http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1397 جلد76 شماره8 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/8/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9169&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">ایمونوتراپی سرطان به هرگونه مداخله گفته می شود که سیستم ایمنی را وادار به حذف بدخیمی می کند. در ایمونوتراپی موفق پاسخ ضدسرطانی تولید می شود که این پاسخ سیستمیک، اختصاصی و قابل تحمل است و به محدودیت های اولیه در درمان های سنتی غلبه می کند. در مقاله مروری حاضر، روش های موثر بر سیستم ایمنی در درمان سرطان از جمله سرکوب سیستم ایمنی در ریز محیط تومور، واکسن های سرطانی و سلول های</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تطبیقی درمانگر آورده شده است. درمان های دیگر ترکیبی و مولکولی افزون بر بررسی موفق ترین رویکردهای ایمونوتراپی سرطان، با کمک نانومواد حاصل شده است. نانومواد به عنوان تعدیل کننده کارآمد و متنوع واکسیناسیون در درمان سرطان گسترش یافته است. به تازگی، گسترش واکسن های سرطانی بر روی واکسن های زیرگروه بوده است که شامل آنتی ژن های خالص شده توموری یا اپی توپ های آنتی ژنیک هستند. با این حال، واکسن های زیرواحد حلال کمابیش پاسخ های لنفوسیت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> سیتوتوکسیک ضعیفی القا می کنند که استفاده از آن ها را در سرطان محدود می کند. برای غلبه بر این مشکل، کلوییدهایی در مقیاس نانو می توانند استفاده شوند تا ارایه آنتی ژن توسط عملکرد فاگوسیتی کارآمدتر شود. نانومواد با چندین عملکرد افزایشی جهت سرکوب همزمان و ایمنی زایی در ریزمحیط تومور تأثیرات هم افزایی چشمگیری را در مقابله با تومورزایی در مدل های پری کلینیکال نشان داده اند. در این راستا، آن ها چشم انداز خوبی را به دلیل کسب نتایج موفق با چیره شدن بر محدودیت های روش های درمانی حاضر نشان داده اند. در این مقاله مروری سعی شده است چشم انداز جدیدی را برای روش های درمانی ایجاد کند و امید است درمان بیماران با بیشترین تاثیر و کمترین اثرات جانبی در آینده نزدیک صورت گیرد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> جواد توکلی-بزاز http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9170&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <em><span style="font-size:10.0pt;">سودوموناس آئروژینوزا</span></em><span style="font-size:10.0pt;"> پاتوژن فرصت طلب و یکی از عوامل مهم عفونت های بیمارستانی است. این باکتری عامل عفونت ادراری، تنفسی در بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس، عفونت زخم در بیماران سوختگی، سپتی سمی و مننژیت می باشد. با توجه به توانایی ذاتی و اکتسابی این باکتری در ایجاد مقاومت به عوامل ضد میکروبی، شناسایی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن اهمیت بالایی دارد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سویه های سودوموناس بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی مقطعی ۲۰۰ ایزوله <em>سودوموناس آئروژینوزا</em> از نمونه های مختلف بالینی ادرار، خون، زخم و سایر موارد از بیمارستان های آموزشی زاهدان از خردادماه تا بهمن ماه ۱۳۹۶جمع آوری شدند. پس از انجام آزمون های بیوشیمیایی و تایید نوع باکتری، مقاومت آنتی بیوتیکی سویه ها برای ده آنتی بیوتیک به روش دیسک دیفیوژن و بر اساس استاندارد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Clinical Laboratory Standards Institute (CLSI)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تعیین شد. همچنین حداقل غلظت مهارکننده (</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MIC</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) سه آنتی بیوتیک ایمی پنم، پیپراسیلین تازوباکتام و سفتازیدیم به روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Epsilometer agar diffusion gradient test (E-test, Liofilchem&reg;, Roseto degli Abruzzi, Teramo, Italy)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مشخص شد. پس از جمع آوری داده ها، نتایج توسط </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS software, version 16 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه از مجموع ۲۰۰ ایزوله <em>سودوموناس آئروژینوزا</em> سویه های جدا شده از منابع ادرار (۵۴%) و خون (۲۳/۵%) دارای بیشترین فراوانی بودند. بیشترین میزان مقاومت مربوط به سیپروفلوکساسین (۳۷%) و کمترین میزان مقاومت مربوط به پیپراسیلین تازوباکتام و سفتازیدیم به ترتیب ۶/۵</span></span><span style="font-size: 10pt; font-family: yekanyw;">% و ۶% بود. همچنین تمامی سویه ها به آنتی بیوتیک کلیستین حساس بودند.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">طی این مطالعه سویه های <em>سودوموناس آئروژینوزا</em> کمترین مقاومت را در برابر سفتازیدیم از خود نشان دادند که این آنتی بیوتیک می تواند گزینه اصلی درمان باشد.</span></span></div> مژده جهان تیغ http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9171&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سرطان های پستان فاقد رسپتور استروژن دارای سیر بالینی، ویژگی های پروگنوستیک و پاسخ به درمان متفاوتی می باشند، همچنین انکوپروتیین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در کنترل رشد طبیعی سلول و تقسیم سلولی نقش دارد و با مهاجم بودن تومور ارتباط مستقیم دارد. هدف این مطالعه ارزیابی گذشته نگر ویژگی های تصویربرداری ماموگرافی، سونوگرافی و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MRI</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> سرطان های پستان استروژن منفی با و بدون بیان بیش از حد رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بود.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه ی مقطعی گذشته نگر، ویژگی های تصویربرداری ماموگرافیک، سونوگرافیک و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MRI</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و وضعیت رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بیماران دارای سرطان پستان با رسپتور استروژن منفی مراجعه کننده به انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی (ره) تهران از تاریخ مهر ۱۳۹۴ تا مهر ۱۳۹۶ بازنگری شد. داده های کلینیکوپاتولوژیک و همچنین ارتباط ویژگی های تصویربرداری با وضعیت رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، بررسی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">از بین ۷۲ بیمار با سرطان پستان استروژن منفی، ۱۰۱(۵۸/۸%) بیمار برای رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت بودند. ارتباط معناداری بین وضعیت رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و نوع پاتولوژیک تومور (۰/۰۰۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، گرید هیستولوژیک تومور (۰/۰۲۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و مرحله ی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">TNM</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (۰/۰۲۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)</span> <span style="font-size:10.0pt;">به دست آمد. تومورهای با رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت با احتمال بیشتری دارای شکل نامنظم (۰/۰۳۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و میکروکلسیفیکاسیون (۰/۰۰۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بودند. ارتباط معناداری بین وضعیت رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و ویژگی های سونوگرافیک و یا </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MRI</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به دست نیامد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بین سرطان های پستان استروژن منفی، موارد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت نسبت به موارد </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> منفی با گرید هیستولوژیک و مرحله ی بالاتری در هنگام تشخیص بروز می یابند، همچنین شکل توده و میکروکلسیفیکاسیون در ماموگرافی با وضعیت رسپتور </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HER2/neu</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در سرطان پستان استروژن منفی ارتباط دارند.</span></span></div> علی برهانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9176&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">استئوپروز شایعترین بیماری متابولیک استخوان در دنیا است و حدود ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا بوده و باعث افزایش خطر شکستگی می شود. سالانه بیش از پنج میلیون شکستگی ناشی از استئوپروز در جهان رخ می دهد. استاندارد تشخیص پوکی استخوان، تراکم سنجی ماده معدنی استخوان است که به طور معمول استخوان فمور و مهره های کمری (مهره های ۴-۲) مورد بررسی قرار می گیرد. هدف مطالعه حاضر تعیین وضعیت تراکم یک سوم دیستال استخوان رادیوس در بیماران مستعد استئوپروز اولیه بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه به روش مشاهده ای-مقطعی در بیمارستان شهید بهشتی شهر همدان، از مهرماه ۱۳۹۴ به مدت یک</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">سال انجام گرفت. از بین بیماران با سن بیشتر از ۵۰ سال، ۷۱ نفر که دارای معیارهای ورود (سن بیشتر از ۵۰ سال، عدم ابتلا به بیماری های سیستمیک و مصرف کورتون) بودند وارد مطالعه و دانسیتومتری به روش </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Dual X-ray Absorptiometry (DXA)</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> از سه مقطع درخواست شد. از تعریف سازمان بهداشت جهانی برای تعیین استئوپنی و دانسیته نرمال استخوان استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این پژوهش ۷۱ نفر وارد مطالعه شدند. میانگین سن بیماران ۹/۳۶</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۶۲/۲۵ (۹۲-۵۱) سال بود. ضریب همبستگی پیرسون، بین نتیجه دانسیتومتری یک سوم دیستال استخوان رادیوس با گردن و توتال استخوان فمور و استخوان های کمری همبستگی مثبت و معنادار نشان داد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). همبستگی بین نتیجه دانسیتومتری </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اسکور استخوان یک سوم رادیوس و توتال آن با گردن فمور از نظر آماری معنادار بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">با توجه به یافته های این مطالعه، بررسی دانسیته معدنی یک سوم دیستال رادیوس برای تشخیص استئوپروز از حساسیت چشمگیری برخوردار است، دانسیته استخوان رادیوس نسبت به مهره های کمری و گردن استخوان فمور به مراتب زودتر افت می کند.</span></span></div> فرشید محمدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9177&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">عضله عرضی شکم یکی از مهمترین عضلات ثبات دهنده تنه می باشد. تقویت عضلات ثبات دهنده تنه در ورزش حرفه ای، پزشکی ورزشی و توانبخشی بیماران کمردردی امری بسیار مهم است، از این رو شناسایی تمریناتی که به بهترین وجه سبب بهبود قدرت و استقامت این عضلات گردد چالشی مهم در درمان بیماران کمردردی می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر انقباضات ایزومتریک عضلات اندام فوقانی و تحتانی بر روی ضخامت اولتراسونیک عضله عرضی شکم بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه یک مطالعه پیش آزمون- پس آزمون می باشد که بر روی ۳۰ داوطلب مرد سالم با میانگین سنی ۲۳ سال در بیمارستان فوق تخصصی نور افشار تهران در فاصله زمانی شهریور تا آبان ۱۳۹۶ انجام شد. ضخامت اولتراسونیک عضله عرضی شکم حین استراحت و بیشینه ی انقباض ایزومتریک در حرکات فلکشن، اکستنشن و ابداکشن اندام فوقانی و اندام تحتانی ثبت گردید.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">ضخامت عضله عرضی شکم حین انقباض ایزومتریک عضلات اندام فوقانی و اندام تحتانی در مقایسه با ضخامت زمان استراحت به طور معناداری افزایش داشت (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). نوع حرکت اندام تحتانی بر ضخامت عضله عرضی شکم سمت غالب تاثیر معناداری داشت (۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) به طوری که بیشترین تغییر ضخامت عضله عرضی شکم حین انقباض ایزومتریک اکستنشن در اندام تحتانی سمت غالب وجود داشت</span> <span style="font-size:10.0pt;">(۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). تفاوت معنادار آماری میان ضخامت عضله عرضی شکم در انقباضات ایزومتریک عضلات اندام فوقانی در مقایسه با اندام تحتانی سمت مغلوب وجود داشت (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">انقباضات ایزومتریک عضلات اندام فوقانی و اندام تحتانی به خصوص در حرکت اکستنشن اندام تحتانی می تواند سبب افزایش ضخامت عضله عرضی شکم در سونوگرافی گردد.</span></span></div> ناهید طحان http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9179&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">اپیتلیال زایی نقش مهمی در ترمیم زخم های پوستی ایفا می کند. تاخیر در اپیتلیال زایی مجدد منجر به ایجاد زخم مزمن می شود. روش های درمانی متعددی بر پایه پیوند وجود دارد که شامل محدودیت هایی مانند کمبود دهنده قابل دسترس، انتقال بیماری و رد پیوند می باشد. استفاده از نانوذرات مانند مس به دلیل هزینه پایین، نسبت سطح به حجم بالا، سطح کافی برای جذب و واکنش پذیری بالاتر نسبت به مواد بزرگتر مورد توجه قرار گرفته است. از آن جایی که اپیتلیال زایی شامل مهاجرت و تکثیر سلول های کراتینوسیت به جایگاه زخم می باشد، این پژوهش با هدف بررسی اثر نانوذره مس بر زندمانی و مهاجرت سلول کراتینوسیت انجام گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تجربی که در پژوهشگاه رویان (شهر تهران) در مهر و آبان ۱۳۹۶ انجام شد، نانوذره مس با غلظت های (۱، ۱۰، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mol</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۰۰) و اندازه های (۴۰ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">nm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۸۰) را بر روی سلول های کراتینوسیت (که از ناحیه ختنه گاه نوزادان ۱۰ روز تا یک ماهه جمع آوری شد) اثر داده، سپس زندمانی سلول ها در بازه زمانی ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت با استفاده از تست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MTS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و مهاجرت سلولی با تست </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Scratch</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بررسی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نانوذره مس در اندازه های ۴۰ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">nm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۸۰ با غلظت های ۱، ۱۰، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mol</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۰۰ پس از ۲۴ ساعت غیرتوکسیک بوده و سبب افزایش مهاجرت سلولی شد. همچنین پس از ۷۲ ساعت در اندازه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">nm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۸۰ و غلظت</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mol</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱ سبب افزایش تکثیر سلول های کراتینوسیت شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد، نانوذره مس در غلظت</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&micro;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mol</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱ و اندازه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">nm</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۸۰ سبب افزایش مهاجرت و تکثیر سلول های کراتینوسیت شده است.&nbsp; </span></span></div> پروانه محمدی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9180&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سن متوسط ابتلا به سرطان پستان در زنان ایرانی حداقل ۱۰ سال کمتر از کشورهای توسعه یافته می باشد و بروز این بیماری در زنان ایرانی رو به افزایش است. رژیم های غذایی متنوع می توانند در ایجاد محافظت در برابر بیماری های مزمن نقش داشته باشند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط امتیاز تنوع رژیمی و خطر ابتلا به سرطان پستان انجام گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه ی مورد-شاهدی، از اردیبهشت تا بهمن ۱۳۹۴ با ۲۹۸ شرکت کننده شامل ۱۴۹ مورد سرطان پستان و ۱۴۹ زن به ظاهر سالم در بیمارستان شهدا، تهران انجام گرفت. داده های فردی، تن سنجی و فعالیت فیزیکی افراد شرکت کننده گردآوری و پرسشنامه ی معتبر بسامد خوراک شامل ۱۶۸ ماده غذایی تکمیل شد. انرژی دریافتی با استفاده از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Nutritionist 4 software (First Databank Inc., Hearst Corp., San Bruno, CA, USA)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و امتیاز تنوع رژیمی برای هر فرد محاسبه و نسبت شانس با فاصله اطمینان ۹۵% برای ارزیابی ارتباط خطر ابتلا به سرطان پستان و سهک های امتیاز تنوع رژیمی ارزیابی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">افراد دو گروه از نظر وزن، قد و نمایه توده بدنی فاقد تفاوت معنادار بودند، ولی دریافت روزانه ی انرژی تفاوت معناداری نشان دادند (۰/۰۰۱</span><span style="font-size:8.0pt;">></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). پس از تعدیل اثر مخدوشگرها افرادی که در سهک سوم امتیاز تنوع رژیمی بودند نسبت به سهک اول ۸۶% شانس کمتری برای ابتلا به سرطان پستان داشتند (۰/۳۱-۰/۰۶=۹۵</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: yekanyw; font-size: 13.3333px; text-align: justify; background-color: rgb(255, 255, 255);">%</span><span style="font-family:yekanyw;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، ۰/۱۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">OR=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). در بررسی امتیاز تنوع رژیمی گروه های غذایی، ارتباط معکوس با خطر ابتلا به سرطان پستان برای گروه های میوه ها و شیر و لبنیات به دست آمد (۰/۰۰۱</span><span style="font-size:8.0pt;">></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس نتایج این مطالعه امتیاز تنوع رژیمی با کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان در ارتباط می باشد.</span></span></div> سید حسین داودی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9181&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در پزشکی قانونی استفاده از بقایای اجساد برای تعیین جنسیت فرد، امری رایج است. هدف از انجام این مطالعه، تخمین جنسیت افراد با استفاده از اندازه گیری استخوان های فالانژ و متاکارپال بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی، از فروردین ۱۳۹۶ تا شهریور ۱۳۹۶، بر روی تصاویر پرتوی ایکس دست افراد بالغ، در مرکز آموزشی درمانی شفایحیاییان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. در پزشکی قانونی استفاده از بقایای اجساد برای تعیین جنسیت فرد، امری رایج است. ۲۰۰ فرد بالغ که فاقد بیماری زمینه ای استخوانی بودند، در این مطالعه وارد شدند. طول بند دیستال، بند میانی، بند پروگزیمال، طول متاکارپ، طول انگشت بدون محاسبه بافت نرم نوک انگشت و طول انگشت با محاسبه بافت نرم نوک آن اندازه گیری شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">مقایسه میانگین نسبت اندازه استخوان های انگشتان و کف دست در هر دو جنس نشان داد که بین نسبت طول انگشتان اول به دوم، اول به سوم و اول به چهارم، با و بدون محاسبه بافت نرم، در هر دو دست، بین دو جنس تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و بیشترین معناداری در نسبت انگشت اول به سوم مشاهده شد. در بین استخوان های متاکارپال نیز معنادارترین تفاوت بین دو جنس در نسبت متاکارپ چهارم به پنجم دست راست بود (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). در بین بندهای مختلف انگشتان نیز بیشترین تفاوت های جنسیتی در بندهای دیستال دست چپ و مدیال و پروگزیمال دست راست مشاهده شد (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته های به دست آمده نشان داد نسبت طول انگشت اول به سوم و همچنین طول متاکارپ چهارم به پنجم، در دو جنس به طور معناداری متفاوت است.</span></span></div> سهیلا قربانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9182&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سرطان معده به عنوان شایعترین بدخیمی در نقاط خاصی از جهان نظیر شمال غرب ایران می باشد. </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miRNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ها، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> های غیر کدکننده کوچک و تک رشته ای با حدود ۲۳-۱۹ نوکلئوتید می باشند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر سرکوب </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">microRNA-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بر بقای سلولی و تغییرات چرخه سلولی در سرطان معده (رده سلولی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">AGS</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه تجربی-پژوهشی از فروردین تا آذر ۱۳۹۶ در مرکز تحقیقات سلولی- ملکولی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل انجام گرفت. رده سلولی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">AGS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در محیط کشت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RPMI- 1640</span></span><span style="font-size:10.0pt;">حاوی ۱۰% سرم و ۱% آنتی بیوتیک کشت داده شد. سلول ها توسط </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p mimic</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p inhibitor</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HiPerFect reagent</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به تنهایی به عنوان کنترل منفی، تیمار شدند. میزان بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در سلول های کنترل و تیمار شده با تکنیک </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">TaqMan qRT-PCR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اندازه گیری شد. بقای سلولی و تغییرات چرخه سلولی به ترتیب توسط تکنیک </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">MTT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و فلوسایتومتری بررسی گردیدند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میزان بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در سلول های تیمار شده با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Mimic</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به طور چشمگیری افزایش و در سلول های تیمار شده با </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Inhibitor</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> کاهش می یابد (۰=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). افزایش بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> باعث کاهش بقای سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">AGS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> می شود، درحالی که کاهش بیان آن بقای سلول ها را افزایش می دهد (۰=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). همچنین افزایش بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> باعث افزایش لول ها در فاز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G۱</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و کاهش سلول ها در فاز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">S</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> می شود (۰=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). با این حال کاهش بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> باعث افزایش جزیی سلول ها در فاز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G2/M</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> می شود (۰/۰۰۱=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">miR-1266-5p</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> می تواند بقای سلولی را کاهش دهد و چرخه سلولی را متوقف کند و به عنوان سرکوب کننده تومور در سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">AGS</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> عمل کند، درحالی که مهار آن بقای سلولی را افزایش و آپوپتوز را کاهش می دهد.</span></span></div> سید سعید حسینی- اصل http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9183&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بیماری های منتقله جنسی از مهمترین و شایعترین انواع عفونت های انسانی است. اوره آپلاسما و مایکوپلاسما باکتری هایی هستند که در ایجاد اورتریت های غیرگونوکوکی و سایر اختلالات دستگاه ادراری- تناسلی مانند عفونت گردن رحم و بیماری التهابی لگن و ناباروری نقش مهمی دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم و مایکوپلاسما ژنیتالیوم و ارزیابی عوامل خطر، مرتبط با عفونت در زنان باردار در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه تحلیلی- مقطعی، در مدت هشت ماه در سال ۱۳۹۴ (از اردیبهشت تا آذر ماه)، نمونه های ادرار از ۱۹۴ زن باردار مراجعه کننده به بخش زنان بیمارستان رسول اکرم (ص) در شهر تهران جمع آوری شد و نمونه ها با رعایت شرایط استریل به آزمایشگاه مرکز تحقیقات بیماری های عفونی کودکان بیمارستان رسول اکرم (ص) دانشگاه علوم پزشکی ایران ارسال شد و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> از رسوب ادراری استخراج گردید و با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PCR</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> برای تشخیص عفونت مایکوپلاسمایی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">فراوانی ادراری مایکوپلاسما ژنیتالیوم، اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم و عفونت همزمان هر دو ارگانیسم به ترتیب ۵/۶% و ۱۱/۲% و ۲/۶% بود و بین ابتلا به عفونت مایکوپلاسما ژنیتالیوم و ابتلا به عفونت اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم، ارتباط معنادار آماری دیده شد. سابقه مثبت سقط جنین با افزایش ابتلا به هر دو عفونت ارتباط آماری معنادار داشت. با افزایش سن بارداری فراوانی مایکوپلاسما ژنیتالیوم کمتر شد. همچنین سابقه بیماری های منتقله جنسی با ابتلا به اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم رابطه داشت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">وجود ارگانیسم های اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم و مایکوپلاسما ژنیتالیوم در زنان باردار، یکی از علل سقط جنین بود.</span></span></div> آذردخت طباطبایی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9184&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:11.0pt;">سردبیر محترم</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span><br> <span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;">نوشتن یک مقاله در جوامع علمی به منظور بررسی یک مشکل و ارایه توجهات بیشتر برای آن و ارایه راه حل آن می باشد. چنین وضعیتی بسیار اخلاقی است، اما هنگامی که یک مقاله در جهت حل مشکلی نباشد و خود به دنبال ایجاد مشکل و تببین کننده مشکلی جدید جهت بزرگ نمایی از آن مشکل به منظور تامین منافع عده ای خاص باشد آنگاه نه تنها مطالعه و مقاله نگارش یافته جنبه های اخلاقی نداشته بلکه موجبات اتلاف منابع و گمراهی جوامع علمی خواهد شد. تورش تحقیق-برنامه </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:9.0pt;">(Research-agenda bias)</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;"> مفهوم تازه ای است که می تواند جریان شکل گیری و نگارش مقالات را تحث تاثیر قرار دهد. این تورش می تواند منعکس کننده بی توجهی چشمگیر به چالش های مربوط به مراقبت های بهداشتی و بیان کننده ی جریان مخفی تاثیر منابع مالی و نظرات پژوهشگران بر نگارش مقالات باشد و در کمترین تاثیر خود می تواند نگرش پژوهشگر و تفکر او بر اهمیت یک موضوع و نگارش مقاله را تحت تأثیر قرار دهد. ارایه ی مثال هایی می تواند مفهوم را بازتر کند.</span></span><br> <span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:9.0pt;">Andre Knottnerus</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;"> و همکاران در مطالعه خود گزارش دادند که با بررسی پایگاه داده </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:9.0pt;">Cochrane</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;"> (پایگاه معتبر مقالات مرور سیستماتیک) در ۷ آوریل ۲۰۱۸، از حدود ۷۵۰۰ مقاله مروری سیستماتیک ۳۱ مقاله اثرات قطع مصرف دارو را مورد بررسی قرار داده و در مقابل هزاران مقاله وجود دارد که اثربخشی شروع یا تجویز یک داروی جدید را مورد بررسی قرار داده اند.&nbsp;در مطالعه </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:9.0pt;">Atal</span></span><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;"> و همکاران و در بررسی ۱۱۵ هزار آزمایش کارآزمایی بالینی تصادفی شده در بین سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۵ اعلام کرده اند که نویسندگان تاکید بیشتری بر نیاز به پیدا کردن راه حل های محلی از طریق انجام کارآزمایی های بالینی دارند و در واقع بیان می کنند که در مقایسه با کشورهای با درآمد بالا، ناهماهنگی بین تلاش های پژوهشی و نیازهای بهداشتی در مناطق با درآمد پایین وجود دارد.&nbsp;این شکاف زمانی بیشتر مورد توجه قرار می گیرد که بار بیماری های عفونی و اختلالات نوزادان در آسیای جنوب شرقی (کشورهای با درآمد پایین) و بیماری های قلبی- عروقی در اروپای شرقی و آسیای مرکزی (کشورهای با درآمد بالا) بیشتر بوده است، که آیا تخصیص منابع در تحقیقات بالینی از طریق انجام آزمایش های تصادفی کنترل شده با نیازهای بهداشت عمومی مطابقت دارد یا نه؟</span></span><br> <span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:11.0pt;">چنین تورشی همانگونه که گزارش شد در مثال اول نشانگر تاثیر یک عامل مادی و منفعت طلب در جریان شکل گیری مطالعات است، این عامل مادی می تواند شرکت های دارویی درگیر در مقاله باشند که عملا پایان دادن به مصرف دارو برای آنا منفعتی ندارد و نباید در مطالعات استفاده شود، اما این تورش در مثال دوم بیان کننده این موضوع است که سرمایه گذاری در تحقیقات سلامت به خوبی و متناسب با بار بیماری ها نیست و تاکید و اصرار بر نظرات پژوهشگر و سودجویان جدا از واقعیت های جامعه می باشد.</span></span></span></div> مسعود محمدی