http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1396 جلد75 شماره10 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/10/11 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8465&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">سارکوم های رحمی بدخیمی های نادر ژنیکولوژیک هستند که ۷-۳% از کل بدخیمی های رحم و حدود ۱% از کانسرهای ژنیکولوژیک را تشکیل می دهند و سبب بخش مهمی از مرگ ومیر به علت کانسرهای ژنیکولوژیک می گردند. این تومورها ماهیت تهاجمی و میزان عود بالایی دارند. شایعترین نوع آن ها لیومیوسارکوم می باشد. نادرترین نوع سارکوم رحمی اندومتریال استرومال سارکوم می باشد که در سنین جوانتری دیده می شود. در این مقاله مروری با بررسی متون و مقالات (۲۰۰۰-۲۰۱۷) انواع سارکوم های رحمی، روش های تشخیصی، پاتولوژی و انواع درمان های اولیه و کمکی این تومورها بررسی و جمع آوری شده است. طبق آخرین طبقه بندی هیستوپاتولوژیک این تومورها بر اساس سیستم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">FIGO 2009</span></span><span style="font-size:10.0pt;">و</span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">WHO</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، سارکوم ها در سه گروه لیومیوسارکوم ها، اندومتریال استرومال سارکوم و کارسینوسارکوم ها طبقه بندی می شوند. تشخیص این تومورها پیش از درمان و افتراق آن ها از میوم های خوش خیم با استفاده از روش های تشخیص کنونی مشکل می باشد. در حال حاضر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MRI</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، سونوگرافی و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PET</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> روش های تشخیصی در دسترس هستند. جراحی کامل و بدون آسیب تومور با حاشیه های منفی، استاندارد طلایی درمان در این نوع تومور می باشد. در موارد بیماری پیشرفته یا عود، جراحی سیتوریداکتیو با هدف حذف بقایای تومور و به دنبال آن شیمی درمانی در الویت است. برای بیمارانی که بیماری غیرقابل جراحی یا بیماری متاستاتیک دارند، شیمی درمانی تسکینی در نظر گرفته می شود. در حال حاضر گزارش شده که ترکیب </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Docetaxel</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Gemcitabine</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بهترین پاسخ درمانی را دارد.</span> <span style="font-size:10.0pt;">مطالعات اخیر برای اثبات نقش موثر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Targeted agents</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به تنهایی یا همراه با شیمی درمانی سیتوتوکسیک در درمان این تومورها در حال انجام است. به طور کلی این تومورها پاسخ مناسبی به شیمی درمانی و رادیوتراپی ندارند، این بدخیمی در تمامی مراحل پیش آگهی ضعیفی دارد</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> شهرزاد شیخ حسنی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8466&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">اعضای کمپلکس مایکوباکتریوم توبرکلوزیس از عوامل سببی سل انسانی هستند. به طور کلی دو نوع سل شامل سل نهفته و سل فعال وجود دارد. عفونت سل نهفته به معنای حالتی است که فرد مبتلا به عفونت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس بوده ولی در حال حاضر بیماری سل فعال ندارد و بدون یافته های بالینی و رادیولوژیک می باشد. طبق مطالعات انجام گرفته میزان انتقال عفونت سل از بیماران به کارکنان مراکز درمانی بسته به منطقه جغرافیایی و وضعیت اقتصادی کشورها دو تا پنج برابر بیشتر از جمعیت عمومی می باشد. کمترین و بالاترین میزان شیوع سل نهفته در میان کارکنان مراکز درمانی در ایران به ترتیب ۷% در مشهد و ۸۲/۸% در زاهدان گزارش شده است. کسب عامل خطر عفونت سل با بخش های خاصی از بیمارستان (مانند واحد بیماری های ریوی، آزمایشگاهی و غیره)، افزایش سن و طول مدت اشتغال ارتباط معناداری دارد و نتایج نشان دهنده این است که سل یک مشکل مهم در میان کارکنان مراکز درمانی در ایران می باشد. تشخیص زود هنگام مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و درمان پیشگیری کننده در افرادی که مبتلا به سل نهفته هستند عناصر کلیدی در کنترل سل می باشد. تاکنون روش های مختلفی جهت شناسایی و تشخیص عفونت سل نهفته معرفی شده است که هیچکدام استاندارد طلایی نمی باشد با این حال مهمترین آن ها تست پوستی توبرکولین و آزمون های بر پایه سنجش تولید اینترفرون گاما توصیه شده است که هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی شیوع، بروز و روش های تشخیصی عفونت سل نهفته و راه های پیشگیری از آن در کارکنان مراکز درمانی می باشد</span><span style="color:#222222;"><span style="font-size:11.0pt;">.</span></span></span></div> کیارش قزوینی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8467&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">طول مدت بستری مادران در بیمارستان پس از زایمان بدون عارضه کاهش یافته است و به امری عادی در سراسر دنیا تبدیل شده است. با گسترش ترخیص زودهنگام مادران در سال های اخیر، شناسایی، پیگیری و درمان مناسب مشکلات نوزادان (مانند زردی) با چالش هایی روبه رو شده است. این مطالعه با هدف بررسی طول مدت بستری مادر پس از زایمان و اثر بر میزان بیلی روبین نوزادی انجام شده است.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، ۱۳۴۷ نوزاد مبتلا به زردی بستری در بیمارستان قائم (عج) مشهد از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰ تا آبان ۱۳۹۶ مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی سه بخش بود. بخش اول شامل داده های دموگرافیک مادر، بخش دوم شامل داده های مربوط به نوزاد (سن، وزن هنگام تولد، وزن هنگام بستری، طول مدت بستری) و بخش سوم شامل داده های آزمایشگاهی (بیلی روبین سرم، هماتوکریت، پلاکت) بود. رابطه شدت زردی نوزادان بستری شده با طول مدت بستری مادر مورد ارزیابی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۷۵۲ نفر (%۵۶) از مادران در انتهای روز اول مرخص شده بودند. میانگین مدت بستری مادر در زایمان طبیعی ۰/۵۷</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۱/۳۱ روز و در زایمان سزارین ۰/۶۵</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۱/۷۳ روز بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که افزایش مدت بستری مادر، با مواردی در نوزاد چون کاهش میزان بیلی روبین سرم (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، افزایش سن پذیرش مجدد در بیمارستان (۰/۰۴۵=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، کاهش میزان از دست دادن وزن روزانه (۰/۰۱۲=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و کاهش درصد از دست دادن وزن روزانه همراه بود (۰/۰۰۲=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">با افزایش مدت بستری مادر در بیمارستان، میزان بیلی روبین سرم، میزان و درصد از دست دادن وزن روزانه نوزاد کاهش یافت.</span></span></div> مریم ذاکری حمیدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8468&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بیماری های قلبی-عروقی به تنهایی به اصلی ترین علت مرگ ومیر در تمام دنیا تبدیل شده اند، یکی از روش های درمانی آنژیوپلاستی می باشد، از این رو درمطالعه حاضر با هدف بررسی نتایج بالینی پس از آنژیوپلاستی عروق کرونر با تکیه بر بروز حوادث ماژور قلبی-عروقی با تاکید بر انواع استنت انجام گردید.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در این پژوهش مقطعی-تحلیلی گذشته نگر در تابستان ۱۳۹۶ (تیر تا شهریورماه) شیوع عوامل خطر (سن بالا، سابقه بیماری و جراحی پیشین) با استفاده از پرونده بیمارانی که در طی سال های ۱۳۹۵-۱۳۸۵ به دلایل مختلف تحت عمل آنژیوپلاستی عروق کرونر و کارگذاری استنت قرار گرفته بودند، در طی پیگیری مشخص شد. مکان انجام مطالعه مرکز آموزشی و درمانی امام علی (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کرمانشاه بود.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">تعداد کل بیماران ۱۱۸۸ نفر بودند که تعداد مردان ۸۱۹ نفر (۶۸/۹%) و تعداد زنان ۳۶۹ (۳۱/۱%) بود. از حوادث بزرگ می توان به شش مورد مرگ (۶/۱%) و ۹۱ مورد انفارکتوس میوکارد (۹۲/۱%) اشاره کرد. در کل در ۸۹۵ مورد (۵۱/۸%) از استنت غیر دارویی، در ۵۰۴ مورد (۲۹/۱%) آغشته به سیرولیموس و در ۳۱۶ مورد (۱۸/۱%) آغشته به پاکلیتاکسل انجام گرفت و در گرفتگی مجدد عروق به ترتیب ۷۹ مورد (۶۱/۷%) از استنت غیر دارویی، ۱۹ مورد (۱۴/۸%) آغشته به سیرولیموس و در ۳۰ مورد (۲۳/۵%) آغشته به پاکلیتاکسل مجدد استنت گذاری انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که استنت هایی که آغشته به سیرولیموس هستند دارای کیفیت بهتری می باشند و همچنین استنت هایی که قطر کمتری دارند یا نیاز به دیلاتاسیون در پروسیجر دارند دارای پیش آگهی بدتری هستند و عوارض بیشتری در بیمار ایجاد می کنند.</span></span></div> حامد توان http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8475&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سقط مکرر، نوعی ناباروری است که در آن فرد متحمل سه سقط پیاپی یا بیشتر می گردد. ریزحذف های کروموزوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Y</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> یکی از عوامل ژنتیکی احتمالی مؤثر است که در ناحیه خاصی از کروموزوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Y</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> موسوم به فاکتور آزواسپرمی روی می دهد. هدف این بررسی وجود ریزحذف های کامل کروموزوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Y</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در همسران زنان مبتلا به سقط مکرر ایدیوپاتیک میان زوج های ایرانی بود.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه موردی-شاهدی، ۹۲ مرد با سابقه سقط مکرر در همسران خود و ۵۰ مرد سالم بارور به عنوان گروه کنترل از نظر وجود ریزحذف های کامل از تیر ماه ۱۳۹۲ تا مهر ۱۳۹۳ در آزمایشگاه ژنتیک پزشکی تهران و علوم و تحقیقات، ارزیابی شدند. مارکرها شامل </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">sY84, sY86</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برای ناحیه مربوط به فاکتور آزواسپرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">a</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">sY127, sY134, sY129</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برای فاکتور آزواسپرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">b</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">sY254, sY255</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برای فاکتور آزواسپرمی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">c</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بودند. پس از استخراج </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از خون محیطی، روش واکنش زنجیره ای پلیمراز مولتی پلکس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Multiplex polymerase chain reaction, MPCR)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و الکتروفورز ژل آگاروز جهت بررسی وضعیت ریزحذف ها اعمال گردید.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در بررسی ریزحذف های کامل ناحیه سه گانه فاکتور آزواسپرمی بر اساس نتایج حاصل واکنش زنجیره ای پلیمراز که بر روی ژل الکتروفورز مشاهده گردید، تمامی باندهای مربوط به مارکرهای شاخص، مورد استفاده در کل افراد مورد مطالعه تشکیل شده بود. در واقع در تمامی نمونه ها شامل ۵۰ نمونه کنترل و ۹۲ نمونه بیمار، هیچگونه حذفی مشاهده نشد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه ارتباط بین ریزحذف های کروموزوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Y</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و سقط مکرر در مردان ایرانی مشاهده نشد.</span></span></div> هدی احمدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8476&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">به طور طبیعی فشارخون در هنگام شب کاهش پیدا می کند. پژوهشگران نشان دادند افرادی که این کاهش فشارخون را ندارند در معرض بیشتر ابتلا به عوارض قلبی-عروقی می باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین ریتم شبانه روزی فشارخون با شدت نارسایی کلیه در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیوی، انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه به صورت مقطعی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ انجام شد. جامعه آماری، بیماران بالای ۳۰ سال مبتلا به پرفشاری خون و نارسایی مزمن کلیه به طور همزمان بودند، که ۹۵ بیمار وارد مطالعه شدند. بیماران از درمانگاه دو بیمارستان خصوصی و دولتی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم (بیمارستان شهید بهشتی و بیمارستان ولیعصر (عج)) انتخاب شدند. چک لیست داده های مورد نیاز شامل سن، جنس، مدت زمان ابتلا و علت نارسایی کلیه از بیماران پر شد. سطح کراتینین و اوره سرم اندازه گیری و وارد چک لیست شد. وضعیت ریتم شبانه روزی فشارخون در همه بیماران توسط هولتر مانیتورینگ بررسی شد. افرادی که کمتر از ۱۰% افت فشارخون شبانه را داشتند غیردیپر و افرادی که ۱۰% یا بیشتر افت فشارخون شبانه داشتند دیپر در نظر گرفته شدند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">توزیع بیماران از نظر جنس (۰/۷۴۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، سن (۰/۴۰۷=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، میزان فیلتراسیون گلومرولی (۰/۳۳۷</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، سطح سرمی کراتینین (۰/۵۶۹=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، سطح اوره خون (۰/۶۸۹=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و طول مدت نارسایی کلیه (۰/۸۱۲=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بین دو گروه دیپر و غیردیپر تفاوت معناداری نداشت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این مطالعه نتوانست ارتباط معناداری بین ریتم شبانه روزی فشارخون با شدت نارسایی کلیه را نشان دهد. در این مطالعه بیشتر بیماران مبتلا به پرفشاری خون و نارسایی کلیه در وضعیت غیردیپر قرار داشتند.</span></span><br> &nbsp;</div> فریبا پیرسرابی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8477&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سرطان پروستات یکی از شایعترین سرطان هایی است که مردان را مبتلا می کند. گرچه سرطان پروستات در اغلب موارد مرگبار نیست، شناخت عوامل موثر در تشخیص و درمان به موقع آن اهمیت دارد. افزایش بیان </span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KLK2</span></span></em><span style="font-size:10.0pt;"> در سرطان پروستات رخ می دهد و در نتیجه می تواند به عنوان یک بیومارکر برای سرطان پروستات عمل کند. هدف از این مطالعه بررسی میزان بیان ژن </span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KLK2</span></span></em><span style="font-size:10.0pt;"> به عنوان فاکتور احتمالی دخیل در تشخیص سرطان پروستات بود.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه موردی، تعداد ۵۰ نمونه ادرار افراد مبتلا به سرطان پروستات و ۵۰ نمونه ادرار افراد سالم، مراجعه کننده به بیمارستان مهر تهران (دی ۱۳۹۳ تا اسفند ۱۳۹۴)، در بازه سنی ۴۶ تا ۷۱ سال جمع آوری گردید. سپس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> نمونه ها استخراج و سنتز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cDNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به کمک آنزیم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MMuLV</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و پرایمرهای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Oligo dt</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Random hexamer</span></span><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp; انجام شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میانگین افزایش بیان ژن </span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KLK2</span></span></em><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد کمتر از ۵۰ سال و در افراد بیشتر از ۵۰ سال به ترتیب برابر با ۲/۳۲ و ۵/۷۹، ۰/۰۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بود. در بررسی بیماران با گروه بندی مرحله بیماری گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GS6</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با کمترین میزان بیان ۳/۴۰ برابر و در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GS8</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با بیشترین میزان بیان ۱۰/۷۴ برابر نسبت به نمونه های نرمال افزایش بیان (۰/۰۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) مشاهده شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">بیان ژن </span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KLK2</span></span></em><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد مبتلا به سرطان پروستات بیشتر از افراد سالم است. در نهایت با توجه به نتایج می توان بیان نمود که ژن </span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">KLK2</span></span></em><span style="font-size:10.0pt;"> می تواند به عنوان یک عامل موثر و دخیل در سرطان پروستات مطرح شود که افزایش بیان آن با پیشرفت و توسعه بیماری در ارتباط است.&nbsp;</span></span><br> &nbsp;</div> الهام مسلمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8478&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">دیالیز صفاقی یکی از متداول ترین روش های درمان بیماران مبتلابه مرحله نهایی نارسایی کلیوی می باشد. در سال های اخیر، نرخ مرگ ومیر بیماران تحت این درمان کاهش یافته، اما بقای طولانی مدت، همچنان چالش مهمی برای سیستم های درمانی به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بقای بیماران دیالیز صفاقی سرپایی مداوم صورت گرفت.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه با توجه به تفاوت اهمیت نسبی فاکتورها در بیماران مختلف، ابتدا عوامل مؤثر در بقای بیماران دیالیز صفاقی توسط الگوریتم تصادفی فارست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Random forests analysis)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> شناسایی شده اند. سپس با استفاده از الگوریتم های چند کلاسه ماشین بردار پشتیبان یکی در برابر همه و ماشین بردار پشتیبان مبتنی بر رویکرد نگاشت چندفضایی درخت باینری، داده های بالینی و آزمایشگاهی بیماران تحت درمان دیالیز صفاقی سرپایی مداوم به صورت گذشته نگر از مرداد ماه ۱۳۷۵ تا فروردین ماه ۱۳۹۳ در ۱۸ مرکز دیالیز صفاقی ارزیابی شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">تعداد ۳۰۹۷ بیمار با میانگین سنی ۱۵/۶۷</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۵۰/۶۳ سال و متوسط زمان پیگیری ۱۹/۱۳</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۲۴/۴۸ ماه، مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج حاصل از الگوریتم رندوم فارست ۳۵ عامل را به عنوان مهمترین عوامل پیش بینی کننده بقای تعیین نموده است. سپس پیش بینی وضعیت بقای بیماران دیالیز صفاقی با استفاده از دو الگوریتم طبقه بندی چند کلاسه ماشین بردار پشتیبان، در پنج کلاس بیماران &quot;باقی مانده در روش دیالیز صفاقی&quot;، &quot;انتقال به همودیالیز&quot;، &quot;دریافت پیوند کلیه&quot;، &quot;فوت شده&quot; و &quot;بهبود عملکرد کلیه&quot; ارزیابی شد. درستی الگوریتم های پیش بینی به ترتیب ۵۱/۹۹% و ۸۹/۵۷% به دست آمد</span></span><span style="font-size:10.0pt;">.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">الگوریتم ماشین بردار پشتیبان مبتنی بر رویکرد نگاشت چندفضایی درخت باینری، با در نظر گرفتن شاخص های ارزیابی متعدد و توابع توزیع متفاوت کلاس ها، از دقت بالایی جهت پیش بینی بقای بیماران دیالیز صفاقی سرپایی مداوم برخورداراست.</span></span></div> فرزاد فیروزی جهانتیغ http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8479&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">شایعترین علت مرگ بیماران تالاسمی درگیری قلبی است که اگر بیماری قلبی در مراحل اولیه تشخیص داده شده و درمان صورت گیرد مورتالیتی کاهش می یابد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه علایم بالینی و پاراکلینیک وضعیت قلبی در بیماران تالاسمی و افراد سالم انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه مورد-شاهدی، بیماران تالاسمی مراجعه کننده به کلینیک تخصصی بیمارستان ولیعصر (عج) دانشگاه علوم پزشکی بیرجند از دی ماه ۱۳۹۲ تا اردیبهشت ۱۳۹۳با افراد سالم مقایسه شدند. دو گروه از نظر سن و جنس همسان شدند. پس از توضیح در مورد اهداف طرح، از هر دو گروه رضایت نامه کتبی دریافت گردید. در گروه مورد و شاهد، معاینات بالینی شامل شرح حال، سمع قلب و ریه توسط متخصص اطفال قرار گرفتند. همچنین اندازه گیری قد، وزن و فشارخون به روش استاندارد صورت گرفت. سپس تمام افراد مورد مطالعه تحت اکوکاردیوگرافی ترانس توراسیک توسط یک متخصص قلب قرار گرفتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۴۲ بیمار تالاسمی و ۴۲ فرد سالم وارد مطالعه شدند.از نظر علایم بالینی فقط تنگی نفس (دیس پنه) در افراد تالاسمیک به طور معنادار بیشتر از افراد سالم بود (۲۳/۸%). در بیماران، ۴/۸% در افراد سالم، (۰/۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در معاینه فیزیکی فقط تعداد تنفس در دقیقه در افراد تالاسمیک بالاتر بود، اما تعداد ضربان قلب در دو گروه تفاوات معناداری نداشت</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">.</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <span style="font-size:10.0pt;">در نوار قلب </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">QTc, PR interval</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد تالاسمیک به طور معناداری طولانی تر بود. در اکوکاردیوگرافی انجام شده کسرجهشی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Ejection fraction)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد تالاسمیک کمتر و قطر پایان دیاستولی بطن چپ، قطر پایان سیستولی بطن چپ و اندازه بطن راست و فشار شریان پولمونر</span> <span style="font-size:10.0pt;">در افراد مبتلا به تالاسمی نسبت به افراد گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">تنگی نفس، زمان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PR interval</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">QT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در بیماران تالاسمیک از افراد نرمال بیشتر بوده، همچنین اندازه بطن چپ و بطن راست و نیز فشار شریان ریوی بالاتر می باشد. همچنین کسر جهشی در بیماران تالاسمیک نسبت به افراد سالم پایین تر است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> طیبه چهکندی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8480&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><em><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">مدیران بیمارستان ها باید با استفاده از استراتژی های مناسب مدیریتی ضمن تضمین کیفیت خدمات، منابع مالی سازمان را افزایش دهند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مدیریت کیفیت بر درآمد بخش اعمال جراحی بیمارستانی انجام شد.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش کاربردی و مداخله ای با استفاده از روش اقدام پژوهی مشارکتی در بخش اعمال جراحی بیمارستان ولی عصر (عج) تهران در شش ماهه اول سال ۱۳۹۳ انجام شد. با استفاده از مدل ۱۰ مرحله ای مدیریت کیفیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Mosadeghrad</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> فرآیندهای کاری بخش استاندارد و اهدافی برای آن ها تعیین شد. برنامه افزایش درآمد بخش اعمال جراحی، تدوین و اجرا شد. درآمد شش ماهه اول سال ۱۳۹۳ بخش اعمال جراحی با مدت مشابه سال پیش مقایسه شد تا میزان تأثیر مدیریت کیفیت بر درآمد بخش مشخص شود.</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></em></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اجرای مدیریت کیفیت منجر به افزایش ۱۴/۹۶ درصدی تعداد اعمال جراحی، کاهش ۱۴/۶ درصدی میزان لغو اعمال جراحی و کاهش ۴۴/۹ درصدی کسورات بخش اعمال جراحی شد. در نتیجه، به کارگیری سیستم مدیریت کیفیت منجر به افزایش ۶۸/۸ درصدی درآمد بخش اعمال جراحی شد (۰/۰۲۸</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><em><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></em></strong><span style="font-size:10.0pt;">اجرای درست یک مدل مناسب مدیریت کیفیت می تواند منجر به بهبود کیفیت خدمات و افزایش درآمد بیمارستان ها شود.&nbsp;</span></span></div> مهناز افشاری