زن سالم </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">(۲/۷۶ </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۲۲/۱۰ سال) بدون پاتولوژی تاندونی انجام شد. ضخامت عضله ی سوپرااسپیناتوس در وضعیت استراحت و وضعیت های انقباضی (وضعیت تست </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">EC</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">: شانه در ۹۰ درجه الویشن در صفحه ی اسکپشن و شست رو به زمین، وضعیت تست </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">FC</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">: شانه در ۹۰ درجه الویشن در صفحه ی اسکپشن و شست رو به سقف، وضعیت تست </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">HU</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">: آرنج خم و کف دست روی شانه ی سمت مقابل با وزنه ی مچی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">kg</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۰/۵) توسط یک آزمونگر و در یک روز انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">تمام <span style="color: black;">مقادیر ضریب پایایی برای اندازه گیری ضخامت </span>اولتراسونیک <span style="color: black;">عضله ی سوپرااسپیناتوس بیش از ۰/۹۰ به دست آمد. مقدار ضریب پایایی برای وضعیت استراحت ۰/۹۰ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰/۹۷-۰/۶۵)، وضعیت تست های </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">EC</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">،</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">FC</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HU</span></span><span style="font-size: 10pt;"> به ترتیب ۰/۹۶ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰/۹۹-۰/۸۷)، ۰/۹۷ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰/۹۹-۰/۹۰) و ۰/۹۶ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰/۹۹-۰/۸۶) بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">اندازه گیری ضخامت اولتراسونیک سوپرااسپیناتوس در وضعیت های استراحت و تست های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">EC</span></span><span style="font-size: 10pt;">،</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">FC</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HU</span></span><span style="font-size: 10pt;"> روشی پایا است و می تواند تغییرات ضخامت سوپرااسپیناتوس را بین تست ها ی فوق مقایسه کند.</span></span></div> <div></div><div></div> مهری قاسمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8429&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">کمبود آنزیم گلوکز-۶-فسفات دهیدروژناز </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 8pt;">(Glucose-6-phosphate dehydrogenase)</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> از شایع ترین بیماری های ژنتیکی در انسان می باشد. مطالعات انجام شده گزارشات مختلفی در زمینه ارتباط ابتلا به مالاریا با بقای افراد مبتلا به این نقص داشته اند. اما در ایران مطالعه های اندکی در این زمینه صورت گرفته است. در نتیجه پژوهش کنونی با هدف برآورد میزان بروز نقص آنزیم </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">G6PD</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;"> در نوزادان استان فارس و بررسی بروز آن در مناطق مالاریاخیز انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">پژوهش کنونی به صورت اکولوژیک و توصیفی-تحلیلی بر روی ۵۹۷۴۵ نوزاد مبتلا به نقص آنزیم </span><span dir="LTR"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 8pt;">G6PD</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در استان فارس از ابتدای فروردین ۱۳۹۰ تا پایان اسفند ۱۳۹۴ انجام شد. میزان بروز نقص با استفاده از روش آماری برآورد میزان بروز سالیانه محاسبه شد. جهت تهیه نقشه های جغرافیایی و چگونگی توزیع بیماری در مناطق مالاریاخیز از&nbsp;ArcGIS software, version 10.3 (ESRI, Redlands, CA, USA)</span></span> <span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">استفاده شد. سطح معناداری ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">بروز نقص آنزیم </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">G6PD</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در کل نوزادان ۱۵/۵۸، در نوزادان پسر ۱۶/۲۵ و در نوزادان دختر ۱۴/۸۵ در صد تولد زنده برآورد شد. میزان بروز این نقص در مناطق مالاریاخیز به مراتب بیشتر از سایر مناطق بود. به طوری که هرچه میزان شدت مالاریاخیز بودن منطقه بیشتر بود میزان بروز نقص نیز شایع تر بود که این رابطه از لحاظ آماری معنادار بود (۰/۰۳۹</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">بر اساس یافته های پژوهش کنونی استان فارس از مناطق با بروز بالای نقص آنزیم </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">G6PD</span></span><span style="font-size: 10pt;"> می باشد. میزان بروز نقص آنزیم </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">G6PD</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در مناطق مالاریاخیز استان فارس بیشتر از سایر مناطق بود و هرچه شدت مالاریاخیز بودن افزایش می یافت بروز این نقص نیز افزایش می یافت که نشان دهنده بقای بهتر بیماران در گذشته در برابر بیماری مالاریا می باشد.</span></span></div> <div></div><div></div> خیراله اسدالهی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8431&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">درماتیت سبورییک یک درماتیت مزمن با شیوع ۳-۱% و در افراد دارای نقص ایمنی شیوع آن ۸۳-۳۳% گزارش شده است. بیشتر، به دلیل عوامل مستعد کننده، تکثیر بیش از حد فلور نرمال مخمر مالاسزیا دیده می شود که باعث بروز و تشدید علایم می شود. هدف از این مطالعه، بررسی و تشخیص میزان کلونیزاسیون مخمر مالاسزیا در بیماران مبتلا به درماتیت سبورییک بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه مقطعی-توصیفی که به مدت یک سال از دی ۱۳۹۴ تا دی ۱۳۹۵ انجام پذیرفت از بیماران ارجاع شده توسط پزشک متخصص پوست به آزمایشگاه قارچ شناسی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، پس از ثبت علایم کلینیکی و مشخصات آن ها، نمونه گیری با روش های چسب اسکاچ و تراشیدن به وسیله اسکالپل به عمل آمد. لام های مستقیم با پتاس ۱۰% و رنگ آمیزی شده با متیلن بلو، تهیه و میزان کلونیزاسیون مخمر مالاسزیا با آزمایش مستقیم میکروسکوپی، برابر الگوهای استاندارد مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">از تعداد کل ۴۵ بیمار، ۶۶/۷% دارای کلونیزاسیون متوسط تا شدید بودند. کلونیزاسیون شدید بیشتر در حضور فاکتورهای تعریق (۳۱/۱%) و استرس (۵۳/۳%) دیده شد (۰/۰۱</span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">) و (۰/۰۰۶</span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span></span><span style="color: black;"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 10pt;">). در هشت مورد (۱۷/۷%) از بیماران شکل میسلیال مشاهده گردید</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> و</span></span> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">بیشترین مشاهده میسلیوم در حضور</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> فاکتور استرس مشاهده گردید (۰/۰۳</span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">)</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">.</span></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;">میزان کلونیزاسیون مخمر مالاسزیا در مبتلایان به درماتیت سبورییک، در بیشتر موارد بالاتر از حد حالت نرمال بود که نقش اتیولوژیک مخمر را حداقل در تشدید بیماری مورد تأکید قرار می دهد. همچنین نقش فاکتورهایی مانند تعریق و استرس در کلونیزاسیون شدید و ایجاد شکل تهاجمی تایید شد</span></span></span></div> <div></div><div></div> روشنک داعی قزوینی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8432&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">بیماری تترالوژی فالوت </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(TF)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> را به عنوان بیماری با حجم بطن چپ نرمال یا کمی کمتر از نرمال می شناسند. با توجه به اینکه در بعضی بیماران نژاد آسیایی تفاوتی در نوع تترالوژی فالوت دیده شده است، هدف از انجام این مطالعه بررسی سمت چپ قلب با تعیین </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Z value</span></span><span style="font-size: 10pt;"> میترال در بیماران ایرانی مبتلا به تترالوژی فالوت بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه یک مطالعه آینده نگر و توصیفی بود که تمام بیمارانی که از ابتدای فروردین ۱۳۹۱ تا فروردین ۱۳۹۴ با تشخیص تترالوژی فالوت به بیمارستان شهید مدرس تهران مراجعه و کاندید جراحی شده بودند، وارد مطالعه شدند. پس از تعیین روش درمانی و نیاز به جراحی، سایز میترال و </span><span dir="LTR"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 8pt;">Z value</span></span><span style="font-size: 10pt;"> میترال مشخص شدند. در این مطالعه متغیرهای سن، جنس، قد، وزن، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Body surface area (BSA)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، سایز دریچه میترال، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Z-score</span></span><span style="font-size: 10pt;"> (</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Z-score</span></span><span style="font-size: 10pt;"> یا </span><span dir="LTR"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 8pt;">Z value</span></span><span style="font-size: 10pt;"> پس از تعیین سایز میترال توسط اکو و مشخص کردن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BSA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> بیمار، براساس نمودار استاندارد موجود تعیین می گردید) دیگر آنومالی های همراه، تعداد دفعات عمل جراحی، نوع عمل های جراحی پیشین و نوع عمل جراحی کنونی مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span data-select-link-text="1" style="font-size: 10pt;">در مجموع ۸۰ بیمار طی سه سال وارد مطالعه شدند که (۳۶/۳%)۲۹ مرد و (۶۳/۸%)۵۱ زن بودند. میانگین سنی ۳/۳۷</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">۷/۱۵ سال بود. اندازه سایز میترال با اِکو در بیماران اندازه گیری شد که </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">mm</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۵/۹۹</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">۱۶/۲ بود و در محدوده </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">mm</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۲۷-۱۰ بود. میزان </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">Z valve</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> میترال در مجموع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">SD</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۲/۱۱</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">۳/۰۹ - و در محدوده </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">SD</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۷/۱- تا </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">SD</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۱/۳+ بود.</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Z value</span></span><span style="font-size: 10pt;"> میترال به میزان چشمگیری کمتر از میزان نرمال (</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">SD</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۲ </span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;"> ۰) بوده است که می تواند نشان دهنده هایپوپلاستیک بودن بطن چپ در بیماران تترالوژی فالوت ایرانی باشد.</span></span><br> &nbsp;</div> <div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div> حمید قادری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8433&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">متوتروکسات دارویی با ایندکس درمانی باریک و یکی از داروهای پرمصرف و پرعارضه در بخش های هماتولوژی-انکولوژی می باشد. دوز بالای متوتروکسات در لوکمی حاد لنفوبلاستیک، استئوسارکوما، لنفوم غیر هوچکین و لنفوم اولیه سیستم اعصاب مرکزی کاربرد دارد. پروفایل عوارض متوتروکسات به دوز آن وابسته است. هدف این مطالعه، بررسی نحوه مصرف و عوارض دوز بالای داروی متوترکسات در یک مرکز درمان سرطان در شمال ایران بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه توصیفی-مقطعی از خرداد ۱۳۹۵ تا اردیبهشت ۱۳۹۶ در مرکز آموزشی-درمانی امام سجاد (ع) رامسر انجام شد. دوز بیش از </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mg/m^۲</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۵۰۰ متوتروکسات به عنوان دوز بالا در نظر گرفته شد. وضعیت هیدراتاسیون، ارزیابی عملکرد کلیوی و کبدی، آزمایشات خونی، ارزیابی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">pH</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ادرار، دوز و دفعات تجویز لکوورین، اندازه گیری سطح سرمی متوتروکسات و عوارض جانبی ارزیابی گردیدند.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">۴۴ مورد کموتراپی انجام شده با دوز بالای متوتروکسات برای لنفوم (۳۰ مورد)، لوکمی حاد لنفوبلاستیک (هشت مورد) و استئوسارکوما (شش مورد) بررسی شد. در تمام بیماران، هیدراتاسیون با نرمال سالین همراه با </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">ml</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۲۵ بی کربنات سدیم ۸/۴% انجام شد. در هیچ بیماری اندازه گیری </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">pH</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ادراری انجام نشد. تعداد دفعات تجویز لکوورین ۳/۰۳</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۵/۶۴ و دوز آن، </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">mg/m^۲</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۱/۷</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۱۷/۶ هر شش ساعت بود. سطح سرمی متوتروکسات در هیچ بیماری اندازه گیری نشد.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">جنبه های مثبت مشاهده شده شامل هیدراسیون خوب، تجویز بی کربنات و تجویز لکوورین در بیماران دریافت کننده دوز بالای متوتروکسات بوده، ولی اندازه گیری سطح سرمی متوتروکسات و نیز تجویز بی کربنات بر اساس </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">pH</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ادراری در هیچ یک از بیماران انجام نشد.</span></span><br> &nbsp;</div> <div></div> ابراهیم صالحی فر