http://tumj.tums.ac.ir مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - مقالات نشریه - سال 1398 جلد77 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1398/2/11 http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9632&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> سرطان پروستات در حال حاضر سومین بیماری بدخیم در ایران و پنجمین سرطان رایج در سراسر جهان است. اگرچه شیوع این سرطان در ایران بسیار کمتر از کشورهای غربی است، اما میزان آن در طول سال های اخیر افزایش یافته است. این مطالعه با هدف تعیین بیان ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GPRC6A</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">E.cadherin</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ZEB1</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در سرطان پروستات در مقایسه با بافت خوش خیم آن انجام شد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه مورد-شاهدی در طی بهمن ماه ۱۳۹۵ تا شهریور ۱۳۹۷ در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران، ۳۰ نمونه شامل ۱۵ نمونه از بافت بدخیم سرطان پروستات و ۱۵ نمونه از بافت خوش خیم آن از بیماران تهیه گردید. از بافت های مورد نظر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">RNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> استخراج شد. سپس </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">cDNA</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> آن ها ساخته شد. در ادامه با استفاده از تکنیک </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Real-time polymerase chain reaction (PCR)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بیان ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GPRC6A</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">E.cadherin</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ZEB1</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> اندازه گیری شده و برای تحلیل میزان بیان ژن ها از نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Relative expression software tool (REST), Version 2009 (http://rest.gene-quantification.info/)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> استفاده شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه بیان ژن های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">GPRC6A</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:8.0pt;">ZEB1</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در سرطان پروستات در مقایسه با بافت خوش خیم آن افزایش و بیان ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">E.cadherin</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> کاهش داشت. در این مطالعه ارتباط معناداری بین بیان ژن ها در نمونه های خوش خیم و بدخیم با فاکتورهای تشخیصی مرسوم در این نوع بیماری مثل سن، مقدار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Prostate-specific antigen (PSA)</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، مرحله پاتولوژیکی و رتبه گلیسون یافت نشد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">ژن های بررسی شده دارای توان بالقوه برای غربالگری سرطان پروستات می باشند و با بررسی های بیشتر می توانند به عنوان مارکر تشخیصی سرطان پروستات استفاده شوند.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> آزاده شجاعی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9633&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> کلستریدیوم دیفیسیل مقاوم به مترونیدازول یکی از هفت مقاومت میکروبی مهم و از اورژانس های مقاومت میکروبی اعلام شده از سوی سازمان جهانی بهداشت است که میزان شیوع مقاومت به آن در حال افزایش <span style="letter-spacing:-.1pt;">است. این مطالعه با هدف تعیین شیوع کلستریدیوم دیفیسیل مقاوم به مترونیدازول، به صورت متاآنالیز در ایران انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر به صورت متاآنالیز می باشد که جستجوی مقالات در فاصله زمانی آبان ماه تا اسفندماه ۱۳۹۶ توسط پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد. جستجو در پایگاه های فارسی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Magiran, Irandoc, Barakat</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SID</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، پایگاه های انگلیسی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">PubMed</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ScienceDirect</span></span><span style="font-size:10.0pt;">، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Scopus</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در طول سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ انجام شد. با توجه به هتروژنیسیتی بالا (۵۰%</span><span style="font-size:8.0pt;"><</span><span dir="LTR"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:8.0pt;">I2</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) در این مطالعه، آنالیز داده ها با استفاده از مدل اثرات تصادفی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(DerSimonian Laird method)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> صورت گرفت. تحلیل در زیرگروه ها براساس استان محل سکونت و سال انجام مطالعه انجام گرفت. در مطالعات برگزیده شده، متد آزمایشگاهی خاصی مدنظر نبوده و از تمامی متدهای موجود، </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">Disk diffusion, E-test, MIC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> در انجام مطالعات استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">StatsDirect (StatsDirect Ltd, Cheshire, UK)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> انجام شد. مقاله حاضر با اعتبارات پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام گرفته است.&nbsp; </span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">براساس جستجو در پایگاه های داده ی پزشکی در ابتدا ۶۸ مقاله انتخاب شد. پس از بررسی و اعمال معیارهای ورود مطالعات در پایان ۱۹ مطالعه باقی مانده، که وارد آنالیز برای متاآنالیز شدند. در این مطالعه شیوع کلی کلستریدیوم دیفیسیل مقاوم به مترونیدازول (۴۴/۳۰، ۲۱/۸۶) ۳۲/۵۷% بوده است و میزان هتروژنیسیتی بین مطالعات ۹۸/۷%(۹۸/۸-۹۸/۵ :۹۵%</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CI</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)</span> <span style="font-size:10.0pt;">برآورد شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">براساس نتایج این پژوهش میزان شیوع کلستریدیوم دیفیسیل مقاوم به مترونیدازول در ایران بالا و روند آن رو به افزایش است.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> سیده مریم بچشک http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9634&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> شناسایی عوامل تعیین کننده مرگ مادران به منظور سیاست گذاری علمی و درست برای کاهش مرگ مادران ضروری است. هدف این مطالعه تعیین روند عوامل موثر بر مرگ مادران در ایران و نقش هر یک از این عوامل در بین سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ میلادی بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر یک مطالعه کمی از نوع مطالعات طولی است و از اسفند ۱۳۹۶ تا آذر ۱۳۹۷ در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. ابتدا، با انجام یک مرور نظام مند در دنیا، ۳۲ عامل مرتبط با مرگ مادران شناسایی شد. سپس، داده های مربوط به عوامل شناسایی شده از طریق مراجعه به منابع داخلی مانند وزارت بهداشت و منابع خارجی مانند سایت های بانک جهانی، سازمان جهانی بهداشت و سازمان ملل متحد جمع آوری شدند. در نهایت، پس از طی فرآیند آماده سازی و مدیریت داده ها، ۱۲ شاخص تعیین شد و ارتباط آن ها با مرگ مادران با استفاده از مدل های رگرسیونی بررسی شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">میزان مرگ مادران در ایران در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ میلادی حدود ۸۰% کاهش یافت. افزایش شاخص های اشتغال، سهم بودجه سلامت و پوشش واکسیناسیون و کاهش میزان باروری کل و سهم پرداختی از جیب منجر به کاهش معنا دار مرگ مادران شد. همچنین، عملکردهای سیاسی، شهرنشینی، درآمد سرانه، دسترسی به محیط بهداشتی و امکانات رفاهی رابطه معنا داری با کاهش مرگ مادران نشان دادند. تحصیلات و امید به زندگی رابطه معناداری با کاهش مرگ مادران نداشتند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مرگ مادران در ایران در ربع قرن گذشته کاهش چشمگیری داشت. مرگ مادران افزون بر عوامل فردی و بهداشتی، تحت تأثیر عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی می باشد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> مریم تاجور http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9635&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> یکی از روش های پرکاربرد پرتودرمانی پروستات، پرتودرمانی با شدت تعدیلی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Intensity-modulated radiation therapy, IMRT)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> می باشد که با روش های مختلفی انجام می شود. هدف این پژوهش، مقایسه اثرات دوزیمتریکی و زیست پرتویی روش های مختلف </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IMRT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> پروستات با توجه به درصد حجم مشترک بین بافت هدف و اندام های بحرانی به عنوان متغیر آناتومیکی بیماران بود.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش، مطالعه ای مقطعی، تحلیلی و کمی بود که از فروردین ۱۳۹۵ تا خرداد ۱۳۹۷ در مرکز پرتودرمانی بیمارستان شهدای تجریش و گروه فیزیک پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. چهار روش پرتودرمانی </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IMRT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> (۹، ۷ و ۵ میدانه و خودکار) بر روی تصاویر سی تی ۶۳ بیمار طراحی شدند. اثرات زیست پرتویی بر اندام های حیاتی (مثانه و رکتوم) و همچنین بافت هدف با روش سریالیتی نسبی محاسبه گردید. نتایج روش های مختلف پرتودرمانی با یکدیگر بر مبنای متغیر آناتومیکی مقایسه شدند.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">برای بیماران با حجم مشترک بین صفر تا ۱۵%، اختلافی بین متغیرهای زیست پرتویی در روش های مختلف </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IMRT</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;"> مشاهده نشد. با افزایش درصد حجم مشترک، احتمال های کنترل تومور و کنترل تومور بدون آسیب، کاهش و احتمال آسیب به بافت نرمال، افزایش داشتند. در تمام مقادیر حجم مشترک، روش های ۹ و ۷ میدانه با یکدیگر تفاوت معناداری نداشتند (۰/۰۶=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">). در حجم های مشترک بیشتر از ۳۰%، روش های ۹ و ۷ میدانه مقادیر زیست پرتویی بهتری داشتند (۰/۰۰۹=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در بیماران با درصد حجم مشترک پایین، می توان از هر کدام از روش های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">IMRT</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> استفاده کرد، اما در حجم های مشترک بالا (</span><span style="font-size:8.0pt;">></span><span style="font-size:10.0pt;">۳۰%) روش های ۹ و ۷ میدانه نتایج مناسب تری دارند. می توان به جای روش ۹ میدانه به ویژه در مواردی با عدم قطعیت زیاد در تنظیم بیمار، از روش ۷ میدانه استفاده کرد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> بیژن هاشمی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9636&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> با افزایش تعداد نوزادان نارس در کشور، نگرانی هایی در مورد عوارض مختص این گروه از نوزادان به وجود آمده است. از این رو این پژوهش در جهت ارزیابی اثربخشی فلوکونازول وریدی بر میزان ابتلا به عفونت قارچی و دیگر عوارض مرتبط در نوزادان نارس زیر </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۲۰۰ بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان انجام شد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه به روش کارآزمایی میدانی انجام شد. مداخله شامل تزریق وریدی فلوکونازول در نوزادان با وزن تولد کمتر از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۲۰۰ بستری در بیمارستان ایزدی قم بود. مداخله از تاریخ شهریور ۱۳۹۵ در تمام جمعیت مورد مطالعه انجام شده است. گروه کنترل به صورت گذشته نگر و از نوزادان بستری در بیمارستان ایزدی قم که پیش از شروع مداخله بستری بودند گرفته شد. پیامدهای مورد نظر (مانند نیاز به تزریق آمفوتریسین، مرگ، سپسیس و مدت زمان بستری) بین دو گروه با کنترل متغیرهای زمینه ای مقایسه شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">پس از انجام مداخله از بین پیامدهای مورد بررسی، ابتلا به عفونت قارچی (از ۶۵ به ۴۸/۳%) و نیاز به تزریق آمفوتریسین (از ۲۷/۱ به ۵%) به طور معناداری کاهش پیدا کرد. میزان مرگ نیز پس از انجام مداخله از ۴۰ به ۲۸/۳% کاهش پیدا کرد اما این کاهش از نظر آماری معنادار نبود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر نشان داد تجویز فلوکونازول وریدی می تواند باعث کاهش عفونت در نوزادان با وزن کمتر از </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">g</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ۱۲۰۰ بستری در بخش مراقبت های ویژه شود، ولی این مطالعه نتوانست تاثیر فلوکونازول بر کاهش مرگ، پنوموتوراکس، آپنه و نیاز به حمایت تنفسی را نشان دهد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> محمد آقاعلی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9637&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> اگرچه در زمینه های علمی و تکنولوژی پزشکی پیشرفت های قابل توجهی حاصل شده است اما میزان شکایات پزشکی نیز رشد صعودی داشته است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر رسیدگی به پرونده های قصور پزشکی بر میزان کاهش شکایات بیماران به مراجع قانونی می باشد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه توصیفی بیمارانی که نسبت به درمان چشم پزشکی انجام شده از فروردین ۱۳۹۷ تا پایان آذر ۱۳۹۷ در بیمارستان فارابی شهر تهران شکایت داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران شاکی در صورت تایید قصور توسط پزشکان معتمد بیمارستان برای کمیته رسیدگی به شکایت دعوت می شدند و موضوع شکایت مورد بررسی قرار گرفت و در جهت کسب رضایت بیماران تلاش شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">در مجموع ۸۷ بیمار با شکایت از چشم پزشکان، فرم مخصوص رسیدگی به شکایت را تکمیل نمودند. تعداد ۷۱ نفر (۸۱/۷%) از شاکیان مرد بودند. از نظر تحصیلات بیماران ۶۴ نفر (۷۳/۵%) زیردیپلم و ۳۶ نفر (۲۶/۵%) بالاتر از دیپلم بودند. از نظر آماری میزان شکایت به طور چشمگیری در افراد با تحصیلات کمتر، بیشتر بود (۰/۰۲</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P=</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">. در بررسی فراوانی بیماری اولیه ۵۲ مورد (۵۹/۸%) مربوط به کاتاراکت و ۱۴ مورد (۱۶%) به علت اصلاح عیوب انکساری و جراحی رفراکتیو بودند. در بررسی شکایات توسط پزشکان معتمد بیمارستان تعداد ۱۱ مورد قصور چشم پزشکی تشخیص داده شد که درصد قصور معادل ۱۲/۶% بود و پرونده این بیماران در کمیته رسیدگی به شکایات بیمارستان مورد بررسی قرار گرفت. از موارد قصور تایید شده که در کمیته مورد بررسی قرار گرفت تنها یک نفر به مراجع قانونی شکایت کرد که برابر ۹% از مورد قصور بود. این آمار نسبت به سال ۹۶ در همین مرکز که کمیته بررسی شکایات تشکیل نمی شد و درصد شکایت موارد قصور به مراجع قانونی برابر۳۷/۵% بود کاهش قابل توجه نشان می داد (۰/۰۵</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">P<</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:10.0pt;">تشکیل کمیته های رسیدگی به شکایات موارد قصور چشم پزشکی در بیمارستان و فراهم نمودن فضایی شفاف و صادقانه جهت شنیدن موضوع شکایت بیماران و همراهان ایشان و سپس تلاش جهت کسب رضایت بیماران و کمک در جهت ادامه درمان ایشان می تواند منجر به کاهش شکایات بیماران به مراجع قانونی مانند پزشکی قانونی و نظام پزشکی شود.</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> سید حسین صدرالسادات http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9638&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> مهندسی بافت یک موضوع چندرشته ای و بین رشته ای است که شامل توسعه ایمپلنت های زیستی برای بازسازی بافت با هدف بهبود یا افزایش عملکرد بافت یا اندام می باشد. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی ویژگی های مکانیکی و هیستولوژیکی داربست های سلول زدایی شده عصبی تهیه شده در مقایسه با عصب تازه جهت کاربرد در ترمیم اعصاب محیطی بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه از نوع تجربی می باشد که در آزمایشگاه تحقیقاتی ترمیم اعصاب دانشگاه فردوسی مشهد از اردیبهشت ۱۳۹۶ تا مهر ۱۳۹۷ انجام شد. به منظور تهیه داربست، موش های صحرایی با تزریق داخل صفاقی کلرال هیدرات ۱۰% بیهوش شدند. قطعات عصب سیاتیک موش های صحرایی در بالاتر از محل سه شاخه شدن عصب برداشته شد و پس از پاکسازی بافت های زائد به روش ساندل سلول زدایی شدند. سپس داربست های سلول زدایی شده از نظر بافتی و مکانیکی مورد ارزیابی قرار گرفت.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">بررسی نتایج حاصل از ارزیابی های بافتی نشان داد که سلول زدایی داربست ها به طور کامل انجام شده است. این نتایج توسط رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و دپی اثبات شد. ارزیابی های تخصصی بافتی با رنگ آمیزی پیکروفوشین و بررسی میکروسکوپ الکترونی نشان داد که رشته های کلاژن و الاستین در ماتریکس خارج سلولی به طور نسبی حفظ شده اند. همچنین بررسی مکانیکی داربست ها در تست کششی نشان دهنده حفظ نسبی ماتریکس خارج سلولی داربست ها در مقایسه با گروه کنترل بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در مجموع نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که داربست های حاصل از سلول زدایی با حفظ ترکیبات اصلی بافت مورد نظر می توانند بستر مناسبی برای بررسی رفتارهای سلولی باشند.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></div> آرش عبدالملکی http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9639&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> مدل های مارکوف چندوضعیتی جهت بررسی پیشروی بیماری ایدز با تقسیم بندی مارکر آزمایشگاهی سلول </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">CD۴</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> کاربرد گسترده ای دارند. این مدل ها با تعداد وضعیت های مختلف، نتایج متفاوتی از اثر متغیر کمکی و پیشگویی روند بیماری ایدز دارند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ی مدل چهار و پنج وضعیتی با مدل سه وضعیتی جهت انتخاب مدل با توان پیشگویی بهتر وقوع ایدز و مرگ در افراد آلوده به ویروس سندرم نقص ایمنی انسانی بود.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش یک مطالعه ی هم گروهی است که بر روی ۳۰۵ فرد آلوده به ویروس سندرم نقص ایمنی انسانی که از فروردین ۱۳۷۴ تا دی ماه ۱۳۸۹ به مرکز تحقیقات ایدز ایران در تهران مراجعه کرده اند و تا سال ۱۳۹۳ مورد پیگیری قرار گرفته اند، انجام شده است. سه مدل مارکوف همگن زمان سه، چهار و پنج وضعیتی به داده ها برازش داده شد. مقایسه ی مدل ها با استفاده از معیار اصلاح شده ی آکاییکه ی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">D_RAIC</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> و معیار اعتبارسنجی متقابل براساس درست نمایی </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">D_RLCV</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> به همراه فاصله ردیابی ۹۵% آن ها انجام شد. برای برازش مدل ها از نرم افزار </span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:8.0pt;">R</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;"> استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">توان پیشگویی مدل چهار وضعیتی از مدل پنج وضعیتی بیشتر است. در مدل چهار وضعیتی نسبت مخاطره ی پیشروی به مرگ برای افرادی که درمان ضد رتروویروس خیلی فعال دریافت کرده اند ۰/۶۴ کمتر از دسته ای بود که درمان را دریافت نکرده بودند. همچنین نسبت مخاطره ی پیشروی بیماری در مردان به زنان ۲۰۳۳ برابر بود. همچنین نسبت مخاطره ی پیشروی به مرگ در مردان به زنان ۴/۹ برابر بوده است.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">معیار های </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D_RAIC</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">D_RLCV</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> نشان دادند که مدل چهاروضعیتی توان پیشگویی بهتری از روند پیشروی بیماری در مقایسه با مدل پنج وضعیتی دارد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> علیرضا اکبرزاده باغبان http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9641&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> با افزایش روزافزون کاربرد پرتو ایکس در تشخیص بیماری ها، احتمال پرتوگیری جنین در افراد باردار نیز افزایش می یابد. هدف از این مطالعه بررسی میزان رعایت اصول حفاظتی و قانون ۱۰ روز در تصویربرداری از زنان مستعد بارداری است.&nbsp; </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی از تیر تا مهر ۱۳۹۶ در مراکز تصویربرداری دانشگاه علوم پزشکی سمنان انجام شد. ابتدا از بیماران در خصوص اطلاع رسانی پرتوکاران در خصوص قانون ۱۰ روز، پرسش شد. سپس&nbsp; پرسشنامه ای در اختیار پرتوکاران قرار گرفت. همچنین وجود کاردستور حفاظتی نیز تعیین شد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها:</span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">پرسش از بیماران در خصوص باردار بودن به میزان ۱۹% انجام نشد که ارتباط معناداری با مجرد بودن بیماران نداشت (۰/۰۰۰۴=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). همچنین میانگین نمره میزان آگاهی پرتوکاران ۰/۹۶</span><span style="font-size:8.0pt;">&plusmn;</span><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:10.0pt;">۱۴/۲۱ به دست آمد که ارتباط معناداری با سابقه کاری و محل خدمت و میزان تحصیلات آنان نیز نداشت (۰/۰۹=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). از طرفی در نیمی از مراکز کاردستور های مکتوب موجود نبود.&nbsp; </span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">اصول حفاظت پرتو و قانون ۱۰ روز در رادیوگرافی از زنان مستعد بارداری، به میزان مطلوبی انجام شد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></div> محسن شجاع http://journals.tums.ac.ir/tumj/browse.php?a_id=9642&sid=1&slc_lang=fa <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:yekanyw;"><strong><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> فیبروما شایعترین تومور سالید درجه پایین تخمدان است. فیبرومای تخمدان در ۱۰-۱ درصد موارد با سندرم میگز </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Meigs syndrome)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> همراهی دارد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">معرفی بیمار: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">بیمار زن ۶۵ ساله منوپوز با شکایت درد شکمی، فروردین ۱۳۹۷ به مرکز دانشگاهی امام رضا (ع) مشهد مراجعه کرد. در معاینه شکم، توده ی ۲۰۰&times;۱۰۰ میلیمتری با قوام نرم لمس شد. در آزمایشات، لکوسیتوز و </span><span dir="LTR"><span data-select-like-a-boss="1" style="font-size:8.0pt;">CA125</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> بالاتر از ۲۰۰ بود. در تصویر قفسه صدری افیوژن پلورال دوطرفه گزارش و در سی تی اسکن کانون هتروژن ۱۷۰&times;۱۰۰ میلی متری لبوله با منشا آدنکس راست با انهنسمنت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">(Enhancement)</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> ضعیف دیده شد. در لاپاراتومی تجسسی آسیت فراوان مشهود بود. امنتوم ملتهب سطح تخمدان راست را پوشانده و توده حجیم سالید-کیستیک، نامنظم، لبوله و محصور درون کپسول در محل آدنکس راست دیده شد. سالپنگواووفورکتومی راست انجام و نتایج آسیب شناسی ضایعات پرولیفراتیو خوش خیم سلول های فیبروبلاست بدون میتوز منطبق بر فیبروم تخمدانی را گزارش کرد.</span><br> <strong><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری: </span></strong><span style="font-size:10.0pt;">در موارد همراهی توده تخمدان با آسیت و پلورال افیوژن می بایست سندرم میگز در تشخیص های افتراقی قرار گیرد.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> فهیمه علیزاده