http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1397 جلد76 شماره5 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/5/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8961&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">فرآیند بازسازی آسیب های عضلانی-اسکلتی (ارتوپدی)، به دلیل توانایی خودنوزایی ذاتی بسیار ضعیف بافت بالغ غضروفی، باعث ایجاد مشکلاتی در زمینه پزشکی شده است. بنابراین، پژوهش هایی بر روی گسترش استراتژی های نوین بازساختی با استفاده از ترکیب نمودن کندروسیت ها یا سلول های بنیادی با داربست ها و فاکتورهای رشد با هدف حل این مشکلات تمرکز یافته است. به دلیل قابلیت تکثیری به نسبت پایین کندروسیت های پیوند شده، مدل های جدید ساخت غضروف، استفاده از سلول های بنیادی مشتق از چربی را تحت بررسی قرار داده اند. سلول های بنیادی مشتق از چربی به راحتی بدون هیچ گونه عوارض جدی قابل دسترس بوده و قدرت تمایزی به چندین رده سلولی شامل تمایز خود به خودی به غضروف را زمانی که در داربست های ژلی همچون کلاژن به دام انداخته می شود دارا می باشد. همچنین، مطالعات اخیر برخی از مکانیسم های دخیل در فرآیند ساخت غضروف سلول های بنیادی مشتق از چربی را در شرایط آزمایشگاهی و همچنین قابلیت ترمیمی آن ها را در داربست های مهندسی شده زیستی و در حضور فاکتورهای رشد نشان داده است. افزون براین، نقش مهم مولکول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mRNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> کوچک غیر کد کننده </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(miRNAs)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، در فرآیند تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به رده غضروفی مشخص شده است. به طوری که طی مطالعات مختلف، تاثیر چندین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miRNAs</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بر روی تنظیم فرآیند تمایز به غضروف سلول های بنیادی مشتق از چربی تایید شده است. در این مقاله مروری، به بررسی پیشرفت های صورت پذیرفته در زمینه استفاده از سلول های بنیادی مشتق از چربی در بازسازی غضروف پرداخته خواهد شد.</span></span></div> سادات قیاثی قیاثی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8962&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">گیرنده </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Natural killer group 2D (NKG2D)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> یک پروتیین درون غشایی نوع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">II</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> بوده و به خانواده شبه لکتین نوع </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(CTLR)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> تعلق دارد. این گیرنده متعلق به گروه گیرنده های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NK2</span></span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(NKG2)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و به صورت هومودایمر است. ویژگی بارز سیستم </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NKG2D</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> این است که لیگاندهای متعددی برای این گیرنده وجود دارد و همه آن ها هومولوگ دور وابسته به پروتیین های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Major histocompatibility complex (MHC)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> کلاس </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">I</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> هستند. لیگاندهای انسانی این گیرنده شامل پروتیین هایی مانند </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">MICA</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">MICB</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">ULBP1-6</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> می باشند. در سلول های کشنده طبیعی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(NK)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، سایتوتوکسیسیتی به واسطه </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NKG2D</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> می تواند با انتقال سیگنال از موتیف های فعال سازی بر پایه ی گیرنده ایمنی تیروزینی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(ITAM)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> در آداپتور </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">DAP12</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و یا توسط یک مسیر وابسته به </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Syk</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> فعال شده توسط آداپتور </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">DAP10</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> انجام شود. این گیرنده، فعال کننده سلول های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NK</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">T CD8</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&alpha;&beta;</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&gamma;&delta;</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) بوده و در پاسخ سیستم ایمنی به عفونت های ویروسی و سرطان ها و همچنین در برخی پروسه های خودایمنی دخیل می باشد. تحریک از طریق این گیرنده می تواند منجر به فعال سازی یا تحریک لیز سلولی و رهاسازی سایتوکین در نتیجه افزایش عملکرد ایمنی ذاتی به واسطه سلول های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NK</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و میلویید و نیز بهبود ایمنی اکتسابی به واسطه ی سلول های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">T &gamma;&delta;</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و ⁺</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CD8</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> شود. با این حال، بیان خارج از تنظیم و نامناسب لیگاند های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">NKG2D</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> در سلول های سالم می تواند سبب پاسخ خودایمنی (مانند بیماری های آرتریت روماتویید، کولیت، سلیاک، مالتیپل اسکلروزیس) شود. با توجه به این موضوع، شناخت دقیق عملکرد این گیرنده در میانکش با لیگاندهای متنوع آن می تواند منجر به توسعه استراتژی(هایی) شود که در درمان بیماری های خودایمنی مفید واقع شود. برای این منظور، در این مطالعه مروری اقدام به بررسی دقیق مطالعات انجام گرفته روی ساختار و عملکرد این گیرنده و لیگاندهای مربوط به آن گردید.</span></span></span></div> داود فرج زاده http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8963&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">امروزه تجویز ورزش در درمان بیماری&rlm;ها مطرح است. هدف پژوهش کنونی تعیین تأثیر هشت هفته تمرین اینتروال هوازی بر میزان پروتیین مونوکربوکسیلات ترانسپورتر ۱ </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Monocarboxylate transporter 1, MCT1)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و بیان ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">p53</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">در تومور موش&rlm;های مبتلا به سرطان کولون بود.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش تجربی در دانشگاه علوم پزشکی بقیه&rlm;الله از اردیبهشت تا مهر ۱۳۹۳ انجام شد. تعداد ۲۰ سر موش نژاد </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">BALB/c</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> در سن سه هفتگی با میانگین وزنی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۱/۴</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۱۷/۶ انتخاب و به&rlm;طور تصادفی به چهار گروه پنج&rlm;تایی شامل کنترل&rlm;، تمرین ورزشی&rlm;، تومور و تمرین ورزشی+ تومور تقسیم شدند. سرطان از طریق تزریق زیر&rlm;جلدی داروی کارسینوژنیک آزوکسی&rlm;متان با دوز (</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۰) هفته&rlm;ای یک&rlm;بار و به مدت سه هفته ایجاد گردید و تمرین اینتروال هوازی به&rlm;مدت هشت هفته، هر هفته پنج روز </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روی دستگاه نوار&rlm;گردان </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">اعمال شد.</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۴۸ ساعت پس از آخرین مداخله موش&rlm;ها کشته و کولون خارج شد. اندازه&rlm;گیری میزان پروتیین </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">MCT1</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> با روش </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">ELISA</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و بررسی بیان نسبی</span></span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">mRNA</span></span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">ژن</span></span> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">p۵۳</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">با</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روش </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Real-time PCR</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">انجام شد</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">. </span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">داده&rlm;ها در بخش توصیفی با میانگین و انحراف استاندارد و در بخش استنباطی با </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Kruskal-Wallis test</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Mann-Whitney U test</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> آنالیز شد.</span></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در گروه تومور کولون نسبت به سایر گروه&rlm;ها، افزایش معنادار در میزان پروتیین&rlm; </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">MCT1</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۰/۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) و کاهش معنادار در بیان ژن </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">p53</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) مشاهده شد. همچنین کاهش معنا&rlm;دار در میزان پروتیین&rlm; </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">MCT1</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۰/۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) و افزایش معنادار در بیان ژن </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">p53</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) در گروه تمرین و گروه تمرین&rlm;+ تومور نسبت به گروه کنترل و گروه تومور مشاهده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که تمرین تناوبی هوازی باعث کاهش محتوای پروتیینی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MCT1</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و افزایش بیان ژن &rlm;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">p۵۳</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (به عنوان مهارکننده تومور) در تومور موش&rlm;های مبتلا به سرطان کولون شده است.</span></span></div> حسین شیروانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8964&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> ایمونوگلوبولین ها گروهی از پروتیین های سرم هستند که نقش مهمی در دفاع علیه میکروارگانیسم ها بر عهده دارند. ایمونوگلوبولین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> فراوان ترین ایمونوگلوبولین سرم بوده و بین شدت برخی بیماری ها از جمله عفونت ها و سطح ایمونوگلوبولین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ارتباط وجود دارد. برای سنجش دقیق ایمونوگلوبولین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ابزارهای شناسایی اختصاصی از جمله آنتی بادی های منوکلونال مورد نیاز می باشند. ایمونوانفورماتیک شاخه ای از ایمونولوژی است که با به کارگیری داده های زیستی موجود در کامپیوتر به تشخیص دقیق تر بیماری ها کمک می کند. هدف از پژوهش کنونی تعیین اپی توپ های فضایی جزء دارای قابلیت کریستالی مولکول ایمونوگلوبولین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انسان به وسیله ایمونوانفورماتیک می باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه از نوع مطالعات علوم پایه بوده که از تیر ۱۳۹۲ تا</span> <span style="font-size:10.0pt;">خرداد ۱۳۹۳ در دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد در شهر تهران انجام شد. توالی اسیدهای آمینه و ساختار سوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مرجع انسان در پایگاه اطلاعاتی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Protein Data Bank (PDB)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ساختار دوم </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مرجع توسط نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Phyre2 (http://www.sbg.bio.ic.ac.uk/~phyre2/)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و اپی توپ های فضایی</span> <span style="font-size:10.0pt;">بخش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Fc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مولکول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انسان توسط نرم افزارهای </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ElliPro (http://tools.iedb.org/ellipro/)</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">و</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DiscoTope (http://www.cbs.dtu.dk/services/DiscoTope/)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تعیین شدند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> دو اپی توپ فضایی توسط نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ElliPro</span></span> <strong><span style="font-size:10.0pt;">(</span></strong><span style="font-size:10.0pt;">یکی در دُمین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و دیگری مشترک بین دُمین های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH3</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و دو اپی توپ فضایی توسط نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DiscoTope</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> که هر دو مشترک بین دُمین های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH3</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">هستند در بخش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Fc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مولکول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انسان شناسایی شدند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این پژوهش تعدادی از اپی توپ های فضایی بخش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Fc</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مولکول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انسان توسط دو نرم افزار ایمونوانفورماتیکی شناسایی شدند. اپی توپ های شناسایی شده توسط هر دو نرم افزار، در دُمین های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CH3</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">زنجیره سنگین مولکول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IgG</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">واقع شده اند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> فاطمه حاجی قاسمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8965&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">تشخیص دقیق خواب عمیق (خواب با امواج آهسته) از بیداری، باعث افزایش صحت طبقه بندی خواب به عنوان امری مهم در پزشکی خواهد شد. به دلیل هزینه بر و وقت گیر بودن تعیین دستی عمق خواب می توان با پردازش سیگنال مغزی به صورت اتوماتیک عمق خواب را تعیین کرد. در این مطالعه ویژگی جدیدی از طیف مرتبه دوم سیگنال الکتروانسفالوگرام جهت تشخیص خواب عمیق بررسی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی در دانشکده فناوری های نوین علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از بهمن ۱۳۹۵ تا مهر ۱۳۹۶ انجام شد. مطالعه بر روی ۲۵۹۸ تکه سیگنال الکتروانسفالوگرام دریافت شده از هشت نفر می باشد. در این مطالعه از مقادیر طیف مرتبه دوم الکتروانسفالوگرام تصویر خاکستری ساخته شد و با آستانه گذاری اُتسو به تصویر باینری تبدیل گشت. سپس ویژگی جدید نسبت تعداد بیت های سفید بالای قطر فرعی به پایین آن (نرخ دوطیفی فرکانس های پایین به بالا) از تصویر استخراج شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">ویژگی های مبتنی بر انرژی از جمله مهمترین روش های پردازش سیگنال های حیاتی هستند. نرخ دوطیفی فرکانس های پایین به بالا، قادر است با درستی ۹۹/۵۰% حالت بیداری را از خواب عمیق جدا کند درحالی که براساس نتایج به دست آمده ویژگی های مبتنی بر انرژی چنین توانایی ندارند.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="font-size:10.0pt;">ویژگی معرفی شده کارایی لازم را برای استفاده در تعیین اتوماتیک عمق خواب دارا است. درستی به دست آمده در تفکیک خواب عمیق و بیداری با ویژگی معرفی شده بیش از درستی به دست آمده به وسیله همه ویژگی های مبتنی بر انرژی سیگنال است. </span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">می توان از این ویژگی در همه کارهایی که در آن ها از طیف مرتبه دوم استفاده می شود (مانند تعیین عمق بیهوشی)، استفاده کرد.</span></span><span style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></div> سعید کرمانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8966&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در بین سرطان های رحم آدنوکارسینوم اندومتر شیوع بیشتری دارد و استروژن به عنوان عامل اصلی مطرح است. در بیماران با تحریک طولانی استروژن بدون پروژسترون بر روی اندومتر بررسی از نظر کانسر اندومتر بایست با دقت بیشتری صورت گیرد. هدف از این مطالعه به دست آوردن شیوع کانسر اندومتر در افراد دارای سن کمتر از ۴۰ سال بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در یک مطالعه مقطعی پرونده های ۱۱۹ بیمار مبتلا به سرطان اندومتر مراجعه کننده به مرکز پژوهشی درمانی بیمارستان قائم دانشگاه علوم پزشکی مشهد از فروردین ۱۳۹۰ تا اسفند ۱۳۹۴ بررسی شد و داده های تمام بیماران با سن کمتر از ۴۰ سال گردآوری و وارد مطالعه شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">۱۹ بیمار (۱۵/۹%) دارای سن کمتر از ۴۰ سال بودند که ۱۶ مورد (۸۴/۲%) مبتلا به آدنوکارسینوم اندومتر و سه مورد (۱۵/۷%) مبتلا به استرومال سارکوم رحم بودند. جوان ترین بیمار ۲۷ سال و مسن ترین ۳۹ ساله بود. سابقه نازایی در ۷ بیمار (۳۶/۸%) وجود داشت و در سه مورد به علت عدم ازدواج از نازایی اطلاعاتی در دست نبود. ۱۲ بیمار (۶۳%) افزایش وزن شدید (شاخص توده بدنی </span><span style="font-size:8.0pt;">></span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">kg/m²</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۵) داشتند. همراهی با سندرم تخمدان پلی کیستیک در شش بیمار (۳۱/۵%) وجود داشت. در دو بیمار همراهی کانسر تخمدان و اندومتر وجود داشت که هر دو اندومترویید آدنوکارسینوم تخمدان همراه با اندومترویید آدنوکارسینوم رحم بودند و هر دو بیمار دارای شاخص توده بدنی بالا بودند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">شیوع بالای کانسر اندومتر در زنان جوان و سنین زیر ۴۰ سال در کشور ایران، توجه به عوامل مساعدکننده و فاکتورهای خطر و غربالگری به موقع را ضروری می سازد.</span></span></div> آسیه ملکی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8967&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">یک راه ارزیابی تغییرات عضلانی، تعیین ضخامت اولتراسونیک عضلات است. لازمه ی استفاده از این روش وجود تکرارپذیری بالا برای آن می باشد. تاکنون مطالعه ای به بررسی تکرارپذیری ضخامت اولتراسونیک عضلات درگیر در شانه منجمد نپرداخته است. این مطالعه به منظور بررسی تکرارپذیری اولتراسونیک ضخامت عضلات درگیر در زنان مبتلا به سندرم شانه منجمد و زنان سالم انجام شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه به صورت آزمون-بازآزمون به مدت چهار ماه (خرداد تا مهر ۱۳۹۶) روی ۱۰ زن مبتلا به شانه منجمد (۹/۴۱</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۵۱/۶ سال) و ۱۰ زن سالم (۸/۲۲</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۳۵/۵ سال) انجام شد. بیماران شامل مراجعه کنندگان به چند کلینیک و بیمارستان در شهر تهران و افراد سالم شامل کارکنان و دانشجویان دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بودند که به صورت غیرتصادفی ساده در دسترس در مطالعه شرکت کردند. ضخامت اولتراسونیک عضلات تراپزیوس فوقانی، سوپرااسپیناتوس و دلتویید در وضعیت استراحت توسط یک آزمونگر با فاصله ی ۴۸ ساعت اندازه گیری شد. سونوگرافی با پروب خطی ۷/۵ مگاهرتز در حالت استراحت انجام و ضخامت عضلات بر حسب میلی متر به دست آمد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در افراد بیمار و سالم به ترتیب ضریب پایایی درون آزمونگر در اندازه گیری ضخامت اولتراسونیک تراپزیوس فوقانی (۰/۸۱ و ۰/۸۱)، سوپرااسپیناتوس (۰/۹۰ و ۰/۹۲) و دلتویید میانی (۰/۹۳ و ۰/۹۶) به دست آمد. ضریب پایایی ضخامت اولتراسونیک سوپرااسپیناتوس و دلتویید میانی در افراد سالم بیش تر از بیماران بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">می توان گفت سونوگرافی روش مناسبی برای بررسی ضخامت عضلات فوق در بیماران مبتلا به شانه منجمد و افراد سالم می باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> مهری قاسمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8968&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اختلال تعادل یکی از مسایل شایع دوران سالمندی است که می تواند سبب سقوط و ایجاد آسیب های جدی گردد. این مطالعه با هدف ارایه مدل و تعیین کننده های وضعیت تعادل در سالمندان صورت گرفت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه مقطعی کنونی بخشی از مطالعه کوهورت &quot;بررسی وضعیت سلامت سالمندان شهر امیرکلا&quot; می باشد که با حضور ۱۶۱۶ نفر از سالمندان ۶۰ سال و بالاتر انجام شد. داده های پایه این مطالعه در مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت دانشگاه علوم پزشکی بابل از فروردین ۱۳۹۰ تا تیر ۱۳۹۱ گرد آوری شد. وضعیت تعادل شرکت کنندگان با استفاده از آزمون تعادل برگ، به دو گروه طبیعی (خطر کم سقوط) و اختلال تعادل (خطر متوسط یا زیاد سقوط) گروه بندی شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین و انحراف معیار سن شرکت کنندگان ۷/۶</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۶۹/۳۷ سال و اکثریت (۵۴/۷%) مرد و ۷/۵% دچار اختلال تعادل بودند. نسبت شانس سقوط متوسط یا زیاد در زنان نسبت به مردان، (۴/۱-۱/۰ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، ۲/۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)، تعداد بیماری همراه (۲/۹-۱/۰۳ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">،</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۱/۷۵</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)، داشتن عضلات قوی چهار سر ران نسبت به عضلات ضعیف (۰/۴-۰/۰ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، ۰۴/۰</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)، سالمندان ۸۰ سال و بالاتر در مقایسه با سالمندان ۶۹-۶۰ سال (۱۰/۶- ۲/۳ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">،</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۵/۰</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)، افراد با </span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">فعالیت فیزیکی زیاد در مقایسه با افراد با فعالیت فیزیکی کم (۰/۶-۰/۱ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، ۳/۰</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)، فعالیت روزانه (۶۰/۴-۳/۴ :۹۵%</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">،</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۱۴/۴</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">) بوده که از نظر آماری معنادار بود. نسبت شانس سقوط، برای متغیرهای ویتامین </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">، شاخص توده بدنی و فشارخون وضعیتی اختلاف آماری معناداری نشان نداد.</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">ضعف عضلات چهار سر ران، افزایش سن، زن بودن و داشتن بیماری های همراه از مهمترین عوامل خطر اختلال تعادل در سالمندان می باشند.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> اکبر فتوحی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8969&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اعتباربخشی یک استراتژی بهبود کیفیت خدمات بیمارستان ها است. هدف این پژوهش ارزشیابی سیستم اعتباربخشی بیمارستان های استان تهران بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش توصیفی و مقطعی با استفاده از یک پرسشنامه در بازه زمانی آذر تا بهمن ۱۳۹۴ انجام شد. از مدیران ۸۷ بیمارستان استان تهران با روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی ساده نظرسنجی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میانگین رضایت مدیران بیمارستان ها از سیستم اعتباربخشی بیمارستانی ۲/۹۳ از پنج امتیاز بود. حدود ۱۶% مدیران از سیستم اعتباربخشی بیمارستانی راضی بودند. مدیران از رفتار ارزیابان، تعداد روزهای ارزشیابی و تعداد ارزیابان تیم ارزشیابی راضی و از نبود وحدت رویه بین ارزیابان، وزن یکسان سنجه های اعتباربخشی، عدم شفافیت سنجه ها، تعداد زیاد استانداردها و مهارت پایین ارزیابان ناراضی بودند. بیشتر مدیران اعتقاد داشتند که اعتباربخشی باید توسط وزرات بهداشت، به صورت اجباری و هر دو سال یکبار انجام شود. حدود ۹۷% مدیران بیمارستان ها انجام خودارزیابی ها را پیش از اعتباربخشی لازم دانستند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">موفقیت سیستم اعتباربخشی در بیمارستان های استان تهران در حد متوسط بود.</span></span></div> ترانه یوسفی نژادی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=8970&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> آنتی بادی آنتی سانترومر با نارسایی غدد اگزوکرین مرتبط است و ممکن است یکی از علل خشکی دهان باشد. هدف از این مقاله، معرفی یک مورد نادر فنوتیپ بینابینی اسکلرودرمی-شوگرن با آنتی سانترومر آنتی بادی مثبت در بیمار آدیسون بود که با پوسیدگی های دندانی مراجعه کرده بود.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></span></strong><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یک زن ۲۹ ساله مبتلا به آدیسون با پوسیدگی های دندانی عود کننده به کلینیک دندانپزشکی مراجعه کرد. در بررسی ضمن تایید آزمایشگاهی آدیسون، خشکی دهان و چشم، رینود، رفلاکس معده به مری، چهره ماسکه و آنتی سانترومر مثبت یافت شد. با توجه به دارا بودن بعضی از علایم شوگرن و برخی از علایم اسکلرودرمی محدود و نه معیارهای کامل هر کدام از این دو بیماری، تشخیص فنوتیپ بینابینی اسکلرودرمی-شوگرن برای وی مطرح گردید.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در پوسیدگی های دندانی عود کننده به ویژه در مبتلایان به یک بیماری خودایمن، آنتی بادی آنتی سانترومر می تواند در شناسایی عامل خشکی دهان و نیز شناخت زودرس مراحل اولیه اسکلرودرمی یا فنوتیپ بینابینی اسکلرودرمی-شوگرن مفید باشد.</span></span></div> ساسان فلاحی