http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1397 جلد76 شماره9 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/9/10 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9223&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> یک بیماری تهدید کننده حیات است که کبد را تحت تاثیر قرار می دهد. تظاهرات بالینی بیماری از فرم بدون علامت تا عوارض شدید مانند سرطان کبد و سیروز متفاوت است. باوجود در دسترس بودن واکسن و دارو، این بیماری هنوز یک مشکل بزرگ برای سلامتی انسان در سرتاسر جهان باقی مانده است. هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> بسیار مسری بوده و از طریق خون و مایعات آلوده، مادر به جنین، استفاده از سوزن آلوده و تماس جنسی با فرد آلوده منتقل می شود. ویروس هپاتیت </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> به کمک رسپتور سدیم توروکولات کوترانسپورتینگ پلی پپتید </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">(NTCP)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> وارد هپاتوسیت ها شده و با تکثیر در این سلول ها باعث اختلال در عملکرد کبد می شود. در واقع آسیب های کبدی نتیجه تکثیر ویروس و فعال شدن سیستم ایمنی به ویژه سلول های </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> سایتوتوکسیک اختصاصی ویروس است. سلول های </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">CTL</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">CD4Th1</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> از طریق کشتن سلول های آلوده و تحریک تولید سایتوکین های ضد ویروسی تکثیر ویروس را کنترل می کنند. از طرفی عمکلرد این سلول ها در افرادی که به شکل موفق ویروس را حذف می کنند بسیار قوی می باشد، در مقابل در افراد مبتلا به عفونت های مزمن این دسته از سلول ها تضعیف شده اند. بسیاری از مطالعات نشان داده است که چالش اصلی در حذف کامل ویروس مربوط به حضور </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ovalently closed circular DNA (cccDNA)</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> است. این ساختار در فرآیند سیکل تکثیری ویروس تولید شده و به مدت طولانی در داخل سلول میزبان باقی مانده و به عنوان الگویی برای تولید </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">Pre-genomic RNA</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و تکثیر ویروس عمل می کند. تاکنون هیچ داروی ضد ویروسی نتوانسته این ساختار را از بین ببرد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> رقیه تیمورپور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9224&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">پلی مورفیسم ژنتیکی یا چند شکلی ژنتیکی مسئول تفاوت های فردی است. پلی مورفیسم به عنوان یک فاکتور اصلی و مهم در رابطه با بیماری های پیچیده با اتیولوژی یا سبب شناسی ناشناخته و همچنین سرطان مطرح می باشد. پژوهش کنونی با هدف بررسی ژن های دو گیرنده بتا۲ و بتا۳ سیستم آدرنرژیک در زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک صورت گرفته است.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی بر روی ۲۰۰ بیمار مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران، درمانگاه نازایی ولیعصر (عج) بین سال های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ انجام شد. بررسی پلی مورفیسم بر روی کدون های ۱۶، ۲۷، ۱۱۳ و ۱۶۴ از ژن گیرنده بتا۲ و کدون ۶۴ اگزون یک ژن گیرنده بتا۳ آدرنرژیکی انجام شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بررسی کدون های گیرنده بتا۲ نشان داد که تنها در کدون ۱۶۴ گیرنده بتا۲ آدرنرژیکی پلی مورفیسم (۴۴/۴%) رخ داده که یافته بین دو گروه بیمار و شاهد معنادار می باشد. نسبت هموزیگوت و هتروزیگوت نیز در دو گروه تفاوت معناداری را نشان داد. پلی مورفیسم اگزون یک در کدون ۶۴ که اسید آمینه تریپتوفان را کد می نماید، نیز نشان می دهد که نوکلوتید </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تغییر یافته است.</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این بررسی نشان می دهد که تنها پلی مورفیسم کدون ۱۶۴ </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">(Thr164Ile)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ژن گیرنده بتا۲ و پلی مورفیسم ژن گیرنده بتا۳ </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">Thr164Ile 64 (rs 4994)</span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> با سندرم تخمدان پلی کیستیک همراهی می نماید. بنابراین دو کدون نامبرده از دو گیرنده بتا۲ و بتا۳ آدرنرژیکی می توانند ریسک یا خطر ابتلا به تخمدان پلی کیستیک را در زنان بالا ببرد.</span></span></span></div> فریده ظفری زنگنه http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9225&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">رویکرد درمانی آمپیم به دنبال عفونت های ریوی، به ویژه در مرحله دوم، مورد اختلاف است. بنابراین پژوهش کنونی با هدف مقایسه ی اثر درناژ ساده با لوله سینه و دبریدمان جراحی در درمان آمپیم پس از پنومونی عارضه دار انجام گردید.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">پژوهش کنونی یک کارآزمایی آینده نگر تصادفی است که از فروردین ۱۳۸۲ تا مهر ۱۳۹۴ در بخش جراحی قفسه سینه بیمارستان های امام خمینی (ره) تبریز و شریعتی اصفهان انجام شد. ۱۰۴ بیمار مبتلا به مرحله دوم آمپیم، به دو گروه ۵۲ نفری تقسیم و گروه اول به روش لوله سینه ساده و گروه دوم به روش جراحی توراکوسکوپی و یا توراکوتومی درمان شدند.</span> <span style="font-size:10.0pt;">داده های فردی و سابقه پزشکی و همچنین عوارض، عود و موربیدیتی در دو فرم ثبت گردید.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میانگین سنی بیماران گروه اول ۱۱/۱۳</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۴۸/۱۷ و گروه دوم ۱۳/۵۸</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;">۴۶/۲۱ سال بود و بیشتر آن ها، میانسال بودند. تعداد مردان در هر دو گروه بیشتر از زنان بود. ۴۴/۲۳</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">% بیماران در گروه اول و ۳۸/۴۶% بیماران در گروه دوم، سابقه مصرف سیگار داشتند. مدت بستری (۰/۰۰۵</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) و داشتن لوله سینه (۰/۰۰۴</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) و طول زمان اقدامات درمانی (۰/۰۰۵</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) در گروه دوم به طور معناداری بیشتر از گروه اول بود. میزان عوارض (۰/۱۷۲</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) و عود مجدد (۰/۳۲۴</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">) نیز در گروه دوم به طور غیرمعنادار بیشتر از گروه اول بود. عوارض پس از یک هفته در گروه اول به طور غیرمعنادار بیشتر از گروه دوم بوده است (۰/۶۹۰</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">)، ولی عوارض پس از یک ماه در هر دو گروه برابر بود (۱</span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">).</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مدت بستری بودن، مدت داشتن لوله سینه و طول زمان اقدامات درمانی در درناژ ساده با لوله سینه کمتر از جراحی (توراکوسکوپی یا توراکوتومی) بوده است و درناژ ساده با لوله سینه روش مؤثرتر در درمان بیماران مبتلا به آمپیم مرحله دوم پس از پنومونی عارضه دار می باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> بهنام یزدانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9227&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">با توجه به عوارض جنینی و مادری دیابت، کاهش شیوع دیابت و درمان مناسب آن خیلی مهم می</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">&lrm;</span></span><span style="font-size:10.0pt;">باشد. رابطه بین کمبود ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و دیابت نوع دو گزارش شده است. داده های اندکی در زمینه ارتباط بین سطح ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> سرم و خطر دیابت بارداری وجود دارد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط مقادیر ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و دیابت بارداری بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه از نوع مورد-شاهدی در مراکز بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از خرداد ۱۳۹۴ تا فروردین ۱۳۹۵ انجام شد. ۱۰۰ زن باردار مبتلا به دیابت بارداری و ۱۰۰ زن باردار سالم با روش نمونه گیری غیرتصادفی و در دسترس وارد مطالعه شدند. سپس مقادیر ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اندازه گیری و به سه سطح تقسیم بندی شد. کمتر از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۲۰ به عنوان کمبود، بین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۰-۲۰ به عنوان سطح ناکافی و بیشتر از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۰ به عنوان سطح مناسب ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در نظر گرفته شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میانگین سن در گروه مطالعه ۵</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;"> ۳۰/۳۱ سال و در گروه کنترل ۴/۹۵</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;"> ۲۸/۸۳ سال بود (۰/۰۶</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). سطوح ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در افراد مبتلا به دیابت بارداری و شاهد به ترتیب </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۴/۷۶</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;"> ۷/۲۵ و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ng/ml</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۱/۹۳</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۶/۱۲ بود که در افراد دیابت بارداری پایین تر از گروه کنترل بوده است (۰/۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). کمبود شدید ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در گروه دیابت بارداری ۳۴% و در گروه کنترل ۲۷% مشاهده شد (۰/۰۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه بیشتر بیماران کمبود ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> داشتند و در گروه دیابت بارداری کمبود ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل مشاهده شد.</span></span></div> زهرا صاحب الزمانی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9228&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بر اساس مطالعات انجام گرفته، استفاده از مورفین اینتراتکال جهت عمل سزارین، روش استاندارد طلایی جهت القای بی دردی مناسب معرفی گردیده است. با این وجود، این شیوه عوارض جانبی مختلفی مانند تهوع و استفراغ، احتباس ادراری، دپرسیون تنفسی و به ویژه خارش را به دنبال دارد. در این مطالعه برآنیم تا تاثیر پروفیلاکتیک پرومتازین عضلانی را بر عوارض ناشی از مورفین اینتراتکال، به ویژه خارش را مورد بررسی قرار دهیم.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی گذشته نگر، داده های پرونده های پزشکی ۲۰۰۰ زن باردار کاندید سزارین در بیمارستان بهمن تهران، بین سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ در دو گروه مورد بررسی قرار گرفت. گروه اول زنانی بودند که جهت سزارین، با استفاده از مورفین اینتراتکال بدون دریافت پرومتازین تحت بی حسی اسپاینال قرار گرفته بودند (گروه کنترل)، و گروه دیگر زنان بارداری که افزون بر دریافت مورفین اینتراتکال، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">mg</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">۲۵ پرومتازین عضلانی پس از بی حسی اسپاینال دریافت داشته اند (گروه پرومتازین). درپی آن، داده های گردآوری شده و</span><span style="font-size:9.0pt;">ارد</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS software, version 22 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> شده و از نظر بروز و شدت خارش، درد و همچنین بروز تهوع و استفراغ در این دو گروه و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بروز تهوع (۰/۰۲۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و استفراغ (۰/۰۴۶</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) اختلاف معناداری بین دو گروه مورد مطالعه داشته است. میانگین شدت درد براساس معیار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Numeric rating scale (NRS)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در دو گروه برابر بود. بروز عارضه </span><span style="font-size:9.0pt;">ی</span><span style="font-size:10.0pt;"> خارش از نظر آماری در دو گروه برابر بوده است (۰/۳۰۲</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، اما شدت خارش تفاوت آماری آشکاری بین دو گروه داشت (۰/۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، استفاده ی پروفیلاکتیک از داروی پرومتازین عضلانی به میزان </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:9.0pt;">mg</span></span> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۲۵</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تاثیری در بروز خارش ندارد، اما می تواند بر عوارض ناخواسته مورفین اینتراتکال از جمله کاهش بروز تهوع و استفراغ و نیز کاهش محسوس شدت خارش و همچنین عدم تداخل با فعالیت بی دردی مورفین اینتراتکال سودمند باشد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> محمد حسینی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9229&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">سیستاتین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> به عنوان یک مهارکننده ی پروتئاز سیستیین توسط تمامی سلول های هسته دار در یک سطح ثابت ترشح و تولید می شود. هدف از پژوهش کنونی بررسی ارتباط بین سطوح سرمی سیستاتین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با پدیده ی جریان آهسته کرونری و شاخص توده ی بدن در مردان بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">پژوهش توصیفی-تحلیلی کنونی بر روی بیماران مرد ۳۴ تا ۷۳ سال مراجعه کننده به بیمارستان سیدالشهدا ارومیه از فروردین ۱۳۹۴ تا اسفند ۱۳۹۵ که به هر علتی برای نخستین بار تحت آنژیوگرافی تشخیصی عروق کرونری قرار گرفته بودند، انجام پذیرفت. ۷۴ بیمار مرد تحت آنژیوگرافی تشخیصی عروق کرونری به عنوان نمونه انتخاب شده و به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت نمودند. ویژگی های دموگرافیک شامل سن، قد، وزن، شاخص توده ی بدن تمامی بیماران گردآوری و ثبت شد. بیماران با سیستم آنژیوگرافی متحرک از نظر جریان خون کرونری بررسی شدند که به صورت کمی و با شمارش چارچوب تصحیح شده ی ترومبولیز در انفارکتوس میوکارد انجام شد. سطوح سرمی سیستاتین </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> با دستگاه الایزا از نمونه های خونی حاصل از ورید بازویی اندازه گیری شد.</span></span><span style="letter-spacing:.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین متغیرهای دموگرافیک و فیزیولوژیک آزمودنی ها عبارتند از سن ۹/۰۰</span></span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۵۴/۷۷ سال، قد </span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">cm</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۰/۱۲</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۱/۷۴،</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> وزن </span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">kg</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۶/۸۵</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۷۳/۱۳ و شاخص توده ی بدن </span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">kg/m^۲</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> ۳/۸۳</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">۲۶/۹۸. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد که بین سطوح سرمی سیستاتین </span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> با جریان آهسته ی کرونری و شاخص توده ی بدن رابطه معناداری وجود نداشت (به ترتیب ۰/۸۷۱</span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و ۰/۴۹۴</span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-family: yekanyw; letter-spacing: 0.1pt;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این پژوهش بیانگر آن است که سطوح سرمی سیستاتین </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با پدیده ی جریان آهسته کرونری و شاخص توده ی بدن در بیماران مرد کاندید آنژیوگرافی ۳۴ تا ۷۳ سال ارتباط معناداری نداشت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> رقیه افسرقره باغ http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9230&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">باکتری اشریشیا کلی از مهمترین عوامل عفونی در بیماران تحت بیوپسی پروستات است. هدف از انجام پژوهش کنونی، تایپینگ مولکولی ایزوله های اشریشیاکلی کلونیزه مقاوم به فلوروکینولون و عفونت های ناشی از آن در بیماران تحت بیوپسی پروستات بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه</span> <span style="font-size:10.0pt;">کوهورت که از</span> <span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">فروردین</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تا </span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">بهمن ۱۳۹۵ در مرکز تحقیقات ارولوژی بیمارستان سینا (تهران) انجام گردید، </span></span><span style="font-size:10.0pt;">سواب های رکتال از ۱۵۸ بیمار مرد پیش از بیوپسی پروستات گردآوری شد. باکتری های گرم منفی مقاوم به سیپروفلوکساسین به همراه پس زمینه فیلوژنتیکی (با استفاده از روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Quadruplex PCR</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، شیوع </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ST131</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و ساب کلون های آن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(H30 and H30-RX131)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در دو گروه ایزوله های اشریشیاکلی کلونیزه و بالینی مورد مقایسه قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">از مجموع، ۷۳ بیمار دارای کشت مثبت رکتال برای باکتری های گرم منفی مقاوم به فلوروکینولون بودند که غالب ترین ایزوله اشریشیاکلی بود. بیشترین ایزوله ها در گروه فیلوژنتیک </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و به دنبال آن به ترتیب در گروه های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">E</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">C</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B1</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> قرار داشتند. ایزوله های اشریشیاکلی</span> <span style="font-size:10.0pt;">مقاوم به فلوروکینولون، مقاومت سطح خیلی بالا به آمپی سیلین و تریمتوپریم- سولفامتوکسازول را از خود نشان دادند. به طور کلی، بیشتر ایزوله های اشریشیاکلی مقاوم به چندین آنتی بیوتیک در گروه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">B2</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و با ژنوتایپ </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ST131</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> تشخیص داده شد. باوجود افزایش عفونت در میان بیماران کلونیزه با سویه </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">E. coli ST131</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، تفاوت کمابیش معناداری در شیوع آن در بین دو گروه مشاهده شد (0/06</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">پاتوژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ST131</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> شیوع بالایی را در کلونیزاسیون رکتال و عفونت های پس از بیوپسی پروستات داشت که مقاومت گسترده ای به آنتی بیوتیک های رایج را نشان داد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> محمدرضا پورمند http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9232&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">امروزه انواع واکسن ها برای مقابله با بیماری های عفونی توسعه یافته اند. <span style="color:black;">واکسن های قدیمی مشکلات متعددی را می توانند داشته باشند. پژوهش کنونی مروری </span>بر روی انواع شاتل وکتورها و کاربردهای مختلف آن ها در زمینه شناخت بیماری زایی و به ویژه کاربرد آن ها در تولید واکسن های نوین در بیماری های عفونی می باشد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مقالات مرتبط با موضوع مورد پژوهش در بانک های اطلاعاتی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Science Direct</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Google Scholar</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PubMed</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با استفاده از کلید واژه های </span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">Shuttle vectors, Recombinant plasmids</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">DNA vaccines</span></span></span><span style="font-size:10.0pt;"> گردآوری و مورد مطالعه قرار گرفتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه با بررسی ۳۱ مقاله مرتبط با موضوع انجام شده است.<span style="color:black;"> امروزه امکان کاربرد شاتل وکتورها در مطالعه، طراحی و تولید واکسن های نوین در برابر بیماری های عفونی شناخته شده است</span>.<span style="color:black;"> از این ابزار در طراحی واکسن های نسل جدید در پیشگیری از بیماری های عفونی مانند سل و انواع هپاتیت </span>ویروسی استفاده گردیده است.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">شاتل وکتورها</span></span><span style="font-size:10.0pt;">ی باکتریایی<span style="color:black;"> قابلیت بالایی در مطالعه مکانیسم های بیماری زایی میکروارگانیسم های بیماری زا و ساخت واکسن های نوینی مانند </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:8.0pt;">DN</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> واکسن</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ها و واکسن های چند زیرواحدی دارند. </span></span></div> زهرا مشکات http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9233&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">شیوع بارداری دوقلویی (مول هیداتی فورم- جنین طبیعی) حدود یک مورد در ۲۲ تا ۱۰۰ هزار مورد می باشد. این نوع حاملگی به طور معمول با عوارض مامایی متعددی همراه است که نیازمند ختم زودرس بارداری می گردد. در این مطالعه یک مورد زایمان موفق به دنبال حاملگی دوقلویی مولار گزارش شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">زن ۳۵ ساله، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">G_۲ab_۱</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> با تشخیص بارداری مولار دوقلویی در سن ۱۱ هفتگی در دی ۱۳۹۵ به بیمارستان قائم مشهد ارجاع گردید.</span> <span style="font-size:10.0pt;">بیمار طی بارداری سه نوبت به دلیل بالا رفتن فشارخون بستری شد و بارداری در ۳۶ هفتگی، با تولد نوزاد پسر سالم خاتمه یافت. پس از گذشت یک سال از زایمان سطح</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">&beta;-human chorionic gonadotrophin (BhCG)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> غیر قابل اندازه گیری است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در حاملگی مولار دوقلویی، در مواردی که یک جنین از نظر کاریوتیپ طبیعی و فاقد ناهنجاری باشد و علایم خطرسازی وجود نداشته باشد، ادامه بارداری توصیه شده است و نظارت دقیق طی بارداری و پس از ختم بارداری ضروری است.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> ملیحه حسن زاده