http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1397 جلد76 شماره11 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/11/12 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9381&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;">با پیشرفت علوم پزشکی استفاده از تست های تشخیصی به منظور تمایز افراد بیمار از سالم گسترش فراوانی پیدا کرده است. بنابراین بررسی دقت تست های تشخیصی تحت ارزیابی به منظور تعیین توانایی آن ها در جداسازی افراد بیمار از سالم از اهمیت ویژه ای برخوردار است. دقت یک تست را میزان تطابق نتایج آن تست با نتایج استاندارد طلایی تعیین می کند و این میزان براساس معیارهای حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت، ارزش اخباری منفی و مساحت زیرمنحنی مشخصه ی عملکرد بیان می شود. استاندارد طلایی یک روش دقیق و بدون خطا برای تشخیص است که در برخی از بیماری ها به دلایلی مانند هزینه بر بودن وجود ندارد. در این وضعیت، استاندارد مرجع به عنوان بهترین روش جایگزین قابل دسترس برای تشخیص بیماری، مورد استفاده ی پزشکان قرار می گیرد. نتایج روش استاندارد مرجع لزوما بدون خطا نیست و گاهی نیز به دلیل داشتن حالت تهاجمی نمی توان آن را روی همه ی افراد مورد مطالعه اجرا کرد،<span style="color: rgb(13, 13, 13);"> همه ی این موارد </span>به شرایطی اشاره می کند که در آن استاندارد طلایی موجود نیست.<span style="color: rgb(13, 13, 13);"> استفاده از استاندارد مرجع دارای خطا منجر به تفکیک درست افراد بیمار از سالم نمی شود و نمی تواند یک معیار مقایسه برای بررسی دقت تست های تشخیصی باشد</span>. ازجمله روش هایی که در شرایط فاقد استاندارد طلایی به کار گرفته می شود، روش جانهی، روش تصحیح استاندارد مرجع ناقص و روش ساخت استاندارد مرجع است. هر کدام از این روش ها با توجه به ویژگی، مزیت و محدودیت هایی که دارند برای ارزیابی و تعیین دقت تشخیصی تست ها مورد استفاده قرار می گیرند. در مقاله کنونی به مرور و مقایسه ی این روش ها و نقاط ضعف و قوت آن ها پرداخته شد</span></span></span></div> فرید زایری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9382&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">لوسمی مزمن لنفوسیتی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(CLL)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> یا بدخیمی لنفوسیت های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CD5⁺</span></span><span style="font-size: 10pt;"> شایع ترین لوسمی در</span> <span style="font-size: 10pt;">بین بزرگ سالان محسوب می شود. تشخیص آزمایشگاهی این بیماری نیاز به شمارش سلول های خونی، اسمیر خونی و ایمونوفنوتایپینگ سلول های لنفوییدی دارد. مشخصه دیگر بیماری تجمع سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">B CD5⁺</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در خون محیطی و مغز استخوان و گره های لنفاوی می باشد. سیر بالینی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> یکنواخت نیست، برخی از بیماران بلافاصله پس از تشخیص نیاز به درمان دارند و برخی دیگر تا سالیان زیاد پس از تشخیص نیازی به درمان ندارند. بیشتر بیمارانی که در مراحل پیشرفته بیماری (</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Binet</span></span><span style="font-size: 10pt;"> یا </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Rai</span></span><span style="font-size: 10pt;">) هستند نیاز به درمان فوری دارند. افزون بر تعاملی که بین سلول های توموری </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> وجود دارد، سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> با</span> <span style="font-size: 10pt;">انواع سلول های غیرتوموری ازجمله استرومال سل مغز استخوان </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(BMSC)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، سلول های شبه پرستار </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(NLCs)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، سلول های دندریتیک فولیکولاری </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(FDC)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، سلول های اندوتلیال و سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">T</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در ارتباط هستند. سیگنال های دریافتی از این سلول ها نقش مهمی در پاتوژنز </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> دارد. چندین فاکتور شامل موتاسیون </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Immunoglobulin variable region heavy chain (IGVH)</span></span><span style="font-size: 10pt;">، تغییرات ژنتیکی، سن بیمار و وجود اختلالات دیگر در تعیین استراتژی نوع درمان ارزشمند است. درمان های موجود شامل شیمی درمانی، ترکیب شیمی درمانی و ایمونوتراپی، داروهایی که سیگنالینگ سلول </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">B</span></span><span style="font-size: 10pt;"> را مورد هدف قرار می دهند و مهارکننده های آپوپتوز مانند </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">BCL2</span></span><span style="font-size: 10pt;"> می باشد. شناخت بیولوژی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در شناسایی بیماران در معرض خطر، استفاده از داروها و روش های درمانی مناسب برای بیماران با اهمیت است. در این مقاله ضمن بررسی ریزمحیط اطراف تومور </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(Microenvironment)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و اختلالات ژنتیکی موجود در سلول های توموری </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">CLL</span></span><span style="font-size: 10pt;"> چندین روش تشخیصی و درمانی جدید مورد بحث قرار گرفته است.</span></span><span style="font-family: b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> پرویز کوخایی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9383&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">گونه های لاکتوباسیلوس به دلیل داشتن توانایی تعدیل پاسخ های ایمنی در انسان و اثرات درمانی در اختلالات التهابی، به عنوان باکتری های پروبیوتیک در نظر گرفته شده اند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات استرین های پروبیوتیکی لاکتوباسیلوس بر روی بیان ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">TLR۲, TLR۴</span></span> <span style="font-size: 10pt;">در رده ی سلول های سرطان کولون </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">(HT-۲۹)</span></span><span style="font-size: 10pt;"> عفونی شده با سالمونلا انتریتیدیس بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه تجربی از فروردین تا اسفند ۱۳۹۵ در مرکز تحقیقات میکروبیولوژی مواد غذایی دانشگاه علوم پزشکی تهران اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. در این مطالعه از دو سویه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PTCC۱۶۴۳</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و لاکتوباسیلوس کازیی </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">PTCC ۱۶۰۸</span></span> <span style="font-size: 10pt;">استفاده شد. سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HT۲۹</span></span><span style="font-size: 10pt;"> کشت داده شدند و سپس این سلول ها پیش و پس از چالش با پاتوژن، توسط سویه های پروبیوتیکی لاکتوباسیلوس تیمار شدند. پس از استخراج </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">RNA</span></span><span style="font-size: 10pt;"> تام از سلول ها و سنتز </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">cDNA</span></span><span style="font-size: 10pt;">، توانایی</span> <span style="font-size: 10pt;">&rlm;لاکتوباسیلوس ها در تعدیل بیان ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">TLR-۲</span></span><span style="font-size: 10pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">TLR-۴</span></span><span style="font-size: 10pt;"> توسط روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Real-time PCR</span></span><span style="font-size: 10pt;"> مورد بررسی قرار گرفت.</span> <span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته هﺎی ﻣﺎ نشان داد ﮐﻪ پس از تیمار ﺳﻠﻮل هﺎی ﺳﺎﻟﻢ و غیرعفونی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">HT۲۹</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">، ﺑﺎ هﺮ یﮏ از دو ﺑﺎﮐﺘﺮی ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ، ﺑﯿﺎن </span></span><span style="letter-spacing: -0.4pt;"><span style="font-size: 10pt;">ژن هﺎی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.4pt;"><span style="font-size: 8pt;">TLR۲-۴</span></span><span style="letter-spacing: -0.4pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ﺑﻪ ﻃﻮر چشمگیری اﻓﺰایﺶ داشت. ﺑﺮﺧﻼف آن، ﻣﯿﺰان ﺑﯿﺎن ایﻦ دو ژن در ﺳﻠﻮل هﺎی آﻟﻮده ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻤﻮﻧﻼ اﻧﺘﺮیﺘﯿﺪیﺲ،</span></span><span style="font-size: 10pt;"> <span style="letter-spacing: -0.1pt;">پیش و پس از درﻣﺎن ﺑﺎ هﺮ یﮏ از ﺑﺎﮐﺘﺮی هﺎی ﭘﺮوﺑﯿﻮﺗﯿﮏ ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس اﺳﯿﺪوﻓﯿﻠﻮس و ﻻﮐﺘﻮﺑﺎﺳﯿﻠﻮس ﮐﺎزیی ﺑﻪ صورت</span> معناداری ﮐﺎهﺶ یﺎﻓﺖ (۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="font-size: 10pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">با توجه به نتایج به دست آمده، لاکتوباسیلوس&rlm;های &rlm;پروبیوتیکی دارای اثر چشمگیر ضدالتهابی در برابر بیماری&rlm;زایی باکتری سالمونلا انتریتیدیس هستند. اما در این مطالعه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس فعالیت ضد التهابی قوی تری را نسبت به لاکتوباسیلوس کازیی از خود نشان داد.</span></span><br> &nbsp;</div> محمد مهدی سلطان دلال http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9385&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">پاپیلوما ویروس، عامل بیش از نیمی از سرطان های حاصل از پاپیلوما از جمله سرطان دهانه ی رحم می باشد. اگرچه واکسن جهت پیشگیری از سرطان های حاصل از پاپیلوما ضروری است، اما هنوز عفونت این ویروس جزو مشکلات بهداشت جهانی محسوب می گردد. ادجوانت ها در کنار واکسن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HPV16-E7d</span></span><span style="font-size: 10pt;"> می تواند در ارتقای سیستم ایمنی مفید باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر ماده ی نالوکسان و آلوم به عنوان ادجوانت در کنار واکسن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HPV16-E7d</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در ریز محیط توموری در موش های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">C57BL/6</span></span><span style="font-size: 10pt;"> بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">مطالعه توصیفی-مقطعی کنونی در بازه زمانی فروردین تا شهریور 1395 در انستیتو پاستور تهران بر روی 80 موش ماده </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">C57BL/6</span></span><span style="font-size: 10pt;"> انجام گرفت. موش های توموری شده، با واکسن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HPV16-E7d</span></span><span style="font-size: 10pt;"> به همراه ادجوانت نالوکسان و آلوم و گروه های کنترل واکسینه شدند. سنجش تومور انجام گرفت. هموژنات تومور تهیه شد و سپس سایتوکین های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">IL-17, IL-4, IFN-&gamma;, TGF-&beta;</span></span><span style="font-size: 10pt;"> با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">ELISA</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">Capture</span></span><span style="font-size: 10pt;"> مورد بررسی قرار گرفت.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">این پژوهش نشان می دهد که در موش های مورد آزمایش با ادجوانت نالوکسان و هیدروکسید آلومینیوم (آلوم) به همراه واکسن </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HPV16-E7d</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در موش های </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">C57BL/6</span></span><span style="font-size: 10pt;"> به طور معناداری باعث کاهش نسبی رشد تومور (</span></span><span style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size: 10pt;">0.0001</span></span><span dir="LTR" style="font-family: yekanyw;"><span style="font-size: 8pt;">&le;</span></span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10.66px;">P</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 13.33px;">)</span><span style="font-family: yekanyw; font-size: 10pt;">&nbsp;شده و پاسخ ایمنی سلولی در ریز محیط توموری را نسبت به گروه های کنترل تقویت می نماید.</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">پ&zwj;&zwj;ژوهش کنونی بیانگر ایمنی زایی بیشتر واکسن ضد پاپیلومای ویروس</span> <span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">HPV16-E7d</span></span><span style="font-size: 10pt;"> فرموله شده با ماده ی نالوکسان و آلوم به عنوان ادجوانت، در مقایسه با گروه کنترل فسفات بافر سالین، در واکسن پاپیلومای ویروس در ریز محیط توموری در موش های</span> <span style="font-size: 10pt;">ماده </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">C57BL/6</span></span><span style="font-size: 10pt;"> می باشد.</span></span></div> فائزه کبیری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9386&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">جنس </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">کمپیلوباکتر یکی از علل اصلی گاستروانتریت حاد است. این مطالعه به منظور بررسی فراوانی کمپیلوباکتر کولی و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی کمپیلوباکتر کولی جدا شده از نمونه های اسهال عفونی بیماران می باشد.</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></span></strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">در یک مطالعه مقطعی-توصیفی </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">بین اردیبهشت تا آبان ۱۳۹۴</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> تعداد ۲۰۰ نمونه اسهالی بیمارانی که در فاصله زمانی اردیبهشت تا آبان ۱۳۹۴ به مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی اراک (ولی عصر (عج) و کودکان امیرکبیر) مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند.</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> رنگ آمیزی گرم تغییریافته و کشت بر روی محیط های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">Modified charcoal-cefoperazone-deoxycholate agar (mCCDA)</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> و بروسلا آگار همراه با فیلتر و </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">Polymerase chain reaction (PCR)</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> از ژن </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">CeuE</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> جهت شناسایی استفاده گردید. مقاومت آنتی بیوتیکی به صورت فنوتیپی و ژنوتیپی به آنتی بیوتیک های تتراسایکلین، اریترومایسین، سیپروفلوکساسین، </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">آمپی سیلین</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">، جنتامایسین مورد بررسی قرار گرفت.</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">از ۲۰۰ نمونه اسهال عفونی با روش رنگ آمیزی گرم تغییریافته دو مورد (۱%)، با استفاده از روش کشت پنج مورد ایزوله گردید که دو ایزوله (۱%) از کشت بر روی محیط </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">mCCDA</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> و سه ایزوله (۱/۵%) از محیط بروسلا آگار همراه با فیلتر و با تکنیک </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">PCR</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> نیز پنج مورد (۲/۵%) کمپیلوباکترکولی تشخیص داده شد. میزان مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به تتراسایکلین، اریترومایسین، سیپروفلوکساسین پنج مورد (۱۰۰%)، </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">آمپی سیلین چهار مورد </span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">(%۸۰)، جنتامایسین دو مورد (۴۰%) و فراوانی ژن های </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">CmeB</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">qnrS</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">tet(o)</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> و وجود موتاسیون در </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">23srRNA</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> پنج مورد (۱۰۰%)، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">gyrA4</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> چهار مورد (۸۰%)، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">gyrA5</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> سه مورد (۶۰%)، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">gyrA6</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> پنج مورد (۱۰۰%)، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">Oxa61</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> چهار مورد (۶۰%)، </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 8pt;">aphA-3-1</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;"> یک مورد (۲۰%) دیده شد.</span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه کمپیلوباکتر کولی دارای مقاومت صد درصدی نسبت به سیپروفلوکسازین و اریترومایسین به عنوان عامل باکتریال ایجاد کننده دیسانتری البته با شیوع کم در منطقه مرکزی ایران معرفی می گردد.</span></span><span style="font-family: b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> احسان اله غزنوی راد http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9387&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">آگاهی از میزان نسبی مصرف خون حین عمل جراحی عروق کرونر باعث بهبود توانایی مراکز انتقال خون در تأمین خون سالم و کافی می شود. به همین منظور این مطالعه با هدف تعیین فاکتورهای موثر در میزان نیاز به خون در جراحی بای پس عروق کرونر انجام گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه ی مقطعی بر روی ۳۱۷ نفر از بیماران تحت جراحی ایزوله عروق کرونر در اتاق عمل جراحی قلب بیمارستان امام خمینی (ره) تهران از شهریور تا پایان بهمن ۱۳۹۶ انجام شده است. روش نمونه گیری در دسترس بوده است. متغیرهای این مطالعه با مراجعه به پرونده بیماران استخراج شدند. ۰/۰۵</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="font-size: 10pt;"> به عنوان معنادار گزارش شد.</span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">در این مطالعه، ۳۱۷ بیمار تحت عمل بای پس شریان کرونر مورد بررسی قرار گرفتند. ۲۳۶ مورد (۷۴/۴%) مرد و باقی زن بودند. میانگین تجویز گلبول قرمز فشرده شده در زنان ۱/۳</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۲/۷۴ واحد و در مردان ۱/۰۹</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۲/۲۴ واحد بوده است (۰/۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">). میانگین تجویز گلبول قرمز فشرده شده در بیماران با سطح هموگلوبین کمتر از </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">g/dl</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۱۰، ۱/۸</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۳/۲۷ واحد و در بیماران با سطح هموگلوبین بیشتر از </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">g/dl</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۱۰ ۰/۹۹</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">۲/۲۵ واحد بوده است (۰/۰۰۰۱</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing: -0.1pt;"><span style="font-size: 10pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">پژوهش کنونی نشان داد که میانگین تزریق گلبول قرمز فشرده شده در زنان بیشتر از مردان تحت جراحی بای پس شریان کرونر بوده است. همچنین میزان هموگلوبین فرد تنها فاکتوری بود که بر تزریق گلبول قرمز فشرده تاثیر معنادار داشت.</span></span></div> کیانوش صابری http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9388&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">التهاب مزمن و استرس اکسیداتیو دو عامل تعیین کننده شروع و شدت بیماری کولیت اولسروز </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">(Ulcerative colitis)</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> می باشند. پژوهش کنونی با هدف بررسی اثر زنجبیل به عنوان یک ماده خوراکی ضد التهاب و آنتی اکسیدان بر کیفیت زندگی، فعالیت بیماری و نیز سطح سرمی برخی از فاکتورهای التهابی و استرس اکسیداتیو بیماران کولیت اولسروز خفیف تا متوسط فعال صورت گرفت.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه یک <span style="color: black;">کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور کنترل شده با دارونما بوده که در کلینیک تغذیه و رژیم درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در بازه زمانی آبان ۱۳۹۶ تا تیر۱۳۹۷ به انجام رسید. ۴۶ بیمار مبتلا به کولیت اولسروز خفیف تا متوسط فعال روزانه چهار عدد کپسول حاوی </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">mg</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> ۵۰۰ پودر ریشه خشک شده زنجبیل یا دارونمای مشابه را به مدت شش هفته همراه با وعده های غذایی مصرف کردند. فعالیت بالینی بیماری، کیفیت زندگی افراد با استفاده از پرسشنامه های دقیق و معتبر و نیز سطح سرمی فاکتورهای </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">Total antioxidant capacity (TAC)</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">Malondialdehyde (MDA)</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">Tumor necrosis factor-&alpha; (TNF-&alpha;)</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">High-sensitivity C-reactive protein (hs-CRP)</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">Nuclear factor kappa B (NF-&kappa;B)</span></span></span> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">پیش</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> و پس از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">مصرف زنجبیل سطح فاکتور </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">MDA</span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> سرم را در گروه آزمون نسبت به گروه دارونما کاهش داد (۰/۰۴</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">P=</span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">). افزون براین فاکتور </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">TNF-&alpha;</span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> و فعالیت بیماری در گروه مصرف کننده زنجبیل پس از شش هفته مداخله نسبت به ابتدای مطالعه کاهش یافت درحالی که افزایش امتیاز کیفیت زندگی در این گروه نسبت به ابتدای مطالعه از نظر آماری معنادار نبود (۰/۰۵</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">P></span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">)</span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">.</span></span></span><span style="letter-spacing: -0.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">مصرف </span></span><span dir="LTR"><span style="color: black;"><span style="font-size: 8pt;">g</span></span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> ۲ پودر ریشه خشک شده زنجبیل به مدت شش هفته موجب کاهش استرس اکسیداتیو در بیماران مبتلا به کولیت اولسروز خفیف تا متوسط فعال می شود.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> آزیتا حکمت دوست http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9389&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">تنها پرسشنامه معتبر برای ارزیابی مشکلات ران و کشاله ران، مقیاس ارزیابی ران و کشاله ران کپنهاک می باشد که به زبان انگلیسی است. هدف پژوهش کنونی، ترجمه و تطابق فرهنگی این پرسشنامه به فارسی و بررسی پایایی آن در ورزشکاران مبتلا به درد ران و کشاله ران بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این پژوهش از نوع ساخت آزمون و به صورت مقطعی از خرداد</span> <span style="font-size: 10pt;">۱۳۹۳</span> <span style="font-size: 10pt;">تا اردیبهشت ۱۳۹۴ در دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. در این پژوهش، ابتدا نسخه فارسی پرسشنامه تهیه گردید و سپس توسط ورزشکاران مبتلا به درد ران و کشاله ران پر شد. برای بررسی پایایی آزمون-بازآزمون، نمونه ها پس از یک تا دو هفته، بار دیگر پرسشنامه را تکمیل کردند.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">در این پژوهش ۵۰ ورزشکار مرد با میانگین سنی ۳/۳۷</span><span style="font-size: 8pt;">&plusmn;</span><span style="font-size: 10pt;">۲۶/۱۲ سال شرکت کردند. مقدار همبستگی درون گروهی برای نمره کل پرسشنامه ۰/۷۴ (۰/۰۰۰۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">P<</span></span><span style="font-size: 10pt;">)</span> <span style="font-size: 10pt;">محاسبه شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">نسخه فارسی پرسشنامه &quot;مقیاس ارزیابی ران و کشاله ران کپنهاگ&quot; ابزاری پایا برای ارزیابی ورزشکاران مبتلا به درد ران و کشاله ران می باشد.</span></span><span style="font-family: b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> شهره جلائی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9390&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه و هدف:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">استئنونکروز فک ها وابسته به بیس فسفونات درمان بسیار مشکلی دارد و قابل پیشگیری می باشد. هدف از انجام مطالعه کنونی بررسی آگاهی و عملکرد جراحان فک و صورت شهر تهران در درمان بیماران مصرف کننده بیس فسفونات ها بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">این مطالعه مقطعی بوده است که از فروردین تا تیر ۱۳۹۵ به روش نمونه گیری سرشماری در گروه جراحان فک و صورت شهر تهران انجام شد. مطالعه مورد نظر براساس پروپزال طرح تحقیقاتی که در دانشکده دندانپزشکی ساری تصویب شد انجام گرفت. روایی و پایایی، پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">از میان ۱۲۳ جراح فک و صورت شهر تهران، ۱۰۲ نفر به پرسشنامه</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> ها</span></span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;"> پاسخ دادند. ۷۷/۲% </span></span><span style="font-size: 10pt;">جراحان پاسخ صحیحی به سوالات مربوط به کاشت ایمپلنت دادند که درصدش نسبت به سایر پروسه های درمانی بیشتر بود.</span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">آگاهی و عملکرد جراحان فک و صورت شهر تهران در درمان بیماران مصرف کننده بیس فسفونات ها </span><span style="color: black;"><span style="font-size: 10pt;">مناسب می باشد.</span></span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> آویده معبودی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9391&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: yekanyw;"><strong><span style="font-size: 10pt;">زمینه:</span></strong> <span style="font-size: 10pt;">کیست هیداتید یک بیماری آندمیک در ایران و بسیاری از کشورهای خاورمیانه می باشد. هدف از این مطالعه گزارش یک مورد تظاهر نادر کیست هیداتید امنتوم بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="letter-spacing: -0.3pt;"><span style="font-size: 10pt;">معرفی بیمار: </span></span></strong><span style="letter-spacing: -0.3pt;"><span style="font-size: 10pt;">زن ۲۶ ساله با درد شکمی در ناحیه هیپوگاستر به درمانگاه زنان بیمارستان قائم در سال ۱۳۹۶ مراجعه کرد. در سونوگرافی تصویر کیست به سایز </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing: -0.3pt;"><span style="font-size: 8pt;">mm</span></span><span style="letter-spacing: -0.3pt;"><span style="font-size: 10pt;"> ۹۵&times;۱۰۵</span></span><span style="font-size: 10pt;"> در آدنکس راست رویت شد. به علت ادامه درد شکمی، بیمار لاپاراتومی شد. یک کیست </span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">cm</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۱۵&times;۱۰ با جدار نازک چسبیده به امنتوم و انتهای کوچک معده رویت شد که با یک پدیکول&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><span dir="LTR"><span style="font-size: 8pt;">cm</span></span><span style="font-size: 10pt;"> ۶&times;۳ به انحنای کوچک معده متصل بود. با گرفتن پایه پدیکول، کیست به صورت کامل و بدون پارگی خارج گردید. بافت خارج شده براساس گزارش پاتولوژی کیست هیداتید چسبیده به امنتوم بود.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size: 10pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size: 10pt;">در صورت وجود توده سیستیک در فضای پریتوان باید کیست هیداتید را در نظر داشت. جهت پیشگیری از عوارض و عود بیماری بهتر است در حین جراحی تا حد امکان از پاره شدن کیست اجتناب گردد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></div> عطیه وطنچی